Tovenarij

P1070134

Gisteren waren Siebe en Zelda daar en deze ochtend weer! Dat is om te beginnen al tovenarij, maar daar stopt het zeker niet!

Vandaag staat in het teken van tovenarij. Kijk eens naar deze foto’s! Dat zijn foto’s die er normaal niet zijn, maar vandaag was. Foto’s van de crèche, dat is bijzonder.

Daar zie je me in mijn crèche-habitat. Ik zit bijvoorbeeld naast Benthe, maar ook op de kast. Daar zit ik gezellig wat cultuur te absorberen oftewel een boekje te lezen. Zo ben ik de hele dag wat in de weer.

Tussendoor eet ik gezellig mee. 2 boterhammen! Ik had namelijk trek. Als je zo druk bent als ik, verbrand je veel energie plus ik moet nog groeien ook. Al met al veel kilojoules die door me heen jagen.

Trouwens, wat een mooie foto’s zijn er gemaakt. Met mooie belichting en zo. En natuurlijk was daar Ellen. Die is echt haar Dzjezziebatterijtje helemaal vol aan het opladen. Zo vol als het kan, want hoe je het ook went of keert, het einde van het begin nadert.

Straks is het begin van het afscheid voorbij en begint er een nieuw begin. Daar moet je niet te veel bij stil staan.

Toen mama me kwam halen was ik weer heel erg blij om haar te zien. Lange dagen en we moeten nog een eind rijden. Thuis was er weer tovenarij. Ik wijs naar de televisie en ineens kwam daar een pollepel. Magische vingers!

Mama heeft ook een heel leuk rompertje gekregen voor m’n broer. Met hondjes, omdat ze een hele lieve hond hadden gegeven omdat die blind is en de hond helpt dan.

P1070136

P1070137Papa heeft ook nog iets magisch gedaan. Die heeft muziek uit de muur getoverd. Gaatjes boren draadjes knopen (maar dan wat minder snel dan ik nu beschrijf) en Hopla, muziek. Veel gezelliger!

foto 2foto 1Ik heb Siebe en Zelda niet meer gezien vandaag. Ik lag in bed toen zij thuiskwamen met Olpa. Ze waren daar de hele dag geweest en hebben hele gezellige dingen gedaan. In Bussum hebben ze vis gegeten en in Nederhorst Den Berg hebben ze een sneeuwpop gemaakt en appeltaart gebakken. Die wil ik morgen proeven!

foto 5

En woensdag zijn we samen thuis. Dan kunnen we veel samen spelen. Ik kijk er nu al naar uit.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Dzjeza-vu

P1070104

De wereld was wit en ik was pas laat wakker.
En dat is een goed begin van de dag. eerst mocht ik in het bed van papa en mama en ik ben heerlijk gaan knuffelen met mama. Niet dat ik papa niet leuk vind hoor, maar ik zit in een fase waarin ik meer zin heb om mama te knuffelen dan papa. Straks is dat weer omgekeerd. Gewild of ongewild.

We hebben lekker ontbeten en papa en mama hebben daarna de kamer van Siebe en Zelda klaargemaakt. Opruimen, lakens bij elkaar zoeken, stofzuigen, dweilen, bedden opmaken, alles voor een gezellige kamer. Want jaha, die komen dus.

Daarna heeft papa de speakers opgehangen. Dat is BELANGRIJK zegt hij. Goeie klank voor muziek is de essentie van een goed leven. OK, misschien overdrijft hij, maar één ding is zeker, dansen is goed.

Daarna nog even opruimen en schoonmaken en hij is weg. Ik lag toen al in bed en om een kort verhaal lang te maken, ik heb daar tot kwart voor twee in gelegen. De wereld is een twee-en-een-half uur langs me heen getrokken, terwijl ik de ogen DICHT had

Toen ik opstond, stond mama weer te stralen.
Ik denk dat die me gemist heeft. Ik zou mezelf ook missen. Haha! We hebben gezellig de dag doorgebracht. ik door de kamer banjeren en mama ook. Lekker banjeren is goed.

Toen mama ging koken ging in gezellig bij haar zitten. Dat is het grote voordeel van Naarden. Alles loopt gezellig in elkaar over en je kunt elkaar altijd zien en horen. Dat is pas echt belangrijk!

P1070107

Op een gegeven moment zei mama: Siebe?! en Zelda?!
En ik keek al wijzend druk om me heen al roepend ‘kijk’ en ‘oh’. We stonden voor, maar toen kreeg mama een WhatsApp van papa dat ze P1070114P1070119achterom kwamen. Ineens waren ze daar!

En ik herkende ze! Siebe en Zelda en dan ben ik helemaal blij! Ik herken ze en wil spelen met Zelda en dan verstop ik me en loop naar naar haar toe. Helemaal leuk! Ze zijn er weer en ik herbeleef de laatste keer.

Ze vonden het huis heel knus! Dat is ook om te horen, want dat vinden wij ook en we moeten er samen in gezellig doen. Speciaal daarvoor heeft papa nog extra ‘gezelligheidslampjes’ geïnstalleerd. Wat licht al niet kan doen!

Het word een leuke week en..

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Knuffolpa en Olma

P1070094

Het was een lekker knuffeldag.
Papa en mama gingen naar Dronten om op te ruimen en ik mocht als beloning naar Olpa en Olma. Leuke dag gegarandeerd. Ik was nog niet binnen of was vergeten dat papa en mama er ook waren. Ook Olma lijk ik dan niet te zien, maar het tegendeel is waar hoor! Ik moet alleen m’n aandacht verdelen. Zo gaan die dingen.

Het was een lekker dagje. Papa en mama gingen weg en wij zijn eerst in de wagen naar de AH gegaan, terwijl ik gezellig keuvel. Daarna lag al het speelgoed klaar en heb ik gespeeld en Olpa op rustige maar overtuigende wijze gevraagd om voor te lezen uit het assortiment boekjes dat er al. Dat hij hij 158 keer gedaan. En dan ben ik blij.

P1070099Na de middag was het tijd om even te slapen. Alleen werd dat ‘even’ wat langer dan gepland. 2 en een half uur! Was nodig blijkbaar. Al die verhaaltjes is ook wel vermoeiend. Maar daarna was ik weer in goeie doen en heb lekker gedanst op de muziek uit het multifunctionele speelgoed apparaat. Op knopjes drukken en dansen maar. Als ik daar m’n geld mee kon verdienen…

Ondertussen zorgt Olma er voor dat ik voldoende eet. Geen jam maar worst en kaar op m’n boterham! Lekkerrrr. En ineens waren paap en mama er weer! Dan ben ik wel heel erg blij om mama te zien! Ik zag haar al door het raam en dan slaat m’n hartje over van vreugde!

Jaja, dan is en dag lang.

fotoWe hebben daarna lekker gegeten en ik kon er NIET genoeg van krijgen en het kon ook niet SNEL genoeg. Mama moest echt gas geven om te zorgen dat ik niet in een emotionele tirade uitbarst. Daarna mocht ik Teletubbies kijken en een mandarijn eten en yoghurt en nog een mandarijn.

Uiteindelijk denk ik dat m’n oog groter was dan m’n maag of dat ik door het schudden van de auto een beetje in de war was, hoe dan ook, ik moest er op elegante manier voor zorgen dat het er weer uit kwam. Overgeven dus! Netjes op m’n trui en een beetje in m’n stoeltje. Ik blijf er cool onder. Gewoon pyjama aan en een flesje drinken en slapen maar.

Oh ja, ook nog mijn bijna allerlaatste foto in de Ankerstraat

fotoB

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Hotsenbotsen

P1070056

De afgelopen 2 dagen stonden in het teken van opruimen, inruimen en doen.
Donderdag was wel een beetje andersom dan anders wat weer andersom was van wat eerder normaal was. Papa bracht me naar de crèche en niet mama. Hij ging de Ankerstraat opruimen en Pake en Heerko (neef van pake) kwam ook. Alle rommel in de tuin naar de vuilstort, de kast en de friesche klok naar Drachten. Ik heb het van horen zeggen hoor.

En, papa kwam me ook weer ophalen. Daar schrok ik zo van dat moest huilen. Zo zie je maar hoe een mens vast zit in patronen. Ik was dan ook heeeeel blij om mama weer te zien toen zij thuis kwam.

Met papa was het ook gezellig hoor. In de auto lekker gekletst en koekjes gegeten en thuis zijn we naar de Plus geweest. Maar toch, mama is anders, dat is veel meer, eh, MAMA!

P1070066We hebben samen geknuffeld en gespeeld en gegeten en toen naar bed en ik slaap lekker in Naarden! Ik wed vrijdag pas om 10 voor 8 wakker, ik bedoel maar. Dan slaap ik lekker de hele nacht door. Ik denk dat papa en mama ook wel blij zijn met me….

Vrijdag stond dan weer volledig van rommelen en stommelen in Naarden. Dat begon met Gerard de Timmerman. M’n allerbeste nieuwe vriend. Gezellig bij hem op schoot. dat heb je soms met mensen, en ik heb het met Gerard.

Hij heeft een blad in de berging geïnstalleerd en ik heb rondgelopen. Papa heeft opgeruimd en opgehangen en afgevoerd en mama heeft opgeruimd en opgeruimd en opgeruimd.

Nou! En ik heb dat geweten zeg!
Hotsenbotsen en klotsen, ik moest me zo nu en dan schrap zetten. Mama is vastberaden de boel op orde te hebben als ik kom. Dat vind ik fijn, want ik heb zin om te komen, maar het maakt mij niet uit hoor! Rommel of niet. Ik heb er zin in.

Het begint hier ook wat krapper te worden trouwens. Ik ben helemaal compleet en gebruik de dagen om aan te komen en m’n spijsverteringssysteem op order te krijgen. Dat is handig voor straks, dan kan ik lekker de luiers volpompen, zoals Dzjez!

Laterrr.

Doei broer!
Ik heb rondgelopen en geklommen om mijn tronen. De magnetron en de houten kist. Daar ga ik dan opstaan en om me heen kijken. Ik P1070058heb nu ook een eigen meter waar ik dingen me meet. En een penseel war ik dingen mee aftast. Ja de wereld is mooi en vol ontdekkingen. Oh ja en ontdekkingen want er ijn ook best veel dingen die ik niet mag doen. Tsja, zal de leeftijd zijn… Maar sommige dingen zijn nou eenmal echte Dzjezmagneten!

Enfin, aan het eind van de dag had ik ‘zwarte kakkies’ oftewel, dat is moedertaal voor vieze voeten. Ik mocht namelijk lekker op blote voeten rondlopen. Daar hou ik van!

OK, einde dag was de kamer een stuk grote dan deze ochtend! Nog meer ruimte om rond te lopen.

Ik mocht lang opblijven en we hebben gezellig gekletst en gespeeld met de gezellige lichtjes aan en kaarsjes en wierrook op de achtergrond. Supergezellig vind ik dat.

Morgen ga ik naar Olpa en Olma.

It wien wer twa moaie dagen.

Deze slideshow vereist JavaScript.

DHZ

P1070025Als je ouder wordt wil je meer zelf doen.
Als je oud bent, daarentegen laat je het weer liever doen.

P1070021Ik ben jong dus wil meer zelf doen, dat doe ik dan ook, maar ik kan niet alles en ik mag niet alles. De gereedschapskist van papa is bijvoorbeeld een ongelooflijk grote Dzjez magneet. Zodra de deur naar de bijkeuken even op een kier staat of niet helemaal in het slot, sta ik er al. Zoef! En direct aan de duimstok en andere scherpe dingen. Tsja.

Mama weet al wat mijn volgende kado gaat zijn en ze gaat een goeie reden bedenken ook om een kado te geven. De geboorte van m’n broer, begin van het zwangerschapsverlof, omdat het mooi weer is of gewoon omdat het kan. Zo gaan die dingen.

Ondertussen zijn Gerard (de timmerman) en Ronnie bezig de zolder mooi te maken. De kasten staan er al in en daar kun je in verdwalen. Maar achter de kasten is een mysterieus koninkrijk waar ik nu nog niet over kan praten. Maar het is er, dat is zeker. Inclusief de lampjes.

Tegelijkertijd is er nog iets anders aan de hand. Ik besef me beter en beter wat er om me heen gebeurt en dat levert soms ook een soort onwennige angst op. Aan de ene kant wil ik dingen doen en aan de andere kant durf ik het niet of kan ik het niet.

Ach ja, daar groei ik wel uit.

Wat ik dan ook heb is dat ik aan ene wen en het andere ontwen. Moeizaam ontwen ik het hofje aan de Ankerstraat. Ook als je de mensen niet vaak ziet of goed kent, je voelt ze wel. Dus de groeten aan allemaal!
iet vaak ziet

Dat doe ik ook van de blokjes boterham die ik zelf van de plank pak. Zie je? Dat bedoel ik. Ik kan veel zelf en dat wordt telkens meer. Binnenkort even boodschappen doen bij de Plus.

Ik heb ook een mooie pet ontdekt in een kleur die me goed staat. Zelf gevonden en zelf opgezet. Staat me goed vind ik. Wel raar dat mama er later groenten in uit liet lekken. Dat doe je toch niet met een pet!?

Ik was misschien niet de gemakkelijkste Dzjez voor mama vandaag. Ik liet m’n gezicht vandaag afwisselend lachen en huilen en zeuren. Een DHZ off day dus. Niet te veel geslapen, veel consternatie dat gaat je niet in de koude kleren zitten.

Einde dag was weer einde Dzjez. Ik ben even opgelicht toen papa kwam, maar daarna heb ik een zootje gemaakt van de witlof met ham schotel. Zelf vrolijk eten met 3 lepels tussen de boosbuien door. Ik weet het, een contradzjezio in terminis, maar zo ben ik. Uiteindelijk best veel gegeten, maar toe aan bed.

P1070039

Papa heeft me getild, want mama was uitgetild en uitgeteld en ze moest nog naar de Verloskundige in de Vesting bij de ridders. M’n broer heeft maar geluk. Gelukkig ben ik al een ridder en kan ik hem opleiden.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

….

hopla tv

Soms heb je van die dagen die beginnen en eindigen zonder noemenswaardige belevenissen.

Vandaag was zo’n dag.
Zelfs niet een foto.
Dat wil niet zeggen dat er niets gebeurt is! Ik heb lekker lang geslapen, dus dat is maar weer eens een bewijs het een fijn huis is om in te slapen. Volgens papa heeft het gebliksemd en gedonderd, maar niet in mijn oren. Die sliepen. Net als ik.

Papa heeft me wakker moeten maken en ik was blij hem te zien. Echt brood was niet mijn ding. Fruitpap. Een beetje en een beetje melk. Ik ben net als Benthe. Die heeft ook niet zo’n honger, of dorst en had het de laatste dagen ook wat lastig. Het heerst dus! Alles komt wel weer goed. Dat gaat zo met die dingen.

Ik ben met mama naar Dronten gereden en die heeft me afgezet, waarna zij weer doorreed naar Lelystad. Respect zeg ik! Nog 4 keer en dan is het zwangerschapsverlof voor haar, Vesting crèche voor mij en voor m’n broer een rustige aanloop naar z’n geboorte.

Bijzonder eigenlijk hoe dingen eerst nog ver weg lijken en het volgende moment bijna gebeuren en een moment later al weer verleden tijd zijn. Tijd, een mooi fenomeen.

Aan het eind van de dag ben ik dat ook hoor! Gelukkig is mama daar. Dat maakt m’n dag goed en dan zit ik als een prins achterin als we thuis komen. Papa staat daar ineens en haalt me er uit. Ik herken het huis al en zwaai om me heen. Dag, dag! Zeg ik.

De televisie stond aan, maar niet wat ik wilde zien. Verhuizen heeft zo z’n probleempjes… Uiteindelijk was daar dan toch…. HOPLA! Dat maakt m’n dag en dan kan ik even lekker ontspannen en eten. Daarna is het wer bedtijd. Morgen een mamadagje. Zin in!

It wie wer in moaie dei.

Lach, Lach, Moe

P1070002P1070003

Wat heb ik goed geslapen zeg!
De hele nacht door, zonder onderbreking. Ik heb zelfs zo hard geslapen dat ik er echt wakker van schrok! Met een schreeuw werd ik wakker om een uur of 7.

Eigenlijk zegt dat 2 dingen:

  1. Ik voel me goed in het nieuwe huis.
  2. Ik was best moe

Beide is goed.

We hebben samen aan tafel ontbeten! Dat kan nu. Nu kunnen we ruim aan een tafel zitten en ineens is het vanzelfsprekend om te doen. Gek hè! Dat je van de ene gewoonte naadloos in een nieuwe kunt stappen. Ik denk dat omgeving veel dan wel niet alles bepaalt.

Je kunt het zien. Mama en ik kijken gelukkig en blij naar elkaar en papa maakt blij de foto. Alle dozen doen er niet toe; dat we nog moeten zoeken naar kommetjes kopjes en suiker, geen probleem. Nee, het is fijn zo.

Samen met mama moest ik een heel eind rijden naar Ieniemienie in Dronten. Dat is ver weg ineens. Gelukkig is het samen met mama dus.

En op de crèche waren gelukkig weer de bekende lieve gezichten en dan vergeet je alles snel. Ik heb een lekker dag gehad, maar was blij dat mama me weer kwam ophalen. Ik werd vastgehouden door Ellen, mijn baken en troost. Dat is goed, maar mama is beterder.

Thuis werd ik opgewacht door papa, maar het was Nijntje die me uiteindelijk redde van de moeheid en er voor zorgde dat ik nog wat gegeten heb. Eigenlijk was het tijdens het dansen van Nijntje dat ik gewoon het hele bakje opat. En yoghurt, maar daarna was ik klaar voor bed.

It wie wer in moaie dei.

P1070006

Verhuisbuik

P1060990

Eigenlijk ben ik wel en niet verhuisd. Ja ik ben het, de broer van Dzjez. Ik bedoel, ik zit nog steeds waar ik zit in m’n binnenbuikse leven, maar de buik waarin ik zit, is dan wel weer verhuis.

Verhuizen zonder te verhuizen, bewegen zonder te bewegen, ik ben blij dat ik mijn moeder heb. En dan geef ik nu het woord aan Dzjez….

Ik zeg YES tegen vandaag (en bedankt broer). Ondanks de kleine huiltjes en gorte hoesten heb ik tot 9 (!)(ja, je leest het goed!) geslapen.

Papa heeft me om half 6 een flesje gegeven en legde me terug, ik moest huilen en toen kwam papa er achter dat m’n kussen nat was! Van al dat gehoest. Dat heeft hij snel gefixed met langslapen tot gevolg.

Daarna nog even bij papa en mama in bed. Lekker zondaggevoel. In ons nieuwe huis. Maar daarna moest er wel gegeten worden en daarna weer gewerkt. Wat er moet nog veel verschoven worden.

P1060968Oh ja, als Beppe dit leest dan wens ik je beterschap! Geestelijk en spiritueel, want ze heeft geen computer op dit moment. Dus zal ze me wel missen. Maar achteraf weet je dan dat ik h a r d aan je gedacht heb.

Oh ja, ik ben ook in bad geweest. het grote kleine bad en ik was niet bang. Ik vond het eigenlijk best leuk, en zo zie je maar weer, alles veranderd altijd, ik ook…

Na een paar goeie slaapjes en twee gezonde rode wangetjes, terwijl ik gezellig en knuffelig bij papa op schoot zit, staat er ineens iemand voor het raam. Of eigenlijk iemanden, want het zijn Lauren en Philine en ze hebben hun ouders meegerbracht, Tante Evelyn en Ome Menno.

P1060983

Eerst moest ik even wennen maar daarna ga ik gezellig met ze spelen. Philine bouwt een toren en ik gooi die om. LEUK! Wat een mooi extra is dat toch van de verhuizing, lieve nichtjes en oom en tante om de hoek!

Ik heb ’s avonds nog even in mijn stoeltje gezeten. Dat is nieuw, ik kan dan op dezelfde hoogte zitten en eten of spelen en babbelen. Uiteindelijk was ik best moe. Tijd om na wat moeizame hapjes, naar bed te gaan.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Gerommel in de bovenkamer

P1060956

Na een behoorlijk rustige nacht in Naarden, na een behoorlijk onstuimige dag gingen we weer vroeg op staan. De reden deze keer: DAKKAPEL.

Ja echt waar, daar waren ze gisteren al mee begonnen, maar gingen ze vandaag afmaken. Gelukkig sneeuwde het…. echt waar, dikke vlokken! Gelukkig duurde het maar kort en konden de mannen aan het werk. Eerst een kop koffie, dan nog één om de botten en de spieren op te warmen en dan als bezetenen aan de slag!

Zagen, slopen, puin naar beneden gooien en vervolgens de kapel bouwen. Bijna heilig, die kapel, met zicht op  het Westen. Dat is weer eens wat anders!

P1060962

Maar ongelooflijk wat een ruimte is de bovenkamer geworden. Daar kunnen heel wat spannende speeluurtjes gespeeld worden. Dat weet ik zeker!

Ondertussen was ik in ieder geval beter gehumeurd dan gisteren. Dat scheelt. Lekker rondlopen en overal aanzitten. Dat is wat baby’s doen.

Papa moest de bus nog terugbrengen, want het was gisteren te laat geworden. Die ging ook nog even naar het oude huis, wat voor mij uiteindelijk niet meer dan een geschreven herinnering is en weer terug.

We hebben ook televisie nu en alle dozen zijn van de ene kant van de kamer naar de andere gegaan. De moderne interpretatie van water naar de zee dragen…. Nee hoor, een deel is naar boven en/of uitgepakt 😉 Er komt schot in.

Olpa en Olma komen ook nog even langs. Die wonen nu om de hoek en wippen dus gemakkelijk even aan. Kan ik weer lekker knuffelen. Mooi. Ik heb Olpasoep gegeten, lekkerrrrr! Zout en van aardappelen. Ik had weer zin om te eten.

Uiteindelijk werd ik wel moe en ging ik lekker naar bed. De tweede keer in Naarden. Het begin van heel veel keer!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Brulboei en mijlpaal

P1060941

Ik weet het, het is al weer even geleden en op een paar heugelijke dagen was ik er niet, maar late we zeggen, het was druk en we hadden geen internet.

Niet alleen druk in de dingen die om me heen gebeurden, ook in m’n hoofd. Daardoor en omdat ik eigenlijk ook een beetje ziek was, heb ik veel gebruld. Ik moest allemaal dingen terwijl papa en mama heel Dronten in een bus hebben gestopt en in Naarden weer uitgepakt.

Alle vertrouwde dingen zijn dan terug in een onvertrouwde omgeving. Dat is altijd wennen plus dat ik niet heel veel aandacht krijg. Het goeie was dat Olpa en Olma er ook waren, die waren ook druk en er stonden allemaal dozen en ik mocht niet overal aanzitten of naar buiten gaan….

Ik heb ook geholpen in Dronten. Dat was ook het moment waarop ik weer gelukkig was. Want toen ik ik buiten lopen.

Trouwens papa was ook nog jarig, HIEP HIEP HOERA!

Uiteindelijk is alles goed gegaan en zijn alle spullen zo goed en kwaad als het ging overgebracht. Ik heb dat allemaal niet meegemaakt, want ik was of aan het brullen dus of aan het slapen. Maar tussendoor heb ik ook gelachen hoor! En papa en mama ook, die zijn heel gelukkig volgens mij.

Jeemig! ik ben er ok nog! Ik zie niks, maar maak het wel allemaal mee. Wat er precies gebeurt, weet ik niet, maar ik ben geen Drontenaar (meer). Ik ben Naardenees. Hup!

Verder ben ik gewoon mezelf en beweeg zo goed als ik kan in die telkens kleiner wordende ruimte (of ben ik het die groeit…). Ik merk dat mama het heel druk heeft en s’ avonds als een blok in slaap valt. Vaak voel ik dan nog even de warmte van de hand van papa, daar kruip ik dan naar toe.

Dat is een mooi intiem moment. Dat zijn dan wij drieën even. Lekker relaxed. Ben benieuwd wat ik zie als ik uiteindelijk kom. In ieder geval voelt het heel goed en dat is de essentie.

Zo is het broer! Hoe dan ook was het een bijzonder dag, want ik ben wakker geworden in Dronten en in slaap gevallen in Naarden…

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.