Maand: juni 2012

Meneertje Mannetje en de Rijstwaffel

Dzjez Dzjez gedachten

Vanochtend, toen ik naar de crèche ging, had ik een nieuw truitje aan. Nou ja, nieuw, voor mij was het nieuw en ik had hem nog nooit gezien. Papa had hem per toeval gevonden en dacht: Dat is leuk. Ik vind dat hij gelijk heeft en vind dat ik er een beetje uitzie als een matroos.

Het was een heel klein beetje een rare ochtend want mama heeft me gebracht, want papa moest vroegerder vertrekken dan anders. Op zich niks mis mee,want mama kan dat heel goed, alleen heb ik het gevoel, dat als ze weggaat, ze altijd even moet slikken. Meer dan anders. Ze kijkt dan ook altijd een beetje, eh, droevig, dus kijk ik extra blij terug! Want ik ben altijd blij als ik haar zie en op de crèche is het altijd gezellig. Elkaar even niet zien, maakt het weerzien des te leuker!

Alhoewel, gezellig….. Ik heb me op een bepaalt moment even best druk gemaakt (lees: gebruld). Wat was er aan de hand?
OK, ze hadden me op het speelkleed gelegd, met allemaal speelgoed om me heen en dat is goed. Maar, de anderen gingen gezellig buiten zitten in het zonnetje en daar was ik het NIET mee eens. Ik ben namelijk ook een gezelligerd en vind dat ik daar bij moet zijn en dat laat ik dan op een kordate en zeer duidelijke manier weten. Net zo lang tot het moment ze me komen halen en er buiten bij zetten en dan is het goed. Zo ben ik dan ook weer. Dan vind ik het weer leuk.

Ik vond het natuurlijk ook weer leuk toen mama daar ineens weer stond. Joepiedepoepie denk ik dan!
En toen we thuis kwamen heb ik eerst wat gedronken en toen zijn mama en ik met de honden gaan wandelen. Ik in de draagzak en de honden niet. Die moesten zelf lopen. Het was lekker weer en dan schud ik lekker wat heen en weer en kijk met plezier om me heen.

En toen kwam er onverwacht een mooi moment. Mama heeft me voor het eerst in m’n leven een rijstwafel gegeven en die heeft wel een beetje pech als voedselproduct, want  die ziet er niet zo lekker uit. Het tegendeel is waar. Toen ik de eerste kruimels in m’n mond had, dansten m’n smaakpapillen van vreugde. Een hele lekker smaak! Zo lekker dat ik er een halve opgepeuzeld heb. Naast een stukje banaan en nog meer melk. Ik ben bang dat ik groei (maar daarover morgen meer want dan ga ik naar het consultatiebureau!).

De grote les hier is natuurlijk dat je dingen niet alleen op het uiterlijk moet beoordelen, maar soms wat ruimte moet laten om het beter te leren kennen. De rijstwafel dus, die staat in m’n top 5 van lekkere dingen!

Oant moarn!
(een gezellig dagje met mama!)

Deze slideshow vereist JavaScript.

Boer!

Dzjez Dzjez gedachten

Je zou het niet zeggen. Zo’n schattig mannetje dat daar op de vloer ligt te lachen en te spelen met Heineman en toch is het waar. Ik ben m’n dag geëindigd met een gigantische boer. Zo één waarna het even stil is in de buurt en mensen verwonderd om zich heen kijken en zich afvragen wat er net gebeurt is. Zo één waarvan je even de gordijnen opzij schuift en door het raam naar buiten kijkt om te zien of er niet iets ergs gebeurt is op straat….

Tegen alle mensen die vertwijfeld naar hun borststreek grepen of beschuldigend naar hun partner keken of van schrik aan hun gehoorapparaatje zijn gaan draaien, zeg ik sorry. Ik kon er niets aan doen. Het zat er al een tijdje aan te komen denk ik. Een lach onder druk als het ware. Een slapende Vesuvius. Ik heb gewoon nog broccoli gegeten, gelachen en melk gedronken. Ik was ontspannen toen papa m’n luier verschoonde, maar toen mama me over nam om me m’n laatste voeding te geven en ik uiteindelijk in bed lag had ik het zwaar. Ik wist niet wat er aan de hand was. Mama schudde m’n bedje liefjes heen en weer, maar dat had geen enkele zin. Ineens was hij daar, onverwacht als een enorme duivel uit een doosje: De Boer.

Of eigenlijk DE BOER!

Zo hard en zo intens, dat ik er zelf van schrok. En mama ook. Ze viel bijna om. Nee vanaf vandaag weten we het zeker, de lengte van de baby zegt helemaal NIETS over de grote van de boer die er uit kan komen. En die MOEST er uit, want daarna was ik gelukkig weer relaxed en kon met een gerust hart (en buik) gaan slapen.

Voor de rest was de dag goed. Het was gebruikelijk leuk op de crèche en was blij verrast toen mama er weer was. Ik heb nog even met Siebe en Zelda gefacetimed, wat ook leuk was. Heb ze al weer een tijdje niet gezien en volgend weekend ook niet. Gelukkig is het bijna vakantie!

Oant Burp,
haha Moarn!

Gedonderjaag

Dzjez Dzjez gedachten, Weekend

Lekker dagje dat goed begon met brood met boter (na de melk hoor) en dat is altijd een goed begin. Op de achtergrond waren weer The Highwaymen. Die had ik al weer een tijdje niet gehoord. Lekker en dan met de vingers van mama. Mooi!

Papa ging fietsen en hij had er lekker weer bij! Elke keer stuurt hij dan een fotootje, zodat wij weten dat het goed gaat. Omgekeerd doen we dat dan ook. Dan weet hij dat het ook goed met ons gaat. Deze keer had ik een half uurtje geslapen en dat kun je zien. Lekker uitgeslapen!

Vanmiddag kringelden er weer heerlijke geuren door het huis. Die herken ik nog van één van mijn eerste binnenbuikse ervaringen, heel lang geleden. Papa en mama hadden toen ook Indinesische runderlappen gemaakt en heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel lang laten sudderen, omdat ze iets later thuis waren dan gepland. Het was toen heel pikant en mama had er niet veel van gegeten. Maar de details ben ik kwijt. Was toen nog niet zo helder…

Trouwens, ik heb m’n eerste kroepoek gegeten en dat vond ik lekkerder dan banaan, want die kreeg ik er achteraan en daar had ik geen zin in. Ik ben met een pikante tong geboren en dat komt omdat mama ook graag pikant eet. En ik eet dan mee door middel van haar pikante melk!

Heb ook lekker met papa gedonderjaagd. Mooi woord, donderjagen. Op jacht naar donders, dat is iets wat we doen. Ik vind dat mannetje op papa z’n T-shirt cool en dat is Elvis. Die heb ik nog niet zo vaak gehoord, maar ik weet zeker dat ik dat later nog veel ga horen. Ik heb hem eens gegoegeld en ik vind hem OK (alleen vind ik hem er op het T-shirt van papa beter uit zien…).

Maar goed, donderjagen is gek doen en mij heen en weer zwaaien en in m’n oor sprutseren. Hij heeft me zelfs op de kop gehouden! Lachen gieren brullen! Ik heb trouwens ook de Formule 1 gekeken met papa. Ik zat in m’n wippertje en kon leuk meekijken. Ik vind het maar raar dat die autootjes telkens hetzelfde rondje rijden, maar ik vind de kleurtjes wel mooi. En mama filmt dat dan. Voor later als ik groot ben en dan kijkt ze heel trots. En ik ben trots op haar.

Ja, het was weer een beregezellig dagje!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Hoeranje

Dzjez Dzjez gedachten, Weekend , ,

Het was leuk op Senn z’n verjaardag! Dat was een grote hoera! Ik vind dat een leuke jongen en kan niet wachten om met hem te gaan spelen als ik groter ben. Eerst waren we nog kringetjes gaan lopen in 2 kringloopwinkels, maar dat viel tegen. Dat heb je soms, maar als je niet geweest bent, weet je het niet en als alles even goed is weet je ook niet wat goed is. Zo gaan die dingen.

Toen hebben we eerst nog een leuk kadootje gekocht in Drachten en toen naar Senn. Daar waren heel veel mensen en die zeiden ooh en aah toen ze me zagen, want ik ben een baby en ik heb krulletjes en dat vindt men lief heb ik het gevoel. Senn was blij met z’n kado. Het was een film van Dolfje Weerwolfje en papa zegt dat dat heel leuk is en dan is dat zo.

Senn heeft lekker met me geknuffeld en beppe ook. Leuk! En ineens moesten we weg, want mama kwam er achter dat voetbal begon om 6 uur en niet om 7, dus op de valreep heeft Tessa me ook nog geknuffeld. Die krijgt de volgende keer extra! Dat is belooft.

We waren net op tijd thuis, maar achteraf had dat niet uitgemaakt, want Oranje heeft verloren. Ik vind dat NIET leuk en mama en papa ook niet! Dat was geen hoera… Ik had daar eigenlijk helemaal niet op gerekend en dan gebeurt het toch. Misschien moet ik woensdag omgekeerd denken. Dan winnen ze waarschijnlijk wel. Niet dat m’n humeur er echt onder leidt hoor! Ik heb leuk gespeeld en ben er achter gekomen dat ik staan voor de spiegel echt leuk vind. Ik sta al goed hoor! Dan kan ik gezellig met mezelf kletsen en lachen en heb ik altijd een vriendje.

En ik heb lekker met papa geouwehoerd. Lekker lachen en lekker kroelen en lekker aan z’n haar trekken en dan loopt hij met een luier op z’n hoofd… Ik kan er niks aan doen, ik moet telkens heel hard lachen met hem en hij ook heel hard met mij! En omdat het zo gezellig was, mocht ik lekker lang opblijven en ik heb veel gedronken en nog banaan gegeten, dus ik ga lang slapen.

Oant moarn!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Ik sta er op!

Dzjez Dzjez gedachten, Weekend , , ,

Lekker zo’n zaterdag. Buiten is het onstuimig weer, met wind en regen en binnen is het gezellig. Het lijkt er soms op dat die onstuimigheid buiten het binnen nog gezelliger maakt. Een gezelligheidsbooster dus. Ik heb dan ook heerlijk geslapen en ben maar één keer echt wakker geworden om een uur of half zes. Daarna had ik wel regelmatig honger hoor! Poeh, dat is lang zonder eten en dat moet ingehaald worden.

Vandaag is het dan eindelijk gelukt!
De vorige keer dat papa het geprobeerd heeft, ben ik op m’n kop gevallen en had ik er een hele dikke bult op en was iedereen ongerust. Vandaag bleef ik staan (en als ik gevallen was, was ik zacht geland op de kussens, no worries dus) en keek ik in de spiegel naar mezelf.

Fascinerend iets. Spiegel, ik zie iemand en waarschijnlijk ben ik dat of iemand die me heel goed kent, want hij doet precies hetzelfde als ik. Als ik lach, lacht hij, als ik frons, fronst hij, als ik naar papa kijk, kijkt hij naar papa! Die is er wel dubbel. Die zie ik aan de ene kant van me én in de spiegel. Niet erg, dubbelleuk.

Vandaag gaan we naar Senn want die is jarig en zie ik er uit als een echt Meneertje Mannetje en dat vind ik heel mooi. Ik zie ook dat ik dan cool kan kijken. Eerst gaan we naar de kringloopwinkel, alwaar we in kringetjes rond gaan lopen en leuke dingen gaan kopen die we niet gaan gebruiken. Of wel, maar dat maakt niet uit!

Oh ja, papa had een mooie foto gemaakt bij de bakker. Van gekke Nederlanders. Haha, dat gaat wat worden vanavond! M’n eerste EK. Heeft’ie ook aan Siebe gestuurd die vandaag een wedstrijd heeft in hard lopen. SUCCESS! Mijn wedstrijden gaan vooral nog over langzaamachteruitkruipen… Komt nog!

Later!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Schrikken Geblazen

Dzjez Dzjez gedachten

Lekker dagje. Papa en mama thuis, lekker uitgeslapen en ze waren weer heel blij. Soms word ik daar wel eens moe van. Al die grapjes, al dat gelach, die grapjes met mij…. Haha, grapje van mij! Ik ben blij dat ze zo zijn, want ik ben ook zo! Of zou het omgekeerd zijn, ben ik zo’n blije boy, omdat zij zo blij zijn?

In ieder geval maken we elkaar blij, want ik heb kramp in m’n kaken van het lachen. Dat doe ik namelijk de hele dag door, tot ’s avonds in bed aan toe. Tsja, ik heb ook veel te vertellen hè! En ik kan tegenwoordig ook van die grommende geluidjes maken en zo groeit het arsenaal geluiden. Dan kun je je mond niet dicht houden toch? Trouwens, papa kletst je ook de oren van het hoofd. Daar kijk dan naar en dan doe ik het gewoon na. Zo gaan die dingen.

Heb veel gedonderjaagd met papa. Dan doet’ie dingen met z’n hoofd en dan pak ik hem bij z’n haar en dan kietelt hij mij en dan schaterlach is en zo zijn we leuk bezig. Dan word ik soms moe. Zeker na het drinken en dan val ik in slaap en lig ik lekker in dromenland bij mama. Maar het rare is dat ik dan wakker wordt in de box, keurig ingedekt onder een dekentje en dat is nooit grappig! Ik verdenk papa er van dat hij me fluisterstil en superzachtjes oppakt bij mama en voorzichtig neervleidt in de box!

Ik ben me wel rot geschrokken vandaag, zeg. Komt er ineens een vreemde man binnen gelopen! En ik lag alleen in de kamer, rustig met mezelf en wat doe je dan, hè! Ik ben al druk bezig met oefenen in het kruipen, maar het enige wat ik totnutoe bereikt heb, is, ondanks het feit dat ik vooruit kijk, ik met een langzaamaangangetje achteruit ga. Vluchten is dan geen optie! Verschrikt kijk ik om me heen om te kijken waar mama is, maar tevergeefs. Ik ben aan m’n lot overgelaten, totdat de vreemde man begint te praten.

Maar die stem ken ik! Dat is papa! Maar hij ziet er anders uit, want hij is naar de kapper geweest! Hadden ze best even mogen zeggen. Zelfs de honden zijn er van geschrokken.

En oh ja, het voetbal is begonnen en dan is mama een beetje gek… Die begint in zichzelf te praten. Ze heeft denk ik een heleboel verstand van voetbal, want ze verteld precies wat ze moeten doen. Handig hoor! Dan kunnen ze haar bellen of Skypen, of WhatsAppen, want morgen moet Nederland spelen. Ik denk dat ik haar vaak zo ga zien zitten. Misschien kijk ik wel mee.

Oh ja, morgen gaan we naar Senn, want die is jarig geweest, maar we moeten op tijd vertrekken, want mama wil geen minuut missen van Nederland tegen Denemarken.  Ik hoop dat ze winnen.

Oant moarn!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Het is goed wakker worden na goed spelen

Dzjez Dzjez gedachten

Ik heb gisteravond lekker lang gespeeld.
Ik mocht uit de box omdat ik de ruimte nodig heb. Ik ben namelijk een grootte baby aan het worden en dan kom je snel tegen de spijlen aan, als je zo beweeglijk bent als ik. OK? ik draai nog niet om, of in ieder geval niet bewust, maar toch.

Mama heeft dus het kleed op de grond gelegd, met speelgoed. Heerlijk! Het is toch anders dan in de box. Meer vrijheid. Meer bewegen en dan wordt je lekker moe.

Dus toen papa me deze morgen ging halen, lag ik nog te slapen smoest hij me wakker maken.

Dat duurt even, maar als ik z’n gezicht dan zien, ben ik direct blij. Dan ga ik opstaan, kleren aan, mama zien en naar de crèche en dat is altijd gezellig!

 

Samen doen we ons best

Dzjez Dzjez gedachten ,

Mama moest even weg, ik lag nog in bed te slapen, dus toen ik wakker werd, moesten we een alternatief verzinnen voor de melk waar ik zin in had. Maar voor dat we daar aan begonnen, moest ik eerst in bad. Door m’n nieuwe dieet is er ook iets met m’n poep aan de hand. Die is de laatste tijd niet helemaal zichzelf. Ik zal de poep er maar op voorbereiden, dat het een permanente verandering is en dit nog maar het begin.

OK, de poep is geelbruin en plakkerig en als je het er af haalt met een nat doekje, blijft er een gele gloed achter en dat is nooit grappig. Dus ben ik eerst in bad gegaan en dat vind ik leuk. Ik kan al zelf liggen en dat voelt goed. Dan merk ik dat ik al groter wordt.

Toen we de badsessie achter de rug hadden ging ik melk uit een flesje drinken en daar heb ik dan zo’n zin in dat ik het zelf vastpak. Voor papa is het nog een beetje moeilijk, dat kun je goed zien aan z’n gezicht, maar voor mij is het een makkie. Ook daardoor merk ik dat ik groterder wordt. En het werkt vrij simpel: Als ik klaar ben stop ik er mee.

Ik heb ook een kaart gehad van Olpa en Olma. Het gaat heel goed met ze op Corsica, het is warm en ze missen me verschrikkelijk! Logisch, ik zou mij ook missen.
Gelukkig kunnen ze m’n avonturen wel lezen op de blog. Dan zijn ze er toch een beetje bij. Mooie kaart trouwens. Is in het  Frans, wat een beetje raar is, want Corsica is Italiaans en het is ook een beetje een ondeugende kaart. Heureusement, mon français n’est pas si bon!

Hele grote groeten van Dzjez Olpa en Olma!

Vanmiddag heb ik heerlijk geslapen met mama, wel 3 en een half uur. Ik ben trots op mama dat ze mee slaapt, want normaal doet ze dat niet. Dan is ze te druk en zo, maar door al die onderbroken nachten, door die ononderbroken trek van mij, loop je best een slaapachterstand op. Dus nu is ze lekker bijgeslapen. Net als ik!

Papa was beneden aan het werk en hoorde ons via de babyfoon, dus dat is een gezellige verrassing als ik zijn gezicht zie. We hebben gezellig beneden gezeten en ik heb nog in de box gespeeld en ik had even geen zin in broccoli. Die dingen gebeuren. Ik heb wel brood gegeten en dat smaakt goed.

Ja, het is een mooie dag! Morgen weer.

Oant moarn!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Hyperactiviteit wanneer je het niet wilt

Dzjez Dzjez gedachten ,

Dus, gisteren heb ik een stoer verhaal geschreven over brood en broccoli en koek, maar ik was vergeten dat ik ook een lange vinger, een banaan en sap heb gehad plus alle melk.

Dat is op zich niet erg, behalve als je dat niet gewend bent.
Ik ben dat niet gewend. ik ben een moedermelkbaby en dat is een uitgebalanceerd dieet. Precies goed en daarom zie ik er zo goed uit en ben ik zo gezond (dat is zelfbewust en niet arrogant). En dat is goed en dat is positief en dat is in balans. Wat we met z’n allen een beetje onderschat hebben is de impact van al die suikers op me. Op zich was er niks aan de hand, maar zodra ik in bed ging, voelde ik me een beetje raar. Als een vastgelijmd Duracelkonijn met een vers batterijtje oftewel, veel te veel te veel energie dan goed voor me is. Slapen was geen optie.

Het duurde een tijdje voor papa en mama dat door hadden. Ze waren natuurlijk al een paar keer boven geweest, omdat ik daar op een nadrukkelijke wijze om vroeg. Wiegen, knuffelen, zingen, zachte woordjes, meer melk…. het mocht allemaal niet baten, ik was hyperactief! Onmogelijk dat ik kon slapen, niet in de verste verte.

Uiteindelijk had mama het door en heeft ze me mee naar beneden genomen, alwaar ik op een zeer energieke manier bij papa gezeten heb. En bij mama. En ik was heel druk en heel gezellig. Ik heb tot kwart voor 12 beneden gezeten. Gelukkig was het Jubileum van de Queen op de achtergrond met mooie muziek en tegen het eind was alle energie die ik in me had op en kon ik eindelijk rustig gaan slapen. Dat heb ik dan ook braaf gedaan. Heerlijk! En een goeie nacht. Papa moest me vanochtend wakker maken wat ik met een lach deed.

Op de creche was het ook leuk. Papa heeft wel lang gepraat (en dat doet hij altijd) en deze keer heeft hij uitgelegd dat ik het best brood, fruit, melk en water mag. Hij had zich vergist in de koekjes, dus dat gaan ze niet meer geven voorlopig, totdat ik er aan gewend ben. No more hyperactivity.

Het voordeel (of nadeel, hangt er van af hoe je het bekijkt) is dat ik om half 8 echt wel heel erg moe was en ik op mama in slaap gevallen ben. Als ik de foto zo zie zou ik zeggen: Sereen.

En zo voel ik me ook. Ben benieuwd wat morgen brengt

Oant moarn!

Gezichtsbepalende broodeetactiviteiten

Dzjez Dzjez gedachten ,

Het valt niet mee om als baby van 6! maanden nieuwe dingen te leren en te ervaren. Zeker niet als je tegelijkertijd op een leuke -schuine streep – aantrekkelijk manier op de foto wilt komen (en de flitser werkt, dus geen excuses). Maar de verdienste is dan ook weer groot. Ik heb namelijk brood gegeten en eigenlijk begon dat al vanmorgen….

Toen werd ik namelijk wakker en dat is een goed begin. Vroeger dan anders, alsof er iets in de lucht hing. Ik had voor de laatste keer om een uur of 4 gegeten en volgens m’n schema ben ik dan om een uur of 7 wakker. Vanochtend was dat kwart over zes. En dat is best leuk, want daarmee schop ik papa’s schema leuk in de war. Niet dat hij ’s ochtends niet scherp is hoor, maar toch. Ik had geen honger en lag lekker in de box, te spelen met m’n pop, die ik voor het gemak Heineman noem, omdat hij lijkt op een Duitse pop en heel aardig en meegaand is.

Je voelt de spanning van het brood al in de lucht hè! Maar goed, vlak voordat ik naar de crèche ging nog even drinken, dan ben ik daar klaar mee en kan ik flink spelen. En dat is altijd leuk. Dat zorgt er overigens ook voor dat je niet veel kunt slapen. Logisch toch. Ik heb goed gedronken en een koek gehad! Zie je wel, alweer een teken, de ene na de andere! Daphne en Ellen waren er en ik denk Zadla ook. Ik heb ook weer veel naar de roze figuur op het glas gestaard, maar ook dat was deze keer anders. Het keek anders terug, zo voelde het. Een teken?

En kijk ook eens op de foto… Daar staat waarschuwing in 4 talen! Ook dat is natuurlijk een duidelijk teken, dat we deze morgen volledig over het hoofd hebben gezien…

OK, uiteindelijk komt mama me halen en dat is een gelukkig en blijzaam weerzien. Lekker naar huis, eerst wat drinken bij mama en dan aan de broccoli en dat ging er deze keer heel vlot in! Lekker, ondanks de gezichten die ik trek, maar dat is ook meer een kwestie van verschillende gezichtsuitdrukkingen oefenen. Ik proef dus niet alleen met m’n mond, maar ook met m’n gezicht. En dat was dus zomaar op en toen kwam mama met een broodkorst. De eerste in m’n leven en dat heeft die broodkorst geweten. Ik heb hem opgeknauwd alsof het niks was. Hap-slik-weg zeg ik.

Mama geloofde het niet! Die heeft overal gekeken. Onder de bank, onder m’n bips, in de wipper, heeft papa eens aangekeken, ja zelfs in m’n broekspijp. Niks heeft ze gevonden, want de broodkorst zat in m’n buik! Zo, de eerste broodkorst zit er op, op naar de volgende en op naar een hele boterham.

Via via en ondoorgrondelijke wegen, heb ik achteraf gehoord dat mama nog eens de hele vloer op een minutieuze manier heeft nagezocht, maar niets gevonden. Het is dus echt waar, ik heb een hele korst opgegeten.

Oant moarn!

Deze slideshow vereist JavaScript.