WWWW

aka: Wilde Winters Witte Weekend.

Het was me wat. De ene dag kijk je uit op een groen grasveld en de volgende dag is dat wit. Dat zijn grote veranderingen als je net nog geen 9 weken bent. Ben wel blij dat ik het nog meemaak, want ik hoor allemaal rare dingen over de opwarming van de aarde. Nu even niet dus.

En zelfs een Alve Stedentocht en dat doet mijn Friese Hart sneller slaan natuurlijk. Vandaar ook, dat ik even snel op joetjoep heb gekeken en een leuke link heb gevonden met het Fryske Folksliet: Frysk Bloed Tsjoch Op. Dat zijn typisch zo van die dingen die je vergeet, of waarvan je de melodie wel onthoud, maar de tekst niet. Kijk en luister maar even mee!

Maar genoeg entertainment! Er is weer van alles gebeurt! Ik ben in de kinderwagen gaan wandelen in de kou! Het was zaterdagochtend min 21 graden! Min, dat is onder nul en zo koud was het in 27 jaar niet geweest. Maar ik lag goed ingepakt in de wagen en had er sikkepit last van. Lekker hoor, die frisse lucht.

En zondag was ik voor het eerst alleen met papa, of moet ik zeggen: was mama voor het eerst zonder mij. Ze moest naar iets van de examinatoren van Gaus. Ze traint honden en dat is cool. En papa en ik waren gezellig samen. Was leuk. Ik heb geslapen, gehuild, gedronken, beetje geslapen, weer gehuild, nog wat gedronken en toen heeeel lang geslapen. Dat kun je ook zien, want er zitten een paar ‘hard slapen’ foto’s bij. En dan word ik zo wakker… Heerlijk!

Ik heb ook nog in de draagzak gezeten. Dat zit lekker en dan kan papa lekker heen en weer lopen en hij moest ook werken (op zondag! maar goed) en dan ben ik lekker dicht bij hem. En toen was mama er al weer bijna, dus dat was ok. Ze had me behoorlijk gemist (en ik haar ook…)

En oh ja, ik ben op vrijdag nog bij Angelique en Luca geweest. Dat was weer heel gezellig. Leuk hoor, zo met Luca in de weer. Heb m’n ogen behoorlijk lang opengehouden. Kreeg natuurlijk weer veel ooh’s en ah’s want Liek had me al een tijdje niet gezien. En ik constant groeispurten.
Tsja, dan moet je er wel bijblijven.

Deze slideshow vereist JavaScript.

De bizarre etymologie van het woord moeder.

Gerard hier.
Het heeft me een tijdje gekost. En dat is logisch, want de onderbroken nachtrust van de afgelopen weken verandert langzaam van euforie en geluk naar een lichte (en nu overdrijf ik in de positieve zin) moeheid.

En dat is logisch. Zo zit de natuur in elkaar. De euforie zorgt voor energie en die extra energie houdt je dan weer op de been. Maar ik ben een man. Dus dan heb je het ‘gemakkelijk’. Ik ben wakker en hoop dat ik weer in slaap val, al of niet vooraf gegaan door een loopje naar de wc.

Maar als je moeder bent, is dat een ander verhaal. Eerst ben je zwanger en geen moeder maar moe, zeker na de bevalling. Dan pas ben je moeder die én melk produceert en geeft en dat is dan een ander verhaal.

Dan moet je en langer wakker blijven en aan het werk. Dan moet je wel moe zijn! Dus was ik aan het nadenken over de overtreffende trap van moe zijn. Zoals goed, beter, best of rood, roder, roodst en lang, langer langst.

En dan kom je tot een interessant rijtje:
Moe, Moeder, Moederst.

Ik weet wel dat het niet klopt, maar bij mij komt simpelweg één woord op: Respect.

Meneertje Dzjez naar de crèche

Het is raar maar waar, maar het is zo ver! Ik ga naar de crèche. Nog niet echt hoor, maar om te wennen. Vooral voor mama, denk ik, want voor mij is het heel relaxed. Ik was gisteren ook al even geweest, maar dat was meer om in te schrijven en zo. En ik heb de hele tijd geslapen.

Maar vandaag was het in het echie. En het leuke is: Papa is jarig vandaag en dat is handig, want dan vergeet ik nooit m’n eerste echte crèche dag. Ik heb m’n mentor ontmoet (en die krijgt ook een Bordeaux Dog!), de ruimtes gezien en er is heel veel speelgoed. Dat kan ik helaas nog niet vasthouden, maar is een mooi vooruitzicht.

En ik heb in het bed gelegen! En dat is een soort koninklijke box. Heel hoog en droog in de lucht. Majestueus Mooi. Ik heb er al goed geslapen.

Ze hebben zelfs een mandje met mijn naam er op. Ik heb ook de naam van Jesse gezien! Dat is het zoontje van Ben en Imkje.

Ik kwam ook een jongen tegen. Weet nog niet hoe hij heet, maar dat komt nog wel. Qua eten gaan ze me hetzelfde geven als thuis, namelijk: Moedermelk! The best.

Mama heeft het ook goed gedaan. Ze was heel flink en heeft heel goed meegewerkt. Ze is er ook de hele tijd bijgebleven hoor!? Want je weet maar nooit. Zo is mama. Altijd klaarstaan, voor het geval dat. Goed hè! Ga ik later ook doen als ik groot ben.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Oh ja. Was ik nog vergeten te zeggen: Bianca en Kyara waren nog op bezoek. En dan lach ik altijd even.

Sponsored Link

Deze foto’s wil ik je niet onthouden. Dit is de eerste keer dat we samen boodschappen zijn gaan doen! Mama, Papa en ik. Dat was al op 23 december hoor. Een bijzondere belevenis en een beetje raar, want mama moest haar boodschapgewoontes aanpassen.
Normaal zet ze de kar in het midden van de gang en loopt dan rond om de boodschappen te verzamelen en die gooit ze dan in de kar. Nu loopt ze rond mét de kar langs de boodschappen….

Vraag me af hoe dat komt!

Zelda en Siebe in 2012: Week 1

Ik denk dat het voor papa een beetje een drukke week was….

Siebe en Zelda waren er ook in het nieuwe jaar en dat was heel gezellig!
Met hen er bij is er altijd wel wat te beleven. Ik heb een lievelingsliedje dankzij Zelda en Siebe, iPods en iPads en wil nu ook leren dansen. Het liedje heet Party Rock Anthem en is van LMFAO (niet geschikt voor oudere kijkers…).

Gezellig samen op de slaapkamer met mama met de muziek hard aan. Lekker rustig.

Zelda is echt een grote zus! Ze doet me in bad, haalt me uit de wieg of box als ik huil, neemt me even over als mama iets anders moet doen en ik moet zeggen, ze doet dat goed! Kijk maar eens goed hoe mooi ze me vast houdt. Ze heeft alles gedaan van begin tot eind, dus uitkleden, in bad, afdrogen en aankleden. Handig.

Ik moet zeggen, het is altijd leuk met Zelda en Siebe. Ik heb zin ze weer te zien en ga in de tussentijd hard groeien, leren waar het geluid vandaan komt en daar naar gaan kijken en oefenen in lekker luid lachen.

Maar nu eerst even… wat bijslapen.
(Mag papa ook wel eens doen! Druktemaker..)

Neaken en bleat foar de dokter

Dat is Fries voor “Naakt en bloot voor de dokter” wat de titel van een boek is van Hylke Speerstra. Hier kun je een kijkje nemen.

Terwijl Zelda ging paardrijden moest ik naar de dokter. De babydokter en die werkt op het consultatiebureau. Mama was mee en haar mama ook en ik noem haar oma. In de kinderwagen, in de regen en dat was leuk. Ik hoorde regen op het dak tikken! Wat een gezellig geluid, daar val ik van in slaap…. en wordt weer wakker…. en weer in slaap. Vermoeiend zeg!

OK, babydokter. Ik moest helemaal bloot en dat is raar hoor, zo in die felle lichten in een vreemde omgeving en hoewel ik zo nu en dan een brok in m’n keel had, ben ik niet gaan huilen. Dat doe ik niet!

Ze hebben alles gemeten, hoofd, reflexen, gewicht, lengte, in m’n mond gekeken, in m’n oogjes, hartslag. Eigenlijk alles.
En een goeie score. Lengte 57 centimeter. Omvang hoofd 38 centimeter. Gewicht 4780 gram. Ik ben goed bezig!

PS: De foto’s zijn gemaakt door Oma met de aaiPhone van mama.

 

Tweede kerstavond in het groen

Met een knipoog!
Ik ben er achter gekomen dat ik al kan knipogen. En eigenlijk kon ik dat al direct na m’n geboorte. Dat weet ik omdat Opa een geweldig mooi fotoboek met tekst heeft gemaakt.

Papa werd er zelfs een beetje emotioneel van en mama zag voor het eerst de foto’s vlak na de bevalling. Heel errug bijzonder. Ook voor mij.  Want ik kwam er achter dat ik direct na m’n geboorte m’n eerste knipoog gegeven heb! (het kan ook zijn dat ik m’n andere oog gewoon niet open kan krijgen…)

Het was heel gezellig en ook hier voor het eerst een buitenbuikse trip naar Nederhorst Den Berg. Daar was ik ook al eens geweest natuurlijk. Deze zomer, Mama was al een maand of 3 zwanger namelijk toen Opa en Oma voor het eerst papa ontmoeten. Ik weet het nog goed. Het was mooi weer en zowel mama als oma waren best een beetje zenuwachtig. Papa en opa niet natuurlijk. Die zijn stoer (aan de buitenkant). In ieder geval, het was een mooie belevenis, want ik zat gewoon in de buik en ik was niet van plan daar weg te gaan, behalve dan op 2 december. Dat stond al in m’n agenda. Je begrijpt het al, Papa en mama hebben soms een beetje de neiging de dingen omgekeerd te doen… Maar ik dwaal af.

Nederhorst Den Berg, daar is mama ook geboren en opgegroeid en dat is heel bijzonder. We hebben naar hele oude films op DVD gekeken, waar mama nog een baby was. Heel bijzonder. Ik lijk op haar met de bovenkant van m’n hoofd, maar het lijkt er op dat ik de mond van papa heb. Het belangrijkste is, dat ik vooral mij ben en daar ben ik heel goed in.

Het was heel gezellig en ze hebben lekker gegeten. Snoekbaars uit de Amstel en en zeewier uit Zeeland. Vooral die snoekbaars was heel bijzonder, want die heeft Opa zelf gevangen op 12 september. Dat heb ik gezien op de fillum. Ikzelf was nogal hongerig en mama had een regeldag, oftewel, IK HEB MEER HONGER dan mama melk kan maken en dan blijf je bezig! Ik denk dat ik de hele dag honger had en wilde drinken. Gelukkig is mama (of zijn haar borsten) snel van begrip, want toen we thuis waren heb ik genoeg gedronken en de hele nacht geslapen!

Het was best laat, maar dat krijg je als het gezellig is. De tijd vliegt! Natuurlijk gaan papa en mama niet direct naar bed als ze thuis komen. Nee, eerst nog even gezellig op de bank, een borreltje en kletsen en eigenlijk vind ik dat wel gezellig. Uiteindelijk is papa om 1 uur als een blok in slaap gevallen (daar heb je dan ook echt niks aan!)en ik tegen drieën (!) en mama iets daarna. En toen heb ik geslapen tot kwart voor negen.

Een goed begin van derde kerstdag.
Alweer een mooie dag.

Eerste kerstavond in het rood

Rood.
Dat had papa bedacht. Een rood truitje en een spijkerbroek. Jaja, hij heeft wel smaak.
Trouwens cool dat er zulke kleine spijkerbroekjes bestaan. Want ik ben natuurlijk al groot, maar ik vind het toch fijn m’n tenen te kunnen zien!

Vandaag gaan we naar Beppe in Drachten. Een mooi vooruitzicht, want Nynthe en Senn komen ook en ze nemen hun ouders meer (Tessa en Johann).  Pake is er ook en dat is best bijzonder, want als ik het goed begrepen heb is dat drie-en-twin-tig jaar geleden. Zo zie je maar, wat een kleine Dzjez en wat tijd niet allemaal kan doen. Leuk om ze allemaal weer te zien. Dat voelt echt goed en warm en eigenlijk word ik er ook wel weer een beetje moe van en hongerig van, dus lekker even om mama roepen met wat tactische oehtjes, grauwtjes en steuntjes en dan melk drinken! Werkt altijd!

Zij gaan gourmetten maar daar ben ik nog niet zo voor. Het ruikt wel lekker hoor maar toch. Er staat heel veel op tafel. Niet alleen had Beppe gekocht, ook Pake heeft een hele schotel meegenomen, dus verhongeren gaan ze zeker niet. Papa heeft pindasous gemaakt, met knoflook, een salade, met knoflook en een shoarmasausje, met knoflook. Ik denk dat’ie daar iets mee heeft. in het begin moest’ie niet te dicht bij komen, maar ik denk dat ik er maar aan moet wennen….. Mama houdt er ook nog al van.

En vooral lekker knuffelen weer. Deze keer vooral met Tessa (en een beetje met Beppe, maar die had het druk). Die kan dat heel goed! Ze heeft natuurlijk ook veel ervaring me Senn en Nynthe. Met hen ga ik nog heel veel spelen! Kijk dan! Nynthe met helm en Senn met kettingzaag. Kan niet wachten tot ik kan lopen dan kan ik er ook mee spelen. En fietsen en boomklimmen.

Trouwens, het was m’n eerst buitenbuikse wereldreis. Ik was natuurlijk al een paar keer in België geweest, maar dit is anders.
Vooral die eerste 1 minuut en 12 seconden, daarna ben ik in slaap gevallen…..

Gezellig José en Tante Maureen

Daar waren ze. Iets na vieren, want het was druk op de weg, José en Tante Maureen. Daar word ik heel blij van! Ze wonen niet in de buurt en José is heel goed in zwemmen, maar daarvoor moet ze vaak oefenen. Trainen noemen ze dat.

Maar vandaag was ze er en ze heeft twee heel mooie tekeningen gemaakt en ze hadden kadootjes bij zich! Een heel mooi truitje en een boekju!! Met knopjes en geluidjes. Daar kunnen papa en mama fijn uit voorlezen. Heb ik nu al zin in.

Ik ben trouwens ook verslaafd aan muziekjes. Mama speelt die, van die leuke kinderliedjes op de iPod, via joetjoeb, van die kinderliedjes en dan raak ik helemaal in extase en vergeet ik waar ik mee bezig was Zo grappig!

Maar goed, José en Tante Maureen, daar doe ik graag m’n best voor. Lekker op schoot bij allemaal en dat doe ik graag. Je kunt zien dat Tante Maureen ervaring heeft. Kijk maar, die weet hoe het moet!

Trouwens José houdt me ook heel goed vast. Lekker stevig, maar toch zacht en met m’n hoofdje goed ondersteund. Dat is heel knap! Ik ken ook mensen die die dat niet zo goed kunnen.

Nee, José is okee en daar lach en speel ik graag mee!