Chill

Ik hoef niet veel te zeggen als je me zo zo ziet zitten zeker. Zelfs in een gele broek zie ik er stoer uit in m’n spijkerjackie. Wat is het toch leuk om baby te zijn! Zo, dat moest er even uit. En dat was deze ochtend al. Ja hoor, lekker opgestaan, nadat papa me wakker heeft gemaakt. Van slapen naar lachen in 1,1 seconde. Het was weer zo’n ochtend. En mama was er ook bij. Die dacht laat ik eens kijken hoe papa dat doet. Nou ik kan zeggen: Hij doet het goed (en mama ook, leuk stel die twee).

Vandaag was een gezellig dagje op de crèche. Ik kwam lachend binnen en dan scoor je direct hè! Dan vechten ze bijna om me over te nemen van papa, maar die wil me zelf ook nog even knuffelen natuurlijk. Benthe was er vandaag ook en en dan kunnen we lekker lol maken. De boel een beetje op stelten zetten, haha! Samen zijn we al bijna een jaar en dat telt. Ik heb keurig al m’n flesjes opgedronken, ben zonder morren of huilen in slaapgevallen, kortom: Een voorbeeldig dagje. Maar dan vind ik het ook wel weer fijn als mamma me komt halen hoor. Dat is een fijn weerzien.

Toen papa thuis kwam zijn wij gaan grasmaaien. Nou ja, hij is aan het maaien en ik ben aan het kraaien. Dat is wat ik doe en babbelen en kirren. Het was lekker weer nog en dan is het niet erg om buiten te zitten. Mama heeft ook geholpen toen ze terugkwam van de honden uitlaten. Harken. Kan ze goed. Maar toen was het tijd voor mij om naar binnen te gaan en dan voel ik hem al aan, hè. Eerst benden drinken, dan naar boven, pyjama aan, nog wat drinken en dan… naar bed.

Nou, daar had ik nou net even geen zin in. Dan is het een kwestie van karakter. Meestal winnen papa en mama en blijf ik boven in m’n bedje, maar deze keer won ik en daarvoor moest ik lang huilen. Pfff! Logisch, want ik was nog niet moe en ik had ze de hele dag niet gezien! Tsja, te gezellig stel en ik hoor daar bij. Lekker wakker in m’n wipper. Lekker kijken, lekker lachen. En dan ben ik na 20 minuten moe en ga ik braaf naar bed. Laat het een les zijn!

Ik kreeg ook nog wat foto’s van Olpa, die kan ik je niet onthouden. Op één er van sta ik recht op en op de nadere 2 staan 2 trotse moeders.
En dat mag en dat moet, want het was moederdag! Een dikke Dzjez knuffel aan jullie beide.
Jullie weten wel wat ik bedoel….

Deze slideshow vereist JavaScript.

Het wondere weekend

Zaterdag was een rustig dagje. Papa is eerst gaan fietsen en mama met de foto’s bezig en ’s avonds ging papa weg naar een reünie in het verre Drachten (lijk op Dronten, maar is toch anders), dus was ik gezellig met mama. Is ook wel eens leuk en rustig! Lekker relaxed, ik in de box aan het kraaien en aan het spelen en mama op de kompjoeter met de foto’s. En dat zijn er veel. Heel veel!

Ineens kreeg mama een telefoontje op zaterdag en het nummer was….. van het huis van Olpa en Olma!
Maar die zijn er niet. Die zijn op vakantie en zijn in Duitsland, dus oei oei, wat is er aan de hand. Wie zou dat zijn?
Met trillende handen en een zenuwachtig oor nam mama de telefoon op.
Eh, hallo, zei ze…. Hallo, hoorde ze aan de andere kant van de lijn. Het andere kant van de lijn klonk de stem van Olma!

Dat was raar en leuk op het zelfde moment. Olpa en Olma waren naar huis gereden omdat de auto een raar sissend geluid maakte en aangezien ze nog heel veel moesten rijden namen ze het zeker voor het onzekere en zijn eerst naar huis gegaan om de auto te laten maken. Geen risico’s want het is een Landrover 😉 Dus maandag naar de garage.

Maar dat gaf natuurlijk wel de aanleiding om zondag even af te spreken. Het was toch moederdag, dus een extra aanleiding (Moeders zien er dan ook extra mooi uit is mij opgevallen). Zondagochtend heb ik lekker lang geslapen en toen gezellig bij papa en mam in bed. En het was lekker weer, dus papa heeft het gras gemaaid. Daarom was ik ook even buiten. even maar, want papa rook eens aan m’n broek en ja dus.

In ieder geval, naar Olpa en Olma. Ook voor mij was dat een verrassing. Ik heb een heel gaaf VW buisje gekregen uit Wolfsburg daar staan de VW fabrieken en daar zijn Olpa en Olma geweest, althans in het museum, want in de fabriek is niet gelukt. Stom hè! En natuurlijk bij ze op schoot en geknuffeld. Ik was blij ze weer te zien en ik had het gevoel dat zij ook wel blij waren mij weer te zien. Dat is dan wederzijds.

Ik heb ook appel gegeten en mama aardbei. Dat vind zij dan weer heel lekker en mag ik (nog) niet hebben. Is niet goed voor m’n buik. Maar, dat komt nog wel. Daarvoor hadden ze trouwens Thais gegeten. WOW dat ruikt lekker zeg en lekker pittig! Ook voor later.

Wie ik ook gezien heb zijn Bob en Marion en een vriendin van hun. Dat zijn de achterburen van Olpa en Olma en mama kent ze letterlijk al haar hele leven en nu kennen ze mij ook, alleen hadden ze me nog niet in het echt gezien. Wat een hartelijke en gezellige mensen zijn dat zeg! Ik begrijp wel dat Olpa en Olma hun achterburen willen zijn. Vrienden om de hoek zeg ik. Een dichtbije vriend en een goeie buur. Goed gezien. En ik hen dus en ik zal ze nog wel vaker zien. Ik hoorde ook dat ze m’n blog wel eens lezen dus: HOI! Bob en Marion!

Maar goed, aan alle gezelligheid komt een eind en dat is altijd later dan gepland, dus ik had een lekker lang dagje. Was ook nog niet echt moe hoor. Had m’n oogjes nog open in de auto. Plus het voordeel van de zomer is dat het lekker lang licht is hè! En dan slaap ik ook lekker. Morgen naar de crèche!

Oan’t moarn!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Niet m’n dagje

maar wel gezellig.

Soms heb je van die dagen. Een beetje zju-nu-sè-kwa (dat is Frans). Dan zit je jezelf in de weg en is het moeilijk er een vinger op te leggen. Waarschijnlijk een combinatie van verkouden, snotneus, last van de oogjes en opkomende tandjes. Op zich is dat niet klagen toch? Maar ik geef toe dat ik minder vrolijk ben dan anders.

Maar ik heb me wel vermaakt hoor! En het was heel gezellig. Ik heb vanochtend lekker gedoucht met papa en was mooi schoon. Dat is fijn na een nachtje slapen. Lekker fris. Wat gedronken, wat gespeeld, wat geslapen, wat gehuild, wat gespeeld, dat soort dingen. Ik ben ook zo weer blij hoor. Beetje aandacht en klaar. Van huilen naar lach in 2 seconden.

En knuffelen met mama achteraf. Dat is altijd fijn en kan ik haar zo lekker, stevig vastpakken. Dat doe ik graag. Hier kun je ook goed aan m’n ogen zien dat ze wat vochtiger zijn. Dat is niet van de emotie hoor! Gewoon van de verkoudheid.

Je kon vandaag trouwens even niet met de deur in huis vallen want de deur was weg. Ja, weg! En dan kun je er ook niet mee binnenvallen, zo gaan die dingen. Dat moest, omdat ze er een nieuwe in gingen zetten. Een hele grote en een hele hoge. Voordat ik met m’n hoofd tegen de bovenkant loop moet ik wel 2 meter 60 worden. Dat is 4 keer groter dan ik nu ben. Dat duurt nog wel even. Trouwens zo groot zijn is wel leuk, dan loop je constant met je hoofd in de wolken.

Deze middag moest Iara naar de dierenarts voor haar pootjes. Dan kan ze daarna weer beter lopen, want nu loopt ze moeizaam. Het is een stoere hoor, die geeft niet snel o p, maar dit is fijner. Voor haar. Want ik heb er geen last van.

Tynke was op bezoek. Daar zit ik lekker op schoot, dat val me elke keer weer op. Mama en zij kletsen er gezellig op los en ik vind het leuk om naar te luisteren. Papa was bezig met een verhaaltje voor Loei. Sjaan de stervende zwaan en het waterballet. Kijk, ik zit bij hem op schoot. Ik schrijf dat nu maar op, dan weet ik later als ik groot ben en ik het zelf kan lezen, wanneer hij dat geschreven heeft. Handug.

En toen was ik moe en moest ik naar bedje toe. Niet dat ik het daar echt mee eens was, maar ja, wat kun je doen? Maar goed, aan al het goeie komt een eind, ook aan vandaag. Slaap lekker!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Oeps

Het was papa die me haalde. Mama was wel beterder hoor, maar ze wilde geen rie-sie-koos nemen en dat is goed. Ik heb een mooie dag gehad want m’n vriendin Benthe was er ook. Die is ietsje jonger, 2 weken en een echte lachebek. Net als ik en dan lachen we samen wat af. Later kunnen we daar ook woorden aan toevoegen en met elkaar praten of wandelingetjes maken. Voor later dus, nu nog niet.

Had behoorlijk dorst weer vandaag. 4 flesjes en daarvoor moesten ze zelfs de diepvriesvoorraad aanspreken. Jammer dat ze het ontdooit hebben, anders was het een roomijsje geweest! En het was best warm buiten en binnen ook. Warm maar geen zon en een dreigende lucht. Maar goed, dorst dus. Somes heb je van die dagen. En toen kwam papa.

Ik hing lekker in de armen van een van de verzorgsters, een beetje zoals een aapje. Stevig vasthouden, daar hou ik van (en zij ook!) en ik kijk dan ook ontspannen, onschuldig ook. Ik keek papa niet echt aan, maar hij wel. Ik denk dat hij op ongeveer Anderhalve meter stond en ik hoor hem sniffen. Mmmm, zei hij, ik denk dat hier iemand gepoept heeft. Nee hoor zij de leidster, hij laat de hele dag al scheten en toen rook papa aan m’n broek en die zei “No Way, dis iz sirius sjti” En hij had gelijk.

Ik blijf natuurlijk onschuldig kijken. Papa dacht natuurlijk “prima” dan hoef ik het straks niet te doen en ikzelf vind het beter in de auto zonder volle luier, want zeg nou zelf, dat zit nooit echt lekker!

Mama was heel blij me te zien en ik haar! Ze straalde helemaal toen ze me zag en dat is fijn. Ik straal dan fijn terug. Toen ik naar bed ging had ik het wel lastig. Ik heb lekker gedronken, ben moe, maar toch slaap ik niet goed. Weet niet precies wat het is. Tandjes? Nog niet zichtbaar in ieder geval. Ik hou jullie op de hoogte…

Grosse Krullen

Ik heb een kaart gekregen uit Duitsland van Olpa en Olma en zo zie je maar weer, wie schrijft die blijft, of in ieder geval krijgt een kaart. Want ik heb ze gisteren een knuffel gegeven en daar staat altijd wat tegenover (trouwens, die Duitse Post is wel snel!).

Olpa en Olma zijn nog in Duitsland. Ik had al een foto van Olma via WhatsApp van mama. Ze kijkt een heel klein beetje alsof iemand heel hard BOE! heeft geroepen… Hahah. Ze hebben het in ieder geval goed naar hun zin en missen me. Logisch, ik hun ook.

Vandaag een lekker dagje thuis. Was ook heerlijk weer om in bed te  blijven vanochtend want het regende pijpenstelen (weer zo’n rare uitdrukking, pijpenstelen zien er toch helemaal niet uit als regendruppels?! En het is nog ongezond ook, roken). Papa niet, die was gaan fietsen. In de regen, lekker gek maar hij vindt dat lekker. Dat is ontspannend zegt hij. Hij liever dan ik!

 

Ik ben vandaag ook in bad geweest en kijk! Ik heb krullen. Dat is goed te zien van dicht bij. M’n haar is nog een beetje babydun, maar als dat dikker wordt, ga je het beter zien. Reken maar van Dzjez! En morgen naar de crèche.

Ik hoop dat mama weer helemaal beter is, dan kan ze mij weer halen. Niet dat ik het niet leuk vind als papa me haalt hoor, maar dat is anders. We zullen zien! Het gaat een mooie dag worden.

Deze slideshow vereist JavaScript.

 

Groeihik?

Toen ik vanochtend naar de crèche ging (en hier lig ik op het aankleed kussen om m’n jas UIT te trekken, wat raar is) had ik de hik! Dat is gek, dan praat ik zonder dat ik dat zelf wil en zeg ik HIK! Ik weet niet eens wat dat betekent. Is dat een begroeting aan jezelf? Hey Ik? of Hallo Ik? of is het iets anders. En toen zei Ellen dat het een groeihik was.

Groeihik? Dat moeste we even goegulun natuurlijk en wat blijkt? De hik heeft niet te maken met groeien, wel met kikkers. Het is een overblijfsel van toen we nog geen mensen maar amfibie waren, een soort vis, maar dat is heel lang geleden hoor. Wel een miljoen jaar of zo!

Zou wel grappig zijn als de groeihik echt bestond. Dan ging ik vaker hikken en sneller groeien. Kan ik eerder fietsen of skaten of zo.

Ik vraag me dan af of er ook een krimphik is of zoiets. Dat zou handig zijn voor als je even door een klein gaatje moet of gratis wilt vliegen in een vliegtuig! Wow, als ik later groot ben, ga ik hier eens een verhaal over schrijven. En dat gaat over Hikkepik. Maar eerst nog even leren schrijven.
En praten.

Papa had ook een foto van me gemaakt toen ik sliep. Ik heb dat niet gemerkt en hij heeft de flits zelfs gebruikt. Ik krijg zin om te slapen als ik dat zie… Trouwens, ik heb al een tijd niets van Olpa en Olma gehoord! Hoe zou het met ze zijn? Zouden ze het gezellig hebben? Vast wel, zo zijn ze. Dikke knuffel!

OK, moet nog wat dingetjes doen. Melk drinken, babbelen, spelen en slapen. Weet nog niet wie me komt halen, papa of mama. Denk papa. En dan snel naar huis!

Papa voor en papa na

Normaal haalt mama me op, maar vandaag niet.
Ik lag in de kleine hangmat in de hoek, rustig voor me uit te kijken en te denken over later. Bijvoorbeeld in een hangmat op een tropisch eiland of zo of gewoon in de tuin. Iets minder ambitieus, maar in een hangmat is het goed denken en ineens was daar pap zijn gezicht, met grote glimlach en dan glimlach ik breed terug.

Het was een mooie dag. Vanochtend kwamen we Ymkje tegen, de moeder van Jesse. Die was extra vroeg en daarom kwamen we haar tegen (of extra laat, ik weet het niet meer precies…), maar goed. Dat zijn van die leuke ontmoetinkjes zo ’s ochtends in de vroegte. Binnen was Daphne, die ons al met een glimlach op stond te wachten. Een goed begin is de halve dag!

Ik heb alle drie de bakjes opgedronken! Want ik had dorst en ik heb niet veel geslapen. Ik was al wakker vanaf een uur of drie en dat is logisch want ik heb de afgelopen dagen best veel geslapen en dan kun je wat langer wakker zijn. Toen papa me kwam halen was Ellen er. En dat is net zo’n gezellige kletser als papa en dat is prima hoor, maar dan duurt het wel lang voor we vertrekken!
Geintje!

Maar ik was wel blij mama weer te zien en mama was blij mij weer te zien. Mama is nog steeds een beetje ziek en daarom kon ze me niet halen. Ze had al gezegd tegen papa dat het wel heel erg stil was in huis zo zonder mij. En dat was lang geleden, want ik ben er al weer 5 maanden! Dus dat was lekker knuffelen! Dat is dan het voordeel van zo’n dagje. Mekaar een tijdje niet zien zorgt er voor dat het extra leuk is elkaar weer te zien.

Ik heb ook nog even lekker stoer in de box gespeeld met m’n speelapparaat.
Oh ja, de foto bovenaan heeft niks met vandaag te maken, dat is gewoon om m’n voetjes te laten zien.
Oan’t moarn!

Kweenieweekend

Het was een verwarrend weekend en dat kwam een beetje omdat Siebe en Zelda er waren én mama ziek was. Die combinatie is dus verwarrend. Mama is donderdagavond ziek geworden. Toen papa in bed ging liggen dacht hij dat’ie in een oventje ging liggen, zo warm! (dat heeft’ie later gezegd hè!) En dat is nooit grappig, als je geen Kaiser broodje bent! Ze voelde zich helemaal niet lekker. Baluh!

Ik heb Siebe en Zelda vrijdagavond nog gezien, want ik was niet moe. Had veel geslapen, dus… Dan heb je geen zin om te slapen. Ik herkende ze en was echt blij dat De Bende Van Hoff weer even bij elkaar was. Ik zat er gezellig bij, hand in hand met Siebe. Coole broer. Ik ben nog best lang opgebleven, en heb Holland’s got talent gekeken. Ben benieuwd wat mijn talent is…. Mama was wel moe en voelde zich nie goe. Is wel leuk als ik tegen haar aan lig, want dat is dan dus extra warm 😉

Zaterdagochtend ben ik eerst bij mama gebleven en ben ik alleen beneden geweest bij papa, Zelda en Siebe en kon mama lekker slapen. Was leuk. Eerst bij Zelda en dan bij Siebe op schoot. Zo kom ik m’n tijd wel door hoor!

’s Middags gingen ze weg, naar Niels en Sabine en Temme en Jenda, maar mama kon niet mee omdat ze ziek was. Balen! Vond ze zelf ook! Volgende keer beter, want dit is niet leuk. Ik heb wel een paar foto’s gekregen en wij hebben er ook een gestuurd. Zo waren wij er een beetje bij en zij bij ons.

Zondag heeft papa me eerst bij zich genomen en hoe erg ik ook NIET wilde slapen, ben ik dan toch weer in slaap gevallen. Lekker tegen papa aan. Toe ik om 9 uur weer wakker werd, is papa samen met mij naar beneden gegaan. Kon mama nog even slapen. Is altijd goed! Siebe heeft me in bad gedaan. Lekker gespetterd en gespaterd! Bad is fijn! Ik heb ook geprobeerd Elvis na te doen en ik vind dat het goed gelukt is. Oh yeah!

En daarna was ik weer lekker schoon. Ik heb ook weer m’n voetjes ontdekt en daar kan ik goed naar kijken. En als ik ze in m’n mond stop voelt dat grappig! Daarna gezellig beneden gezeten en een flesje gedronken en toen gespeeld in de box. Lekker hard rammelen met m’n speelgoed!

Ik heb ook veel met Zelda geknuffeld. Die kan dat zo lekker en ook kriebelen. Dan pak ik haar lekker vast en dat voelt goed. Ze heeft morgen eindelijk de boekbespreking en daar was ze wat zenuwachtig van. Moet ze niet zijn vind ik. Ik had het al eens gehoord en dat was geweldig. Kan niet mis gaan. Go girl!

Vind trouwens naar bed gaan minder leuk. Dat komt omdat ik dan moet slapen en dus geen gezellige dingen kan doen en het verschil met ‘vroeger’ is dat ik me er meer van bewust ben. Dat is goed en slecht. Slecht is dus, dat ik het niet leuk vind, maar goed is het, omdat het aangeeft dat ik groei en ontwikkel! En groter word en dat is wat ik graag wil!

OK, uiteindelijk eindigt m’n huil in een geeuw en dan in slaap. En eigenlijk vind ik slapen ook wel heel erg lekker!

Ik hoop echt dat mama zich morgen weer wat beter voelt, want tot en met vandaag was het niet zo best! Zo ken ik haar niet, ze zingt niet eens….

Oan’t moarn!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Praatsprong en tandenpijn

kijk hier zielig en dat ben ik ook. Niet echt op deze foto hoor, toen werd ik gewoon net wakker op de crèche. Precies het moment tussen slapen en wakker. Dat is nooit grappig.

Maar ik heb iets niets, ik kan meer verschillende soorten geluiden maken. Flebbedebber, Kubboow? FlaFlaFlashhhloo! En blazen, zoals bellen blazen. Ineens kwam ik er achter dat ik dat kon! Grappig. En ik kan het ook met volume, dus je begrijpt wel dat ik dat dan ook doe. Waarom zacht als het hard kan!

Het was een mooi dagje op de crèche. Ik heb iets heel moois voor mama gemaakt! Voor moederdag. Nu is het voor mij elke dag moederdag en hoeft daar niet een speciale dag voor te zijn, maar toch. Dit was een goeie aanleiding eens lekker creatief te zijn. Lekker bezig met verf en kleur. Ja, dat is wel iets voor mij.

Toen ik thuis kwam was papa er nog niet. Die moest lang werken, maar vannacht heb ik hem wel gezien en gevoeld, want ik moest even knuffelen. Ik had namelijk last van m’n tandjes denk ik. Pijn in m’n mond! Nooit grappig en daarom moest ik huilen en kon ik niet slapen. Bah! niet leuk! Uiteindelijk ben ik in slaap gevallen met ene pijnstillertje en dat is goed. Naast mama, dat ligt goed.

Het goeie nieuws is natuurlijk dat ik straks tandjes heb en dan kan ik appels kauwen en zo. Dat is dan natuurlijk wel weer mooi! Papa gaat vandaag Siebe en Zelda ophalen. Gezellig, maar lig dan wel in bed denk ik…

Oh, ja, ze zijn allemaal dingen aan het mooi maken in ons huis. Maar eerst gaan ze het lelijk maken. Kijk, ze hebben de vensterbanken er uit gehaald. Best een troep!
Oan’t moarn!

Grote kleine man

— Door papa

Mama stuurde deze foto van je door en dan zie ik je zo liggen en besef me dat je in mijn hoofd al heel groot bent, maar als je zo in dat grote bed ligt ben je ook vooral nog heel erg klein.

Jij bleef bij mama vandaag en ik ging werken, dus toen ik koffie bracht en dag zei, lachte jij zo lekker hard. Typisch Dzjez, met dat kleine knorretje aan het eind en dan word ik heel vrolijk. Mooie grote kleine man. En ik besef me dat babies hard nodig zijn in de wereld. Gewoon om het leuker, gezelliger, energiek en onschuldiger te maken.

Je bent in dat opzicht een groot voorbeeld voor me, kleine man.
Lekker jezelf zijn, is toch het gemakkelijkst om te doen en het mooist om te zijn. Geen rol spelen, gewoon genieten van het leven en elke dag nemen zoals die komt of zoals hij is. Het zijn woorden die je pure gedachten verstoren. Maar zolang je nog geen woorden kent en dus niet in woorden denkt, maar alleen kunt voelen, heb je daar geen last van.

Dat is dus de kunst: Denken zonder woorden.
Ik ga eens oefenen en jou later helpen dat te (blijven) doen.

Mooie dag vriend!