Maand: juli 2012

HoZee De Zee

Dzjez Uncategorized

Het was een mooie dag, maar het hoogtepunt was duidelijk de zee.
En dat was zo’n hoog punt, dat ik daarna heerlijk geslapen heb op het strand…. ingewikkeld in handdoeken, lekker op m’n buik en het ruisen van de zee op de achtergrond. Beter kan haast niet. en ik zeg maar zo, het is goed slapen na een goeie inspanning en dat was het.

Maar goed, dat is het einde van het verhaal, dus laat ik bij het begin beginnen.

Het was een stralende dag, met een strakblauwe lucht en geen wolkje aan de hemel. Die waren allemaal ergens anders wolk aan het spelen en dat kwam ons dus goed uit. Met papa en mama op de fiets, wind in de haren, naar het strand. Dan hap ik zo lekker die frisse lucht op, want het ruikt er zo lekker naar dennennaalden.

We fietsten over de camping, langs de duinen en hebben daar de fiets neergezet. Mama heeft me over die enorme duinen heen gedragen en als je dan boven staat is daar ineens die intense zee. Wat een prachtig uitzicht, de hemel die aan het eind van de horizon gaat knuffelen met de zee. Die twee kunnen het goed vinden.

We hebben hup hup de ingenieuze strandmat van beppe uitgevouwen en mijn kleren uitgetrokken en voordat ik het wist stonden mijn voetjes in het water. Lekker frips en koud, maar dat vind ik lekker. Alsof ik niet anders gewend ben. Nadat papa ‘gewend’ was aan het frisse zeewater mocht ik met hem mee en ploep, daar ging ik in het water! Bijna helemaal kopje onder (niet helemaal hoor!). Ik heb zelfs als de neiging om te zwemmen met armen en benen. Dat is een automatische reflex van vroeger. Handig is dat.

Zout water is niet superlekker…. maar dat neem ik op de koop toe. ;-€

En toen kwam daar ineens een mevrouw en dat was Iris, een vriendin van papa en Irene. Die had al veel over me gehoord en alles was waar zei ze. Toen kwam Andy er ook nog bij en die ging ook met me knuffelen en ik vind dat allemaal best! Dat is het leuke van vakantie, al die nieuwe mensen ontmoeten. Ik mocht ook nog even mee naar nog meer mensen en kinderen. Ik heb daar even gedanst en gekird van plezier. Vinden ze leuk. Ze vonden me stoer omdat ik daar zo lekker op het strand en in de zee was. Alsof ik dat altijd al doe. Zo voelt het ook en je kunt ook maar best ‘relaxed’ doen. Zeker op vakantie!

Toen ik terug op onze stek kwam, heeft Iris een paar hele mooie foto’s van ons drieën gemaakt. Een echt strandsieportret! Ik sta daar best goed op, al zeg ik het zelf. Maar ja wat wil je, ik ben met papa en mam hè!

Daarna ben ik na een goeie dronk BOEFF in slaap gevallen bij mama en later ben ik doorgeslapen op de handdoek. Heerlijk, ik werd wakker met een lach! OK, moest even wennen aan het felle zon. Die deed weer z’n best m’n oogjes dicht te doen, die boef!

Tijd om naar huis te gaan, want daar kwamen iedereen eten en beppe heeft gekookt en papa stond er wat leuk bij voor de smaak ;-). Gezelligheid en aandacht troef dus. Je blijft bezig hè, als baby. Maar ik vind het allemaal best en blijf vrolijk tot het eind. Het eind was dat ik samen met papa ging douchen. Het zout van me afspoelen en m’n haar wassen en dan is het tijd voor bed! Nog een beetje babbelen, nog wat extra drinken en slapen maar!

It wie wer in moaie dei.
En moarn word it wer in moaie dei!

Deze slideshow vereist JavaScript.

I love zon

Dzjez Dzjez gedachten, Vakantie, Zelda

Het was mooi weer weer. We hebben er even op gewacht, maar eerder gingen we niet op vakantie. Ik zeg sorry tegen alle mensen die vorige week op campings stonden of in leuke huisjes of tenten zaten.

Aan de andere kant is slecht weer een extra reden om extra te genieten als het goed weer is. Het grappige is trouwens dat je er zo snel aan gewend raakt. ’s Ochtends zeg je nog: Ha, eindelijk de zon! En ’s avonds is het de normaalste zaak van de wereld.

Het was een mooie dag dus. Lekker geslapen en lekker gespeeld terwijl papa en mama hun ‘dingen’ doen. Papa is gaan skaten, gaan lezen en gaan slapen en mama is gaan lezen en tussendoor koffietjes gedronken en gegeten. En passant heb ik nog een vliegtuig nagedaan! Echte vakantie vieren noemen ze dat en ik zeg Hoera!

Wie ik de hele dag bijna niet gezien heb is Zelda. De reden was vrij simpel: Ze had te veel gezelligheid en leuke dingen te doen. Met Noa, Quin, Pipa en Nola en alle kinderen die ze tegenkwamen. Fietsen, speeltuin, strand aan de lopende band en wederom zeg ik: Hoera voor de vakantie. Want dat is genieten.

Toen kwamen ineens Beppe, Irene, Evelyn, Philine en Senn. Een gezellige invasie. Ik hou daar wel van, die aandacht en die gezelligheid.

’s Middags zijn we gaan fietsen en heb ik de grootste zandbak ter wereld gezien! OK, ik heb nog niet zo heel veel van de wereld gezien, maar toch. En er was ook water. Achteraf hoorde ik dat dat het strand is. Weer wat geleerd. Morgen gaan we er naar toe en ga ik in de zee. En ik zeg opnieuw: Hoera!

Daarna gingen we naar Irene op de camping voor een borrel en ik zat op de fiets met m’n handjes in de lucht. Dan voel je de wind zo lekker tussen je vingertjes doorgaan. Dat voelt fijn.

Bij de Bolder was iedereen er weer en heb ik op allemaal schoten gezeten. Iedereen wil een beetje knuffelen met me en ik vind dat best. Ondertussen eet ik wat brood en zo mee. Een baby moet toch wat hè!

Thuis ben ik op ontdekkingstocht gegaan. Nu ik kan kruipen is de wereld een stuk kleiner geworden en alles interessant. Potten pindakaas, dozen fruithagel en cruessli! Daarna heb ik een groenenmix gegeten en spaghetti. Alles op….

…op de grond 😉 Niet alles hoor, maar toch wel een beetje. En toen werd ik ineens heel moe! Zo’n dag is mooi, maar aan het eind van m’n energie, merk ik wel dat er soms nog een stukje dag over is. Gelukkig is het bed vlakbij!

Ik werd nog wel een keer wakker en denk dat ik al gedroomd had, want ik had m’n ogen dicht en moest een beetje huilen. Dan kan ik morgen weer veel lachen.

Jaja, it wie wer in moaie dei
En moarn nei it strân!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Insula Flé

Dzjez Dzjez gedachten, Vakantie , , ,

Met vermoedt dat de naam Vlieland waarschijnlijk is afgeleid van het “Insula Fle”, wat betekent: het eiland bij de Flevostroom. Nou dan hebben we het getroffen, want dat is de naam van ons huisje en mijn eerste keer buitenbuiks op Vlieland. Maar om daar te geraken, moest ik vroeg op en daar hadden m’n oogjes klaarblijkelijk nog geen zin in. Die wilden liever nog even dicht blijven. Toen ik de kleertjes aanhad was het ook snel voorbij en zat ik hup! in de auto.

Gelukkig had ik om 5 voor 6 nog gedronken, m’n onderbewuste had die beslissing al genomen, voordat ik er erg in had. Handig, zo’n onderbewuste. Toen we aankwamen zag ik een lel van een boot, want zo ga je er naar toe. Wadlopen kan ook, maar daar zijn m’n beentjes nog te kort of het water te diep.

Aan boord merk je er bijna niets van, plus papa, mama en Zelda zijn er en dan voel ik me op m’n gemak. Ik heb lekker gedronken, lekker geslapen en leuk gekeken naar andere mensen die dan weer met mij beginnen te praten. Leuk is dat. Zo gaan die dingen namelijk.

Toen we aankwamen was het een drukte vanjewelste en ik ontwaarde zowaar Noa, Quin, Beppe, Irene, Tessa, Johann, Senn en Nynthe! Tussen al die mensen. Die waren er al, behalve Johann. Die zat ook op onze boot, alleen wist hij niet dat we op een geheim dek zaten, namelijk -1…. Grote gezelligheid dus!

Ons huisje was nog niet vrij, dus zijn we eerst gaan bivakkeren bij Tessa. Voor mij mooi de tijd om te knuffelen en gek te doen. Dat is belangrijk, een beetje gek doen en een beetje lachen anders wordt je een zuurpruim. Irene noemt mij een kleine Buddah omdat ze dat vindt en dat is genoeg reden. Ik vind dat een mooie naam en kan het bijna uitspreken: BaBa. Fijn om haar te zien.

Maar het grootste avontuur van de dag was fietsen. Papa en mama hebben fietsen gehuurd en speciaal voor mij een kinderzitje voor op het stuur mét een windscherm. En dan denk je waarschijnlijk: “Oh daar is hij veel te klein voor!” Nee hoor, ik vind het geweldig. Wat een ervaring, de wind om je oren en de omgeving die zo snel voorbij gaat! Gelukkig stuur ik een beetje mee, want als je dat papa alleen laat doen gaat het faliekant mis!

En het goeie was dat mama mooi weer had besteld. Dat kan tegenwoordig denk ik met al die aaifoons en aaipods, in ieder geval was het eindelijk weer eens lekker weer. We hebben gewoon buiten gegeten in Holderdebolder op de camping. Ik had m’n eigen podium leek het wel en een kleedje. En iedereen kwam langs! Ineens waren daar ook nog Evelyn, Menno, Lauren en Philine. Eén groot feest. Tsja, dan moet er veel geknuffeld en gelachen worden. Familie is leuk, dat zijn een soort vrienden die je van nature hebt. Dat voel je en het is net of ik ze al kende. Mooi is dat.

Uiteindelijk moest zelfs ik naar huis, weer op de fiets. Prachtig. Mama kijkt dan zo trots dat haar ogen harder stralen dan de zon. Dat vind ik mooi om te zien. Mijn mama. Gek eigenlijk, want vorig jaar was zij hier ook en zat ik nog binnenbuiks en wisten we van elkaars bestaan, maar kenden elkaar nog niet. Dat is nu wel anders. Gelukkig maar!

Jaja, it die wer in moaie dei!
En moarn wer.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Gek bestek

Dzjez Dzjez gedachten, Zelda , ,

Op een dag voor de vakantie moet je van alles voorbereiden. Om te beginnen wakker worden. Voor de tweede keer, want ik was al een keer wakker geweest en steevast van plan niet in slaap terug te vallen, maar dat is dus duidelijk niet gelukt. Dat is lekker wakker worden! Nee echt. Ik werd goed wakker en dan is het tijd voor een goed ontbijt, want op een lege maag kun je niets voorbereiden.

Daarna zijn we naar de bibliotheek gegaan om boeken en boekjes uit te zoeken voor mij, mama en Zelda. Leuk hoor, zo’n bibliotheek. Allemaal boeken en ik kan nog niet lezen en ik was een beetje moe. Gelukkig is er dan Zelda. Die heeft lekker met me rondgelopen en dat vind ik leuk.Daarna is Zelda naar huis gegaan en zijn wij een beetje gaan winkelen. Jammer voor mij, maar mama heeft haar oorringen ingeruild voor knopjes! Kan ik ze niet meer lekker vastpakken. Praktisch hoor, maar niet leuk! OK, ik moet toegeven, ze staan haar leuk.

In de Albert Heijn kwamen we Monique tegen. Die maakt normaal altijd hele mooie foto’s en nu hebben we er één van haar gemaakt. Ik was gefascineerd door haar stem. Heel lief en mooi hoog, daar kan ik zo heerlijk naar luisteren en dan kijk ik wat verliefd en verlegen. Gek is dat, stemmen, sommige hoor je niet, alleen wat ze zeggen en anderen hoor je wel en vergeet je te luisteren. Raar.

En toen was er een afwijking van ons dagelijkse patroon. Normaal gaan we thuis wat eten, maar deze keer gingen we op pad. Dat is raar dacht ik nog, maar goed, ik ben altijd wel in voor een avontuur. We gingen naar een huis met allemaal mensen die aan het eten waren. Mijn eerste keer dus: Het restaurant. leuk hoor! Ik heb daar niet veel te doen, dus is iedereen met me bezig. In ‘no time’ kreeg ik een lange vinger van de kok en later nog een. Kijk, daar wordt ik blij van! Ik heb nog naar hem gezwaaid. Echt waar!

Ik heb kreeft gegeten, stokbrood en melk, want tussendoor kreeg ik wel honger, en dan moet mama even stoppen. Ik kreeg geen bier, maar wel veel aandacht van andere mensen. En dan lach ik wat in de rondte totdat die kok echt naar me toe kwam. Toen moest ik even huilen nadat hij me een klopje op m’n hoofd gaf.
Later heb ik het bijgelegd en maar goed ook, hij was er echt van geschrokken en uit pure wanhoop een biertje gaan drinken aan de bar!
(of hij was net klaar met werken, dat kan ook….).

Ik heb met papa nog wat gezongen en gespeeld. “Klap eens in je handjes” en dat heeft mama gefilmd, dan kun je het even bekijken.

Toen we weggingen zat de kok nog aan de bar en heb ik even met hem gebabbeld. Leuke vent en weet je wat? Zelda kreeg later nog snoep en speciaal van de kok, 2 snoepkettingen! Zo zie je maar, als je aardig doet, krijg je aardige dingen terug. Mooie ervaring.
En dan is het tijd om naar huis te gaan en te gaan slapen, want morgen moeten we vroeg op! Ik hoop dat we niets vergeten en ik hoop ook dat we het allemaal op de boot kunnen krijgen. Gelukkig is de waddenzeen niet diep en zijn er blindgeleide zeehonden om je te redden als het echt mis gaat. Ik heb er zin in!
It wie wer in moaie dei!
(oh ja, het is vakantie, dus veel te veel foto’s!)

Deze slideshow vereist JavaScript.

TeleMAthie en de swingende praatjesmaker

Dzjez Dzjez gedachten

Ik werd wakker met een keutel! Een echte ronde harde keutel en dat was de eerste keer! OK? ik weet dat dit niet dingen zijn waar je graag over leest als je net aan het ontbijt zit of een eerste hap van een maaltijd wilt nemen, maar het is zo als het is. Het was de eerste keer en dan moet ik er melding van maken. Zo gaan die dingen.

Ik heb lang geslapen, tot wel 10 over 8. Mama was al weg naar haar laatste werkdag voor de vakantie, dus waren het papa en Zelda. Alhoewel, Zelda lag ook nog te slapen. Nou ja, papa dan, dat is altijd lachen. Hij deed vanallus en nog wat en ik stond in de box te babbelen. In m’n hoofd hoorde ik “Little Less Conversation Van Elvis en Junkie XL” en dan ben ik een de buitenkant een beetje aan het dansen. Klik maar even op de link en speel dan mijn video af, dan zul je het zien.

Goed nachtje slapen dus en dat heb ik nodig. Ik groei zo hard dat ik zo nu en dan een beetje extra moet rusten. En vandaag ook met eten. Dat heb ik niet heel veel gedaan. Maar nu komt het rare….
Ik heb dus minder honger dan anders en drink ‘maar’ 2 van de 4 flesjes op en zit in Dronten en wat denk je…. mama zit in Lelystad en kolft amper een flesje melk! Zelfs op afstand is het goed geregeld! Dat is telepathie, of beter gezegd: telemathie of misschien zelfs telemagie….

Zelda is deze middag gaan paardrijden met papa en dat was heel spannend! Want het had maar weinig gescheeld of ze hadden haar opgesloten…. Kijk maar, ze zat zelfs in de gevangenis.
Grapje! Dat was de box van Syp, want het was al de derde keer dat ze op hem gereden heeft en dat gaat dan goed. Ze heeft zelfs gegaloppeerd en dat is super moeilijk. Dan gaat hij ineens veel sneller en hobbelt het ook veel meer, maar Zelda bleef cool en zitten. Ik ben trots op haar. Een echte amazone is het!

Het was fijn toen mama me kwam halen. Daar wordt ik altijd vrolijk van? Ik was wel een beetje moeërder dan anders dus. Dat betekent dat ik wel vrolijk ben maar minder praatjes heb. Ik denk dat ik toe ben aan vakantie en dat komt goed uit! Want zaterdag gaan we naar Vlieland!

Vorig jaar was ik daar al binnenbuiks en onwennig, maar deze keer is het buitenbuiks vol energie! Ik ga m’n longen eens goed vol snuiven met frisse zeelucht. Eerst op de boot en dan op het eiland. En iedereen is er. Al m’n neefjes en nichtjes. Maar eerst morgen inpakken en een goeie nacht slaap!

Jaja, it die wer in moaie dei!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Woddèvver of, de wereld is te klein

Dzjez Dzjez gedachten , , ,

Toen ik pap zag moest ik lachen. Ik had hem nog niet gezien deze ochtend en lag bij mama in bed die eigenlijk nog een beetje wilde slapen, want het was vroeg en zij had vrij. Ik dacht daar evenwel anders over. Tijd om op te staan en toen was daar papa. Die kwam dag zeggen, want die ging werken. Ik doe dan m’n best om hem zo lang mogelijk thuis te houden en dan doen we nog even gek. Vind ik leuk! Maar uiteindelijk moest’ie toch echt weg. OK, nog even een koffietje brengen. Voor mama hoor, want ik ben daar nog niet zo gek op. Eigenlijk helemaal niet.

Het was een leuk dagje. Ik ga gewoon m’n gang, terwijl mama dat ook doet. Op een gegeven moment moest ze even weg en dan speel ik lekker verder. In eerste instantie op de plek waar ik lag toen mama wegging en vroeger lag ik nog steeds op dezelfde plaats als ze terugkwam, maar nu ik een grote baby ben niet meer. Ik zag haar binnenkomen, de schrik in haar ogen en dan die  geruststellende ontspanning toen ze me in de andere hoek van de kamer zag liggen. Makkie. Als je kunt tijgeren, kun je de hele wereld aan.

Eerst achteruit en dan vooruit, op jacht naar m’n rammelaar. Die pak ik dan, maar valt, rolt verder, ik er achteraan en dan pak ik hem weer en dan…. precies. Maar het is een leuke oefening, totdat ik een stukje meloen zie liggen. En dat is de ontdekking van de dag. Heerlijk! Zoet, sappig en lekker zacht. Ik had er al veel van op, maar dit stukje was ik vergeten. Toen mama binnenkwam lag ik deze keer onder de stoel!

Ik heb ook een puzzel en het principe is vrij simpel. Eerst is hij stuk en dan niet meer. De stukken op de grond moeten in de gaten had ik in de gaten, maar goed, daar moet ik zeker nog wat op oefenen. Op het concept puzzel, maar dat komt nog. Waar ik niet op moet oefenen is eten. Dat gaat me goed af. M’n lievelingseten is yoghurt op dit moment (naast meloen). Niet dat ik de rest niet lekker vind, maar met yoghurt word ik bijna dierlijk gulzig. Zo lekker.

En ineens waren daar Beppe en Zelda. Beppe bleef maar even, want die moest nog veel doen en we gaan haar toch dit weekend weer zien op Vlieland. Iedereen trouwens, want blijkbaar wordt het een grote gezellige reünie. Zelda bleef natuurlijk. Gezellig.

En ineens was daar papa weer en ik moet weer lachen, ik herken hem op grote afstand en voel hem bijna. We hebben lekker geknuffeld en kaas gegeten. Dat is een mooi einde van de dag. Nou ja, bijna, want ik had moeite met slapen. Misschien iets te druk, iets te veel gegeten, iets te enthousiast. Uiteindelijk wel heerlijk in slaap gevallen en morgen weer naar de crèche.

Jaja, it die wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Vat geen Kou Boy

Dzjez Dzjez gedachten

En dat is al te laat. ik heb al een paar dagen een snotneus met spectaculaire gevolgen. Het onderlaken van m’n bed lijkt op een abstract kunstwerk en m’n neusgaten leiden een eigen leven, met als gevolg een grote stapel zakdoekenpropjes. Maar, m’n humeur leidt er geenszins onder. Het was een vrolijke dag en ik heb m’n glimlachspieren weer eens getraind. Het begon al goed toen papa me uit bed haalde. Op één of andere manier hing daar ineens een hoed van mama aan een haakje van papa en daar moet mee gegrapt worden. Vandaar.

Ik heb trouwens de hele nacht doorgeslapen. Gisteren om kwart voor twaalf m’n laatste voeding gehad; terug naar bed, maar toen besefte m’n maag en vervolgens m’n hoofd en mond dat ik nog niet helemaal uitgedronken was, dus na de gebruikelijke brul, nog wat verder gedronken en dat was voldoende om me tot 7 uur zoet te houden. Van schrik had ik niet eens de behoefte te drinken. Wel om gezellig te doen. Nou ja, tot vlak voor vertrek, toen begon het hongerbeestje wat te grommen. Gelukkig leidde de rit me af.

Op de creche was het Ellen en dan ben ik direct in de gezelligheids/glimlachmodus. Als ze begint te praten word ik vrolijk en dat was al de tweede goede start van de dag. Ik heb me goed vermaakt en genoeg gedronken en geslapen en dat zijn dan weer de goeie ingrediënten voor een goeie post-creche periode thuis.

Lekker lachen met mama en lekker lachen met papa. Die kwam druk kletsend thuis en ging aardappeltjes schillen en boontjes doppen (dat kan hij goed zelf) en daarna ging hij even Skaten. Even energie opbranden en frisse lucht opsnuiven. Heeft’ie nodig, terwijl mama lekkere geuren uit de keuken aan het toveren was.. Toen’ie thuis kwam had ik al gegeten.

Ik heb nog wel even met de stapelschijven gespeeld met mama. Ik hou van de kleurtjes, vind het lekker ze in m’n mond te spelen of al tijgerend op te gaan halen (en daar heb ik een speciale manier voor, met m’n handjes onder m’n borst trek ik me op m’n elleboogjes vooruit terwijl ik met m’n benen duw. Cool, al zeg ik het zelf), maar daarna heeft hij me omgekleed van dag- naar nachtkleding en hebben we liedjes gezongen. Roodkapje of zo.

Ik mocht nog even opblijven op m’n kleed spelen en dat ging maar net goed, want ik was moe. Tijd om naar bed te gaan.

Jaja, it wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Dzyoghurt

Dzjez Dzjez gedachten

Het was gisteren een wat hectische dag, maar laat ik beginnen met te zeggen dat ik geëmigreerd ben met succes. Met andere woorden: M’n nieuwe kamer bevalt me goed en mama ook…. na een kleine aarzeling. Het gebeurde dus per ongeluk en ik had gedacht dat ik op één of ander moment in de nacht wel wakker zou worden in m’n ‘oude’ bedje in de slaapkamer van papa en mama, maar neen. Niet gebeurt.

Mama heeft zich vermand, of beter gezegd vervrouwd en zich ingehouden en ik ben trots op haar! Na 7 maanden buitenbuiks en 9 maanden binnenbuiks is dat best lang om af te wennen, maar het is haar gelukt. Uiteindelijk vind ze het zelf eigenlijk ook wel een beetje fijn. Maar toch. Wennen is wennen hè!

Het was een gezellig dag op zondag. Siebe en Zelda waren er nog en Beppe kwam ook nog. Die kwam Zelda ophalen, want die gaat nog een paar daagjes bij haar logeren. Bofkont! Want Noa en Quin komen ook nog. Siebe gaat op Chirokamp helemaal in zuid België, tegen de grens van Luxemburg. Dat klinkt luxe, maar dat is het niet. Ze slapen in tenten namelijk en koken het eten op houtvuren en als het regent worden ze nat. Maar hij heeft er zin in! Ben benieuwd naar z’n verhalen…

Papa heeft hem weggebracht, daarom heb ik wat laat m’n blog geschreven. Als hij weg is, ben ik altijd wat van slag plus het was wederom in m’n eigen nieuwe bedje (wat nu al bijna niet meer nieuw is) en ik heb goed geslapen. Maar ook weer wakker geworden, met m’n ogen wagenwijd open lag ik in bed en toen mocht ik even op de bank beneden zitten. Even maar want daarna moest ik toch weer terug naar bed en ben als een blok in slaap gevallen en heb echt goed geslapen. Ik voel me goed in m’n slaapkamer, dat voel ik van binnen. Van binnen voelen is belangrijk en ik moet onthouden dat ik dat niet vergeet.

Toen papa me wakker maakte was ik ineens Kabouter Plop, maar dat was tegen mijn zin in hoor?! Ik had maar niet zelf voor gekozen, het was papa, die dat grappig vond! Verder was ik gewoon Meneertje Mannetje vanochtend. Lekker op de bank bij papa en mama. Ik had nog niet echt honger, dus dan ginnegap ik wat.

Het was een leuk dagje op de crèche en ik heb veeeel gedronken en matig geslapen. Niet erg hoor, dat haal ik ’s avonds wel weer in. Overdag moet je genieten, dan mis je niets. Benthe was er ook toen ik aankwam en dat is gezellig. Papa praatte stoer over m’n staan en m’n eigen slaapkamer en zitten en eten en zo en dat is scoren natuurlijk hè.

Gevolg is natuurlijk wel dat ik echt moe ben als ik thuis kom en dat heeft dan weer consequenties voor eten. Dan gooi ik er wel eens wat met de pet naar. Vooral champignons zijn dan niet m’n lievelingseten. Als mama niet kijkt dan ploep ik dat door de kamer. Wat ik dan wel lekker vind is yoghurt en dat kan dan niet snel genoeg gaan. Lekker spul zeg! En als ik kan pak ik de beker zelf vast! Hopla zeg ik. Buikje vol en dan naar bed. Ben benieuwd hoe ik vannacht ben.

Jaja, it die wer in moaie dei!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Vanallusennogwat

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Zelda

Lekker dagje en anders dan gepland want we zouden oorspronkelijk naar Walibi gaan, maar hebben wijselijk besloten dat niet te doen. Aangezien Walibi grotendeels buiten is en de regen ook, leek dat niet het beste idee van de wereld. Vandaar. Dus moest er vanallus gepland worden. Of in ieder geval een andere indeling van de dag. Siebe, papa en Zelda besloten naar de film te gaan, maar niet voordat hij mij nog even voorgelezen had (we hebben ook eerst nog ontbeten en gespeeld en zo hoor, maar toch). Ice Age 4 in 3D, dan lijkt het net alsof de beesten op je af komen, zeggen ze. Ze vonden het gaaf. Vooral papa, die gebruikt Siebe en Zelda volgens mij om naar dit soort films in de bioscoop te gaan. Kan hij later ook met mij doen!

Siebe kwam direct na de film terug, want hij is niet echt een shopper, terwijl Zelda en Papa nog wat in de winkels wilden snuisteren. Zogezegd op zoek naar sloffen voor Siebe en Zelda. Ammehoela! Ze wilen gewoon wat shoppen, want ik zag ze thuis komen met tassen vol. Ik denk dat papa Zelda instructies gegeven heeft, want die ging direct naar boven en kwam met haar nieuwe kleren aan terug. Errug mooi, dus. Ik denk dat ze ook talent heeft als model 😉

Siebe ging aardappelen schillen en ik denk stiekem ook een beetje naar de Tour de France kijken. En dat is slim, want dan sla je 2 vliegen in 1 klap. Slimme Siebe dus. Ik denk trouwens dat dit PLUS de gehaktballen van mama en rooie bieten, één van Siebe’s lievelingsgerechten is.

Maar goed, eerst moest er gewerkt worden, want er moest een nieuwe band op de fiets van Siebe en dat is natuurlijk een mooi leermomentje. Je kunt mensen verwennen met vissen, maar het is soms beter ze ene hengel te geven en ze te leren vissen. Dat allemaal én de versnellingen maken, want Siebe crost nogal en dan gaat er wel eens iets stuk. Nu is het weer goed.

Ik merk dat ik telkens meer en sneller leer. Als ik iets zie wat ik wil hebben, tijger ik er gewoon naartoe. Als dat links ligt ga ik links en als het rechts ligt, ga ik naar rechts. Zo simpel is dat. Ik heb ook al 3 seconde los gestaan met Zelda, zonder bult op m’n hoofd en ik sta bij de box als een echte homey.

Ik heb ook een paar keer proef geslapen in m’n nieuwe eigen bedje en dat beviel me goed. Niet helemaal donkderdonker, maar met een warme oranje gloed. Lekker ruim en stevig bedje en dan kan ik lekker ronddraaien en m’n speelgoed opruimen, voordat ik in slaap val. En als ik dan slaap, kijkt mama naar m’n voetjes. Die vindt ze mooi, want mooie voetjes zijn belangrijk. Dat zegt veel over iemand en je moet er natuurlijk ook stevig mee kunnen staan hè!

En weet je wat? Ik ben vanavond ‘per ongeluk’ in m’n eigen nieuwe bedje in slaap gevallen…. Eens zien hoe dat gaat.

Ja, het een echte vanallusennogwat-dag, maar die zijn leuk.

Ja, it die wer in moaie dei!

Deze slideshow vereist JavaScript.