OK, er is iets gebeurd wat nog nooit gebeurd is en omdat het nog nooit is gebeurd dacht ik dat het OK was.

Ik zat in bad, papa zat op het stoeltje een boekje voor te lezen en ik zei ineens BAH. Nee, zei papa nog, Nijntje, maar ik zei opnieuw BAH en papa keek over de rand van het bad. En nog eens om er zeker van te zijn dat wat hij zag echt was en inderdaad. Er dreef poep in het bad. Veel.

Gelukkig bleef papa Cool en schepte de drollen er met een opgetrokken neus uit, liet het water in het bad weglopen en plakte de afgespoelde mat op de muur. Deed er daarna nieuw water  in met heel veel schuim. Niks aan de hand denk je dan, nou mijn billen dachten daar anders over, dus nog een keer….

Gelukkig bleef papa Cool en schepte de drollen er met een opgetrokken neus uit, liet het water in het bad weglopen en plakte de afgespoelde mat op de muur. Deed er daarna nieuw water  in met heel veel schuim. Niks aan de hand denk je dan en deze keer is dat ook zo.

Nadat ik m’n nieuwe groene T-shirt aan had en brood had gegeten, heb ik Beppe gebeld. Nou ja, ik keek in eerste instantie vooral glazig naar de telefoon, waar ik anders hard HALLO in roep. Maar nu was ik een beetje geïntimideerd dus.

Het was om af te spreken! We gaan namelijk op bezoek in Drachten.

Daarna mocht ik Jay wakker maken en knuffelen. Ook al weer zo fijn. Ik was het – onrustige in slaap vallen- van gisteravond al weer helemaal vergeten. Dat is het voordeel van het korte-baby-termijn geheugen. Jay had ook een goeie nacht gehad.

Ja, dat heb ik. Ik slaap tot 3 uur en dan tot 6 en voor mij is dat prima. Mama wordt daar wel moe van, maar het is nou eenmaal zo, ik moet er nog van groeien.

Vandaag ben ik door veel armen en handen en knuffels gegaan. Dat is het mooie van familiedagen. En het was een heugelijk moment! De eerste keer naar Drachten en dat ik zo’n lange reis maak. Gelukkig slaap ik vooral…. Daar ben ik beregoed in.

Maar het was wel bijzonder en ik heb zelfs gelachen naar de meisjes. Mijn nichtjes en Lauren had een Friese vlag rok aan! Dat past goed bij mijn Friese vlag sokken.

Enfin, een lange dag voor mij maar fijn om iedereen te zien!

Ik hou het trouwens weer kort, want ik was bekaf!

Het was zo gezellig dat ik eigenlijk alleen maar in de auto geslapen heb! Bij Tessa waren Nynthe en Senn en dat betekent spelen geblazen. Ik was zo enthousiast, dat ik te hard rende (en ik ren altijd, met gewoon lopen duurt de weg gewoonweg te lang) en ineens bedacht dat ik rechtsaf moest en dus net de deur miste en zachtaardig tot stilstand kwam tegen de deurpost. Tsja kan gebeuren. Later word ik sprinter.

Papa heeft nog op z’n papa’s voorgelezen en Senn en Nynthe hingen aan zijn lippen en het grappige was dat Senn eigenlijk het hele verhaal volledig uit z’n hoofd kent. Ik vond het OK, maar het was niet Bumba.

Ineens waren daar Evelyn, Nynthe, Lauren en Beppe ook nog. Dat was toch niet gepland? We zouden naar Beppe gaan! Nou ja, dan doen we beide. Het is altijd fijn om elkaar vaak te zien.

Later gingen we dus ook nog naar Beppe. Nog meer gezelligheid en lekker spelen. Iedereen was zo blij en ik merk dat ik langzamerhand groot genoeg word om mee te spelen. Dat veranderd veel.

OK, uiteindelijk was ik dus HEEL ERG MOE en dat heeft een voordeel. Toen ik in de auto op mijn stoeltje zat gingen papa en mama zingen. Allemaal leuke liedjes totdat ik in slaap viel.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Jay huilde en mama vraagt of ik hem op schoot wil.
JA, natuurlijk wil ik dat en ga zitten. Mama zet hem op mijn schoot en ik sla de arm om hem heen en hij is stil. Ik denk niet dat er al zo’n foto is. En dat maakt dit dan officieel de eerste.

Verder heb ik niet veel geslapen. Ik ben wel vaak in bed geweest, maar m’n ogen wilden niet dicht en m’n mond ook niet. Die bleef harde geluiden maken en zorgde er voor dat ik niet kon slapen.

Daarna heb ik heel hard gelachen!

Gelukkig was het mooi weer en moesten we op de foto tegen de bouwplannen op de Keverdijk! Het is belachelijk dacht ik nog en ga spelen in de speeltuin. Je ziet me op de achtergrond vast wel lopen.

Daarna zijn we nieuwe schoenen gaan kopen in Bussum. We waren zo klaar en ik ben 2 keer naar buiten gerend om te kijken of er niet geweldige dingen gebeurden. Dat viel tegen en kwam papa me weer terug naar binnen halen. En oh ja, ik houd niet van zonnebrillen.

In de auto terug viel ik natuurlijk in slaap!
Het gevolg was in dit geval dat ik niet – in slaap kon vallen toen ik thuis in bed moest. Weer zat dat lawaai dat uit m’n mond kwam me in de weg om te gaan slapen. Na stevig aandringen weer niet gelukt.

Mij wel hoor. Ik heb zelfs niets gemerkt van de rit naar Bussum en terug. Ik lag waarschijnlijk in m’n maksikoozie en voelde me goed.

Ik ben wel veel wakker geweest en heb goed om me heen gekeken. Er is veel te zien en ik zie het telkens beter. Ik herken papa ook en volg mama constant met m’n ogen.

En we hadden een goede kick-start. Dzjez en ik. Fijn hoor, zo’n broer.

Hij had nog wel een klein akkefietje toen hij me wilde troosten. Hij kukelde zo voorover de box in, gelukkig kon papa hem redden (nadat hij eerst snel een foto heeft gemaakt).

Ik heb ongelooflijk veel gedronken vandaag. Toen papa m’n luier verschoonde, vond hij die zelfs een beetje zwaar! Daarna hebben we lekker geknuffeld.

Thuis heb ik fijn gelopen op mijn schoenen (en niet er naast) en ik ben ook nog even gaan winkelen bij de AH met mama en wat denk je? Op de terugweg weer in slaap gevallen en toen werd ik ROT wakker. Dat humeur ben ik niet echt meer kwijt geraakt.

Het was een hele poeha om uiteindelijk, zonder veel eten, zonder veel melk in slaap te vallen. Misschien komen we er morgen wel achter dat ik een nieuwe kies of tand heb of ineens 5 centimeter ben gegroeid.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Ik was naar de crèche en het was weer mooi weer.

Je kunt dat al zien aan m’n onderarmpjes, die zijn gewoon bruin aan het worden. Dat is dan voor de eerste keer in m’n leven. Dat krijg je van dat buitenleven.

Buiten waren we ook op de fiets en ik herinner me weer het liedje dat we zongen:

Ga je mee, ga je mee
Lekker rijden, lekker rijden
Ga je mee, ga je mee,
Naar ons huisje weltevree

Uit volle borst dus. Ik had er zin in.

Ik ook.

Ik was voor het eerst alleen bij papa en mama op veel meer dan een navelstreng afstand van elkaar. Mama had me goed gevoed achter gelaten, dus dat zou wel goed komen.

Niet dus, na 20 minuten had ik al weer trek en moest papa een flesje aanrukken om me te sussen. Ik heb een regeldag. Dat staat in alle boekjes. Ik heb de hele tijd zin om te drinken en groei me suf.

Ik denk dat als je me ziet, dat je je ogen niet kunt geloven.

Het was wel gezellig. Papa was aan het werk en ik stond in m’n wipper op de tafel of zat op een intelligente manier op z’n schoot. Meestal slaap ik, maar als ik wakker ben kijk ik hem strak aan.

Dus jij bent mijn vader. Ik begin te herkennen en te begrijpen.

Ik was blij toen mama er weer was. Ze had allemaal belangrijke boodschappen gedaan. Soms heb je dat, die stapelen zicht op en dan heb je ineens een hele lijst. En het goeie is, ze had ook een grote trolley gekocht. Voor de vakantie naar Vlieland!

Ik heb ook gelachen.

Toen ik thuis kwam, was ik uit m’n hum. Papa en mama dachten dat ik moe was en naar bed moest, maar eigenlijk had ik ook een reuzenhonger. Ik heb veel macaroni en yoghurt gehad en als toetje een ontbijt koek. Een echte contradiksjoo in termienis, maar wel lekker.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Er is dus iets aan de hand met mijn oog. Of eigenlijk ogen.

Om te beginnen met m’n rechteroog, dat is bruin en dat is raar. Eigenlijk worden alle Westerse baby’s geboren met blauwe of blauwgrijze ogen. Ik niet dus.

De mijne zijn bruin, dus ben ik benieuwd in welke kleur die nog gaan veranderen. Bij Dzjez zijn ze groenbruingrijs.

M’n andere oog is een ander verhaal, dat is op zijn eigen manier bezig te leren knipogen. Bekijk dat vooral in de slideshow.

Wat mijn dag verder betreft? Ik heb mn best gedaan om overal door heen te slapen en dat is gelukt. Het was een lekkere lange dag. Daar geniet ik van en mama ook. Die kan er niet genoeg van krijgen met mij op haar borst en ik eigenlijk ook niet.

Mijn dag was ook mooi.

Ik heb lekker gespeeld en gekeken in de zon naar papa, want die heeft de wortels van de boom uit de grond gehaald en dan kom je er achter dat er veel wortels aan een boom zitten. Net zo veel als de bovenkant van de boom.

Christel kwam ook nog, dus was het maar goed dat ik 2 minuten geslapen heb. Dan is mama niet te lang alleen en kan ik gezellig doen en laten zien hoe ‘flink’ ik ben.

Ik kan namelijk heel lang alleen en doodstil spelen. Echt heel lang. Totdat ik naar mama toeliep met een groot stuk pure chocola in m’n mond. Ik had ontdekt hoe je de kast open kunt krijgen en daarin dan weer de schaal chocola ontdekt…. Flink hè!

Wat ik ook kan tot grote verrassing van iedereen, inclusief mezelf, is blokken stapelen. Legoblokken om precies te zijn. En poppetjes er op zetten, inclusief de poppetjes die er eigenlijk niet op horen. Die zet ik dan heeeeel voorzichtig, met veel geduld neer.

Ik stop ze ook in een veewagen en roep dan hard toetoet. Die poppetjes moeten toch ergens naar toe? Ik breng ze! TaxiDzjez

Dus, lachen is belangrijk, daar krijg je energie van en jaag je de negatieve dingen zomaar uit je hoofd. Mama en ik kunnen goed lachen samen. Ik denk dat ik haar binnenkort MMMMaMMMMaa ga noemen.

Ik kan het al lang hoor, maar vind de reactie zo grappig! Als ik niet oplet, roep ik de hele tijd Mama, Jay, Mama, Jay en dat hoort papa dan en dan roept hij mama en dan…. Papa dus.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Ik had vandaag zin om te knuffelen en dat heb ik dan ook gedaan.

Ik zag Jay, riep Jay en wees naar Jay en mijn bedoeling was dat ik hem op schoot kreeg. Dat is wat ik wou en gelukkig begrepen papa en mama dat ook. Ik mocht Jay dus op schoot.

Ik vind Jay zo lief, ik wil hem constant aaien en kusjes geven, ik weet iet wat ik heb, maar het is echt waar. Ik ben blij dat hij er is.

En ik ben blij dat hij er is.

Ik kan me amper een betere broer wensen dan hij. Niet dat ik veel vergelijkingsmateriaal heb, maar met iemand als Dzjez heb je dat ook niet nodig.

Ik moest wel verschrikkelijk hard van binnen lachen toen Dzjez het ene moment in al z’n enthousiasme op de bank stond te kijken naar mij terwijl ik aan het drinken was en het volgende moment hoor ik een harde TOK en zie één been omhoog steken.

Dzjez was achterover van de bank gekukeld!

Ik hoorde één brul en daarna stond hij weer op en was al weer aan het lachen. Dat is zo Dzjez.

Het was een beetje gemeen weer. De zon scheen soms, maar als’ie niet schijnt is het best koud. Gelukkig lag ik goed ingestopt in de wieg buiten en voelde ik geen centje pijn.

Het leven is mooi.

Zo is het!

Bij het ontbijt heb ik geleerd hoe  je muziek kunt maken door met de handen op de tafel te kloppen. Dat is een soort dansen met je handen en dansen is fijn en bevrijdend.

Papa en ik zijn nog een blokje gaan fietsen op de bakfiets Ik voorop met de wind in de haren. Ik heb nog geprobeerd de wind te pakken met m’n handen, maar die is snel en vluchtig.

Ik heb een mooie dag gehad en veel gespeeld. Ik had bijvoorbeeld een bakje en vroeg papa die te vullen met water, zodat ik mijn eendje kan laten zwemmen. Dat heb ik wel 5 keer gedaan want het eendje spettert en spattert nogal. Het is een ontstuimig eendje, KAAK-KAAK.

Papa heeft me ook met het kussen geslagen en ik val dan om.

Dat is een grap hoor, ik val expres

Na zo’n lange dag is het goed eten, ik heb een grote bak op plus yoghurt met vla, dat is een heerlijke combinatie. Mmmm, maar mama kan ik nog niet zeggen 😉

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Want als je niet danst krop je het op en dat is zonde van de pootentsji-eele energie. Dansen is één van die dingen die energie kost, maar veel meer energie oplevert. Energie voor de ziel.

Ik hoor hoor vaak muziek. Gewoon in m’n hoofd, die is er dan ineens en dan ga ik dansen. Ik word daar heel vrolijk van. Ik doe dat ook als ik de muziek in het echt hoor via m’n oren hoor.

We zijn met z’n allen boodschappen gaan doen in de Maxis en ik mocht in de winkelwagen zitten. . Ik ben een tovenaar met echte magische krachten. Ik roep hocus pokus HOI en tover daarmee een grote lach op het gezicht van nietsvermoedende mensen. Pure magie.

Het was een lange winkelkarrenrit, want we moesten veel boooooooodschappen doen. De kar hing er van door z’n assen. Gelukkig kon ik hem recht houden.

Toen we klaar waren gingen we een visje eten en ik mocht uit de kar. Ik hoorde muziek en dat was in dit geval het startschot om eens goed aan de wandel te gaan. Gewoon weg. Ik kijk wel even achterom, maar meer op papa en mama gerust te stellen en dan loop ik de Hema in. Weg.

Papa was daar ineens om me mee terug te nemen, maar dat is is voor mij een bron van inspiratie op het moment dat we terug zijn. Ik hoor weer muziek en deze keer ga ik door de deur naar de centrale hal. Daar kon ik weer goed kontenkijken. Zo veel mensen en geen angst, rustig zingend.

Dat is ook wat die mevrouwen al lachend zeggen als papa me weer komt ophalen. Deze keer zet hij me in de winkelkar.

Ik ben in m’n hoofd minstens zo avontuurlijk, maar lig rustig in de maksikoozie. Rustig te slapen en de wereld aan de binnenkant van m’n ogen te bekijken.

Geen kik heb ik gegeven en we zijn zeker tweeëneenhalf uur onderweg geweest. ALs het maar beweegt, ben ik rustig.

Thuis heb ik eerst wat gedronken en daarna bedekt in de zon gelegen. Heerlijk, dat slaapt ook zo geweldig. Ik ben een echte slaapverslaafde. Ik geef het toe en ooit begin ik wel met afkikken, maar voorlopig geniet ik er te veel van.

Ik hoor Dzjez gezellig op de achtergrond keuvelen, lachen, hard praten, huilen en bezig zijn en dat is rustgevend. Zo’n broer gun je iedereen.
En ik heb er één.

En ik heb gevlogen, in de armen van papa. Hoog in de lucht ziet alles er heel anders uit! Dit is ook een onderdeel van de ridderopleiding. Op die manier leer je al jong dat je nooit bang hoeft te zijn.

Tsja, thuis, mama heeft nog even geprobeerd me in bed te doen, maar de zonnestralen schijnen dwars door m’n gordijnen en kietelen me onder m’n neus. Dat kun je niet negeren. Papa heeft me dan maar naar beneden gebracht.

Ik heb me reuzevermaakt en m’n benen ook. Eerst waren ze schaafplekkenloos, maar door m’n enthousiasme aan het eind van de dag niet meer. Arme benen! Mij hoor je niet klagen hoor. Ik val en sta weer op. Zo ben ik.

Met die zon komt er ook extra en meer en mooie muziek, dus meer reden om te dansen. Met de deuren open is het huis een groot speelterrein.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Dat was mijn dag vandaag.

Rustig aan, maar wel veel beleeft. Ik heb een goeie nacht geslapen en niet veel wakker geweest, dat is goed voor mij en voor mama en papa. Ik kom langzaamaan in mijn plooi en wordt minder babietje en meer baby.

We kregen vandaag bezoek van Angelique, Danique en Luca. Dat was een verrassing, want ik had hen nog nooit gezien en zij mij ook niet! Dan is een bezoek de beste remedie. Ik kreeg een mooi kado voor als ik groter ben: Een Auto!

En Dzjez ook, maar daarover later meer.

Er zijn nog twee momenten die ik moet bespreken.

1. De lach
Ik zat heerlijk bij mama op schoot en we keken elkaar indringend aan. Dat is een fijn moment. Goed kijken is veel zien. En zeker als ik naar mama kijk, die is mooi om naar te kijken en toen moest ik ineens lachen.

Mama schrok zo, die kreeg tranen in haar ogen.
Dat hoeft niet hoor! Ik ga het echt nog wel vaker doen, dat beloof ik. Ik moet alleen eerst even begrijpen hoe dat precies werkt, de lach in m’n hoofd omzetten een lach op m’n mond.

2. De elektrische wipper
Dat is een fascinerend ding. Eerst lig je er gewoon in en dan gaat de knop om en bibber je als een oud mannetje. Daar boven op is er de interactie met de elementen die aan de boog boven m’n hoofd hangen. Als ik die aanraak, begint er een muziekje te spelen. Een baby zou van minder gestressed raken…

Niets is dan weer minder waar, want ik val gewoonweg in slaap. Het werkt dus toch.

Ik was dan weer vroeger wakker dan anders, 5 uur om precies te zijn, maar dit werd handig geblust met het restant van de melk door papa. Gelukkig voor mij sliep ik daarna lekker door tot 7 uur.

Ik werd wakker met de boze boog.
Dan trek ik m’n rug helemaal krom en ben boos.
Ik weet niet waarom. Soms denk ik dat ik dan vorige levens van me afschud.

Papa pareerde dat vandaag handig door me naar de badkamer te maneuvreren en me op te laten warmen in bad. Daarna had ik dan weer alle aanleiding mezelf onder de jam te smeren.

Ik kan ook ieieieieie zeggen en dan zie pas hoe groot m’n tanden zijn!

Vandaag was het crèche dag en daar kan ik kort over zijn: Het was leuk, ik heb 2 boterhammen gegeten en een half uur geslapen. Het was koud toen we heengingen en de zon scheen warm op de terugweg en het is gek wat de warme zon doet met je humeur. Je wordt er vrolijk van en energiek.

Ik hou van de zon.

Thuis heb ik met mama het kadoo vanLiek uitgepakt en het is ook een auto! Tuut-Tuut! Dat weet ik, net als Blup-Blup voor een vis. Ik stel die woorden een beetje uit, omdat ik het denken zonder woorden niet wil verleren. Het is iets wat papa al weer lang geleden heeft gezegd: Denken zonder woorden. Het is een kunst die baby’s en dreumesen hebben en kwijtraken zodra we woorden leren kennen.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Als grote broer kun je soms geen dreumes zijn.

Vooral als Jay er bij is en begint te huilen. Dat doet hij als hij honger heeft. Maar hij is ook een behoorlijke luiervervuiler, dus moet’ie soms even wacht. Dat vind hij niet, leuk dus troost ik hem. Daar wordt hij rustig van. Zo ben ik. En hij op zijn manier.

Daarna heb ik voor de tweede keer ontbeten. De eerste keer was met papa en de tweede keer met mama. Tsja, als die aan het eten is dan lust ik ook wel een extra hapje brood. Haar brood. Het is gek, maar het brood van iemand anders smaakt altijd beter!

Ik heb papa niet veel gezien, want hij was ana het werk, maar toen ik hem zag leek het net of z’n hoofd groter was geworden…. En toen ik nog eens keek, leek het ook alsof hij grotere oren had. Gek hoe een mens in zo’n korte tijd kan veranderen!

Uiteindelijk kwam ik er achter dat hij naar de kapper was geweest. Tsja, veranderd het perspectief compleet.

Over perspectief gesproken, als je van beneden naar boven kijkt, is Dzjez een reus. Maar als ik op gelijke hoogte ben ook. Hij is eigenlijk gewoon m’n grote broer en dat zal hij altijd blijven. Ook als later blijkt dat ik groter ben dan hij. En dat weet je maar nooit.

In ieder geval drink ik er tegen aan om er voor te zorgen dat het daar niet aan ligt! Voor de rest slaap ik ook veel, want dan groei ik dus. OK, ik ga binnenkort ook minder slapen en leren draaien, zitten, kruipen en staan en zo, want dan kunnen we ridderdingen doen en zo.

Wat ik volgens lij ook gedaan heb is gelachen naar Olpa. Dat is de eerste keer en zeker op de foto!

Ik weet nog niet zeker wat ik doe en hoe ik het actief moet herhalen, maar het begin is er, en zoals met alle dingen, zonder begin is er niets. Ook geen einde.

Ik heb heerlijk in de buitenlucht gelegen. Dat is heerlijk, ik hou van de lente. En de zomer!

Ik ook! Ik heb de hele dag buiten gespeeld en heen en weer gelopen Als alle deuren open staan is et een heerlijk speelveld en als Olpa, Olma en mama er ook nog eens zijn, dan is er aandacht en blijdschap genoeg. Dan vermaak ik me zo!

ik had ook nog een toetje. Letterlijk, een toegift, ik mocht samen met Olma zelf de yoghurt op eten. Mijn mond, mijn tong, mijn maag en m’n hele gezicht heeft daar van genoten. En ik zelf ook. Sommige mensen kopen dure zalfjes om er jonger uit te zien, nou ik niet dus (ok, ik ben ook nog wel jong, maar toch!)

Oh ja, ik ben wle een beetje verdrietig, want ik ga Olpa en Olma een tijd niet zien…. Ze gaan op vakantie. 4 weken neer Duitsland en ander Verweggistanlanden. Met de caravan. Ik weet nu al dat ze met GROTE verhalen terugkomen. Ik heb ze belooft de blog teblijven schrijven. Zo blijven zij op de hoogte en heb ik iets te doen!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.