Ik bedoel maar.
Sommige dingen zie je gewoon aankomen. In dit geval de naam Woelwaters in combinatie met de eerste tropische dag van 2013.

Ik was al in de korte broek en met korte mouwtjes naar de crèche gegaan deze ochtend, maar dat vonden de leidsters niet genoeg. Zodra de zon een beetje begon met schijnen, werd het grote rubberen zwembad tevoorschijn gehaald en gevuld met lucht, water en kindjes in rompertjes en luiers. Plomp, zo d’r in! Lachuh.

En dan zie je het verschil tussen de ervaren zwemmers en de bad-in-de-badkamer-gasten. Die raken overstuur van een paar druppels, terwijl de ervaren zwemmers het liefst kopje onder gaan. Of in ieder geval gietertjes over zich zelf heen gooien. Ik noem geen namen. En al zeker niet die van de vader.

Mijn dag bestond uit thuis zijn met papa. Mama ging naar de winkel boodschappen doen en papa moest het doen met mij en een flesje ijsmelkblokjes. Dat ging heel goed. Ik heb er niet veel van gedronken, maar dat kwam voornamelijk omdat ik in slaap viel.

Al slapend, met zo nu en dan een oogje open, heb ik vervolgens een reis naar het Maxis terrein en terug gehad. We moest ‘iets’ naar mama brengen en dat is helemaal niet erg. Het is een goed verhaal en een goeie aanleiding om onverwacht mama te zien. En dan is het altijd goed.

Dus,
zoals al gezegd links en rechts ben ik behoorlijk communicatief. Deze keer heeft papa het gefilmd terwijl ik in m’n blote kont op de bank lag (dat is ook wel eens lekker, zeker als het zo warm is).

Zie je wel!

Hey Jay! Dat doe je goed en dat is belangrijk, want vanaf donderdag gaan we samen naar de crèche en moet je je mannetje staan. Dan gaan de ridders pas echt los. Dat gaat helemaal leuk worden. Dan ontmoet je baby Puk en Chloe en Jorijn, en de anderen, en dan gaan we allemaal leuke dingen doen! Ik heb er zin in.

We hebben ook nog even met Olpa en Olma geskyped, nadat mama me met de bakfiets had opgehaald. Ik was superblij om haar te zien, maar dan ren ik eerst altijd naar binnen om m’n jas op te halen. Ordnung muss sein, hè! En dan fietsen we gezellig, in de zon, langs de grachten, door de vesting naar huis.

Maar morgen eerst zwemmen.

Dan moet je goed gegeten hebben de dag er voor. Dat heb ik gedaan, lekker op schoot bij papa (ik was wat labiel en deze afleidingsmanouvre werkte vandaag). Alles op plus yoghurt en dan naar bed.

Snel nog even hard DAG tegen mama zeggen en een kus en DAG JAY! roepen en dan als de wiedeweerga naar boven. HOP HOP HOP en lachen. Nee de slaapzak begroet me dan als een fijne vriend. En het flesje ook.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Het lijkt een leuk idee.
Jay die komt op de crèche om kennis te maken en dat is het ook. Die tijd tussen komen en gaan. Maar bij het gaan worden mijn ogen groot en m’n hart klein, bij het besef dat ik niet meega!

Dat kan toch niet!? Dat is toch de gewoonte, dacht ik nog, maar toen waren ze weg en duurde het zeker 1 minuut en 3 seconden, voordat ik weer blij en mezelf was.

Ja wat een avontuur. Ik die kennis maakt met de crèche en de kindjes waar Dzjez altijd mee speelt. En de leidsters….. Die ene heeft me lekker vastgepakt en geknuffeld en veel ooooh gezegd. Ik heb dan ook m’n allermooiste glimlach opgezet. En die werkt als een tierelier.

Het was mooi weer en er stond een parasol en het rook er lekker naar zonnebrandcrème. Echte zomergeur. Alleen, toen we naar huis reden was de zon weg. Zielug!

Trouwens, we hadden bezoek deze ochtend. Wiebe van de overburen kwam een uurtje langs. Nou, dat vond Wiebe in het begin helemaal niet leuk! Die heeft heel hard geluidloos gehuild. Dat is een speciale vaardigheid, die maar een paar kindjes goed beheersen. Wiebe is er dus één van.

En ik begrijp dat wel. Als je zomaar ineens in een vreemd huis bent. Niet niks. Gelukkig geeft Teletubbies de oplossing. Die kende hij wel! Dus werd het een gezellige ochtend.

Ik babbel ook heel wat af, wat met moeilijke woorden ‘communicatief vaardig’ heet, oftewel, ik zie direct gezichten en begin te lachen. Ook bij vreemden. Ik vind mensen nu eenmaal leuk. Als de camera op me komt, stop ik en kijk ik in de camera en vraag me af wie dat is….

Tsja, dat heb ik dan weer gemist, alhoewel, ik zag ze in mijn ooghoek toen wij wegreden.

Ik was blij dat mama er was! Kon ze ook eens zien hoe ik ben overdag en hoe graag ik zing en dans en meedoe mat alles wat er is en gebeurt. Ik ben een echte jantje-de-voorste, alleen heet ik Dzjez..

Vliegtuig!

Ik help graag en geef baby’s kusjes of aai ze over hun bol. Ik eet flink en sta flink op, zonder piep. Alleen had ik vanochtend een verrassing. Een grote verrassing, en bruin, en sommige mensen noemen het ook wel vergassing. Ik zeg vergissing.

Ik weet gewoon nog niet zo goed dat je voor dat je moet poepen naar de wc moet en niet daarna… Komt nog wel.

De tweede keer dat mama vandaag kwam, ging ik wel gewoon mee en is het potentiële trauma dat ik opgelopen zou kunnen hebben voor later als ik groot ben, bezworen. Ik zit blij in de bakfiets.

Thuis hebben mama en ik gedanst. De beste manier om welkom thuis te vieren. En we hebben ‘hoofd, schouders knie en teen’ gezongen. Ik ken de bewegingen bij benadering, heel goed!

Na de mamamamamamamcaroni en een beetje yoghurt, ging het licht uit, omdat m’n oogjes dicht vielen, maar ging het licht binnen aan om te dromen.

Ut wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Vandaag was vaderdag en Zelda had een hele mooie kalender gemaakt.
Elke maand had een andere maar zeer toepasselijke foto van haar. En ze stond op alle foto’s even mooi. Daar had ze echt har best voor gedaan. De grote voordeel van zo’n kalender zijn dat we alle verjaardagen er op kunnen schrijven – en dat zijn er nogal wat – en dat we Zelda vaak zien!

En als je er goed naar kijkt is een kalender eigenlijk een grappig woord en uiteindelijk op toepassing van veel vaders. Je kunt het lezen als kalender, maar ook als kalender…. zo zie je maar! Het is een kwestie van waar je het accent legt. Dat is met veel dingen zo.

Mama heeft vandaag korte metten gemaakt met de zon. Ze was er klaar mee en vond dat de zo moest schijnen en de truc is dan harder te schijnen dan de zon. De zon wordt dan jaloers en die gaat dan vanzelf harder schijnen. Zo gaan die dingen dan weer.

Zelda heeft het hele weekend geoefend om de Cupsong helemaal goed te krijgen. En dat is gelukt. In Gent heeft papa de finale versie opgenomen en die hoor je hier:

Het was gezellig met Zelda. We zijn in de speeltuin geweest en hebben hard gespeeld. Daarna hebben we lekker mamamacaroni gegeten en toen heeft Zelda me naar bed gebracht. Ik was er aan toe, want ik was de hele dag nog wakker geweest en best vroeg op! Ik kan het hebben, zeker als ik genoeg afleiding heb.

Bijvoorbeeld Uno spelen. Ik snap er niet heel veel van, maar vind het mooie plaatjes!

Toen ik wakker werd was zij met papa naar Gent en mama had bezoek van de buurvrouw. Minet, gezellig dus. Ze had hele leuke kleertjes voor Jay bij zich en weet je wat? Ik heb ook zo’n korte broek, maar dan in mijn maat. Cool. En mama had en mooi blad, Happinez, vind ik ook!

Ik hou het kort, maar ik heb weer fijn genoten vandaag.

Met Dzjez, Zelda en Mama, een heerlijke zondag dus!

Ik heb nog wel even een goed gesprek met de yoghurt gehad. Niet alleen heb ik de discussie gewonnen, de yoghurt heeft ook mijn huidje extra zacht gemaakt. Goed voor de zomer en de crèche, want morgen is het crèche dag!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Ik zeg: Hoe frisser de ochtendlicht, hoe beter de dag.

Vandaag was hij fris en was het dus een goeie dag. We zijn gestart met een fietstocht naar Bussum om boodschappen te doen. Jay en ik in de bak, mama d’r achter en papa op zijn eigen fiets. Een hele colonne. En het was lekker weer. Zo net wat zon, wind en fris. Ik hou daar wel van.

Ik ook! Ondanks het feit dat ik weer behoorlijk gehoest heb vannacht, zijn dit niet te versmaden uitjes. Eerst heb ik nog wat om me heen en naar Dzjez gekeken en daarna wat gedut, om vervolgens wakker te worden in de Baby Bjorn in de Hema.

We hebben leuke polo’s en een overhemdje gekocht voor Dzjez. En dus voor mij. Want als ik groter word (en Dzjez nog groter) dan groei ik er in en Dzjez er uit.

Mama is werkelijk door de AH geracet en toen we thuis kwamen moest papa bijna weg om Zelda te halen. Siebe blijft thuis, want hij moet grote studiewerken verrichten. Hij heeft examens…. En dan gaat hij naar de derde.

Wij gaan naar Olma en Olpa.

Het thema was rood oranje…

Dat was de eerste keer voor mij. Een heel avontuur, want het was ook de eerste keer dat we met z’n drieën en de kinderwagen in de auto zaten. Alles ging goed! Mama regelt dat allemaal probleemloos.

.

Zo is het! En bij Olpa en Olma was weer meer nieuw te ontdekken speelterrein en motorische ontwikkeling.

Ik heb lekker rondgereden op de auto en met mijn puzzel en torenkoppen gespeeld. We zijn ook naar de speeltuin geweest. Lekker schommelen en ronddraaien. Uiteindelijk moe op de schoot van Olpa en Nijntje lezen.

We hebben samen gegeten, zij Asperges, ik niet en ondertussen WhatsAppen papa en mama dat het een lieve lust is. Zo zijn we op de hoogte van elkaars dingen. We kregen ook een enge tekening van Siebe:

Eng hè!

Omdat Siebe in Gent bleef, bleef pappa wat langer. Ze hebben eerst gegeten en daarna zijn papa en Siebe zijn gaan voetballen. Papa op blote voeten in de hondendrollen. Gelukkig waren ze al opgedroogd!

Daarna ging Siebe naar de Chiro (een soort padvinders) en kwam als een blauwe smurf terug. Hij had een foto gestuurd en zei dat het blauw er bijna niet af ging!

Ik heb Zelda nog gezien toen papa thuis kwam met haar. We hebben al wat gedanst, gezongen, gespeeld en zo. Een goed begin van een goede nacht en een goed weekend.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Het was niet mijn dag.
En ook niet m’n nacht.
Ik weet ook niet hoe het komt, maar ik voel me soms gewoon niet jofel. Ik hoest dan hard, en dat duurt best lang. In ieder geval vannacht. Van 3 tot 5. Sorry mama, ik moet m’n leed toch met iemand delen.

Overdag was ik er ook nog niet van af. Het ene moment lig ik rustig te slapen of om me heen te kijken en het andere moment heb ik last. Ik kan het niet goed omschrijven omdat ik de woorden nog niet ken, maar als mama me oppakt wordt het minder en gaat soms zelfs helemaal weg.

Gelukkig kwam Dzjez ook thuis uit de crèche om me te troosten en te knuffelen. Dat kan hij al heel goed. Dan gaat hij op de bank zitten en strekt z’n armpjes uit en ik mag er dan in. Dan geeft hij me een kus, een knuffel en zegt dan Kgraah! (klaar bedoelt hij dan).

Oh ja, ik had nog een foto belooft met een kras op m’n neus, die heb je hier!

Ik heb weer een mooie dag op de crèche gehad. Die begon met lezen. Papa heeft me onmiddellijk na aankomst op de bank bij de andere kindjes gezet en ik begon direct naar hem te zwaaien. DoeiDoei zeg ik dan. Ik voel me goed.

Het was een mooie dag, ik heb weer veel grapjes gemaakt. Kiekeboe of gewoon boe! Dansen, zingen of heel luid roepen en een ondeugend gezicht trekken. Ik heb gemerkt dat ze dat leuk vinden, dus doe ik het ook!

Ik mag veel helpen. Tafel dekken als we brood eten, afruimen en van die dingen. Ik ben daar goed in en het geeft me een goed gevoel als ik kan helpen.

We konden niet buiten spelen want het regende. Stom hè! Ik had nog wel m’n nieuwe korte spijkerbroek aan. Nou ja, die zit ook lekker zonder zon. Goed voor m’n knieën.

Thuis heb ik heel lekkere mamapasta gegeten. Een bakje voor 3 dagen was bijna helemaal op! Heerlijk! Zo dat moest er even uit. Ik was gelukkig mezelf en niet de stijve-plank-nek-op-de-leuning-Dzjez. Dat is voor iedereen beter en vooral voor mezelf.

Toen ik klaar was ging papa hardlopen. Toen hij thuiskwam, lag ik in bed.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Gister ben ik er niet meer aan toegekomen iets te schrijven. Ik was in de auto op de terugweg uit Drachten in slaap gevallen en werd na 15 minuten wakker, om vervolgens 10 minuten voordat we thuis waren weer rustig te worden.

Dat had heel wat liedjes zingen, koekjes en rozijnen nodig.

Ik weet niet waarom. Iets te veel van het goede waarschijnlijk? We waren namelijk naar Drachten gegaan voor de verjaardag van Senn en Tessa. Het stomme was natuurlijk dat de zon in Naarden is gebleven. Het was best koud in Drachten! Maar wij zijn bikkels met verschillende gradaties Fries bloed en kunnen tegen de kou!

Er was een kleine glijbaan en daar ben ik zeker 20 keer opgeklommen en afgegaan. En ook hard gevallen, maar dat is dan m’n eigen schuld en dat weet ik. Dus geef ik geen krimp. Zo ben ik.

Ik ben ook op de trampoline geweest en ik weet dat je daar op moet springen. Senn is superbehulpzaam. Ik vind Senn een coole gast en kan niet wachten tot ik nog wat groter ben. Nu kunnen we al spelen, hoor, maar over een half jaar praat ik veel beterder dan nu en dan wordt het pas echt leuk.

Met Nynthe heb ik dat ook. We zijn bijna even groot! Als ik op m’n tenen staan. Ik zie ze ook op Vlieland straks. Dat wordt leuk!

Voordat we gisteren vetrokken, zijn we eerst nog een blokje gaan fietsen om en door Naarden-Vesting. Ik zit dan lekker in de bak en Jay ligt voor me en kijkt me lief aan (als hij niet slaapt). Er is veel te beleven en als ik straks alleen op pad kan, weet ik waar ik kan zwemmen, zitten, klimmen of ravotten. Plekken zat!

Voordat we gisteren gingen fietsen heb ik eerst in bed het boekje van Nijntje gelezen op bed. Ik laat dat weten door een gebaar met m’n vingers te maken (slaaiden) en Nijntje te zeggen.

Ik ben vandaag in bad geweest met papa. Niet dat papa er bij zat hoor, dat zou op een grote catastrofe uitlopen ben ik bang.  Niet alleen past hij er niet in als ik er al in zit, de poten onder het badje zouden het in een mum van tijd begeven, mat als gevolg Badkamer aan zee.

Soms vraag ik me af of ik niet wat saai ben, maar dat is niet zo heb ik geconcludeerd. Als baby is het goed om veel te slapen, als je maar blij wakker bent. Dat ben ik dus. Zeer communicatief en lachvaardig. Als ik een gezicht zie wordt ik gewoon blij.

Ook op de BBQ. Dan zie je dat ik een grooote baby ben vergeleken met een andere baby. OK, die was nog maar 5 weken, maar toch!

Vandaag (maandag dus) ben ik met mama naar de winkel geweest. Grappig om te zien hoeveel mensen hun hoofd even om het hoekje van de kinderwagen steken. Als ik wakker ben dan lach ik of gaga-gagga-goe ik, want dat kan ik ook goed.

Voor de rest heb ik een goeie nacht gehad, en het grappige is dat ik dan overdag ook een hele goeie dag heb. Ik slaap of ben wakker en als ik wakker ben ben ik blij.

Ik was ook blij, want na een diepe slaap, waarin ik vanallesennogwat heb verwerkt, werd ik fris wakker. Ik had eigenlijk maar één doel en dat was mama en Jay zien, maar dat duurde een hele omweg van brood, melk, kleren aan en tandenpoetsten, maar toen was het dan wel zo ver! Lekker even knuffelen voor ik vertrek naar de crèche.

Ik had er zin in en begin direct te spelen met de blokken. Ik merk dan amper dat papa weg gaat.

We hebben vandaag gezongenen gedanst (dat doen we bijna elke dag) en dan laat ik zien wat ik kan. Handjes op m’n hoofd, draaien, wiebelen met m’n billen. En ik kijk heel goed wat de leidsters doen en dan probeer ik dat na te doen. Dat gaat heel goed, alleen die driedubbele pirouette met salto lukt nog niet zo goed.

Mama kwam me halen en ik was blij dat ik thuis was. Schnitzel en aardappeltjes van het blad van de tafelstoel, met Bumba en Hopla. Dat was een goed diner. Daarna met een groet glimlach en een flesje naar bed.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Dus, ik ben opgestaan en 11 keer heb ik ‘poep’ gezegd en 11 keer heb ik op de WC gezeten en nul keer heb ik gepoept.

Dat is goed, want vroeg of laat valt het zitten op de WC en de aandrang om echt te poepen samen en dan is er duidelijk sprake van een duidelijke poepzah.

Na deze drukke drukkerij zonder boek was het ineens 10 uur en dat was het tijdstip voor de kapper.

Met een glimlach ging ik naar binnen, maar zodra ik de schaar zag begon ik onbedaarlijk te huilen. Mijn haren! Oh, oh, het idee alleen al, dat kan toch niet goed zijn! Tot ik afgeleid werd door het asbakje in de leuning van de stoel…. Daar zaten allemaal haartjes in en het leek er heel gezellig! Er mochten ook haartjes van mij bij.

Het klepje maakte een mooi geluid als ik het dichtklapte, dus dat heb ik vaak gedaan. En voordat ik het wist, was m’n haar klaar! Nou ja, dat viel achteraf best mee. Het was een hele aardige mevrouw en ik heb heel hard BaaiJ BaaiJ geroepen.

Mama was blij met m’n korte coupe, en ik ook.

Ik was ook bij met zijn coupe, maar snap niet waar al die ophef over is. Mijn haar hangt dan ook nog lang niet in m’n ogen. Ik denk zelfs dat mijn ogen nog niet eens weten dat ik haar heb!

Het was wel een heerlijk dagje. We hebben lekker gezond en gegeten en we zijn gaan fietsen en winkelen en ik zat in de Baby Bjorn. Zo doen we dat.

Zo zie je ook nog eens wat van de wereld. Leuk! Al die mensen en al die blije gezichten.

Ik ben ook een blokje met mama gaan fietsen. Tour du Naarden noemt mama dat en ik kijk gewoon om me heen. We zijn even in de dierentuin gestopt en er achter gekomen dat ik geen fan ben van echte geiten. Op papier vind ik ze prima en wil ook best beh, beh zeggen, maar als ik ze dan zie ga ik liever een blokje om! Het zijn ook grote enge beesten.

En daarna nog naar Bussum om cadeautjes te kopen voor Senn en Tessa, die zijn jarig en daar gaan we zondag naar toe, en we moesten ook naar de speelgoedwinkel…. Ik heb er wat afgerend en om me heen gekeken! Maar ineens!

Een hondje op de onderste plank begon te BLAFFEN en te bewegen! Ik sprong echt een halve meter in de lucht! Gelukkig zei papa dat het geen echte was en heb het hondje er naast geaaid. Toen was alles weer goed.

Uiteindelijk heeft papa me horizontaal de winkel uit gedragen, want anders had ik al het speelgoed bekeken en was de trappen op en af gelopen en … Precies.

Thuis hebben we ge-chilled en wat Nijntje en Bumba gekeken, chipjes gegeten, gespeeld en gepuzzeld. Dat is een mooie afsluiter.

It wie wer een moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.