Dorst, dat is wat ik had.
Deze ochtend toen ik lachend wakker werd.
Maar dat lachen houdt dan geen stand.
Niet zonder een flesje met melk.
Gelukkig had papa
dat door….

Siebe was ook al op en Zelda ook en papa had me al snel even in bad gedaan. Dus dan ben ik goed schoon, dat is een goed begin van de dag. Maar toen ik beneden kwam was ik echt even verschrikkelijk dreumes. Met een kromme rug op de grond hard BRULLEN. Misschien moet ik leren praten, dan kan ik er gewoon om vragen?

Na de mel was ik weer mezelf. Samen met Siebe en Zelda en mama hebben we ontbeten. Siebe en Zelda moest vroeg vertrekken en het heeft zelfs gesneeuwd en het is koud en Siebe heeft een cross in Oostende, het Belgisch Kampioenschap.

En ineens waren ze weg en stonden mama en ik voor het raam te wuiven. Dat kunnen we goed. Ik leun dan nonchalant op mama haar dikke buik en zwaai met beide handjes! DagDag!

We hebben een gezellig dag gehad, mama en ik. Lekker om elkaar heen lopen, kletsen, door het huis heen gaan, Teletubbies kijken, dutjes doen. En dan weer boekjes lezen en eten. Brood, banaan, rozijnen, brood, soep. Genoeg. Want ik moet groeien.

Ineens was papa er weer! België is dichterbij Naarden dan Dronten. Dat is goed. Ik denk dan: Oh, hij is er nog niet en hup! Daar is hij dan.

We hebben gepuzzeld en gelezen, maar ik heb vooral hart gelachen.

Hart lachen is recht uit het hart lachen, dat klinkt anders dan hard lachen. Er zit een diepere brom in en ik héb HART gelachen! Papa kneep me in m’n benen en snuffelde in m’n nek en beet in m’n buik en dat vind ik zo grappig! Hart lachen dus en ik kan dat.

Daarna hebben we nog Teletubbies gekeken en niet gegeten en wel yoghurt en toen nog wat fijn gezeten en toen was het tijd. Tijd voor bed met een fijne fles!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Kortweg zijn er 2 manieren om hogerop te komen:
1. Iemand anders
2. Zelf

Om te beginnen iemand anders en dan met name als het gaat over het bouwen van torens. Ik zelf kan al één emmer op de ander zetten, maar daar stopt het. Dat omgooien is dus ook niet spectaculair. Siebe en Zelda kunnen stapelen als de beste, met als gevolg dat de stapel MEGAhoog wordt en pas dan is het spectaculair deze om te gooien.

De snelheid waarmee ik van de ene kamer naar de tafel loop is eigenlijk alleen zichtbaar als een vage streep, vervolgens mep ik zonder aarzelen tegen de onderkant van de toren met een herrie van jewelste tot gevolg! Gillen, lachen en in de handen klappen! Ik ga sloper worden!

De andere manier is zelf. Als ik ergens niet bij kan pak ik gewoon m’n stoeltje en ga er op staan. Zoals bij de vuilnisbak, maar ik weet zeker dat ik er bij kan. En ‘in’ kan. Ik ben benieuwd wat de andere mogelijkheden zijn.

OK, ik heb niet super veel tijd, dus vertel ik supersnel dat ik veel gegeten en veel geslapen heb. Ik heb ook veel gelopen, want de honden waren er niet. Dat vergroot mijn territorium en daar maak ik dan gretig gebruik van.

Morgen gaan Siebe en Zelda weer weg, dus oefen ik al vast met zwaaien.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Vandaag 8 maart is een heugelijke dag, want vandaag ben ik ontstaan.
Twee jaar gelden weliswaar, maar 8 maart 2011 is eigenlijk de dag waarop het allemaal begon en eigenlijk is het een profetische datum, want als de getallen optelt, 8+3+2+0+1+1=15 en 1+5 optellen, kom je op 6 en 6 is het aantal waar we straks mee zijn. Ik bedoel maar.

Het was overigens gisteren was ook een ‘heugelijke’ dag, maar dan anders. Ik werd wakker als drol. Letterlijk, van voor en achter zat ik er onder. Papa heeft zeker 5,3 seconden naar me zitten kijken met opgetrokken neus, voor hij besloot me met pyjama en al in bad te zetten. OK, badkamer daarna heeft hij me in bad gezet en afgespoeld. Dat werkte. Daarna heeft hij me ‘gewoon’ in bad gedaan. Tsja.

Ik ben vandaag naar de crèche geweest en dat was leuk. Ik heb maar 1 uur geslapen, maar wel wat gegeten. ’s avond niet, maar wel melk gedronken, dat kwam er ook weer uit. M’n maag is nog niet helemaal OK, maar goed nieuws, deze ochtend heb ik een hele boterham opgegeten en natuurlijk melk gedronken. Een start van een goed begin.

Trouwens, mama heeft afscheid genomen van de Ankerstraat en buurvrouw Desiré heeft haar geholpen met de spullen in de auto gezet. Gelukkig maar en bedankt! De meneer van de woningbouw hielp dan weer niet. Maar dat hoor bij z’n baan. Tsja…

Maar goed, de sleutels zijn ingeleverd en we nemen afscheid van een hele mooie periode, namelijk de periode waarin ik ben geboren en m’n broer is gewekt (of verwek, ik weet het niet precies). Daa-aag Ankerstraat tot binnenkort nog een keer.

It wie wer in moaie dei.

En ineens stonden ze daar.
Geen voorteken, geen bel, gewoon daar, waren, ze…
Dan blijf ik altijd even stokstijf staan. Cool, ongeroerd.
Aan de buitenkant, want aan de binnenkant,
ben ik alles aan het verwerken en
me aan het voorbereiden op
het plezier wat deze
dag gaat brengen.

Dat weet ik nu al zeker. Olpa en Olma zijn er en dat is gezellig en leuk en fijn voor mama. Die dikke buikenparade begint haar meer en meer parten te spelen. Gelukkig had ik goed geslapen alhoewel m’n luier daar anders over dacht. Goed vol en een goed reden om in bad te gaan.

Olpa en Olma nemen kordaat het heft in handen en nadat papa met een laatste kopje koffie is afgescheept, begint het echte werk. Voorlezen met Olma, knuffelen met Olpa, op m’n stoeltje zitten. De sfeer zit er goed in. Ik word er ook snel wat moe van, dus een klein dutje is niet mis.

Nadat ik wakker werd, was ik wat dreinerig, maar er is geen betere remedie dan de woorden: Ga je mee?

Ik ben dan direct stil. Ik weet al waar m’n jas hangt en dat m’n schoenen aan moeten. Jassan betekent weg gaan. We gingen winkelen. Ik, Olpa en Olma! We zijn naar de Maxis gegaan en dat betekent veel ,mensen om naar te zwaaien. Sowieso ben ik wel van het avontuur!

Ondertussen kan mama een dutje doen, of druk zijn met dingen. Dat kan ze ook goed.

Thuis was ook weer gezellig. Gezellig met z’n allen zijn en dingen doen. Ik lees dan gezellig op de grond in de keuken, terwijl  Olpa aan het koken is. Nog wat lezen met Olma, nee het is een fijne dag.

Dan komt papa thuis. Hij is aan het bellen. Ineens roept hij mij, ik kijk naar het scherm van de iPad en wie is dat? Zelda! Zo leuk! Gezellig wat kletsen en laten zien wat ik kan.

Later heeft papa de iPad op de tafel gezet en ben ik er toch even omheen gelopen om te kijken of ze niet aan de achterkant zat. Nee dus. Dat is iets wat ik nog wel eens wil uitvinden als ik groot ben. Dan hoef je ook niet meer zo lang te reizen. Ja, daar begin ik al vast aan te denken.

Uiteindelijk hebben we gezellig gegeten, heb ik alles nog eens overgegeven, ben ik gezellig doorgegaan met Teletubbies kijken. Uiteindelijk is het tijd. Tijd voor een lekkere fles en een goed bed.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Het was een zware nacht. Voor ons allemaal, dus is het tijd voor de zon. Die heb ik vanavond gebeld en gezegd dat hij morgen moet komen. De inspiratie kwam uit Nijntje, die in één van haar fantastische avonturen naar het strand gaat. Die gele kleur deed het en toevallig had ik een telefoon….

Haaloo, haaloo, zei ik en daar was de zon.
(het is een vage, maar gave foto vind ik!)

Ik vroeg, tuutuu? Kadda, oedie? Da da, en dat was genoeg om de zon te overtuigen. Let op m’n woorden, morgen is iedereen gek en gaat buiten zitten met het gezicht in de zon en de ogen dicht. Dat is goed voor iedereen en geeft je energie. Daar zitten we allemaal op te wachten.

Het was niet goed met mama, want die had ineens een een beknelde zenuw in de rug en kond vervolgens niet goed meer lopen. Als je zo’n dikke buik aan de voorkant hebt, krijg je een deuk aan de achterkant en dat is nooit grappig. Pijn plus een baby die op je maag drukt, maakte haar wat misselijk.

Ikzelf was ook niet helemaal jofel, om het simpel te zeggen. Mijn maag was het ook niet eens met de inhoud en na een onenigheid van een uur of 2 à 3 en won de maag. De boerenkool moest er uit en ik werd daar niet vrolijk van. Uiteindelijk moest papa er uit om m’n bedje schoon te maken.

Ik moet zeggen dat knuffelen wel erg lekker was, dus het duurde even voordat papa me ‘vredig’ in bed kon leggen…. Tsja. Maar goed het was midden in de nacht, dus dan is een bed best lekker.

Probleem was alleen was dat ik een uurtje of 2 wakker werd van de dorst. Wat wil je! Gelukkig had papa een flesje bij de hand toen hij binnen kwam en ondanks een klein protest, ben ik lekker gaan liggen en gaan slapen.

Papa maakte me wakker en m’n luier zat vol tot vlak onder m’n haargrens…. Dat betekent?
Bad.

Er gaat niks boven een badje in de morgen. Fris naar de crèche, je weet nooit wie of wat je tegenkomt, dus… Echt honger had ik niet, of dorst. Ik ben nog niet helemaal mezelf na die prikjes. Mama bleef wijselijk in bed liggen. Rust is de beste remedie.

Ik had een goeie, maar rustige dag op de crèche. Niet gegeten of gedronken, 2 uur geslapen en gespeeld. Toen papa me kwam halen, moest ik heel hard huilen in de auto. Thuis was ik klaar. Even ontladen.

Ik heb goed gegeten! Broccoli, kip, aardappeltjes, yoghurt…. Daarna heb ik gespeeld met papa en veel gebeld. Ook met de zon dus. Toen mama naar beneden kwam, gingen wij bijna naar boven. Even knuffelen, maar ik as echt moe, dus naar bedje toe.

Ik hoop dat mama zich morgen weer beterder voelt.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Ik zeg het maar, want voor hetzelfde geld is hij er wel hè!

Waar we de laatste tijd zo druk mee bezig zijn, is zorgen dat de boel voor elkaar is en we niet heel veel moeten doen als m’n broer er is. Dan willen we tijd aan hem besteden natuurlijk.

Vrijdag kwam Gerard de Timmerman. Die heeft een ‘koof’ om de verwarming gemaakt met een heel mooi blad er op. Dat is handig vanuit de keuken en mooi om te zien ook!

Voor mij is het dan weer leuk er op te slaan, want dat maakt een mooi geluid. Papa vind dat niet en dus kijk ik soms onblij… Ik bedoel, ik ben een dreumes en dreumes en drummen lijkt heel erg op elkaar! Dan kun je toch niet anders?

’s Middags is papa naar de Ankerstraat gegaan. Wij hebben eerst nog geslapen. Mama en ik dan, en geloof of het of niet, nu moest mama me wakker maken! Zul je altijd zien hè! Normaal maak ik haar wakker. Zij moest naar de verloskundige en ik ga dan natuurlijk mee! Als ik naar m’n broer kan kijken dan doe ik dat!

Hij ligt met z’n hoofd naar beneden. Geen dwarsligger dus. Voor nu…. want eens een dwarsligger, altijd een dwarsligger. Dwarsliggers, dwarsdenkers, dubbeldenkers, allemaal types die meehelpen de wereld te veranderen. Einstein was er ook zo één. Die zei dat je een probleem niet kunt oplossen met de zelfde gedachtes als toen het gecreëerd werd. Helemaal mee eens!

Opgelucht gingen we naar huis en daar hebben we feest gevierd door te dansen!

Ik had wel een beetje last van de prikjes die ik vorige week had gekregen. Echt uit m’n hum. Overgeven, weinig eten en wat hangerig. Goed gepland zeg ik… NOT! Maar het goeie nieuws is dat ik ’s middags nog wat ben gaan slapen.

Toen papa thuis kwam waren we allemaal blij! Nu was hij een beetje moe. Schoonmaken met dweilen en zo is niet aangeboren voor hem…. Maar ik zeg altijd maar zo: Niet proberen is nooit leren!

Zaterdag begon met een frisse wandeling om de vesting! Nou ja, een deeltje. Met Farouche en Iara en papa en mama. Mooi hoor!  Het was net of ik de zee kon ruiken en toen zei papa dat dat best mogelijk kan zijn, want vroeger lag Naarden aan de zee. Echt waar! Ik wil daar nog veel over leren.

Verder zijn papa en ik gaan winkelen. Naar Het Karwei en daar hebben we een hele grote plank gekocht! Ik heb die helpen dragen! En een nieuwe kraan voor het bad, dan ga ik m’n vingers niet meer branden of rillen van de kou.

Ondertussen rook het heerlijk in huis, want mama maakte spareribs! En ik voelde me slecht. Ik was ev en gana slapen en werd met een gil wakker en ben niet meer stil geworden eigenlijk. Ik denk dat het nog een laatste prik van de prikjes was. Een soort stuiptrekking.

Met veel moeite ben ik naar bed gegaan, niet gegeten, niet gedronken en veel gehuild. Uiteindelijk ben ik in slaap gevallen en hoop dat ik morgen GOED uitgeslapen ben!

It wienen wer moaie dagen.

Deze slideshow vereist JavaScript.