Weekend

Bosavontuur

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Weekend, Zelda

Vandaag zijn we naar het bos gegaan om te wandelen en een frisse neus te halen. Het was mooi weer, de zon scheen en het was 8°! Zo zag het er niet uit. Veel warmer. Gelukkig voelde het niet koud en was ik warm aangekleed. Wij allemaal trouwens, nou ja, de honden niet, want die hebben het niet koud en als ze het koud hebben, gaan ze rennen. Handig.

Dus, toen we aankwamen, moesten eerst de honden uitgelaten worden. Uit de auto van mama en daarna werd ik uit de auto van papa gehaald, helemaal klaar voor het avontuur! Niet dus, want in plaats van in avonturenland, was ik volledig in dromenland! Niet supersterk, maar wel even supernoodzakelijk.

Ik heb dus het eerste deel van de wandeling niet echt meegemaakt. Gelukkig hebben Siebe, Zelda en papa heel veel foto’s gemaakt en dus kan ik dat deel perfect invullen door ze te bekijken. Er is veel plezier beleefd dat is duidelijk, dus heb ik nagenoten. Ook mooi! De honden waren in ieder geval heel blij en uitgelaten. Want je wordt uitgelaten van uitgelaten worden. Zo gaan die dingen denk ik.

Verder rustig dagje gehad op een knalpoeper na. Het was er weer zo één. Eerst is er niks en dan KAPOEFF! Broek vol. En dan loopt het mijn pijpen uit. OK dat is misschien niet leuk voor papa of mama, maar mij lucht het enorm op! Een echte verademing. Alles gaat daarna weer een stuk beter.

Ik heb trouwens de hele dag gelachen, want ik heb er een beetje spierpijn van in m’n kaken, maar ik kan er niets aan doen. Het is zo gezellig met z’n allen! Zelda en Siebe zijn leuk en grappig. Dan kun je niet anders dan lekker lachen. Het was een mooie dag. Ben benieuwd hoe vaak ik wakker word vannacht. Ik ga m’n best doen. Niet wakker worden hè. Morgen naar Beppe en dan gaan we Zelda haar verjaardag al vast vieren. Die is 14 april jarig, maar dan is ze in België.

Wat nog grappig was, is een fotootje dat we kregen van Olpa en Olma om ons een prettige Pasen te wensen, dus hebben we één teruggestuurd van ons allen. Lachuh!

Vrolijk Pasen.

Oh ja, veeeel foto’s. Ik kon niet kiezen… en ik moet een verhaal vertellen hè!

Deze slideshow vereist JavaScript.

The Blue Gang!

Dzjez Siebe, Weekend, Zelda

OK, ik moest er even op wachten maar daar zijn ze! En we hebben allemaal hetzelfde aangetrokken. Blauw, want dan staan we mooi op de foto. Is grappig, want ik herken ze echt! Ik zie ze en begin te lachen en ik voel me zo op m’n gemak, bij Siebe en Zelda.

Ik moest wel even wennen! Siebe had een kort koppie en dat was wel even wennen. Staat hem wel heel goed. Zelda ook, maar die had lang haar en dat is het nog steeds, alleen iets korter, bijknippen noemen ze dat, dus dat zie je dan weer minder. Wel weer een raar woord. Bijknippen. Dat kan toch niet?! Haar bij knippen. Maar goed, iedereen is aan dat woord gewend, dus.

Zo gezellig, daar moeten we altijd echt de tijd weer voor nemen. Lekker bij elkaar zitten. Even elkaar absorberen. Dat klinkt raar, maar dat is het niet. Zo voelt het. Elkaar zo een beetje voelen en opladen. Fijn is dat.

Daarna zijn we gaan wandelen en naar de winkel. Siebe bleef thuis, die is later gaan wandelen met papa en de honden. En we hebben daar hele leuke foto’s van, maar die zijn voor later. Echt waar! Heerlijk weer, weer. Stralende zon en fris om de snoet. Daar houden we van. Boodschappen voor macaroni en voor Zelda haar verjaardag want die vieren wij maandag al in Nederland. Bij Beppe. Macaroni! Ik vind dat niks (nog), maar Siebe en Zelda smullen er van. Alles op en Zelda 3 keer opgeschept. Niet te doen!

Daarna hebben we nog even brompotterig gekeken met elkaar. Grapje voor de camera! Lekker natafelen en dan is het bijna bedtijd voor mij….. zegt mama. Ik vind dat eigenlijk nog niet. Te gezellig.

Nog snel even bij Siebe en die heeft een leuke foto gemaakt. Heeft’ie een talent voor. En weet je wat leuk is? We horen Zelda keihard zingen boven. Leuk!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Groepsfoto zonder Nynthe en de maandagochtend blues

Dzjez Dzjez gedachten, Thuisverhalen, Weekend

Groepsfoto min Nynthe. Ze lag te slapen want ze was heel moe en ik niet! We waren op bezoek bij Tessa en de HELE familie. Beppe was er ook. Tessa had hele leuke kleertjes voor me gekocht en gelukkig groot genoeg, want ze waren het er allemaal over eens: Ik ben groot! En dan moet je grote kleertjes aan, zo gaan die dingen. Dat geldt straks ook voor m’n schoenen en de kans is groot dat ik groot word, want mama is groot en papa is groot en groot plus groter is grootst. Zo gaan die dingen dan weer.

Ik zat nog te spelen met m’n gekleurde ketting en ik zweer het je dat’ie uit zichzelf bewoog! Echt waar… Maar toen ik het nog een keer wilde, lukte het niet. Raar, bewegende kettingen zijn nooit grappig, tenzij ze op een fiets zitten. Maar dat komt nog wel, later.

Uiteindelijk zijn we weg gegaan en heeft papa ons thuis gedropt. Later is hij doorgereden met Zelda en Siebe naar Evelyn in Naarden want daar kwam hun moeder hun ophalen om daarna weer naar België te rijden. En dat is nog een heel eind! Ik was lekker thuis en heb het op het gemak gedaan. Met mama, alhoewel zij wilde dat ik ging slapen en ik daar dan weer andere gedachten over had. Dat hebben we wel vaker. Gek hè!

Ik heb heel goed geslapen en ben maar één keer wakker geweest en ’s ochtends was het direct gezellig, totdat ik omviel. Papa hield me vast en ik gleed weg met één voetje op de gladde grond en op m’n hoofd. Daar heb ik even serieus van moeten huilen en toen heb ik het eerst even goed van me afgeslapen in een powernap van 15 minuten en daarna was het weer goed en kon ik weer lachen en papa ook. Die was ook nogal geschrokken en dus begon maandag met de blues en daarna klaarde het dus op.

Op de crèche was een nieuwe mevrouw, Hilde en die praatte zo lief dat ik telkens naar haar moest kijken. Ik heb er een goeie dag gehad en toen mama me kwam halen was ik vrolijk en hongerig, want ik heb twee borsten leeggedronken! Zo’n dorst. Pff!

Daarna zijn we nog gaan wandelen. Mama met Farouche naar de dierenarts en ik met papa naar de Albert Heijn. In de Maksiekoozie en dat is leuk! Dan kun je veel zien en ik kan telkens naar papa kijken. OK, het is weer een mooie dag geweest en nu tijd om te slapen. Doei!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Mooi foto parade

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Weekend, Zelda

Er zijn dit weekend ook veel kunstfoto’s gemaakt. Door mama, papa en Zelda, van mij, papa, Siebe, Zelda en Mama. Ik vind dat leuk, want die foto’s hebben soms iets magisch. Ik heb het er al eens iets over gezegd. Vroeger waren ze bang voor foto’s. Ze dachten dat foto apparaten, of Camera Obscura’s, elke keer als ze een foto namen een stukje van je ziel wegnamen en dat wordt lastig als je daar in gelooft en/of niet genoeg ziel hebt. Wij geloven dat niet en hebben genoeg ziel.

Ik denk dat je juist met deze kunstfoto’s een stukje van de ziel laat zien en dat is mooi.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Broerenband

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Weekend

Deze keer schrijf ik even alleen over Siebe. Ik had Siebe al lang niet gezien en gisteravond was het fijn met hem. Met Zelda was het ook heel fijn, maar als je iemand waar je van houdt een tijd niet gezien hebt is dat anders. Dan is het een beetje alsof er een klein batterijtje met de energie van die persoon leeg is en dat moet dan weer vol.

Ik ben benieuwd of dat omgekeerd ook zo is. Iemand die je niet graag ziet een tijd niet zien… Gelukkig ken ik dat niet en dat wil ik liever ook niet. Ik hou van de mensen die ik ontmoet heb. Van iedereen op z’n eigen manier, maar de essentie is hetzelfde: Ik zoek de leuke, grappige, lieve, mooie dingen in mensen en daar geniet ik van. Dat is beter dan omgekeerd.

Dus, nu moesten m’n Siebebatterijen nodig weer opgeladen worden en gelukkig had hij hetzelfde. Dus konden we dat lekker samen doen. Van broer tot broer en dat is best bijzonder. Elkaar eens diep in de ogen kijken en ik ben behoorlijk van het kijken. Goed zien is belangrijk en hoe dieper je in iemands ogen kijkt, hoe meer je ziet. Bij Siebe is dat mooi. Die heeft sterretjes in z’n ogen. Echte sterretjes, een gouden sterretje rond z’n ogen. Mooi.

Het was gezellig gisteren en ik ben er lekker lang bijgebleven. Ze hebben naar The Muppets gekeken, maar dat heb ik niet uitgegekeken. Trouwens de ondertiteling gaat me veel te snel én ik kan nog niet lezen, maar de poppen zijn cool! Toen ben ik gaan slapen en om eerlijk te zijn weet ik niet hoe vaak ik gedronken heb. Dat gaat de laatste tijd meer en meer op de automatische piloot. Van mama ook. Dat slaapt wel goed!

Deze slideshow vereist JavaScript.

The Gang III en een halve….

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Weekend, Zelda , , , ,

Om maar even met de deur in huis te vallen: Zelda heeft met turnen een ongeluk gehad en ze heeft haar pink gebroken, haar ringvinger gebroken en een barst in de zijkant van haar hand. BARST zeg ik dan! Dat is heel onhandig, want dan kan ze minder goed knuffelen. Gelukkig is ze er vrolijk onder en redt ze zich heel goed. Alleen soms een beetje niet.

Ik vond het in ieder geval fijn ze weer te zien en ik herkende ze ook echt. Leuk is dat. Als je ouder wordt gebeuren er rare dingen in je hoofd en dit is er dus één van. Ik herken mensen én ik herken zelfs al een beetje m’n naam, want daar reageer ik op. Was leuk te zien hoe Siebe en mama even als experts gaan praten over het spel dat ze spelen. Tsja, als je elkaar een tijdje niet ziet moet je bijpraten. Siebe heeft ook nog met het knisperende knuffelbeest gespeeld. Leuk!

Ik heb goed geslapen, dus was er ook helemaal klaar voor. Ik heb weer eens goed m’n best gedaan niet te slapen en dat is goed gelukt. De truc is wat gaan huilen en daar op concentreren en dan ineens weer helemaal lachen. Zelda en mama hebben me in bad gedaan, gewiegd, neerleggen, drinken, weer neerleggen en uiteindelijk ben ik in slaap gedonderd. Plat op m’n buik, als een zeester op het bed van papa en mama. Licht uit. Zomaar POEFF. En toen ik wakker werd lag ik lekker in een plasje kwijl. Dat betekent dat je GOED geslapen hebt zegt mama en zo voelde het ook.

Siebe, Zelda, Papa en Mama hebben inmiddels de frituurpan ingewijd en hij werkt. Rook lekker, maar ik heb liever melk.

Later!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Zondag met Zelda en maandag met mist.

Dzjez Dzjez gedachten, Weekend, Zelda

Pff, dat is wel even bijkomen zeg, na zo’n drukke zaterdag. En vannacht is er dus een uur bijgeslopen en is het niet 7 uur maar 8 uur. Niet getreurd, ik ben maar één keer wakker geweest vannacht dus mijn oogjes hebben er weer zin in. Die zijn goed uitgeslapen en die van papa en mama ook. Het is lekker weer dus we gaan snel naar buiten, maar niet voordat ik nog een paar keer leuk geposeerd heb. Met handdoek en met Zelda. Vooral met Zelda is leuk, want die kan zo lekker knuffelen.

Ik merk toch dat ik wat verkouden ben, want als ik praat, klink ik een beetje als een blues zanger, na een avondje doorzakken. Lekker ruig dus. Ben daardoor ook wat van slag denk ik en kijk dan wat vaker serieus dan anders. Is ook nieuw hè, dus daar moet over nagedacht worden. Papa en Zelda hebben nog wat gedart, terwijl ik in de box lag. Leuk om die pijltjes zo voorbij zien vliegen. Geen paniek hoor, de box stond op zeer veilige afstand!

Kijk eens goed naar die foto van Zelda terwijl ze eet…. er zit een engeltje op haar lepel lijkt het wel! Om half 3 gaat papa Zelda terug naar Gent brengen en dan wachten we tot hij terugkomt. Gezellig in de tuin! Toen papa terugkwam lag ik al bijna in bed. Heb met moeite m’n oogjes nog open en als hij er dan is, kan ik met een gerust hart in slaap vallen. Met een beetje horten en stoten. Er zat nog een boertje dwars, maar daarna slapen als een roos en 1 keer wakker geworden.

En m’n biologische klok werkt een beetje omgekeerd, want normaal word ik 7 uur wakker. Nieuwe tijd is dan 8 uur en wat doe ik? Ik word kwart over 6 wakker nieuwe tijd en dat is dan weer kwart over 5 oude tijd. Ben je nog mee? Gelukkig moesten we toch opstaan! Eigenlijk was het wel gezellig. Het was grappig want toen we naar de crèche vertrokken hingen de wolken heel laag. Dat heet mist. Grappig, dan loop je dus snel met je hoofd in de wolken! Ik heb veel geslapen en veel gedronken. Heel veel, maar dat doe ik altijd!

Oan’t moan!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Naar Naarden

Dzjez Dzjez gedachten, Feest, Weekend, Zelda

Wij zijn vandaag naar Naarden geweest, naar Philine, Lauren en Evelyn. Voor de gezelligheid en omdat Evelyn jarig was en omdat Beppe er was en Zelda was bij ons. Genoeg redenen dus, plus we hadden ze al lang niet meer gezien. We zijn vroeg vertrokken want we moesten nog even naar de beebiewinkel, voor iets voor mama. Want ze verkopen er ook mamaspullen. Papa en mama gingen even snel en Zelda bleef in de auto en in die tussentijd is er iets gebeurt…

Je kunt het ook positief bekijken!
Zo wordt je luier nog eens op een dak van de auto verwisseld. Dat is heel hip en praktisch bovendien. De reden was een iets te volle poepluier, zodanig dat het onverantwoord voor neus en billen was door te rijden. Vandaar, baby op het dak.

Bij Evelyn was het heel gezellig en de zon deed verschrikkelijk z’n best om mooi te schijnen. Dat is gelukt. Ik ben bijna de hele tijd buiten geweest! Lekker is dat en ondertussen krijg ik lekker veel aandacht van de meiden (en Bram) en tussendoor drink en slaap ik. Nou ja slapen, het was zo’n dag waarop dat wat moeilijk gaat. Ik weet niet of het komt door een wisseldag, een groeistuip, m’n snotneusje, of misschien het verwerken van alle indrukken, in ieder geval, ik had soms wat kinderwagenwandelingen nodig om echt in slaap te vallen.

Ik heb Beppe trouwens nog wel even lekker te grazen genomen door haar overal te zoenen (of omdat ik haar zachte huidje verwarde met drinken), maar lachuh was het wel! Zelda heeft nog piano gespeeld en dat kan ze al goed. Heeft ze allemaal van JoeTjoep geleerd. Zo goed. Ben benieuwd of ik later ook een instrument ga bespelen. Of ga zingen. Zou zo maar eens kunnen.

Toen we naar huis gingen was ik er wel klaar mee. Ik was best moe en had eigenlijk honger. Gelukkig ben ik in slaap gevallen en heb ik thuis lekker gedronken. Ik heb goed geslapen en ben maar één keer wakker geworden, denk ik, want soms slapen we (mama en ik) gewoon door (zo goed zijn we op elkaar ingespeeld, een echt team!) Het was een bijzondere nacht, want om twee  uur ’s nachts ging de klok een uur vooruit! Gek hè! Ik heb het zelf niet gezien, maar het was de eerste in m’n leven. Zomertijd noemen ze dat en dan blijft het langer licht. Slim bedacht, maar waarom doen ze niet gewoon een uurtje extra bij de dag? Nog handiger!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Badverhalen en zo

Dzjez Dzjez gedachten, Weekend, Zelda

Ik was vergeten nog even over een paar bijzonderheden van het weekend te schrijven.

Het eerste is de stapelbedwissel van Siebe en Zelda en dat ziet er gezellig uit. Die wisselen om de nacht, zonder morren en zonder slag of stoot van bed. Van boven naar onder en omgekeerd. Want, wisseling van bed doet slapen. En je ziet dingen ook eens anders…. Altijd goed. Kijk ook even naar de teentjes van Siebe…

Het andere was het badverhaal met Zelda. Heerlijk weer in dat warme water, daar kan ik niet genoeg van krijgen en daarna een kleine massage op de koop toe, ook al zo lekker!

En dan heb ik nog even meegespeeld op de iPod van Zelda. Beetje Wordfeud en tic tac too en nog wat spelletjes. Daar kun je niet vroeg genoeg mee beginnen (ik moet alleen nog een beetje meer controle krijgen over m’n vingers, maar dat is een kwestie van tijd!).

Oh ja, ze hebben nasi en kroepoek gegeten. Dat ziet er lekker uit, maar als ik moet kiezen, hou ik het voorlopig op susu!
(dat is indonesisch voor melk)

Indah hari dan semoga sukses

Deze slideshow vereist JavaScript.

 

The Gang 2

Dzjez Dzjez gedachten, Weekend

Ik denk soms dat papa en mama ook bij The Gang horen. Die doen namelijk net zo gek als wij, The Brothers and Sister.  Hier zijn ze aan het Uno-en en ik bekijk dat vanuit de box. Dat is leuk want er wordt hard gelachen en geroepen als er weer iemand verliest!

Het begon vanochtend al, toen kwamen Siebe en Zelda in de slaapkamer. Ik was net wakker en had gedronken, dus was er weer helemaal klaar voor. Gewoon leuk en gewoon, want het voelt erg vertrouwd als ze er zijn. De rest van The Gang heeft broodjes ontbeten uit de oven. Dat ruikt wel heel erg lekkern maar ben daar nog niet aan toe. Niet omdat ik geen tanden heb hoor, dat los ik wel op door lang te sabbelen, ’t is meer dat ik nu vooral gek op de melk van mama ben!

Trouwens, ik kwam ook nog foto’s tegen van vrijdagavond, toen hadden Zelda en Siebe een carnavals-turn-training en waren ze verkleed! Grappig hè! Ik heb ze stiekem op de website gezet.

Ik had trouwens ook nog een klein ongelukje, nou ja ongelukje… Ongeluk. Het was bruin en vloeibaar en heel veel. Dat los ik dan simpel op. In dit geval, lach ik heel uitgebreid naar papa en, ik heb gemerkt dat alles dan ineens niet erg is!

Handig, voor als ik later iets laat vallen. Dat zit in m’n genen. Papa doet dat ook regelmatig! Glazen, bekers, borden en gebakjes en zo. Kan’ie niks aan doen. Gebeurt gewoon en dan koopt hij gewoon weer nieuwe. Net zo makkelijk.

Over papa gesproken, die doet ook leuk mee met The Gang. Niet alleen heeft Zelda geposeerd, hij ook! Lacheuh!

Mja, wat moet je er van zeggen…

Deze slideshow vereist JavaScript.