Jaar: 2012

Bijzondere Braderie

Dzjez Dzjez gedachten, vrolijk

De dag begon heel rustig, daar was zelfs de dag niet op voorbereid.

Eerst niet hoor, toen was ik al wakker om 5 uur, zonder slaapzak, dus m’n ‘instinct’ was in de war en ik dacht dat het middag was en begon te babbelen en te spelen. Op één of andere manier had ik het gevoel dat mama en papa het daar niet mee eens waren. Na wat energieke melk van mama ben ik nog weer verder gaan slapen, tot het moment papa op stond. Nadat hij een foto had gemaakt werd ik wakker en zijn we opgestaan en…. uiteindelijk is mama met mij mee naar boven gegaan om me opnieuw te laten slapen. Ben je nog mee? Enfin, om een lang verhaal kort te maken, mama is gezellig met me in slaap gevallen terwijl beneden de zoete invasie aan de gang was, want werkelijk iedereen is langs geweest terwijl wij sliepen.

Maar goed, als het nodig is, is het nodig. Zo gaan die dingen.

Ik heb nog wal Andy even gezien hoor en Noa en Quin, maar soms heb je van die dagen waarin je uitvliegt en je eigen ding doet om vervolgens aan het eind van de dag de avonturen met elkaar te delen. En dat is mooi.

’s Middags ben ik met papa en mama naar de braderie geweest. Allemaal kraampjes en mensen in de Dorpstraat. super gezellig en we hebben een polootje op de groei gekocht. De zelfde als papa, die moet er nu zuinig op zijn, want de mijne kan ik pas over ruim een jaar aan…. dan zien we er hetzelfde uit. Dat deden we trouwens ook toen we terugkwamen en beiden even uitgeteld op het kleed lagen. Zo vader zo zoon, zo bijzonder zo gewoon.

Ik heb ook voor het eerst in m’n leven een haring gegeten en een op houtskool gestoofde kibbeling. Dat was trouwens een interessante man van de haring. Die woonde al 18 jaar op Vlieland en is in de winter Chef Kok. Mooie verhalen.

Die hoorden we ook van Nel. Die had ook de hele wereld meegemaakt en woont nu in Harlingen, maar stond vandaag mooie armbanden en ringen te verkopen op de braderie. Papa had op afstand een hele mooie, typische mama armband gezien en gekocht en dat was dus bij Nel. Zo gaan die dingen en we hebben voor volgend jaar een parkeerplaats ook. Plus ze heeft belooft ons te brengen en halen naar de boot. Zo zie je maar.

Daarna zaten we gezellig op ons terras, terwijl iedereen weg was. Uitgevlogen naar andere oorden en op de achtergrond klonk muziek. Dat kun je natuurlijk maar een bepaalde tijd weerstaan en dan MOET je er naar toe. Papa en mama wel, dus zijn we naar de muziek in de Dorpstraat gegaan en toevallig was dat tegenover een café. Super gezellig. We hebben lekker naar de muziek staan luisteren en dansen, terwijl papa en mama een biertje dronken. Zo hoort dat in de vakantie!

En toen kwam Bob. Bob wordt ook wel Bagage Bob genoemd, of Basketball Bob. BB dus en ik vond hem intrigerend. Ik had hem al gezien op z’n paard en wagen en hij heeft een hele mooie bruine kop, maar vandaag hebben we z’n geheim ontdekt: Hij heeft witte voeten. Ik vind hem cool en morgen gaan we dag tegen z’n paard zeggen. Hij was ook op televisje. Omrop Fryslân en hier kun je jet zien:

Toen we wegliepen zwaaide de hele band en riepen dat we snel weer eens terug moesten komen. Die waren al klaar en zaten gezellig een biertje te drinken. Jammer dat ze morgen niet spelen anders hadden we kunnen kijken. Nu moeten we volgend jaar terugkomen… maar dat is ook geen straf!

Jaja, it die wer in huule moaie dei!
Ien om net te ferjitten.
Oant moarn

Deze slideshow vereist JavaScript.

Televissekom

Dzjez Beppe, Dzjez gedachten, Uncategorized, Vakantie, Zelda

Ik kan er een hele korte blog van maken:
Het was een stralend mooie dag.
Einde.

Maar dat doe ik niet ;-), want er zijn te veel leuke dingen gebeurt en dingen die ik meegemaakt heb, waar ik even over moet praten.

Allereerst deze ochtend. Ik ben goed wakker geworden en dat is al een goed begin. Ik keek door het gaas van m’n bedje en zag papa en mama liggen en toen hebben we gecommuniceerd en gelachen. Papa is opgestaan en heeft koffie gezet, dus toen ik beneden kwam rook het al lekker. Jammer dat ik geen koffie drink, maar fijn voor mama.

Beppe was er ook, dus dat was ook al een goed begin en goed plus goed is super. Zelda was er niet, want die heeft bij Noa en Quin geslapen, maar dat is dan voor haar weer leuk!

Allertweest was een foto die ik gisteren voorbij zag komen. Dat is een foto die genomen is op de dag van m’n geboorte, waarbij ik heel indringend naar papa heb gekeken. Mama vandaag opnieuw dezelfde foto genomen heeft en dan zie je hoe ik gegroeid ben in 7 maanden en 22 dagen.

Allerdriest zijn we naar het strand gegaan en daar was het ook al weer zo mooi. Ik heb intens van de zee genoten en van alles wat er om me heen gebeurde. Beppe die aan het beach ballen was met Noa. Zelda die een balletvariant van dat zelfde spel speelde en Quin een snelle les gaf, Irene en papa die het gespeeld hebben, maar daar hebben we wijselijk geen foto van gemaakt….

Allervierst heb ik ook vooral met mama bij de zee gezeten en geluisterd naar de golven. Soms schrik ik een beetje van het koude water, maar dat is van korte duur. Verder ben ik vandaag gewoon weer ontzettend Dzjez geweest. Ikzelf weet niet precies wat dat is, maar dat het bestaat hoor ik wel zo links en rechts om me heen. Ooit komt er een tijd waarop ik er de vinger op kan leggen.

Ik heb ook voor het eerst Hopla gekeken met Beppe en dat vind ik mooi! Dan kijk ik volledig geconcentreerd en luist ik naar alle liedjes. Hopla is leuk en geeft ook even een ander deuntje in m’n hoofd. Ik zing de hele dag “Hoofd, Schouders, Knie en Teen” omdat dat ik m’n speelgoedje zit. En daar bovenop zingen mama en papa het ook nog eens!

In ieder geval hebben papa, mama, Irene en Beppe bij de De Bolder gegeten. Pasta Carbonara en ik vond het ook lekker. Ik heb er een paar van gegeten. Verder heb ik ontdekt dat je vanaf de Dzjez troon door het raam naar de andere kant kunt kijken en zo veel aandacht kunt krijgen. dat is alles wat ik daar vandaag over zeg….

Op de fiets terug merkte ik dat ik een lange dag achter m’n ruggetje had, maar dat heeft geen invloed op m’n vrolijkheid. Gelukkig niet, ik ben vrolijk gaan slapen, want dan droom je ook vrolijk.

Ja, it die wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

HoZee De Zee

Dzjez Uncategorized

Het was een mooie dag, maar het hoogtepunt was duidelijk de zee.
En dat was zo’n hoog punt, dat ik daarna heerlijk geslapen heb op het strand…. ingewikkeld in handdoeken, lekker op m’n buik en het ruisen van de zee op de achtergrond. Beter kan haast niet. en ik zeg maar zo, het is goed slapen na een goeie inspanning en dat was het.

Maar goed, dat is het einde van het verhaal, dus laat ik bij het begin beginnen.

Het was een stralende dag, met een strakblauwe lucht en geen wolkje aan de hemel. Die waren allemaal ergens anders wolk aan het spelen en dat kwam ons dus goed uit. Met papa en mama op de fiets, wind in de haren, naar het strand. Dan hap ik zo lekker die frisse lucht op, want het ruikt er zo lekker naar dennennaalden.

We fietsten over de camping, langs de duinen en hebben daar de fiets neergezet. Mama heeft me over die enorme duinen heen gedragen en als je dan boven staat is daar ineens die intense zee. Wat een prachtig uitzicht, de hemel die aan het eind van de horizon gaat knuffelen met de zee. Die twee kunnen het goed vinden.

We hebben hup hup de ingenieuze strandmat van beppe uitgevouwen en mijn kleren uitgetrokken en voordat ik het wist stonden mijn voetjes in het water. Lekker frips en koud, maar dat vind ik lekker. Alsof ik niet anders gewend ben. Nadat papa ‘gewend’ was aan het frisse zeewater mocht ik met hem mee en ploep, daar ging ik in het water! Bijna helemaal kopje onder (niet helemaal hoor!). Ik heb zelfs als de neiging om te zwemmen met armen en benen. Dat is een automatische reflex van vroeger. Handig is dat.

Zout water is niet superlekker…. maar dat neem ik op de koop toe. ;-€

En toen kwam daar ineens een mevrouw en dat was Iris, een vriendin van papa en Irene. Die had al veel over me gehoord en alles was waar zei ze. Toen kwam Andy er ook nog bij en die ging ook met me knuffelen en ik vind dat allemaal best! Dat is het leuke van vakantie, al die nieuwe mensen ontmoeten. Ik mocht ook nog even mee naar nog meer mensen en kinderen. Ik heb daar even gedanst en gekird van plezier. Vinden ze leuk. Ze vonden me stoer omdat ik daar zo lekker op het strand en in de zee was. Alsof ik dat altijd al doe. Zo voelt het ook en je kunt ook maar best ‘relaxed’ doen. Zeker op vakantie!

Toen ik terug op onze stek kwam, heeft Iris een paar hele mooie foto’s van ons drieën gemaakt. Een echt strandsieportret! Ik sta daar best goed op, al zeg ik het zelf. Maar ja wat wil je, ik ben met papa en mam hè!

Daarna ben ik na een goeie dronk BOEFF in slaap gevallen bij mama en later ben ik doorgeslapen op de handdoek. Heerlijk, ik werd wakker met een lach! OK, moest even wennen aan het felle zon. Die deed weer z’n best m’n oogjes dicht te doen, die boef!

Tijd om naar huis te gaan, want daar kwamen iedereen eten en beppe heeft gekookt en papa stond er wat leuk bij voor de smaak ;-). Gezelligheid en aandacht troef dus. Je blijft bezig hè, als baby. Maar ik vind het allemaal best en blijf vrolijk tot het eind. Het eind was dat ik samen met papa ging douchen. Het zout van me afspoelen en m’n haar wassen en dan is het tijd voor bed! Nog een beetje babbelen, nog wat extra drinken en slapen maar!

It wie wer in moaie dei.
En moarn word it wer in moaie dei!

Deze slideshow vereist JavaScript.

I love zon

Dzjez Dzjez gedachten, Vakantie, Zelda

Het was mooi weer weer. We hebben er even op gewacht, maar eerder gingen we niet op vakantie. Ik zeg sorry tegen alle mensen die vorige week op campings stonden of in leuke huisjes of tenten zaten.

Aan de andere kant is slecht weer een extra reden om extra te genieten als het goed weer is. Het grappige is trouwens dat je er zo snel aan gewend raakt. ’s Ochtends zeg je nog: Ha, eindelijk de zon! En ’s avonds is het de normaalste zaak van de wereld.

Het was een mooie dag dus. Lekker geslapen en lekker gespeeld terwijl papa en mama hun ‘dingen’ doen. Papa is gaan skaten, gaan lezen en gaan slapen en mama is gaan lezen en tussendoor koffietjes gedronken en gegeten. En passant heb ik nog een vliegtuig nagedaan! Echte vakantie vieren noemen ze dat en ik zeg Hoera!

Wie ik de hele dag bijna niet gezien heb is Zelda. De reden was vrij simpel: Ze had te veel gezelligheid en leuke dingen te doen. Met Noa, Quin, Pipa en Nola en alle kinderen die ze tegenkwamen. Fietsen, speeltuin, strand aan de lopende band en wederom zeg ik: Hoera voor de vakantie. Want dat is genieten.

Toen kwamen ineens Beppe, Irene, Evelyn, Philine en Senn. Een gezellige invasie. Ik hou daar wel van, die aandacht en die gezelligheid.

’s Middags zijn we gaan fietsen en heb ik de grootste zandbak ter wereld gezien! OK, ik heb nog niet zo heel veel van de wereld gezien, maar toch. En er was ook water. Achteraf hoorde ik dat dat het strand is. Weer wat geleerd. Morgen gaan we er naar toe en ga ik in de zee. En ik zeg opnieuw: Hoera!

Daarna gingen we naar Irene op de camping voor een borrel en ik zat op de fiets met m’n handjes in de lucht. Dan voel je de wind zo lekker tussen je vingertjes doorgaan. Dat voelt fijn.

Bij de Bolder was iedereen er weer en heb ik op allemaal schoten gezeten. Iedereen wil een beetje knuffelen met me en ik vind dat best. Ondertussen eet ik wat brood en zo mee. Een baby moet toch wat hè!

Thuis ben ik op ontdekkingstocht gegaan. Nu ik kan kruipen is de wereld een stuk kleiner geworden en alles interessant. Potten pindakaas, dozen fruithagel en cruessli! Daarna heb ik een groenenmix gegeten en spaghetti. Alles op….

…op de grond 😉 Niet alles hoor, maar toch wel een beetje. En toen werd ik ineens heel moe! Zo’n dag is mooi, maar aan het eind van m’n energie, merk ik wel dat er soms nog een stukje dag over is. Gelukkig is het bed vlakbij!

Ik werd nog wel een keer wakker en denk dat ik al gedroomd had, want ik had m’n ogen dicht en moest een beetje huilen. Dan kan ik morgen weer veel lachen.

Jaja, it wie wer in moaie dei
En moarn nei it strân!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Insula Flé

Dzjez Dzjez gedachten, Vakantie , , ,

Met vermoedt dat de naam Vlieland waarschijnlijk is afgeleid van het “Insula Fle”, wat betekent: het eiland bij de Flevostroom. Nou dan hebben we het getroffen, want dat is de naam van ons huisje en mijn eerste keer buitenbuiks op Vlieland. Maar om daar te geraken, moest ik vroeg op en daar hadden m’n oogjes klaarblijkelijk nog geen zin in. Die wilden liever nog even dicht blijven. Toen ik de kleertjes aanhad was het ook snel voorbij en zat ik hup! in de auto.

Gelukkig had ik om 5 voor 6 nog gedronken, m’n onderbewuste had die beslissing al genomen, voordat ik er erg in had. Handig, zo’n onderbewuste. Toen we aankwamen zag ik een lel van een boot, want zo ga je er naar toe. Wadlopen kan ook, maar daar zijn m’n beentjes nog te kort of het water te diep.

Aan boord merk je er bijna niets van, plus papa, mama en Zelda zijn er en dan voel ik me op m’n gemak. Ik heb lekker gedronken, lekker geslapen en leuk gekeken naar andere mensen die dan weer met mij beginnen te praten. Leuk is dat. Zo gaan die dingen namelijk.

Toen we aankwamen was het een drukte vanjewelste en ik ontwaarde zowaar Noa, Quin, Beppe, Irene, Tessa, Johann, Senn en Nynthe! Tussen al die mensen. Die waren er al, behalve Johann. Die zat ook op onze boot, alleen wist hij niet dat we op een geheim dek zaten, namelijk -1…. Grote gezelligheid dus!

Ons huisje was nog niet vrij, dus zijn we eerst gaan bivakkeren bij Tessa. Voor mij mooi de tijd om te knuffelen en gek te doen. Dat is belangrijk, een beetje gek doen en een beetje lachen anders wordt je een zuurpruim. Irene noemt mij een kleine Buddah omdat ze dat vindt en dat is genoeg reden. Ik vind dat een mooie naam en kan het bijna uitspreken: BaBa. Fijn om haar te zien.

Maar het grootste avontuur van de dag was fietsen. Papa en mama hebben fietsen gehuurd en speciaal voor mij een kinderzitje voor op het stuur mét een windscherm. En dan denk je waarschijnlijk: “Oh daar is hij veel te klein voor!” Nee hoor, ik vind het geweldig. Wat een ervaring, de wind om je oren en de omgeving die zo snel voorbij gaat! Gelukkig stuur ik een beetje mee, want als je dat papa alleen laat doen gaat het faliekant mis!

En het goeie was dat mama mooi weer had besteld. Dat kan tegenwoordig denk ik met al die aaifoons en aaipods, in ieder geval was het eindelijk weer eens lekker weer. We hebben gewoon buiten gegeten in Holderdebolder op de camping. Ik had m’n eigen podium leek het wel en een kleedje. En iedereen kwam langs! Ineens waren daar ook nog Evelyn, Menno, Lauren en Philine. Eén groot feest. Tsja, dan moet er veel geknuffeld en gelachen worden. Familie is leuk, dat zijn een soort vrienden die je van nature hebt. Dat voel je en het is net of ik ze al kende. Mooi is dat.

Uiteindelijk moest zelfs ik naar huis, weer op de fiets. Prachtig. Mama kijkt dan zo trots dat haar ogen harder stralen dan de zon. Dat vind ik mooi om te zien. Mijn mama. Gek eigenlijk, want vorig jaar was zij hier ook en zat ik nog binnenbuiks en wisten we van elkaars bestaan, maar kenden elkaar nog niet. Dat is nu wel anders. Gelukkig maar!

Jaja, it die wer in moaie dei!
En moarn wer.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Gek bestek

Dzjez Dzjez gedachten, Zelda , ,

Op een dag voor de vakantie moet je van alles voorbereiden. Om te beginnen wakker worden. Voor de tweede keer, want ik was al een keer wakker geweest en steevast van plan niet in slaap terug te vallen, maar dat is dus duidelijk niet gelukt. Dat is lekker wakker worden! Nee echt. Ik werd goed wakker en dan is het tijd voor een goed ontbijt, want op een lege maag kun je niets voorbereiden.

Daarna zijn we naar de bibliotheek gegaan om boeken en boekjes uit te zoeken voor mij, mama en Zelda. Leuk hoor, zo’n bibliotheek. Allemaal boeken en ik kan nog niet lezen en ik was een beetje moe. Gelukkig is er dan Zelda. Die heeft lekker met me rondgelopen en dat vind ik leuk.Daarna is Zelda naar huis gegaan en zijn wij een beetje gaan winkelen. Jammer voor mij, maar mama heeft haar oorringen ingeruild voor knopjes! Kan ik ze niet meer lekker vastpakken. Praktisch hoor, maar niet leuk! OK, ik moet toegeven, ze staan haar leuk.

In de Albert Heijn kwamen we Monique tegen. Die maakt normaal altijd hele mooie foto’s en nu hebben we er één van haar gemaakt. Ik was gefascineerd door haar stem. Heel lief en mooi hoog, daar kan ik zo heerlijk naar luisteren en dan kijk ik wat verliefd en verlegen. Gek is dat, stemmen, sommige hoor je niet, alleen wat ze zeggen en anderen hoor je wel en vergeet je te luisteren. Raar.

En toen was er een afwijking van ons dagelijkse patroon. Normaal gaan we thuis wat eten, maar deze keer gingen we op pad. Dat is raar dacht ik nog, maar goed, ik ben altijd wel in voor een avontuur. We gingen naar een huis met allemaal mensen die aan het eten waren. Mijn eerste keer dus: Het restaurant. leuk hoor! Ik heb daar niet veel te doen, dus is iedereen met me bezig. In ‘no time’ kreeg ik een lange vinger van de kok en later nog een. Kijk, daar wordt ik blij van! Ik heb nog naar hem gezwaaid. Echt waar!

Ik heb kreeft gegeten, stokbrood en melk, want tussendoor kreeg ik wel honger, en dan moet mama even stoppen. Ik kreeg geen bier, maar wel veel aandacht van andere mensen. En dan lach ik wat in de rondte totdat die kok echt naar me toe kwam. Toen moest ik even huilen nadat hij me een klopje op m’n hoofd gaf.
Later heb ik het bijgelegd en maar goed ook, hij was er echt van geschrokken en uit pure wanhoop een biertje gaan drinken aan de bar!
(of hij was net klaar met werken, dat kan ook….).

Ik heb met papa nog wat gezongen en gespeeld. “Klap eens in je handjes” en dat heeft mama gefilmd, dan kun je het even bekijken.

Toen we weggingen zat de kok nog aan de bar en heb ik even met hem gebabbeld. Leuke vent en weet je wat? Zelda kreeg later nog snoep en speciaal van de kok, 2 snoepkettingen! Zo zie je maar, als je aardig doet, krijg je aardige dingen terug. Mooie ervaring.
En dan is het tijd om naar huis te gaan en te gaan slapen, want morgen moeten we vroeg op! Ik hoop dat we niets vergeten en ik hoop ook dat we het allemaal op de boot kunnen krijgen. Gelukkig is de waddenzeen niet diep en zijn er blindgeleide zeehonden om je te redden als het echt mis gaat. Ik heb er zin in!
It wie wer in moaie dei!
(oh ja, het is vakantie, dus veel te veel foto’s!)

Deze slideshow vereist JavaScript.

TeleMAthie en de swingende praatjesmaker

Dzjez Dzjez gedachten

Ik werd wakker met een keutel! Een echte ronde harde keutel en dat was de eerste keer! OK? ik weet dat dit niet dingen zijn waar je graag over leest als je net aan het ontbijt zit of een eerste hap van een maaltijd wilt nemen, maar het is zo als het is. Het was de eerste keer en dan moet ik er melding van maken. Zo gaan die dingen.

Ik heb lang geslapen, tot wel 10 over 8. Mama was al weg naar haar laatste werkdag voor de vakantie, dus waren het papa en Zelda. Alhoewel, Zelda lag ook nog te slapen. Nou ja, papa dan, dat is altijd lachen. Hij deed vanallus en nog wat en ik stond in de box te babbelen. In m’n hoofd hoorde ik “Little Less Conversation Van Elvis en Junkie XL” en dan ben ik een de buitenkant een beetje aan het dansen. Klik maar even op de link en speel dan mijn video af, dan zul je het zien.

Goed nachtje slapen dus en dat heb ik nodig. Ik groei zo hard dat ik zo nu en dan een beetje extra moet rusten. En vandaag ook met eten. Dat heb ik niet heel veel gedaan. Maar nu komt het rare….
Ik heb dus minder honger dan anders en drink ‘maar’ 2 van de 4 flesjes op en zit in Dronten en wat denk je…. mama zit in Lelystad en kolft amper een flesje melk! Zelfs op afstand is het goed geregeld! Dat is telepathie, of beter gezegd: telemathie of misschien zelfs telemagie….

Zelda is deze middag gaan paardrijden met papa en dat was heel spannend! Want het had maar weinig gescheeld of ze hadden haar opgesloten…. Kijk maar, ze zat zelfs in de gevangenis.
Grapje! Dat was de box van Syp, want het was al de derde keer dat ze op hem gereden heeft en dat gaat dan goed. Ze heeft zelfs gegaloppeerd en dat is super moeilijk. Dan gaat hij ineens veel sneller en hobbelt het ook veel meer, maar Zelda bleef cool en zitten. Ik ben trots op haar. Een echte amazone is het!

Het was fijn toen mama me kwam halen. Daar wordt ik altijd vrolijk van? Ik was wel een beetje moeërder dan anders dus. Dat betekent dat ik wel vrolijk ben maar minder praatjes heb. Ik denk dat ik toe ben aan vakantie en dat komt goed uit! Want zaterdag gaan we naar Vlieland!

Vorig jaar was ik daar al binnenbuiks en onwennig, maar deze keer is het buitenbuiks vol energie! Ik ga m’n longen eens goed vol snuiven met frisse zeelucht. Eerst op de boot en dan op het eiland. En iedereen is er. Al m’n neefjes en nichtjes. Maar eerst morgen inpakken en een goeie nacht slaap!

Jaja, it die wer in moaie dei!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Woddèvver of, de wereld is te klein

Dzjez Dzjez gedachten , , ,

Toen ik pap zag moest ik lachen. Ik had hem nog niet gezien deze ochtend en lag bij mama in bed die eigenlijk nog een beetje wilde slapen, want het was vroeg en zij had vrij. Ik dacht daar evenwel anders over. Tijd om op te staan en toen was daar papa. Die kwam dag zeggen, want die ging werken. Ik doe dan m’n best om hem zo lang mogelijk thuis te houden en dan doen we nog even gek. Vind ik leuk! Maar uiteindelijk moest’ie toch echt weg. OK, nog even een koffietje brengen. Voor mama hoor, want ik ben daar nog niet zo gek op. Eigenlijk helemaal niet.

Het was een leuk dagje. Ik ga gewoon m’n gang, terwijl mama dat ook doet. Op een gegeven moment moest ze even weg en dan speel ik lekker verder. In eerste instantie op de plek waar ik lag toen mama wegging en vroeger lag ik nog steeds op dezelfde plaats als ze terugkwam, maar nu ik een grote baby ben niet meer. Ik zag haar binnenkomen, de schrik in haar ogen en dan die  geruststellende ontspanning toen ze me in de andere hoek van de kamer zag liggen. Makkie. Als je kunt tijgeren, kun je de hele wereld aan.

Eerst achteruit en dan vooruit, op jacht naar m’n rammelaar. Die pak ik dan, maar valt, rolt verder, ik er achteraan en dan pak ik hem weer en dan…. precies. Maar het is een leuke oefening, totdat ik een stukje meloen zie liggen. En dat is de ontdekking van de dag. Heerlijk! Zoet, sappig en lekker zacht. Ik had er al veel van op, maar dit stukje was ik vergeten. Toen mama binnenkwam lag ik deze keer onder de stoel!

Ik heb ook een puzzel en het principe is vrij simpel. Eerst is hij stuk en dan niet meer. De stukken op de grond moeten in de gaten had ik in de gaten, maar goed, daar moet ik zeker nog wat op oefenen. Op het concept puzzel, maar dat komt nog. Waar ik niet op moet oefenen is eten. Dat gaat me goed af. M’n lievelingseten is yoghurt op dit moment (naast meloen). Niet dat ik de rest niet lekker vind, maar met yoghurt word ik bijna dierlijk gulzig. Zo lekker.

En ineens waren daar Beppe en Zelda. Beppe bleef maar even, want die moest nog veel doen en we gaan haar toch dit weekend weer zien op Vlieland. Iedereen trouwens, want blijkbaar wordt het een grote gezellige reünie. Zelda bleef natuurlijk. Gezellig.

En ineens was daar papa weer en ik moet weer lachen, ik herken hem op grote afstand en voel hem bijna. We hebben lekker geknuffeld en kaas gegeten. Dat is een mooi einde van de dag. Nou ja, bijna, want ik had moeite met slapen. Misschien iets te druk, iets te veel gegeten, iets te enthousiast. Uiteindelijk wel heerlijk in slaap gevallen en morgen weer naar de crèche.

Jaja, it die wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Vat geen Kou Boy

Dzjez Dzjez gedachten

En dat is al te laat. ik heb al een paar dagen een snotneus met spectaculaire gevolgen. Het onderlaken van m’n bed lijkt op een abstract kunstwerk en m’n neusgaten leiden een eigen leven, met als gevolg een grote stapel zakdoekenpropjes. Maar, m’n humeur leidt er geenszins onder. Het was een vrolijke dag en ik heb m’n glimlachspieren weer eens getraind. Het begon al goed toen papa me uit bed haalde. Op één of andere manier hing daar ineens een hoed van mama aan een haakje van papa en daar moet mee gegrapt worden. Vandaar.

Ik heb trouwens de hele nacht doorgeslapen. Gisteren om kwart voor twaalf m’n laatste voeding gehad; terug naar bed, maar toen besefte m’n maag en vervolgens m’n hoofd en mond dat ik nog niet helemaal uitgedronken was, dus na de gebruikelijke brul, nog wat verder gedronken en dat was voldoende om me tot 7 uur zoet te houden. Van schrik had ik niet eens de behoefte te drinken. Wel om gezellig te doen. Nou ja, tot vlak voor vertrek, toen begon het hongerbeestje wat te grommen. Gelukkig leidde de rit me af.

Op de creche was het Ellen en dan ben ik direct in de gezelligheids/glimlachmodus. Als ze begint te praten word ik vrolijk en dat was al de tweede goede start van de dag. Ik heb me goed vermaakt en genoeg gedronken en geslapen en dat zijn dan weer de goeie ingrediënten voor een goeie post-creche periode thuis.

Lekker lachen met mama en lekker lachen met papa. Die kwam druk kletsend thuis en ging aardappeltjes schillen en boontjes doppen (dat kan hij goed zelf) en daarna ging hij even Skaten. Even energie opbranden en frisse lucht opsnuiven. Heeft’ie nodig, terwijl mama lekkere geuren uit de keuken aan het toveren was.. Toen’ie thuis kwam had ik al gegeten.

Ik heb nog wel even met de stapelschijven gespeeld met mama. Ik hou van de kleurtjes, vind het lekker ze in m’n mond te spelen of al tijgerend op te gaan halen (en daar heb ik een speciale manier voor, met m’n handjes onder m’n borst trek ik me op m’n elleboogjes vooruit terwijl ik met m’n benen duw. Cool, al zeg ik het zelf), maar daarna heeft hij me omgekleed van dag- naar nachtkleding en hebben we liedjes gezongen. Roodkapje of zo.

Ik mocht nog even opblijven op m’n kleed spelen en dat ging maar net goed, want ik was moe. Tijd om naar bed te gaan.

Jaja, it wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.