Ze zeggen wel eens dat niks is wat het lijkt, maar ik ben het er mee oneens.

Ik denk wel dat het soms goed is om goed te kijken, omdat je anders dingen mist, of de dingen in een verkeerd perspectief ziet. Een compleet verkeerd perspectief en dat is jammer. De grap is namelijk dat je dat zelf bepaalt. Soms kost dat wat moeite, maar als je je best doet lukt het.

Ik heb een mooi plaatje gevonden met goegel en geloof het of niet, er zijn twee gezichten in verborgen. Kwestie van goed kijken.

Je kunt bijvoorbeeld naar Jay kijken en denken dat hij slaapt.
Je kunt ook naar hem kijken en je er bewust van zijn dat hij aan het groeien is. Een baby kan namelijk alleen maar  groeien wanneer hij slaapt. Ik bedoel maar.

Ja, maar er is zelfs meer. Soms lijkt het alsof ik slaap maar dan ben ik heel hard aan het luisteren en stiekem liedjes aan het zingen in m’n hoofd! Daar klinken ze namelijk fantastisch, haarzuiver en goeie teksten. Tsja.

Vandaag kwam José speciaal voor mij op bezoek. En voor mama. En Dzjez. Maar eerst voor mij want ik ben nieuw. Voor mama omdat ze jarig was en dat moet gevierd worden! Met kado’s en taart. En voor mij betekent dat extra romige moedermelk. OK, ik moet even wachten, maar oh oh, wat lekker is dat.

Ik heb heerlijk gezeten met Olma. Die ligt minstens zo lekker als papa en dat vind zij ook. Want kijk maar eens goed, ze valt ook bijna in slaap.

Voor de rest heb ik vaag het vermoeden dat Siebe en Zelda er zijn, maar zeker weten doe ik het niet. Ik slaap nogal diep… Dan ben je je niet zo superbewust van dat soort dingen.

Ja, Jay, zo gaan die dingen, maar je hebt gelijk! Ze zijn er.Maar wie er ook waren, zijn Olpa en Olma, samen met José dus, want die kan nog niet autorijden en op de fiets is het wel heel ver.

Ik was daar over aan het nadenken, maar Siebe en Zelda hebben maar geluk. Die krijgen er ineens een nieuwe Opa en Oma bij! Ik heb daar ook leuke woorden voor bedacht (ik blijf ze gewoon Olpa en Olma noemen hoor!). En die woorden zijn:

Kadopa en
Kadoma

En zo zie je maar weer, in elk woord zit een geheim. Meestal weten die woorden dat niet, en daarom ben ik er. Dzjez.

Het was supergezellig en we hebben heeeeerlijk taart gegeten. Dat is absoluut één van m’n lievelingsdingen! Lekker met de handen en het hele gezicht mee laten genieten van de taart. Intens genieten noemen ze dat!

En gezellig met José gespeeld. Hartstikke leuk is dat. Jammer dat ze vroeg weg moest, want anders had ze Siebe en Zelda ook nog eens gezien. Dat gaan we gewoon regelen de volgende keer. Via agenda’s en zo!

Daarna heb ik Olpa nog even geholpen met z’n camera. Dat is soms best lastig, maar er stonden weer MOOIE foto’s op.

Uiteindelijk hebben Papa, Siebe en Zelda er heel lang over gedaan, want er stonden veel auto’s in de weg en op de weg. Dat is niet goed voor doorrijden. Ik lag dus al in bed, maar geen probleem. Ik zie ze morgen in volle teugen.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

We hebben mama verrast deze ochtend.

Op bed, zonder kado’s, ja wij waren er zonder strikje, dat wel, maar dat maakte haar niet minder blij. Die kadootjes hadden we gisteren al gegeven, iedereen deed het dus wij ook. Zo zijn wij.

Jay was er ook, maar die kan nog geen “Lang zal ze leven” zingen, laat staan z’n handen in de lucht doen. Nee, Jay blijft uitbundig liggen.

Ja, uitbundig ben ik! Dat zeker, met een eigen willetje. Nou wacht maar af, dat wordt alleen maar meer. Straks als ik rollen of zitten of kruipen, dan gaat zich dat nog wel meer manifesteren.

Vandaag heb ik heerlijk in de zon gelegen in m’n kinderwagen. Wat is dat fijn, ik heb er wel 3 uur door geslapen Dat zou ik ’s nachts ook moeten doen, maar dan is het niet zo zonnig warm. Dat maakt alle verschil.

Soms wordt ik ook wel een beetje moe van mezelf. Zo veel dingen in m’n hoofd, zo veel dingen om me heen en het enige wat ik kan is liggen. Ik moet maar leren in het moment te leven. Dat zegt mama ook en dan is het waar, dus doe ik dat maar.

Ik heb ook nog even heel erg in het moment bij papa gezeten. Lekker op z’n arm, zo lig ik goed. Vlak voor ik eten moet. Voorbereiden.

Grutte groet

Ik ben heerlijk naar de crèche geweest en weet je wat? Mama haalde me op! Dat is wel een beetje raar? Ze was er wel, maar ik zag haar niet. Mijn brein was er gewoonweg niet klaar voor haar te zien, en met breinen is het dan zo, dat je het ook niet ziet. Ik verwachte papa! Maar ineens zag ik haar! Yeah, fijn.

Ik ben sowieso wel een beetje in de mama-modus de laatste tijd. Niet dat ik niet van papa houdt maar nu even meer van mama. Zo gaan die dingen.

Ik heb dan ook heerlijk nasi gegeten met mama, want bij papa smaakte die niet of anders. Bij mama niet, dat was lekker. Ook de yoghurt. Papa mocht me naar bed brengen.

In het begin was ik het daar niet mee eens, maar toen kietelde hij me heel eefjes onder m’n oksels en dan moet ik ZOOO hard lachen, dan breekt m’n slechte humeur af en ontspan. Mmmm lekkere melk, lekker sszzzl;..

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Vandaag was een thuisdag en die begon eerst om half 7 en toen om 7 uur.

Dat halve uurtje was het gevolg van een flesje melk dat papa me heeft gegeven, want die wilde nog even slapen… Nou dat mocht hij. Een half uurtje dus.

Daarna moest ik opstaan en had eigenlijk een reuzenhonger. Al met al een boterham, een ontbijtkoek en een halve banaan. We hebben gelezen, gedanst en gelachen en daarna ging ik een beetje hangen en dralen en piepen en uiteindelijk lag ik om half 10 terug in bed. Heb zeker anderhalf uur geslapen. Je kunt moe worden van slapen denk ik. Zeker met een groeistuip.

Ik weet eigenlijk niet of ik jaloers of blij moet zijn.

Dzjez kan al van alles en ik kan vooral nog niks. Maar als ik er diep over nadenk ben ik blij. Ik leef in het moment. Ik kan nog genoeg zitten, kruipen, lopen, brabbelen, praten en alles wat daarna komt.

Nu is dus goed. Gisteren ook. En morgen ook.

Dat geldt voor mij en ook voor Dzjez. En papa en mama. Die hebben nogal wat momenten gehad zeg! Olpa had een verjaardagskadootje voor mama voor morgen (ook voor papa hoor) en dat is mijn boek. Het boek van Jay Nol Hoff.

En als ik door dat boek blader dan zie ik een heel leven voorbij komen dat zich af heeft gespeeld in ongeveer 2 jaar, 2 maand en 2 weken. Zo lang is het geleden dat ze elkaar opnieuw tegen gekomen zijn. Zo zie je maar, er is maar één constante in het leven “Alles verandert altijd”

Ja, en ik verander dus ook. Ik word groter en leer nieuwe woordjes, plus daarna en er bovenop begrijp ik ook veel en weet ook meer. Toen papa me ophaalde uit bed, wilde ik drinken. Melk, want het flesje stond er nog, en hij gaf me Roosvicee en ik weet wat dat is, dus roep ik MMMMM

Trouwens er was de grote wisseltruc, papa ging weg (en ik huilde met m’n jas aan, want ik wilde mee) en Beppe kwam! Helemaal uit Drachten voor mama haar verjaardag. Dat was een verrassing, maar de verrassing werd een VERRASSING toen Olpa en Olma ook nog kwamen.

Maar dat was nadat Beppe me in bed had gelegd en ik 3 kwartier geslapen had, want ik had het nodig.

Het was ook errug mooi weer weer en er lag een kleed op het terras achter met veel speelgoed en ik kon heerlijk spelen in de zon. Wat een genot.

Grappig om te zien, dat papa een foto maakt van de fotografen van mama en Jay. De fotografen gefotografeerd.

Ik heb heerlijk nasi gegeten die Olpa minutieus had klaar gemaakt. Heerlijk! Ik hou van nasi en smaak. Zo ben ik gegroeid in de buik van mama en dat is voor de rest van m’n leven. Eten met smaak. Ik ben een EMS kind.

It wie wer in moaie dei.

Of Pah-Pah, want zo spreek ik het uit, alhoewel ik mezelf er al op heb betrapt dat ik soms ook Mah-Mah zeg. Spontaan en zonder dat ik er erg in heb. Jaja, ik leer elke dag bij. Zoals het woord “Krah”, dat betekent klaar en als papa vraag wil je nog brood, dan zeg ik “Nee” en schud mijn hoofd.

Maar goed, een nieuwe mama, want toen ik haar vanmiddag zag, was die mevrouw een stuk minder mama dan ik eigenlijk gewend was. Ik bedoel, een groot deel van mijn dreumes bestaan en dus meer actief bewuste bestaan, was mama zwanger. Nu Jay er uit is en in de box ligt niet meer.

Dat was dan ook een goeie reden om er even naast te gaan liggen en een DIKKE ZOEN te geven!

En ik? Ik vind dat fijn.

Een zoen van m’n broer. Die was vandaag weer naar de ridderschool en heeft weer heeeeeel veeeeel geleerd. Dat is goed, dan kan hij het mij ook leren.

Wat onze mama betreft, ik kende haar die periode vooral van binnen in mijn binnenbuikse wereld. Ik was dus de oorzaak van die dubbele mama aan de buitenkant. Zo ben ik dan weer! Ik zie de dingen graag groot.

Eén oog doet dat dan weer iets minder dan de andere, want die is een beetje ontstoken. Het doet geen pijn hoor, voelt gewoon niet prettig. Ach ja, een goeie slok melk compenseert alles! Lekker bij mama.

En bij papa zitten is ook heel fijn, geen melk, maar wel het juiste deukje bij z’n schouder waar ik m’n hoofd zo lekker in kan leggen. Dat en m’n voetjes vasthouden is de bete remedie tegen kraampjes. Gelukkig heb ik dat niet vaak, maar als ik het heb is dit de ideale houding.

Grutte groet

Zo is het!

Ik mocht nog Bumba kijken. Dat is nu mijn lievelings. Kan ik echt van genieten. Ook van de boekjes. Uiteindelijk ben ik dan best wel moe, want ik was vroeg op en heb niet heel veel geslapen…. Optimaal genieten van de dag noemen ze dat! Daar ben ik goed in.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Een belachelijke titel, maar ja, wel waar.
We hadden bezoek vandaag van Tamara (de overbuurvrouw) en Wiebe (het overbuurjongetje) en Olpa, de vader van m’n moeder, maar daar ga ik het straks over hebben. Eerst de foto’s van mij en Jay.

Dus, ik vind dat we niet op elkaar lijken, maar vooral op ons zelf! Andere kleur haar, andere vorm hoofd… Gelukkig zijn we qua inborst hetzelfde en beide ridders!

Vanochtend mocht ik eerst even in bad. Dat had ik gisteren al zorgvuldig in scène gezet. Hoe? Door yoghurt in m’n haar te smeren, want dat slaap je er niet uit! Toen papa me vanochtend door m’n haar aaide, bleef z’n pink hangen en dus moest ik in bad.

Ik ben ook in bad geweest en mama heeft m’n donshaartjes gewassen. Dat kun je ook doen door er eens goed doorheen te blazen, want echt veel is het nog niet.

Goed schoon word ik er wel van, want ik plas en poep wat af. Dan is m’n luier net schoon en dan PFFFRRRRT! weer vol. Ik controleer dat niet. Ik heb wel een fijne nacht gehad. Goed geslapen en één keer wakker. Dat is goed voor ons allemaal.

Toen ik beneden was en goed en wel geïnstalleerd was in de box kregen we dus bezoek. Ik kreeg zulke leuke rompertjes! en op de verpakking zat een …. eendje! Dzjez helemaal blij en in de KWAKstemming. Dat kan hij al, die grote stoere broer van mij! Al zo op weg een echte ridder te worden!

En Olpa kwam ook nog, ik bedoel, het kan niet op! En wat ik ook al weet is dat Siebe en Zelda dit weekend komen! Mijn broer en zus! Die ga ik dan in het echt zien en voelen en zij mij. Met z’n allen bij elkaar, we kunnen wel een kaartspel gaan spelen! Als ik en Dzjez dat zouden begrijpen.

Mooie vooruitzichten.

Grutte groet.

Bedankt Jay, dan hoef ik niet alles meer te vertellen. Behalve dan dat ik met Wiebe gespeeld heb. Die is wel wat ouder, maar we willen elkaar begrijpen. Dat is de essentie. Zonder die wil is er geen weg. Alleen een ondoordringbaar woud.

Wat me dan weer brengt bij de bijl die Olpa meegebracht heeft voor de wortels van de boom. Wist jij dat de onderkant van een boom even groot is als de bovenkant? Echt waar. Ik bedoel maar, nu begrijp ik de uitdrukking “Diep geworteld” een beetje beter.

Diepgeworteld is ook de natuurlijke vriendschap die ik heb met Olpa. Als hij komt ben ik blij en wil ik op z’n schoot en gaan we elkaar verhalen vertellen en naar elkaar kijken op een gekke manier.

Gek was het toen ik zwetend wakker werd en echt volledig het Noorden kwijt was. Ik moest onbedaarlijk huilen en onbedaarlijk betekent dat het onstopbaar is. Dan moet de huil er echt even uitgehuild worden. Misschien is dat er gewoon even uit moet of zo.

Papa moest er ook even uit. Die haalt energie uit dingen die energie kosten. Een soort perpetuum mobile, maar dan anders. Dan komt’ie al fladderend, met een rood hoofd en een grote lach thuis. Ik begroet hem dan, want de deur staat open.

En een open geest is goed voor nieuwe dingen. Niet altijd even makkelijk, want we houden soms liever vast aan wat we al kennen. Dat is het voordeel van baby of dreumes zijn. Dan heb je nog niet veel om aan vast te houden.

Mama heeft de hele dag Jay vast gehouden. Die zit in een ‘fase’ waarin hij aandacht nodig heeft. Nou daar heeft mama genoeg van. Gelukkig is’ie helemaal de Jay zoals hij moet zijn. Dat komt vooral door de krachtvoormelk van mama.

En daarom moesten wij nog even naar de winkel, melk halen voor de pannenkoeken. En ik dacht nog aan een grapje:
Het is plat van deeg met ei, maar gooit de eieren uit het nest….
Een pannenkoekoek.
Ik bedoel maar, een vogel die niet tweet-tweet zegt. Maar goed, ik had mijn eigen kleine kinderwinkelwagentje en liep als een groot mens door de winkel. Ik schrok me SUF toen ik ineens een meisje op slippers met een kinderwagen zag! Jay lag daar in! Echt waar, totdat ik zag dat het een pop was met een kaal hoofd. Heeft Jay ook, een beetje.

Ik heb meer dan een beetje gegeten, want ik had honger. Weer van die lekkere pasta van mama! Heerlijk. Daar kan ik niet genoeg van krijgen. De vrag is, want komt er na genoeg? Is dat een andere wereld? Daar ga ik ooit nog eens over nadenken.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Daar begon de dag natuurlijk niet mee, nee daar eindigde de dag mee.
Nou ja, eigenlijk ook niet, het echte einde is met een lekker flesje en een fijne duik in bed!

De dag begon met een lach een een gezellig ontbijt met papa. Hij aan de yoghurt en ik aan het brood. Jay had gelukkig goed geslapen, dus papa kon me redelijk recht aankijken, en mama lag nog fijn in bed. Maar, zoals het rituaal voorschrijft, nadat ik mijn tanden heb gepoetst, ik naar PahPah, en deze keer is dat mama. M’n lippen willen wel, maar doen het niet. Komt wel, ik hou je op de hoogte.

Daarna op de fiets naar de crèche en het wordt telkens warmer! Fietsen wordt dan leuker want er zijn ook telkens meer beesten te zien. Eenden, vogels, reigers (groot!), honden, schapen en ik doe ze allemaal na, dus als ik op de crèche kom heb ik al een hele educatie achter de rug! En dan heb ik het nog niet over de liedjes.

De crèche was super, we zijn naar de kinderboerderij! In een soort bakfiets, met z’n allen. Wat zijn die geiten groot van dichtbij! Dan zijn ze best wel eng en als ze dan BèèèèèHH zeggen in je oor is dat best schrikken! Al met al mag dat de pret niet drukken en hebben we veel plezier. Ik heb ook Nijntje gezien en dan zin ik hard!

Toen papa me kwam halen waren we weer terug.

Anders is het ook zo rot voor hem. Dat was dus goed geregeld. Ik was klaar voor de reis. Ik had al goed gegeten, anderhalve boterham en dan heb je energie voor der terugreis.

Papa moest me wel even uit een andere groep halen, want de deur stond op een kier en dan ben ik weg hè! Kieren en deuren werken op mij als een rode lap op een stier. Ik ben een ontdekker!

Ik ben op dit moment vooral bedekt. En drink lekker tussen m’n slaapmomenten door.  Mama zegt dat het omgekeerd is, ik slaap lekker tussen de drinkmomenten door. Ze vind dat ik nogal veel drink…. en dat is goed! Ik groei als kool en moet nog heel wat groeien voordat ik ridder kan zijn. Dus.

Ik heb hele sterke benen zegt mama,want soms duw ik me al weg en dan moet ze me stevig vasthouden. Dat is training. Jong geleerd, oud gedaan. Zo simpel is dat.

Mama was trouwens extra blij (ze is altijd heel blij, want ze heeft Dzjez en mij en in Naarden en ze heeft papa, allemaal blije dingen). Maar nu dus extra blij, want ze kon haar oude broek weer aan.

Persoonlijk snap ik niet waarom iemand blij is om een oude broek aan te trekken, maar goed, volwassenen doen rare dingen. Voor de rest ben ik daar simpel in: Blij is altijd beter dan niet-blij, dus.

’s Avonds kwam Wim en ik sliep. Ik heb niet gemerkt dat hij mooie kadootjes mee had! Dzjez heeft ze dan maar voor me uitgepakt. Ik heb niet gemerkt dat hij ook een kadootje voor Dzjez me had! En dat heeft hij zelf uitgepakt en ook niet gemerkt dat het heel gezellig was!

Al die dingen hoorde ik achteraf, maar… gelukkig werd ik ook nog wakker en kon ik hem zien en hij mij. Dat is mooi. Het was reuzegezellig.

Grutte groet!

JA! Hij had rode klompjes meegenomen en een ik * STOER shirt voor Jay (maar ik heb gezien dat het mij ook past…).

Ik heb iets met Wim, want hij zat nog maar net op de bank of ik klom naast hem. Hup, zomaar, papa en mama keken met open mond (en ogen, anders zie je niks) en ik ging bij hem op schoot zitten. Ik liet hem Jay zien natuurlijk! Dat is mijn taak als broer.

Uiteindelijk was het best laat, maar had veel gegeten en was errug vrolijk. Dan mag je opblijven, dat is de truc. Uiteindelijk om kwart voor 8 naar bed en lekker slapen.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.