Maand: april 2012

Vrij dagje

Dzjez Dzjez gedachten

Gister was een vrij dagje en dat is lekker. Niet alleen voor mij, maar ook voor mama en de zon schijnt, dus mama straalt. En dat vindt papa ook en dan begint hij ook te stralen. Gek eigenlijk. Waarom zou dat zijn?

We hebben rustig aan gedaan hoor. Nou ik iets rustiger dan mama. Ik lig vrij veel op m’n rug of zit in m’n wipper, terwijl ik honderduit babbel. Daar ben ik goed in. Als ik niet babbel stop ik m’n vingers in m’n mond en dan haalt mama die er uit en stopt er een speen in en die ‘plop’ ik er dan weer uit! En zo zijn we lekker bezig.

Mama doet dan allemaal dingetjes in het huis en dan gaan we boodschappen doen en zo. 2 keer want de eerste speen was niet helemaal goed.

We hebben ook nog lekker buiten gezeten in het zonnetje. Ik in de buitenbox en mama in de stoel. Ik heb aandachtig naar de Fabeltjeskrant mobiel gekeken. En dat is het dan. Ben benieuwd hoe dat er op TV uitziet.

Deze ochtend had papa een vrij dagje en mama niet. Papa ging fietsen met Pake en daarna Siebe en Zelda ophalen, want die hebben nog vakantie. Ik ben daar niet bij maar heb via aaicloud en fotostriem toch een beeld van de dag. Zo weet ik dat papa achter Pake aanfietse in het bos en dat Siebe gevallen is met skaten.

Ziet er ernstig uit, maar is het niet. Ze hebben het erg naar hun zin denk ik, maar vanavond ga ik de echte verhalen wel horen. Ik ben naar de crèche en dat zag er gezellig uit toen ik aankwam. Gaat leuk dagje worden.

Ik hou je op de hoogte!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Als het lente is dan geef ik jou tulpen uit…

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Weekend, Zelda

..DRONTEN!
Dat was een verrassing! Zaterdag stond ineens Buurman Gatze voor de deur met een vers geplukt boeket. Gek eigenlijk, het zijn in principe de zelfde tulpen als uit de winkel en toch zijn deze mooier en leuker. Grappige is dat we voor Beppe ook tulpen hadden gekocht. Die kun je zien op die mooie foto van Zelda, die we zaterdag hebben gemaakt.

Was een leuke dag trouwens, want terwijl Siebe thuis bleef gingen Zelda, mama, papa en ik even winkelen. Het was lekker weer en op de terugweg kwamen we ook nog wilde tulpen tegen. Zomaar tussen de struiken. Wat is de lente toch leuk. Al die mooie bloemetjes tussen de nog ruige natuur. Mooi moment.

Siebe is daarna gaan wandelen met de honden en papa. Siebe staat er goed op met z’n korte haar. Zeker die zwart-witte geeft een kleurig gevoel. Hij is een stoere broer. Daar ben ik trots op en later ga ik met hem wandelen of misschien zelfs wel op stap.

Ik heb trouwens goed geslapen vannacht en maar twee keer gedronken en naar de crèche gaan vind ik telkens leuker. Ik weet dat ik er naar toe ga en als ze me zien zijn ze altijd blij. En ik ook. Dan ga ik naar m’n vriendjes, want die heb ik. En later nog veel meer. Maar alleen maar leuke.
Geen stomme!

Oant moan! Dan ben ik gezellig bij mama.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Zelda feestje in Drachten

Dzjez Siebe, Weekend, Zelda , ,

Het was leuk! Beppe had de kamer versierd met slingers en dat maakt het altijd een stuk gezelliger. Siebe, Papa en Zelda hebben PayDay gespeeld en dat is een heel oud spel uit 1972. Dat gaat nog in guldens! Dus dat is superlang geleden, zo lang dat ik me dat waarschijnlijk niet of nooit zal herinneren, tenzij het in de geschiedenisboekjes staat.

Er is ook een nieuwere versie van dat spel en dat heet Lach Je Rijk. Nou, Siebe en Papa lachten niet. Siebe lachte eerst wel, want die was gigantisch aan het winnen en dan wordt hij heel blij. Hij was constant z’n geld aan het tellen en won werkelijk waar alles, totdat…. hij de helft van z’n spaarbankboekje in moest leveren (dat is één van de kaartjes van het spel), toen veranderde z’n gezicht plotsklaps in een donderwolk. Zelda won, Siebe iets minder en Papa won helemaal niet!

Tessa, Johann, Nynthe en Senn kwamen ook. Ik heb een retro babymobiel gekregen van De Fabeltjeskrant! Super, ga papa vragen hem op te hangen. Heb ook iets nieuws ontdekt: Het Knisperboekje. Van beppe. Kan ik lekker in knijpen en knisperen.

Senn heet de paljas uitgehangen, terwijl Siebe foto’s maakte. Gezellige bende. Ik heb trouwens voor het eerst in het bedje geslapen op de slaapkamer van Beppe. Daar zijn mij veel nichtjes en neefjes voorgegaan. Dat bedje heeft een echte reputatie en het slaapt lekker! Goed om te weten voor later.
Als ik een keer uit logeren ga!

 

Deze slideshow vereist JavaScript.

Bosavontuur

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Weekend, Zelda

Vandaag zijn we naar het bos gegaan om te wandelen en een frisse neus te halen. Het was mooi weer, de zon scheen en het was 8°! Zo zag het er niet uit. Veel warmer. Gelukkig voelde het niet koud en was ik warm aangekleed. Wij allemaal trouwens, nou ja, de honden niet, want die hebben het niet koud en als ze het koud hebben, gaan ze rennen. Handig.

Dus, toen we aankwamen, moesten eerst de honden uitgelaten worden. Uit de auto van mama en daarna werd ik uit de auto van papa gehaald, helemaal klaar voor het avontuur! Niet dus, want in plaats van in avonturenland, was ik volledig in dromenland! Niet supersterk, maar wel even supernoodzakelijk.

Ik heb dus het eerste deel van de wandeling niet echt meegemaakt. Gelukkig hebben Siebe, Zelda en papa heel veel foto’s gemaakt en dus kan ik dat deel perfect invullen door ze te bekijken. Er is veel plezier beleefd dat is duidelijk, dus heb ik nagenoten. Ook mooi! De honden waren in ieder geval heel blij en uitgelaten. Want je wordt uitgelaten van uitgelaten worden. Zo gaan die dingen denk ik.

Verder rustig dagje gehad op een knalpoeper na. Het was er weer zo één. Eerst is er niks en dan KAPOEFF! Broek vol. En dan loopt het mijn pijpen uit. OK dat is misschien niet leuk voor papa of mama, maar mij lucht het enorm op! Een echte verademing. Alles gaat daarna weer een stuk beter.

Ik heb trouwens de hele dag gelachen, want ik heb er een beetje spierpijn van in m’n kaken, maar ik kan er niets aan doen. Het is zo gezellig met z’n allen! Zelda en Siebe zijn leuk en grappig. Dan kun je niet anders dan lekker lachen. Het was een mooie dag. Ben benieuwd hoe vaak ik wakker word vannacht. Ik ga m’n best doen. Niet wakker worden hè. Morgen naar Beppe en dan gaan we Zelda haar verjaardag al vast vieren. Die is 14 april jarig, maar dan is ze in België.

Wat nog grappig was, is een fotootje dat we kregen van Olpa en Olma om ons een prettige Pasen te wensen, dus hebben we één teruggestuurd van ons allen. Lachuh!

Vrolijk Pasen.

Oh ja, veeeel foto’s. Ik kon niet kiezen… en ik moet een verhaal vertellen hè!

Deze slideshow vereist JavaScript.

The Blue Gang!

Dzjez Siebe, Weekend, Zelda

OK, ik moest er even op wachten maar daar zijn ze! En we hebben allemaal hetzelfde aangetrokken. Blauw, want dan staan we mooi op de foto. Is grappig, want ik herken ze echt! Ik zie ze en begin te lachen en ik voel me zo op m’n gemak, bij Siebe en Zelda.

Ik moest wel even wennen! Siebe had een kort koppie en dat was wel even wennen. Staat hem wel heel goed. Zelda ook, maar die had lang haar en dat is het nog steeds, alleen iets korter, bijknippen noemen ze dat, dus dat zie je dan weer minder. Wel weer een raar woord. Bijknippen. Dat kan toch niet?! Haar bij knippen. Maar goed, iedereen is aan dat woord gewend, dus.

Zo gezellig, daar moeten we altijd echt de tijd weer voor nemen. Lekker bij elkaar zitten. Even elkaar absorberen. Dat klinkt raar, maar dat is het niet. Zo voelt het. Elkaar zo een beetje voelen en opladen. Fijn is dat.

Daarna zijn we gaan wandelen en naar de winkel. Siebe bleef thuis, die is later gaan wandelen met papa en de honden. En we hebben daar hele leuke foto’s van, maar die zijn voor later. Echt waar! Heerlijk weer, weer. Stralende zon en fris om de snoet. Daar houden we van. Boodschappen voor macaroni en voor Zelda haar verjaardag want die vieren wij maandag al in Nederland. Bij Beppe. Macaroni! Ik vind dat niks (nog), maar Siebe en Zelda smullen er van. Alles op en Zelda 3 keer opgeschept. Niet te doen!

Daarna hebben we nog even brompotterig gekeken met elkaar. Grapje voor de camera! Lekker natafelen en dan is het bijna bedtijd voor mij….. zegt mama. Ik vind dat eigenlijk nog niet. Te gezellig.

Nog snel even bij Siebe en die heeft een leuke foto gemaakt. Heeft’ie een talent voor. En weet je wat leuk is? We horen Zelda keihard zingen boven. Leuk!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Nachtbraker

Dzjez Dzjez gedachten

Het was een drukke avond met veel bezoek en dan is het van belang de oogjes lang open te houden. Eerst kwam Tynke, dat is een vriendin van mama en de eerste keer dat ik haar ontmoette was ik nog een binnenbuikse baby. Toen zijn we gaan wandelen maar dan maak je het anders mee hè. De tweede keer was ik echt nog een baby, maar nu dus zoals ik ben zoals ik ben.
4 dus.
4 maanden!

Ze was er al vroeg en ik nog op m’n paasbest. Gezellig hoor. Tynke is een lekkere knuffelaar en dat ben ik ook. Dus dat komt goed uit, maar uiteindelijk heb ik gerecapituleerd en zijn de ogen boven m’n gezonde rode wangen dicht gevallen. Mijn benen nemen dan automatisch de ‘ik slaap houding’ aan. Goed voor buitenstaanders. Dan weten waar ze aan toe zijn en is een bordje met ‘Hier waakt een baby’ niet nodig… Powernapje.

En toen kwamen Lenny en Theo ook nog en dus ik nog even wakker met de pyjama en de slaapzak aan. Leuke lui zijn dat, maar niet lui hoor! Raar vind ik dat, dat sommige woorden van die dubbele betekenissen hebben! Dan moet je de oren en de geest goed gespitst houden en anders mis je het helemaal. Lenny werkt bij de politie, maar ik zit niet in de gevangenis hoor! Dat is de box. Ik kijk gewoon een beetje ondeugend.

Het werd best laat, dus ben ik lekker gaan slapen. Geen probleem! Drankje, liggen en poef! licht uit en lekker slapen. Moet ook, want morgen komen Siebe en Zelda! Papa gaat er vroeg uit om ze op te halen. Au revoir!

 

Deze slideshow vereist JavaScript.

Peper & Jazz

Dzjez Dzjez gedachten, Thuisverhalen , , , ,

Het was een mooie dag op de crèche vandaag. Ik heb de hele dag geslapen! Haha. Nou, niet de hele dag hoor, maar ik denk dat gisteren en vannacht me toch moeër gemaakt hebben dan ik dacht. Vannacht had ik weer honger. Om de 2 uur had ik een gat in m’n maag en tsja, dan kan ik maar één ding hè! Laten weten dat ik honger heb. Later, als ik groot ben loop ik gewoon naar de koelkast. Tot die tijd is het mama. In ieder geval, de crèche was dus goed en gezellig. Toen papa me bracht vond niemand het erg om me over te nemen. Ik vind dat best hoor!

En toen ik thuis kwam vanavond lag ik… te slapen.
Toen ik van de auto op het onderstel werd gelegd met de maksiekoozie lag ik… te slapen.
Tijdens het wandelen lag ik… te slapen
En toen ik thuis kwam werd ik wakker.
Kortom, ik heb weinig van de wandeling gemerkt maar werd wel lekker fris wakker. En dan kan ik maar één ding: Breeduit lachen! Want ik had papa de hele dag ook niet gezien! En als ik hem zie word ik vrolijk van binnen. Dat is een soort kacheltje dat gaat branden en dan wordt het lekker warm en die warmte raak ik alleen maar kwijt door een lach. Zo gaan die dingen en ik ga nog lekker lang warm zijn van binnen. Zo ben ik geboren zeggen ze, al lachend.

Ik heb gezellig in de keuken gestaan toen papa en mama aan het koken waren en weet je wat de grap was? Ze hadden JAZZ muziek aan! En dat klinkt als mijn naam! En het klinkt ook mooi. Mooie muziek. Rustig en met mooie instrumenten. Ik denk dat ik Jazz leuk vind en elke keer als ik het hoor moet ik aan mezelf denken en aan gezellig koken in de keuken. Dat is altijd leuk!

Papa en mama hebben een rooie peper geplukt van hun eigen rode-peper-plantje. Papa ging dat even proeven, iets te veel in één keer denk ik, want z’n gezicht werd helemaal rood! Lachuh! Morgen een ontspannen dagje, zegt mama. Ik zeg: OK!

;

Deze slideshow vereist JavaScript.

;

Harde kop

Dzjez Dzjez gedachten, Thuisverhalen

Misschien kun je het nog herinneren, maar ik ben maandag op m’n hoofd gevallen. Stom natuurlijk, maar die dingen gebeuren en er was helemaal niks aan de hand. Lekker vrolijk als altijd, lekker babbelen zoals gewoonlijk, geïnteresseerd in de omgeving en alles wat er gebeurt. Kortom: Mezelf, alleen…. Ik had een dikke bult op m’n hoofd. Gisteren hadden ze dat al gezien bij de crèche en daar waren zij een beetje ongerust over. Maar voor de rest niks aan de hand, want ik voelde me goed en ik ben lekker gaan slapen en vrolijk wakker.

Maar mama moest even naar de dokter en die zag de bult en toen mocht ik naar het ziekenhuis! Mama vond dat NIET leuk en ik kan nu al verklappen dat alles OK is en dat mama weer helemaal blij is. Dus geen paniek! Alleen een avontuur en nieuwe dingen en nieuwe mensen meemaken. En dat heb ik gedaan. Voor mij is dat normaal natuurlijk, want ik lach altijd naar mensen. OK? eerst even goed kijken en aanvoelen of ze OK zijn en dan pas lachen en de meeste mensen zijn OK.
Sommigen niet en dan lach ik niet. Zo ben ik dan ook weer.

Enfin om een lang verhaal kort te maken, ik was 7,6 kilo, dus alweer 400 gram aangekomen, sinds de laatste keer. Ze hebben echt alles bekeken en alles was goed. En toen mocht in de CT-scanner en die is GROOOT! Zo groot als m’n slaapkamer. Een soort kermisattractie. Ik ben heel rustig blijven liggen, want anders moest ik onder narkooze. Gelukkig was er een lieve verpleegster die tegen me praatte en daarom moest ik wel aandachtig luisteren en dus bleef ik rustig liggen. En toen heeft die machine van binnen gekeken hoe alles er uitziet. Met een zacht zoemend geluid. Nou, niks aan de hand en een goed stel hersens!

Conclusie? Ik heb een harde kop en het ziekenhuis kan best gezellig zijn.
En mama was heel blij. Die straalde helemaal.

De rest van de dag was heel gezellig met mama! We hebben geshopped en kruiden gekocht in gezellige potjes. Daar kan ze lekker mee koken en het ziet er leuk uit. Twee vliegen in één klap. En slapen, ho maar, dat doe ik niet zolang er nog wat te beleven valt. Vannacht ga ik goed slapen!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Groepsfoto zonder Nynthe en de maandagochtend blues

Dzjez Dzjez gedachten, Thuisverhalen, Weekend

Groepsfoto min Nynthe. Ze lag te slapen want ze was heel moe en ik niet! We waren op bezoek bij Tessa en de HELE familie. Beppe was er ook. Tessa had hele leuke kleertjes voor me gekocht en gelukkig groot genoeg, want ze waren het er allemaal over eens: Ik ben groot! En dan moet je grote kleertjes aan, zo gaan die dingen. Dat geldt straks ook voor m’n schoenen en de kans is groot dat ik groot word, want mama is groot en papa is groot en groot plus groter is grootst. Zo gaan die dingen dan weer.

Ik zat nog te spelen met m’n gekleurde ketting en ik zweer het je dat’ie uit zichzelf bewoog! Echt waar… Maar toen ik het nog een keer wilde, lukte het niet. Raar, bewegende kettingen zijn nooit grappig, tenzij ze op een fiets zitten. Maar dat komt nog wel, later.

Uiteindelijk zijn we weg gegaan en heeft papa ons thuis gedropt. Later is hij doorgereden met Zelda en Siebe naar Evelyn in Naarden want daar kwam hun moeder hun ophalen om daarna weer naar België te rijden. En dat is nog een heel eind! Ik was lekker thuis en heb het op het gemak gedaan. Met mama, alhoewel zij wilde dat ik ging slapen en ik daar dan weer andere gedachten over had. Dat hebben we wel vaker. Gek hè!

Ik heb heel goed geslapen en ben maar één keer wakker geweest en ’s ochtends was het direct gezellig, totdat ik omviel. Papa hield me vast en ik gleed weg met één voetje op de gladde grond en op m’n hoofd. Daar heb ik even serieus van moeten huilen en toen heb ik het eerst even goed van me afgeslapen in een powernap van 15 minuten en daarna was het weer goed en kon ik weer lachen en papa ook. Die was ook nogal geschrokken en dus begon maandag met de blues en daarna klaarde het dus op.

Op de crèche was een nieuwe mevrouw, Hilde en die praatte zo lief dat ik telkens naar haar moest kijken. Ik heb er een goeie dag gehad en toen mama me kwam halen was ik vrolijk en hongerig, want ik heb twee borsten leeggedronken! Zo’n dorst. Pff!

Daarna zijn we nog gaan wandelen. Mama met Farouche naar de dierenarts en ik met papa naar de Albert Heijn. In de Maksiekoozie en dat is leuk! Dan kun je veel zien en ik kan telkens naar papa kijken. OK, het is weer een mooie dag geweest en nu tijd om te slapen. Doei!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Mooi foto parade

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Weekend, Zelda

Er zijn dit weekend ook veel kunstfoto’s gemaakt. Door mama, papa en Zelda, van mij, papa, Siebe, Zelda en Mama. Ik vind dat leuk, want die foto’s hebben soms iets magisch. Ik heb het er al eens iets over gezegd. Vroeger waren ze bang voor foto’s. Ze dachten dat foto apparaten, of Camera Obscura’s, elke keer als ze een foto namen een stukje van je ziel wegnamen en dat wordt lastig als je daar in gelooft en/of niet genoeg ziel hebt. Wij geloven dat niet en hebben genoeg ziel.

Ik denk dat je juist met deze kunstfoto’s een stukje van de ziel laat zien en dat is mooi.

Deze slideshow vereist JavaScript.