Dus, ik ben opgestaan en 11 keer heb ik ‘poep’ gezegd en 11 keer heb ik op de WC gezeten en nul keer heb ik gepoept.

Dat is goed, want vroeg of laat valt het zitten op de WC en de aandrang om echt te poepen samen en dan is er duidelijk sprake van een duidelijke poepzah.

Na deze drukke drukkerij zonder boek was het ineens 10 uur en dat was het tijdstip voor de kapper.

Met een glimlach ging ik naar binnen, maar zodra ik de schaar zag begon ik onbedaarlijk te huilen. Mijn haren! Oh, oh, het idee alleen al, dat kan toch niet goed zijn! Tot ik afgeleid werd door het asbakje in de leuning van de stoel…. Daar zaten allemaal haartjes in en het leek er heel gezellig! Er mochten ook haartjes van mij bij.

Het klepje maakte een mooi geluid als ik het dichtklapte, dus dat heb ik vaak gedaan. En voordat ik het wist, was m’n haar klaar! Nou ja, dat viel achteraf best mee. Het was een hele aardige mevrouw en ik heb heel hard BaaiJ BaaiJ geroepen.

Mama was blij met m’n korte coupe, en ik ook.

Ik was ook bij met zijn coupe, maar snap niet waar al die ophef over is. Mijn haar hangt dan ook nog lang niet in m’n ogen. Ik denk zelfs dat mijn ogen nog niet eens weten dat ik haar heb!

Het was wel een heerlijk dagje. We hebben lekker gezond en gegeten en we zijn gaan fietsen en winkelen en ik zat in de Baby Bjorn. Zo doen we dat.

Zo zie je ook nog eens wat van de wereld. Leuk! Al die mensen en al die blije gezichten.

Ik ben ook een blokje met mama gaan fietsen. Tour du Naarden noemt mama dat en ik kijk gewoon om me heen. We zijn even in de dierentuin gestopt en er achter gekomen dat ik geen fan ben van echte geiten. Op papier vind ik ze prima en wil ook best beh, beh zeggen, maar als ik ze dan zie ga ik liever een blokje om! Het zijn ook grote enge beesten.

En daarna nog naar Bussum om cadeautjes te kopen voor Senn en Tessa, die zijn jarig en daar gaan we zondag naar toe, en we moesten ook naar de speelgoedwinkel…. Ik heb er wat afgerend en om me heen gekeken! Maar ineens!

Een hondje op de onderste plank begon te BLAFFEN en te bewegen! Ik sprong echt een halve meter in de lucht! Gelukkig zei papa dat het geen echte was en heb het hondje er naast geaaid. Toen was alles weer goed.

Uiteindelijk heeft papa me horizontaal de winkel uit gedragen, want anders had ik al het speelgoed bekeken en was de trappen op en af gelopen en … Precies.

Thuis hebben we ge-chilled en wat Nijntje en Bumba gekeken, chipjes gegeten, gespeeld en gepuzzeld. Dat is een mooie afsluiter.

It wie wer een moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Ik ben laat, ik geef het toe, maar papa was er niet, ik was op de crèche en toen ik thuiskwam waren Henk en Gusta er.

Dat was in eennotendop mijn dag. Dat lijkt simpel of misschien zelf saai, maar dat is het niet. Het zijn alle dingen er tussendoor die het zo mooi maken. Dit zijn de ijkpunten, de hoofdstukjes en de paragrafen. Dus kunst is dus om de verhaaltjes tussen de paragrafen zo leuk mogelijk te maken en zo zijn we eigenlijk al weer aanbeland bij de essentie van het leven.

Mijn essentie was in de zon vandaag.

Mama ging werken in de tuin en ik lag er gezellig bij, te genieten van de uitbundige rode kleuren van de rondonderdon (of zo, moeilijk woord!). Het was dus een echte rondonderdeonderdag. Zo zie je maar weer.

De bedoeling is dat de voortuin een hek krijgt, zodat ik (en Dzjez) er in de ochtend kunnen spelen. Lekker in de zon, ZONder dat we de straat op kunnen lopen.

Dzjez doet dat en ik kan nog niet lopen. Dzjez kijkt niet achterom, maar zoekt de vrijheid. Als er geen hek staat is dat heel ver weg, als je wilt. Dus vandaar.

Ik heb een heel mooi pakje gekregen van Henk en Gusta. Er staat stoer! op dus het is speciaal gemaakt voor mij! Dzjez kreeg een houten boekje met dieren er in. Daar kan hij HARD mee spelen en lezen, zonder dat de pagina’s scheuren. Het enige wat kan, is dat ze breken en zo sterk is zelfs Dzjez niet!

Nee, ik ben sterk GRRRRR, maar zo sterk niet. Trouwens, ik lees liever dan ik breek. Daar wordt ik slim van!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

De grote gebeurtenis van de dag was voor het eerst naar het zwembad en er in! Niet alleen er naar toe, naar binnen, zwembroek aan, nee de bedoeling was ook echt in het water gaan. Die zag ik niet aankomen.

Het begon allemaal mooi en vredig. De zon scheen, Jay lag al in de bakfiets.Ik er bij en dan vertrekken. Een mooie tocht door de vesting, Olpa en Olma waren er ook al. Gezellig met z’n allen dus. En ik had er zin in.

Maar toen pakte pap me vast en gin het water in. Dat is anders dan in bad. Dan zit hij er niet bij, plus ik kan de randen zien. Nu waren de randen oneindig ver. Ik vond het dus niet leuk en ging er uit, om er achter te komen dat de vloer glad en hard was. Vandaar de blauwe plek op m’n wang en veel tranen.

In de tweede ronde ging het goed. Ik was de val al weer vergeten en zag het water als een uitdaging. Plus, anderen waren er ook in aan het zwemmen, dis dan kan ik het ook.

Dat was met een aardige mevrouw die leuke liedjes zijn en samen deden we allemaal grappige en leuke oefeningen. De meeste deed ik toch nog met enige terughoudendheid.

In de derde ronde, de les was afgelopen en ik was met papa, gingen de remmen echt los. Ik spring van de kant, ik setter en ik spater en voel me een als een kikker in het water. Ik vind zwemmen super leuk!

In de vierde ronde ging ik met mama en mocht mee doen met de oudere groep. Nog complexere oefeningen en mooiere liedjes. Uiteindelijk ben ik er anderhalf uur in geweest! Zwemmen is fijn.

Helemaal mee eens. Ik heb ook meegedaan in de eerste groep en ik heb er echt van genoten. Het water was lekker warm en ik kon er in drijven. Een beetje zoals in de binnenbuikse wereld, maar dan veel groter. Ik ben dus gedoopt als het ware.

Daarna mocht ik nog even opwarmen in een emmer en daarna heb ik lekker bij Olma in de armen geslapen.

En op de terugweg, door al dat gehobbel ook.

Het was een gezellige en warme dag. Heerlijk, de hele dag buiten in de wagen, dat is fijn. Toen kwam Henriette ook nog, dat is een vriendin van mama met 2 koningspoedels. Supermooie honden en ik heb gehoord dat dat de slimste honden van de wereld zijn.

Dat zal wel, voor mij is dat geen reden een dialoog met ze aan te gaan. Ondanks het feit dat ik de eerste 15 maanden van m’n leven met 2 grote Bordeaux Dogs ben opgegroeid, was ik nu toch wel bang. Het liefst heb ik ze niet in m’n buurt. Uiteindelijk, op de arm van mama durfde ik in de buurt van ze te komen.

Het grappige is, dat toen ik naar bed ging en papa zei geef mama een kus, geef olpa een kus, geef olma een kus, geef Henriette een kus, geef Roxa een kus, ik dat ook deed. En de andere hond gaf ik ook een kus. ZONDER dat ik er erg in had.

Zo zie je maar weer, niet denken, gewoon doen en het valt altijd mee!

Even tussendoor, ik doe alles na, en vooral dansstukjes. Normaal doe ik dat onopvallend, maar deze keer heeft papa het natuurlijk gefilmd. Wie danst er mee?

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

3 broers en een zuster, zo zag deze morgen er uit.

Papa en mama gingen boodschappen doen en niemand wilde mee. Tsja, dan gaan ze samen en blijven wij thuis. De Brusterbende en dat is gezellig. Ik blijf het bijzonder vinden, hoe die ‘instant klik’ er altijd weer is. Dat bedenk je niet, dat is er gewoon. Geen speld tussen te krijgen.

Als Zelda me naar bed brengt, doe ik heel normaal. Niet moeilijk met luier of stijf als een plank op het aankleedkussen. Nee lief en normaal. Zo ben ik (dan).

Opstaan is altijd wel weer lastig. Dan moet ik van heel ver komen en zijn m’n knietjes rood, van hard op de buik slapen. Diep slapen dus en wakker schrikken is nooit grappug.

’s Middags zijn we gaan fietsen in de bakfiets. Papa Zelda en ik om de bandjes voor de babyschelp te halen. Het weer was even goed en op de terugweg hebben we vis gehaald en ik kreeg een koude kibbeling. Dan brandt ik m’n tong niet en dat is wel zo prettig! En lekker! Toen ik weg ging heb ik hard gezwaaid. Als dank.

Siebe en mama hebben appeltaart gebakken, dus toen we thuiskwamen rook het heel erg lekker. Morgen even een stukje regelen.

Nadat papa de schelp had geïnstalleerd, zat ik samen met Jay in de bakfiets. Mooi. Morgen even proefrijden.

Ja, ligt goed, anders, maar goed. Heb er wel zin in, een ritje. Een beetje proefrijden en de zon wat uitdagen, want dan kunnen we naar het strand en kan ik lekker op een handdoek in het warme zand.

Ik vind dat ‘bruster’ gedoe ook prettig. Veel knuffelen, daar ben ik wel voor te porren.

Vandaag was een gezellige doe dag. Bij elkaar zijn, eten, kletsen, dansen, knuffelen, voorlezen. Als we met zoveel zijn is er altijd wel wat te doen. Ik kruip dan onder de benen van Siebe en/of Zelda door. Ga tussen ze inzitten op de bank, of ga door naar Jay als hij huilt, want dan moet ik hem troosten. Zo kabbelt de dag rustig verder.

Aan het eind word ik toch wel wat moe en is er gelukkig altijd nog de schouder en knuffel van mama.

Ik kan niet anders zeggen,

it wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.