Maand: februari 2012

Yes, Dzjez, Crèche

Dzjez Dzjez gedachten , , ,

Vandaag was het zo ver! Ik ga naar de crèche en dat is leuk!
En het begon goed. Papa wilde even m’n naam in m’n jasje schrijven, maar in plaats daarvan zet’ie een streep op m’n wang.
Met watervaste stift, 3 minuten voor ik moest gaan en dat is nooit grappig. Gelukkig zat er genoeg crème op m’n wangen en ging het er op miraculeuze wijze snel af. Tsja, there’s no second change to make a first impression!

Maar voor de rest ging alles op rolletjes. Ik heb lekker lang geslapen, terwijl papa en mama douchen en ontbijten. Even wassen, kleertjes aan en klaar!
Ja klaar hoor, ik had nog geen zin om te drinken. Het is nog vroeg hoor! Dat doe ik wel op de crèche. Haha!

Met twee auto’s achter elkaar gingen we op pad. Voorzichtg aan, want het had super geijzeld. Code Rood in heel Nederland, maar we zijn goed en wel aangekomen. Daar was Jesse al! Ymkje had hem al gebracht. Hij was bijna blij me weer te zien (weet niet zeker of hij me herkende…). Daphne was er om me te ‘onthalen’ en die is leuk! Dan lach ik altijd even. Maakt niet uit hoe vroeg op de ochtend het is!

Nu konden ze papa ook even zien. Mama had ze al gewaarschuwd dat hij groot was en vol grapjes zit. Ik zelf weet niet goed hoe je kunt zien of iemand vol met grapjes zit…. misschien kun je dat wel zien aan de twinkeling in de ogen. Ja, als ik er over nadenk, zal dat het zijn: Een twinkeling in de ogen, dat heeft mama ook, maar dan is het van blijdschap!

Het was een mooie dag, waar ik me goed vermaakt heb, goed gedronken en lekker geslapen, maar ik was blij toen ik mama weer zag. Die had een mooie dag gehad en was blij dat ze gewerkt had, maar vooral blij om mij weer te zien. Gek dat ze dan nog zo lang blijft kletsen, maar ja, de crèche is ook wel heel gezellig.

Papa was al thuis toe wij aankwamen. Die was vroeg vertrokken en had een grappige foto gestuurd met grote ogen (dat doe ik dan leuk na). Hij wilde me ook graag weer zien, want was heel benieuwd hoe ik het had gehad. We hebben hardop gelachen samen (dan doe ik hem ook een beetje na) en toen had ik een hele volle luier.
Kan papa me fijn even schoonmaken. Quality time! zeg ik.

Nee, het was een mooie dag en nu naar bed.
Ik zeg Yes tegen de Crèche!

Onderonsje

Dzjez Dzjez gedachten , , , , ,

Het was een leuk onderonsje, het feestje van Johann, de papa van Nynthe en Senn. Mama en Beppe hadden leuke onderonsjes. Weet nooit precies waar dat over gaat, dus kijk ik maar lief en gezellig en lach zo nu en dan. Dat gaat telkens beter en ik vind het ook steeds leuker. Vooral als papa z’n grappige’ hawooh! en Haaaawieh!’-geluidjes maak. Die maak ik zelf ook en dan doe ik hem na. Maar goed, de onderonsjes van Mama en Beppe, die zijn leuk!

Omdat Johann jarig was en papa niet precies wist wat’ie moest kopen heeft hij een slappe-koffie-relax-en-inspiratie-pakket gemaakt. Weet niet zeker of Johann even blij was met alles, maar zeker met de XXL Delfs Blauwe koffiemok. Ik denk dat het Koken voor mannen kookboekje er net iets te veel van het goeie was. Dat is natuurlijk andere koffie. Kijk maar eens naar z’n gezicht!

Het was weer gezellig om Senn en Nynthe te zien. Die groeien als kool! En Senn heeft mama goed geholpen. Zij was boven, samen met mij en toen moest papa even komen en Senn heeft hem gehaald. Weet niet meer precies waarom, maar ik vond het goed. En hoe je het ook wendt of keert, feestjes zijn vermoeiend, zeker als je de volgende dag naar de crèche moet….

Deze slideshow vereist JavaScript.

Retro

Dzjez Dzjez gedachten , , , ,

Het was een hele relaxte zaterdagochtend. Ik heb lang geslapen en mocht bij papa en mama in bed en papa heeft foto’s gemaakt en het is raar dat wanneer je foto’s maakt, die lijken alsof ze gemaakt zijn met een hele oude camera er ineens hele andere dingen op een heel andere manier te zien zijn. Niet alleen is dit een moeilijke en lange zin, het is ook een raar fenomeen, waar ik niet één, twee, drie een antwoord op heb.

Het kan zijn dat je door die oude camera’s op een bepaalde, speciale manier terug kunt kijken in de tijd en dat is bijzonder, want papa en mam kennen elkaar al heel lang, maar zijn nu pas bij elkaar en op één of andere manier moest dat zo zijn. Of omdat je met andere ogen naar hetzelfde kijkt of dat doordat niet alles even scherp is, het op een andere manier een geheel wordt?
Of, misschien is het iets magisch, iets wat er voor zorgt dat de pure echtheid ineens heel goed te zien is.

Ik weet het niet precies en zelfs niet ongeveer, het enige wat ik kan zeggen is dat ik ze mooi vind.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Grote ogen, daar kun je goed mee kijken

Dzjez Dzjez gedachten , , , ,

Het kan zijn dat je je afvraagt waarom ik kijk zoals ik kijk.

Ik heb dat ook gedaan en weet waarom. Dat is omdat er zo veel te zien is en veel dingen zijn nogal nieuw voor me en dus automatisch interessant of in ieder geval de moeite waard om te bekijken. Niet gezien is ongeweten, zeg ik altijd maar, en daarom kijk ik zo.

Voor sommigen kijk ik heel serieus, en dat is ook zo. Ik ben een serieuze jongen maar met een groot met gevoel voor humor. Het is een lastige klus om serieus waar te nemen en tegelijkertijd te lachen. Dus heb ik besloten die twee wat te scheiden.

Daar tussenin heb ik ook een blik en die noem ik onnozel of ‘de overgangblik’. Maar dat is een woord dat ik niet mag gebruiken. Die foto’s zie je dan ook niet vaak. Die worden ‘achtergehouden’. Heel soms glippen die door de mazen en eigenlijk vind ik die ook wel leuk. Doet me denken aan een leuke uitspraak van één van de favorieten van m’n vader, Albert Einstein:

Before God we are all equally wise – and equally foolish.

En ik zeg altijd maar zo:
Alles zou zo simpel moet zijn als het is, maar niet simpeler.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Mooie kaart

Dzjez Dzjez gedachten , , , , , , ,

Het zijn de kleine dingen die het leven zo mooi maken. Een kaartje van Opa en Oma bijvoorbeeld. Die zijn op vakantie in Oostenrijk en die gaan naar kampvuren in de sneeuw en daar drinken ze Schnaps. Dat is Duits voor Snoep denk ik.

En dat soort kaarten zijn van die leuke verrassingen die je gewoon in de brievenbus vindt. Niks e-mail of e-card, het echte werk! Met een mooi zinnetje “Vergiss mein nicht” Dat is ook Duits en betekent “Vergeet mij niet” nou dat doe ik niet, hoor! Opa en Oma vergeten. Die zijn veel te leuk om ooit te vergeten! Ik hoop wel dat ze binnenkort weer eens langskomen, want ik mis hun wel! DAAAAG Opa en Oma.

Maar die kaart. Daar moet ik dan echt even over nadenken. Een slapende egel op een bankje, met een paraplu en een bos bloemen…..

Mmm, als je er bij stil staat is het eigenlijk wel een raar plaatje, want laten we eerlijk zijn, een egel met kleren aan? Hoe krijgt hij die in vredesnaam over z’n stekels. En aantrekken is één, dat is met de stekels mee, maar uittrekken, dat is een ander verhaal! Dat is tegen de stekels in en dat is nooit grappig. En dan die paraplu, terwijl het toch duidelijk is dat de de zo schijnt. Je zou haast denken dat’ie gedronken heeft en dat is leuk. Want dan heeft die egel in de ochtend een kegel! en dat rijmt.

Het zal wel kunst zijn, want op de achterkant van de kaart staat dat het verboden is te reproduceren. Haha, ga ik niet doen.
Genieten van de dag wel.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Honger en trek

Dzjez Dzjez gedachten , , ,

Nog even dit.

Als papa zegt: Ik heb een reuzehonger, dan zegt mama dat’ie moet zeggen reuzentrek.
Maar dat snap ik niet zo goed. Ik denk dat ‘trek hebben’ uitgevonden is in de jaren 80 of zo door fatsoenlijke mensen, maar voor mij is het simpel: Of je hebt reuzenhonger of niet.
Daar tussenin zit niets of weinig.
Ja wakker zijn of slapen.

Maar goed, ik woon in Nederland, dat scheelt.

De prik en de prikkende oogjes

Dzjez Dzjez gedachten , , ,

Vandaag moest ik naar het consultatiebureau. Daar ben ik al eens eerder geweest, maar dat is al heel lang geleden. Een maand, dat is m’n halve leven!

Mama had het goed voor elkaar. Ze had een warme kruik in een omslagdoek gewikkeld en onder op de kinderwagen meegenomen. Want toen ik daar kwam, moesten al m’n kleren uit. Helemaal naakt en dat is best koud en dan komt zo’n warme doek goed van pas. Goed gezien mama! Dat scheelt een paar traantjes.

Toen moest ik op de weegschaal en gemeten worden en wat denk je? 6220 gram!
En de laatste keer, op 2 januari, was ik 4780 gram. Dat betekent dat ik 1540 gram ben gegroeid. Dat is anderhalf pak suiker! Ja, ik word een grote jongen, bovengemiddeld groot, want ik ben ook al 61 centimeter lang en blijkbaar zit ik dan hoog op de curve. Nou, daar heb ik niet echt last van, dus het zal wel meevallen. Het zal die lekker moedermelk zijn en die goeie zorgen, naast die verschrikkelijk goeie genen.

Daarna kwam de kinderdokter. Ik schrok me een hoedje, want ze riep “WOW!” Heel hard, dus ik en mama dachten dat er iets aan de hand was, maar weet je wat ze zei?
Normaal op deze leeftijd heb je baby-babies, maar hij heeft al een echt karakteristiek en eigen gezichtje. En toen moest ik hard lachen en dat vond ze ook al zo bijzonder. Ja, ze is leuk. Ik wil haar best nog eens zien. Ik had trouwens wel het gevoel dat mama best trots was en dat is leuk!

Maar toen gebeurde het! Ineens kreeg ik twee prikjes. Eén in m’n ene bovenbeen en hup, nog één in m’n andere bovenbeen. Toen heb ik het even heel stevig op een brullen gezet! WOW! Zeg dat wel! Om eerlijk te zijn was dat wel de allerergste pijn die ik ooit gehad heb! Maar ja, ik heb natuurlijk nog nooit echt pijn gehad, dus denk ik dat het ook wel een beetje van de schrik was. Ik weet niet of ik dokter echt wel zo leuk vind….

In ieder geval heb ik daarna heel goed geslapen. We moesten eerst nog wel even naar de winkel en we kwamen Desiree de buurvrouw ook nog tegen, maar ik was niet echt bezig met shoppen of gezelligheid. Pff, zulke prikken gaan je niet in de kouwe kleren zitten!

Gelukkig was het weer heel gezellig toen ik wakker werd. Met die grapjes van papa heb ik niet veel nodig om te schaterlachen (nou ja, die schaters zijn eigenlijk nog een soort piepjes, maar ik oefen) en dan krijg ik weer bijna tranen in de ogen.
Van het lachen.

Deze slideshow vereist JavaScript.

WWWW

Dzjez Dzjez gedachten , , ,

aka: Wilde Winters Witte Weekend.

Het was me wat. De ene dag kijk je uit op een groen grasveld en de volgende dag is dat wit. Dat zijn grote veranderingen als je net nog geen 9 weken bent. Ben wel blij dat ik het nog meemaak, want ik hoor allemaal rare dingen over de opwarming van de aarde. Nu even niet dus.

En zelfs een Alve Stedentocht en dat doet mijn Friese Hart sneller slaan natuurlijk. Vandaar ook, dat ik even snel op joetjoep heb gekeken en een leuke link heb gevonden met het Fryske Folksliet: Frysk Bloed Tsjoch Op. Dat zijn typisch zo van die dingen die je vergeet, of waarvan je de melodie wel onthoud, maar de tekst niet. Kijk en luister maar even mee!

Maar genoeg entertainment! Er is weer van alles gebeurt! Ik ben in de kinderwagen gaan wandelen in de kou! Het was zaterdagochtend min 21 graden! Min, dat is onder nul en zo koud was het in 27 jaar niet geweest. Maar ik lag goed ingepakt in de wagen en had er sikkepit last van. Lekker hoor, die frisse lucht.

En zondag was ik voor het eerst alleen met papa, of moet ik zeggen: was mama voor het eerst zonder mij. Ze moest naar iets van de examinatoren van Gaus. Ze traint honden en dat is cool. En papa en ik waren gezellig samen. Was leuk. Ik heb geslapen, gehuild, gedronken, beetje geslapen, weer gehuild, nog wat gedronken en toen heeeel lang geslapen. Dat kun je ook zien, want er zitten een paar ‘hard slapen’ foto’s bij. En dan word ik zo wakker… Heerlijk!

Ik heb ook nog in de draagzak gezeten. Dat zit lekker en dan kan papa lekker heen en weer lopen en hij moest ook werken (op zondag! maar goed) en dan ben ik lekker dicht bij hem. En toen was mama er al weer bijna, dus dat was ok. Ze had me behoorlijk gemist (en ik haar ook…)

En oh ja, ik ben op vrijdag nog bij Angelique en Luca geweest. Dat was weer heel gezellig. Leuk hoor, zo met Luca in de weer. Heb m’n ogen behoorlijk lang opengehouden. Kreeg natuurlijk weer veel ooh’s en ah’s want Liek had me al een tijdje niet gezien. En ik constant groeispurten.
Tsja, dan moet je er wel bijblijven.

Deze slideshow vereist JavaScript.

De bizarre etymologie van het woord moeder.

Dzjez Papa gebabbel , , , ,

Gerard hier.
Het heeft me een tijdje gekost. En dat is logisch, want de onderbroken nachtrust van de afgelopen weken verandert langzaam van euforie en geluk naar een lichte (en nu overdrijf ik in de positieve zin) moeheid.

En dat is logisch. Zo zit de natuur in elkaar. De euforie zorgt voor energie en die extra energie houdt je dan weer op de been. Maar ik ben een man. Dus dan heb je het ‘gemakkelijk’. Ik ben wakker en hoop dat ik weer in slaap val, al of niet vooraf gegaan door een loopje naar de wc.

Maar als je moeder bent, is dat een ander verhaal. Eerst ben je zwanger en geen moeder maar moe, zeker na de bevalling. Dan pas ben je moeder die én melk produceert en geeft en dat is dan een ander verhaal.

Dan moet je en langer wakker blijven en aan het werk. Dan moet je wel moe zijn! Dus was ik aan het nadenken over de overtreffende trap van moe zijn. Zoals goed, beter, best of rood, roder, roodst en lang, langer langst.

En dan kom je tot een interessant rijtje:
Moe, Moeder, Moederst.

Ik weet wel dat het niet klopt, maar bij mij komt simpelweg één woord op: Respect.

Meneertje Dzjez naar de crèche

Dzjez Dzjez gedachten , , ,

Het is raar maar waar, maar het is zo ver! Ik ga naar de crèche. Nog niet echt hoor, maar om te wennen. Vooral voor mama, denk ik, want voor mij is het heel relaxed. Ik was gisteren ook al even geweest, maar dat was meer om in te schrijven en zo. En ik heb de hele tijd geslapen.

Maar vandaag was het in het echie. En het leuke is: Papa is jarig vandaag en dat is handig, want dan vergeet ik nooit m’n eerste echte crèche dag. Ik heb m’n mentor ontmoet (en die krijgt ook een Bordeaux Dog!), de ruimtes gezien en er is heel veel speelgoed. Dat kan ik helaas nog niet vasthouden, maar is een mooi vooruitzicht.

En ik heb in het bed gelegen! En dat is een soort koninklijke box. Heel hoog en droog in de lucht. Majestueus Mooi. Ik heb er al goed geslapen.

Ze hebben zelfs een mandje met mijn naam er op. Ik heb ook de naam van Jesse gezien! Dat is het zoontje van Ben en Imkje.

Ik kwam ook een jongen tegen. Weet nog niet hoe hij heet, maar dat komt nog wel. Qua eten gaan ze me hetzelfde geven als thuis, namelijk: Moedermelk! The best.

Mama heeft het ook goed gedaan. Ze was heel flink en heeft heel goed meegewerkt. Ze is er ook de hele tijd bijgebleven hoor!? Want je weet maar nooit. Zo is mama. Altijd klaarstaan, voor het geval dat. Goed hè! Ga ik later ook doen als ik groot ben.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Oh ja. Was ik nog vergeten te zeggen: Bianca en Kyara waren nog op bezoek. En dan lach ik altijd even.