Opgeruimd type

P1080348

Ik ben een beetje met het verkeerde been uit bed gestapt en dat is gek.

Eigenlijk heeft papa me er uit getild, dus kan het niet aan het been liggen. Het was gewoon ik denk ik. Ach ja, zo gaan die dingen. Maar dan eet ik niet veel en ben ik niet gezellig. Boekjes lezen, het is altijd de andere die ik wil. Spelen in m’n eentje, ‘no way’, als papa aanstaltes maakt ergens naar toe te gaan (WC, berging, keuken) ben ik het er niet mee eens.

Ineens zei papa, kom we doen ZE in bad. ZE? dacht ik? Wie nog meer dan? Dat was Jay!

P1080317

Jawel, Jay gaat voor de allereerste keer in bad! Dat moet raar zijn? Nog nooit in bad en dan ineens er in… Dat wordt brullen denk je dan, maar nee. Hij blijft heel rustig liggen.

P1080321WOW, dat is vet, bad! Dat voelt een beetje zoals de binnenbuikse wereld en als ik m’n oortjes onder water doe helemaal! Lekker warm zeg!

Wel een raar idee, want door in bad te gaan worden de laatste restjes binnenbuikse wereld weggespoeld en ben ik helemaal een buitenbuikse baby.

Ik vind het fijn! Het was trouwens ook een relaxte dag. Je kunt nog een klein verhaaltje lezen op mijn blog. Dan moet je hier klikken. Of hier, of hier, maar het maakt niet uit, want alle wegen leiden naar Rome. In dit geval mijn website.

Jaja, Jay heeft het flink gedaan! Ik was ook weer helemaal schoon en nadat ik de spullen opgeruimd heb, begon ik al wat te piepen. Uiteindelijk brengt papa me naar bed met een extra flesje en zo zie je maar weer dat ook zonder been uit bed stappen ook z’n voordelen heeft.

Ik heb een kwartiertje gelegen en toen was ik al weer klaar!

Ach ja, beneden is het ook veel gezelliger en Jay en mama zijn daar ook! Daar wil ik dan ook wel weer graag bij zijn!

P1080345

Uiteindelijk heb ik nog lekker wat gespeeld en gedanst, maar het uiteinde van die uiteindelijkheid was dan dat ik alsnog in bed ging en deze keer heb ik 2 uur geslapen! En weet je wie me uit bed kwam halen? Olma!

Ja, die was er en Olpa ook. Dat is een super verrassing. Even een gezellig onderonsje met Olma. En ze hebben me beneden aangekleed en ik weet niet of mijn kop 2 maten gegroeid is in die 2 uur of dat ze gewoon het knoopje niet los hadden gedaan, de trui ging er in ieder geval moeizaam overheen…. Uiteindelijk gelukkig wel!

P1080337

Maar wat een verrassing! Olpa, daar kan ik lekker op schoot zitten en boekjes lezen en kletsen met elkaar en samen naar Jay kijken. Ja Olpa is OK.

Nadat zij gegeten hebben ben ik met ze mee gegaan naar de IKEA en daar heb ik weer gezellig gezwaaid naar iedereen. Ik ben ook ontmaagd. Ik heb m’n eerste vanille milkshake gehad en wat denk je? Ik vind het HEERLIJK!

Uitjes met Olpa en Olma zijn altijd leuk!

Thuis was ook leuk, want ik was in een goed humeur! Papa kwam thuis van hardlopen op z’n nieuwe stuiterende schoenen en hij keek blij en ik keek blij terug met m’n neus en mond tegen het raam geplakt! Hooooi-ooi zei mijn stem op een gedempte manier!

Ik heb weer heerlijk gegeten en gedanst op ‘oud-Hollandse’ muziek, maar toen meost er gewerkt worden. Ik heb de droger leeggehaald en alles in de wasmand gedaan….
Echt waar.
Kijk maar:

Zo ben ik.

Toen vond ik het kleine Nivea blikje van papa en als beloning kreeg ik stipjes op m’n gezicht. Als een indiaan. Nou ja, toen was het ook ongeveer het einde van mijn Latijn. Met een lekker flesje ga ik naar bed!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De zoete inval

P1060266

Ineens was het een drukte van belang in Naarden.
Eerst stond Beppe voor de deur, toen Tessa en Johann en Robin en Kevin en Nynthe en Senn. Maar het hield niet op! Olpa en Olma waren er ook ineens en tot slot Evelyn, Philine en Lauren. Met ons er bij opgeteld waren we dus met z’n zeventienen. Gezellig zeg ik, gebabbel zeggen de anderen.

Gelukkig had Evelyn lekker broodjes en Appelflappen meegenomen en konden we ook allemaal lunchen, want met brommende magen is het moeilijk praten, zeg ik altijd maar.

P1060268P1060271Beppe en Tessa hadden het nieuwe huis nog niet gezien, dus moesten ze de rondleiding. Nog niet naar boven, want ik lag te slapen. Heb ik weer, precies op het moment van alle gezelligheid, lig ik in bed! Maar goed, dan ben ik ook goed uitgerust als ik beneden kom.

Mooi om mama te zien zo, ze wordt ineens een echte gezellige BIG mama (en dat is positief). Veel mensen en veel gezelligheid, zo hoort het.

P1060273

Iets heel anders, ondanks het feit dat ik het niet echt met knuffels heb en zo, vind ik Lala wel erg leuk. Dat leidt me altijd even af. Niet dat hem m’n knuffel is hoor, maar laten we zeggen, een prettig gezelschap.

Maar vandaag was ook de dag van het afscheid van het huis.We gaan namelijk terug naar ons andere huis. Wat een ingepak zeg! Zo zie je maar wat een mens allemaal meeneemt! Gelukkig konden we ook veel spullen achterlaten, want… we komen terug. Volgend jaar al weer 😉 (of volgend weekend, afhankelijk van hoe je het bekijkt).

Thuis is het ook weer gezellig! M’n vertrouwde spullen en bekende omgeving. Farouche en Iara die thuiskomen (maar doodmoe zijn van hun uit-logeer-avontuur). Met Siebe en Zelda is het ook weer een beetje hetzelfde, want die waren er in Naarden ook.

Ik heb eerst nog even gespeeld, maar was eigenlijk best al moe. Beetje gegeten, veel yoghurt, melk en slapen maar.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

14:20

P1050595

Dat was het tijdstip dat ik voor het eerst een buitenbuikse teug adem inhaleerde en al die verbaasde, blije, ontroerde, maar vooral bijzondere gezichten zag. Het was extra bijzonderder dat Olpa en Olma er bij waren. Hoe groot is die kans! Zo goed als nul.

Hetzelfde gold voor mij. De kans dat ik bij papa en mama geboren zou worden was ook zo goed als nul, maar ik ben er. Zo zie je maar, zo goed als nul is altijd iets. En iets is vaak genoeg om heel groot of mooi of bijzonder te worden. Dus in plaats van op zoek te gaan naar grote is het soms beter te zoeken naar kleine dingen. En als je die vindt, te koesteren. Kijk naar mij!

P1050576

Maar genoeg filosofie. ik was al vroeg wakker en mocht nog even bij papa in bed. Mama ging douchen, want die ging weer naar Gaus. Daar was een bijzonder man die een spietshj ging geven. Ik was heel blij toen ik haar om kwart over 12 zag. Ik had net goed geslapen, dus was klaar voor de verjaardag!

Op één ding na…. Zelda ontdekte het, die kwam er achter dat ik een beetje doorgelekt was en vroeg of ze me mocht verschonen. Toen ze boven was met me en de broek uit had gedaan en m’n romper los, zag ze ‘het’. Vrij snel daarna heeft ze papa geroepen. M’n luier zat namelijk vol van voorzoom tot aan de achterkant van m’n haargrens. Daar was maar één remedie tegen: bad! Een verjaardagsbadje dus.

P1050577P1050582Van Siebe en Zelda kreeg ik tekeningen en een echte aaiPad! M’n eigen. Met knopjes en lampjes en stemmetjes en muziekjes. Het is met stip m’n lievelings speelgoed, naast m’n Nijntje schuifboekje. Mooi ding, hoor!

;

P1050585

Ik had ook nog een kadootje van Sinterklaas gekregen. Een onderhemdje van…. ELVIS! Ik ben zo’n grote fan van Elvis Presley hè! Ik dans daar graag op en zing dan wat mee. Hij zingt vaak over baby’s, vandaar. Yeah baby.

Ik had alleen niet echt zin in poseren, dus je ziet een schim van mij. Het echte werk komt nog. Eerst nog wat danspasjes oefenen. Ik merk dat dat toch wel lastig is, als je nog maar net kunt lopen…

Siebe en papa hebben vandaag aan de Lego Technics gebouwd. Het ging goed, maar toch ook niet helemaal. Ze misten namelijk 2 piepkleine stukjes en dan denk je dat maakt toch niet uit, maar uit al die honderden stukjes, maken die 2 altijd het verschil tussen gelukt of mislukt…. Gelukkig vond Siebe ze thuis in Gent en konden de sombere gezichten weer opgeborgen worden in het sombere-gezichten-kabinet. Bij die anderen en de deur op slot! Zo gaan die dingen.

Zelda was lekker aan het lezen in haar nieuwe boek. Het was echt gezellig en zo voelde het ook. Ik ben blij dat ik vandaag jarig ben. Vanaf nu kan ik elke datum nog eens meemaken en zoals ik het nu wat inschat, gaat alles volgend jaar op 2 december weer helemaal anders zijn. En dat is mooi; alles veranderd altijd en constant.
Stel je voor als dat niet zo is, dan ben je foto. Of een schilderij.
Liever niet.

De rest van de dag was met mama want Siebe en Zelda gingen weer naar Gent om 3 uur. We hebben lekker geknuffeld en dag gezegd, maar ik was eigenlijk moe. Was gisteren natuurlijk ook laat.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Dag in 2 delen

Deel 1: Hoffjes Thuis
Deel 2: Hoffjes in Bloemendaal

Deel 1: Hoffjes Thuis

De deur gaat open, ik hoor geluiden, wat is er aan de hand! En wat schetst mijn verbazing? Siebe en Zelda. Pontificaal op de bank en 4 blije ogen die naar mij kijken. Helaas heb ik er maar 2 om mee terug te kijken, maar dat neemt niet weg dat ze stralen.

Dat is een mooie verrassing. Na een nacht goed slapen is het altijd goed wakker worden, maar dit is goeder en beter bovendien. Lekker knuffelen en spelen, dat zijn mooie verrassingen. En m’n brood is gegeven door Zelda. Ja, ik hou van gezelligheid, dat staat als een paal boven water.

Ik ben ook eindelijk vastgelegd met m’n boos/blij impressie gezicht. Dat is een grapje wat papa en mama ook altijd doen en ik heb dat feilloos gekopieerd. En ik mag dat, want ik ben Dzjez.

Iets in me zei trouwens dat er nog een lange dag voor boeg is en dan geeft m’n hoofd een signaal aan m’n ogen en wordt ik moe. IK heb van 11 tot half 1 geslapen en toen moesten we weg….

Deel 2: Hoffjes in Bloemendaal.

Daar gingen we naar toe, maar niet voordat ik eerst nog even het interieur van de auto met m’n persoonlijke luchtverfrisser had bewerkt.

Tijd om even te stoppen dus en m’n luier te verschonen. Ja, ik sta altijd open voor nieuwe ervaringen, en dit is er weer één.

Toen we aankwamen had ik het vrij snel in de gaten. Hier was een baby om mee te spelen en niet zomaar een baby, De Baby Camden. Die is bija tegelijk met mij geboren, alleen aan de andere kant aan de wereld. Dus als het daar donker is, is het hier licht. Hij is de zoon van Jalda en Bertrand en Jalda is de nicht van Papa en dat maakt mij de achterneef van Camden en aangezien dat een raar woord is noem ik hem vanaf nu Vriend. Vriend Camden.

We hebben fijn gespeeld want Gaby had een hele tas met babyspeelgoed meegenomen. Grappige is dan weer het spreekwoord wat hierop van toepassing is: Hoe groter de kamer, hoe kleiner de berg speelgoed lijkt” waardoor ik weer m’n Columbusbloed voel stromen en op ontdekkingstocht ga.

En als je denk dat het met Camden voorbij was, vergeet het maar. Valentijn en Alissa waren er en dat zijn weer de kinderen van de neef van papa en wie er ook nog kwamen waren Philine en Lauren. En daarnaast nog een allemaal kinderen die ‘even’ langskwamen en zelfs een circus voorstelling hebben gegeven.

Siebe en Zelda hebben zich enorm vermaakt. In het bos, in de tuin, met alle kinderen. Die hadden moeite om uiteindelijk weg te gaan. Zo leuk was het! Siebe heeft zelfs nog gebiljart met Oom Siebe. Dat is een grappige combinatie van 2 Siebes. Oom Siebe zegt dat Siebe talent heeft! Cool.

Ze hebben trouwens nog een passie gemeen. Sport. En Valentijn ook. Samen hebben ze gezien dat Marianne Timmer wereldkampioen racefietsen werd!

De vriendin van Siebe heet Jaqueline en die staat heel mooi met mama op de foto. Hij heeft er trouwens zelf ook één gemaakt met Jacqueline.

Mama heeft zich ook vermaakt met al die nieuwe mensen die ze ontmoet heeft (niet dat ze nieuw waren hoor, ze waren allemaal oud genoeg om te kunnen lopen en praten, dus geen baby’s zoals ik en Camden. Straks kunnen wij dat ook en zijn wij ook mensen) en dat was maar goed ook, want papa was weer van hot naar her aan het lopen of aan het praten of aan het BBQ-en. Logisch, want hij had veel mensen al lang of zelfs nog nooit gezien. Camden dan met name. En er moest ook gegeten worden. Dus.

Trouwens wat lopen betreft, dat gaat telkens beterder. Camden kan dat trouwens ook al goed. Die staat soms zelfs al een seconde los! Ik kan dan weer handkusjes geven. Dat is ook best knap.

Zelda heeft nog een heel mooi glazen ei van Oom Siebe gekregen. Een waar en magisch kunstwerk is het glas van buiten en keihard en een prachtig kunstwerk van binnen. Hoe ze dat voor elkaar gekregen hebben…. Het is een wonder.

Eigenlijk zijn dit van die dagen waar eigenlijk te veel gebeurt om op te noemen. Zoals ik, die knuffelt met Bertrand (ik heb en klik met hem), ik die knuffelt met Jalda (ook al zo leuk), lachen naar Oom Siebe en Tante Jaqueline, Siebe en Zelda, Philine en Lauren, Valentijn en Alissa, BBQ-en en nog veel meer…..
Ik heb dan ook een wijs besluit genomen. 2 eigenlijk:

1. Veel foto’s, die zeggen meer dan woorden.
2. Terugkomen dan kunnen we het stap-voor-stap nog eens over doen.

It wie wer in moaie dei

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Gek bestek

Op een dag voor de vakantie moet je van alles voorbereiden. Om te beginnen wakker worden. Voor de tweede keer, want ik was al een keer wakker geweest en steevast van plan niet in slaap terug te vallen, maar dat is dus duidelijk niet gelukt. Dat is lekker wakker worden! Nee echt. Ik werd goed wakker en dan is het tijd voor een goed ontbijt, want op een lege maag kun je niets voorbereiden.

Daarna zijn we naar de bibliotheek gegaan om boeken en boekjes uit te zoeken voor mij, mama en Zelda. Leuk hoor, zo’n bibliotheek. Allemaal boeken en ik kan nog niet lezen en ik was een beetje moe. Gelukkig is er dan Zelda. Die heeft lekker met me rondgelopen en dat vind ik leuk.Daarna is Zelda naar huis gegaan en zijn wij een beetje gaan winkelen. Jammer voor mij, maar mama heeft haar oorringen ingeruild voor knopjes! Kan ik ze niet meer lekker vastpakken. Praktisch hoor, maar niet leuk! OK, ik moet toegeven, ze staan haar leuk.

In de Albert Heijn kwamen we Monique tegen. Die maakt normaal altijd hele mooie foto’s en nu hebben we er één van haar gemaakt. Ik was gefascineerd door haar stem. Heel lief en mooi hoog, daar kan ik zo heerlijk naar luisteren en dan kijk ik wat verliefd en verlegen. Gek is dat, stemmen, sommige hoor je niet, alleen wat ze zeggen en anderen hoor je wel en vergeet je te luisteren. Raar.

En toen was er een afwijking van ons dagelijkse patroon. Normaal gaan we thuis wat eten, maar deze keer gingen we op pad. Dat is raar dacht ik nog, maar goed, ik ben altijd wel in voor een avontuur. We gingen naar een huis met allemaal mensen die aan het eten waren. Mijn eerste keer dus: Het restaurant. leuk hoor! Ik heb daar niet veel te doen, dus is iedereen met me bezig. In ‘no time’ kreeg ik een lange vinger van de kok en later nog een. Kijk, daar wordt ik blij van! Ik heb nog naar hem gezwaaid. Echt waar!

Ik heb kreeft gegeten, stokbrood en melk, want tussendoor kreeg ik wel honger, en dan moet mama even stoppen. Ik kreeg geen bier, maar wel veel aandacht van andere mensen. En dan lach ik wat in de rondte totdat die kok echt naar me toe kwam. Toen moest ik even huilen nadat hij me een klopje op m’n hoofd gaf.
Later heb ik het bijgelegd en maar goed ook, hij was er echt van geschrokken en uit pure wanhoop een biertje gaan drinken aan de bar!
(of hij was net klaar met werken, dat kan ook….).

Ik heb met papa nog wat gezongen en gespeeld. “Klap eens in je handjes” en dat heeft mama gefilmd, dan kun je het even bekijken.

Toen we weggingen zat de kok nog aan de bar en heb ik even met hem gebabbeld. Leuke vent en weet je wat? Zelda kreeg later nog snoep en speciaal van de kok, 2 snoepkettingen! Zo zie je maar, als je aardig doet, krijg je aardige dingen terug. Mooie ervaring.
En dan is het tijd om naar huis te gaan en te gaan slapen, want morgen moeten we vroeg op! Ik hoop dat we niets vergeten en ik hoop ook dat we het allemaal op de boot kunnen krijgen. Gelukkig is de waddenzeen niet diep en zijn er blindgeleide zeehonden om je te redden als het echt mis gaat. Ik heb er zin in!
It wie wer in moaie dei!
(oh ja, het is vakantie, dus veel te veel foto’s!)

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Sok er in!

Ik was druk vandaag en heb veel gebabbeld en gelachen, zegt mama. De hele dag door. En als je veel lacht en brabbelt heb je weinig tijd om te slapen. Ik denk dat mama dat expres doet, in de hoop dat ik ’s avonds zo moe ben dat ik de hele nacht doorslaap…

Leuk geprobeerd! Maar ik ben bang dat ik nog wel een keer of twee honger krijg. En eigenlijk is dat heel gezellig. Mekaar ’s nachts even zien is altijd een extraatje.

Papa was vandaag onderweg. Naar België. Eerst naar de tandarts en daarna is hij gaan fietsen en toen heeft hij Siebe en Zelda gehaald! Gezellig. Ik herkende ze echt al. Ik heb vandaag ook met mama naar de foto’s op de computer gekeken en dan kan ik niet stil zitten of stil zijn. Zo leuk! Ik ken ze allemaal en ze zitten opgeborgen in een kastje. Handig, hoeven ze ook niet hier te komen. Dat wil ik best vaker doen.

Maar goed, Siebe en Zelda en dan mag ik lang opblijven. Hartstikke leuk en we hebben veel gelachen en gebrabbeld en gegild en ik heb boven op de schouders van papa gezeten en dan heb je een mooi uitzicht. Wel hoog, maar cool. Dan kan ik ook fijn aan z’n haar trekken. Leuk!

Morgen gaan we naar Beppe in het vakantiehuis in Oudemirdum. Hoop dat het mooi weer is.

Oant’t moarn!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.