Een uitdrukking is een leuk woord, want het betekent 2 dingen. En voor een woord als ‘uitdrukking’ is dat behoorlijk dubbelzinnig.

Eén uitdrukking van vandaag is “Ochtendstond heeft goud in de mond”. Ik was al wakker om twintig voor zeven en was druk aan het babbelen met m’n plastic Nijntje boekje. Dat is leuk voor wanneer papa en mama binnenkomen, want dan hoef ik niet meer wakker te worden en kan direct lachen. Die lach is dan de uitdrukking van m’n gezicht, want echt praten kan ik nog niet.

Dan is natuurlijk nog de uitdrukking “Een beeld zegt meer dan duizend woorden” en dat is eigenlijk de samenvatting van het dubbelzinnige van het woord uitdrukking. Laat me het uitdrukken met een voorbeel foto…. Klaar? Komt’ie…

.

.

.

.

.

.

.

.

Begrijp je wat ik bedoel? Ik hoop het, want ik snap het niet. Ik kijk denk ik verschrikt, verbaasd en lief in één blik. In ieder geval heb ik bij mama gedronken en dat is genieten. Lekker knuffelen en eten op hetzelfde moment, dat is een goed begin van een goeie dag.

Wat in de crèche zit verzuurd niet is dan ook weer zo’n mooie uitdrukking. Ik zag een nieuw meisje en het meisje met dat vele haar. Ze had het nog steeds en er vielen geen kindertjes uit toen ze haar hoofd schudde 😉

Benthe was er ook en die lag op de grond en toen papa lief dag tegen haar zei, begin ze te huilen. Dat is dan weer afgeleid van de uitdrukking: “Wie boe doet die boe ontmoet, of zo. In ieder geval bedoelde papa het goed.

De uitdrukking gezonde honger, doet goed eten, was dan weer helemaal van toepassing op mij. Ik heb alle 4 flesjes van 90 ml opgedronken en om eerlijk te zijn is dat gewoon een extra inspanning om die 270 gram er bij te krijgen,. Dan ben ik namelijk meer dan 10 kilo. Dat is m’n doel.

En goed eten (en spelen) doet goed slapen is dan weer een opvolger van de vorige. Uitgeteld in bed (en ik kan nog niet eens tellen!) en uitdrukkingsloos, want ik was in een diepe slaap verzonken. Op m’n rug en dat betekent dat ik moe was. En dat was wanneer mama me kwam halen en dat betekent Oost West Thuis Best! En daar krijg ik dan weer een blije uitdrukking van.

Ook als papa thuis komt. Grote gezelligheid met z’n allen. Ik heb met Siebe en Zelda geskyped. Die leven momenteel als god in Frankrijk. Veel zon een klein maar fijn zwembad en Zelda had prachtig gekleurde nagels!

Mama had gekookt en ik had macaroni, want de liefde van de man gaat door de maag, wat grote onzin is natuurlijk. Mijn liefde gaat door alles heen, door dik en dun en door en door. Ik heb er namelijk heel veel van!

Daarna heb ik nog yoghurt en een flesje mek gehad en ben met de uitdrukking van een glimmende glimlach in m’n bed gegaan, wat me als een soort magneet naar zich toe trok en als een warme deken omarmde (en dat zonder deken, want ik heb een slaapzak aan). Ik was er aan toe. Ik zeg altijd maar zo, een dag is pas goed als je goed in slaap valt. Eind goed, al goed!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Vandaag zijn we naar de kringloopwinkel geweest en zo! (O ja, ik heb ook nog een nieuwe manier gevonden om in de kinderwagen mee te rijden. Kijk nog beterder om me heen kijken!) Daar hebben we vooral en uitsluitend dingetjes gekocht voor MIJ! Speelgoed, bordjes, broekjes en speelgoed! Daarnaast hebben we heel veel dingen niet gekocht, zoals de hoeden, een piano en nog meer speelgoed. Maar de auto zat vol, zei papa en er moest nog een parasol bij, want die hebben we dan weer ergens anders gekocht. Eindelijk, dan kunnen papa en ik ook buiten blijven zitten als de zon HARD schijnt en mama er zit.

Alhoewel, vandaag heeft ze er ook heel lang niet in gezeten. Ik heb extra kort geslapen en toen papa me kwam halen bleek mama weg. Spoorloos, foetsie, verschwunden. Om een uur of 4 hebben we haar gevonden? Ze had in bed liggen slapen! En dus was ze lekker klaarwakker, terwijl ik er net in ging en papa ging skaten. Tsja, was ze toch nog even alleen. Kon ze rustig wennen aan het buitenhuische leven.

Na een dik uur slapen, was papa net terug en ik dus beneden en ik had de oefeningen van deze dag even heel goed aan de binnenkant van m’n ogen bekeken en goed nagedacht hoe ik dat aan de buitenkant goed kan doen. Twee belangwekkende momenten zijn te vermelden:

Ik kan stap voor stap stappen:
Ineens begrijp ik dus hoe dat moet. Het is min of meer de ene voet voor de andere zetten en zo voort. Makkie eigenlijk, ik denk eigenlijk al dat ik zelf kan lopen, maar dat laat ik nu nog even niet merken. Daar kunnen ouders niet tegen en gaan ze heel hard “oooooh!” roepen.

Ik kan rollen van rug naar buik:
Ook dat is zo iets! Wat gisteren nog onmogelijk leek en de mensheid in crèche en thuis tot wanhoop dreef ging vandaag alsof ik het al jaren doe. Hopla zeg ik, een rechtse draai, daar draai ik m’n hand niet voor om (ik kan het dan natuurlijk niet nalaten even verschrikkelijk trots naar papa en mama te kijken, maar dat mag).

Daarna heb ik nog lekker gespeeld en ik mocht laat naar bed. Gezellig hè! Als het zo lekker weer is. De dagen duren langer en zijn fijn!

it wie wer in moaie dei

Deze slideshow vereist JavaScript.

Ik ben niet normaal, zeggen ze op de crèche! Nou ja, wie zijn zij om dat te zeggen. Ze vinden het raar dat ik de hele dag wil staan. Op zich is er niets mis mee, maar dat doe je nog niet als je achteneenhalve maand bent vinden zij. Ik vind dat je dat dan juist wel moet doen. Anders lig je de hele dag maar op je buik, of zit je op je luierbips (als ik op m’n rug lig, dan blijf ik liggen als een schildpad trouwens en bewegen alleen m’n armen en benen, maar omdraaien doe ik niet.

Ik geeft toe dat is niet m’n beste pose, maar zo is het nou eenmaal). In plaats daarvan zoek ik alle mogelijke plekken waar ik me op kan trekken om er echter te komen dat aan het eind van m’n knieën nog een stukje been zit. Precies dat stukje dat tussen frustratie en euforie zit. Maar ik zet door! De wereld voorbij de mat!

Het was een heerlijk dagje op de crèche trouwens.Daphne was er en Benthe, alhoewel die direct naar bed ging toen ik kwam, en het was heerlijk weer. Dus m’n korte broek was goed gekozen. Ik heb goed gegeten en goed geslapen. Lekker veel fruit, appel, banaan, meloen. Hou ik van.

Mama heeft met Olpa en Olma gebeld en ik had het in de gaten. Voor het geval Olpa en Olma deze blog lezen (en ik wee zéker dat ze dat doen), kunnen ze mij zien terwijl mama aan het bellen is met ze. Ik ben trouwens vergeten Olpa te feliciteren! Die was jarig zaterdag en daarbovenop waren ze ook nog eens een mijloen jaar getrouwd afgelopen dinsdag. Dus DUBBEL gefeliciteerd. Ik haal het nog wel in.

Ik heb vandaag bruine bonden gegeten en weet nog niet echt of ik het lekker vind. IN ieder geval heb ik het niet van harte gegeten en is een deel van het bakje op mysterieuze op m’n gezicht verschenen. Al met al een mooi kunstwerk al zeg ik het zelf. Kijk maar eens naar de details. Ik ben een ware gezichtskunstenaar!

Voor het slapen gaan nog even ‘gespeeld’ met papa. Kijk maar naar het filmpje, dan begrijp je waarom ik een beetje Dzjizzy was.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

;

Niet echt hoor, maar papa heeft er een aantal ‘leuke’ foto’s van gemaakt. En ik heb een leuk liedje gevonden op Joetjoep dat zo heet. Living in a Box. En het grappige is dat die groep ook Living in a box heet. Het jammere is dan weer dat ze maar één hit hebben gehad. Moet je voorstellen elke keer weer dat zelfde liedje zingen. Voor mij is het nieuw en ik vind het leuk!

Papa en mama waren alletwee thuis vandaag, gezellig dus. Papa ging vandaag thuis werlen, dus mocht ik vandaag samen met hem op. Voor mij is dat duidelijk. VROEG op, want dan heb je wat aan de dag! Kwart over 6 dus en mama dacht dat ik nog wel ging slapen. Ik dacht van niet, mama wilde graag nog wat slapen en daarom waren papa en ik samen. Van vroeg beginnen met werken komt dan niet zo veel, want dat is niet gezellig. We hebben wat gezongen en geklets en ik heb rondgekropen en brood gegeten. Met veel smaak! M’n wangen hebben ook mee geproefd. Zij vonden vooral de appelstroop lekker!

Ik heb nog met Siebe en Zelda geFaceTimed. Die gaan morgen op vakantie. Siebe was derde geworden op de 1000 meter! En had een echte medaille gewonnen. Vet Cool vind ik dat. Zelda was aan zee geweest en poepiebruin. Ze was alleen niet in de zee geweest, want er was een zwembad voor de deur! Nou ja…! Ze gaan vrijdag op vakantie naar Frankrijk n ze hebben er zin in. Er is WiFi, dus we kunnen dan wel eens FaceTimen en zo. Ben benieuwd hoe ze het daar gaan hebben.

Mama was vandaag al een stuk beterder! Ik denk dat ze Griep eens goed de waarheid heeft gezegd en gelijk heeft ze plus, ik denk dat mijn waarheid in gedachten ook geholpen heeft. Het goeie is dat we het geheim van Griep hebben ontdekt. Ze kan niet goed tegen slapen. Als je dat genoeg doet, gaat ze vanzelf weg.

En het was heerlijk weer, dus de box stond al buiten en nadat ik in bed was geweest en mama naar de bibliotheek, ging ik daar in. Met een Nijntje koekje. Lekker, daar doe ik echt m’n best voor. Ik vind dat zo lekker dat ik omval…. en dat is niet leuk. Tijdelijk…. het doet geen pijn aan de buitenkant, maar wel aan de binnenkant. Mijn trots is dan gekwetst. Niet leuk!
Maar daarna is het snel weer over hoor!

Wat dan weer stom én leuk is, ‘sleuk’ dus, of ‘lom’ is dat ik de spijlen kan gebruiken om proberen te gaan staan. Dat lukte me telkens bijna en het is vooral het stukje na bijna, wat ik stom vind. Maar (trom- en paukengeroffel op de achtergrond in samenzang met een koor van engelen) het is me gelukt. Het is me zelfs 2 keer gelukt om te gaan staan. Eén keer bij papa en één keer bij mama en dat maakt mij automatisch de held van de dag!

Toen ik het een derde keer probeerde lukte het niet helemaal. Kruipen wel! En papa heeft het gefilmd, dus het is echt. Niet dat ik twijfel hoor, maar het is gewoon leuk om het achteraf nog eens te zien.

En dan is er nog één incident en waarschijnlijk zullen we er achteraf smakelijk om lachen. Papa ging boodschappen doen en stopte mij in de tas. Zo, zei hij, klaar om te gaan, maar ik wist helemaal niet dat ik mee zou gaan! Maar dat was een grap, jaja, die papa van mij is een grappenmaker en een praatjesmaker. Een maker dus en dat is goed!

Ik denk dat ik weer een goeie nacht ga hebben. En mama ook. Weg met Griep!

It wie wer in moaie dei!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Maak je geen zorgen, het is ‘bij wijze van spreken’ dus niet echt, maar ik heb toch wel weer de hele dag extreem vrolijk gekeken en dat voel je in je kaken. OK, ik heb soms ook wel kleine ‘off’ momenten, zoals vanavond. Ik had macaroni gegeten, aardappeltjes en boontjes (restje van gisteren), YOGHURT, heeeel veel melk, dus dat was goed. Met papa naar bed, wat hij overigens op de laagste stand heeft gezet, maar daarover later meer en de (nieuwe) routine afronden:

Samen gordijnen dicht doen en dag tegen de dag zeggen, dag tegen het-schaap-op-de-scooter zeggen, dag tegen de hoed-van-mama-aan-de-muur zeggen en dan naar bed en ik bijna pieploos in slaap gevallen.

En dan val ik lekker in slaap, maar dat was van korte duur. Ineens schrik ik wakker, vraag me niet waarom, en brulde ik het uit!! Dat duurde 5 minuten en uiteindelijk heeft mama me weer rustig gekregen en slaap ik fijn weer verder. Een ‘off’ momentje dus, maar voor de rest was het een vrolijk dagje.

Vrolijk op de crèche waar een nieuwe me opwachtte (naam ben ik vergeten) en die had een bos haar! Meer krullen dan mama, daar kon je echt iets in verstoppen, maar wel gezellig. Ik kan uren naar dat haar kijken. Er gebeurt vanallus als ze beweegt.

Vrolijk toen mama me kwam ophalen. Toen ik thuis kwam en mama me even in de box legde ben ik gaan staan. Van buik naar staan. Hopla, zeg ik. Niet dat het me echt bezig houdt of zo, ik ben gewoon doelgericht bezig. En in dit geval lag er een boekje en daar moest ik ‘iets’ mee doen.

Daarna ben ik mama gaan helpen met de was. Zo ben ik dan ook weer hè en ondertussen ‘proef’ ik of de was wel goed schoon is. Zo ben ik. En toen kwam papa, dus weer lachen. Papa was wel een beetje druk hoor! Dat heeft hij soms en vaak op dinsdag en soms ook op donderdag en vrijdag… Eigenlijk wel vaak nu ik er over denk. In ieder geval, hij bedoelt het goed.

De afsluiter was dat ik na het eten gezellig op het lepeltje mocht sabbelen en ook lekker knuffelen met mama. Dat is fijn. Dan is naar bed gaan uiteindelijk vanzelfsprekend en leuk. Ik heb bij mama gedronken en daarna nog 120 ml melk. Dorstig dus en een volle maag. Papa heeft het matrasje verlaagd, uit voorzorg, want als ik in m’n slaap, of buiten m’n slaap, ga staan, wil hij er voor zorgen dat ik er niet uit kukel. Goed plan, zeg ik! Dan kunnen m’n kaken even ontspannen. Hoop niet dat ik te veel moet lachen in m’n dromen 🙂 (en nu kun je het eind terug aan het begin lezen)

it wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.