belabberd en bekladderd

P1120511

Het is al weer even geleden, moet ik toegeven met schaamrood op m’n kaken, maar dat is altijd beter dan het stinkbruin/geel op m’n billen.

OK, dat klinkt niet fijn, maar is wel de realiteit. Dat gebeurde natuurlijk in de nacht voordat papa naar Londen moest en mama moest werken. Ik zeg altijd maar zo, als je het planned, plan het dan zo onhandig mogelijk.

IMG_7039

Enfin, het verhaal is dat ik woensdagavond misselijk was en een paar keer heb overgegeven om het vervolgens af te maken, midden in de nacht, met een volle en ontiegelijk stinkende luier. De volgende morgen werd ik best goed wakker en heb vrolijk gelachen en zo. Niet echt veel gegeten, dus kon gewoon naar de crèche.

Maar op de crèche was ik niet echt mezelf vonden ze. Ik was niet über-vrolijk en superspeelbaar en daarbovenop een beetje hangerig. Oh ja en een beetje verhoging. Dat is voldoende om alle alarmbellen te laten rinkelen….. en de telefoon van mama.

Uiteindelijk ben ik eerst gaan slapen, is zij naar huis gegaan en hebben ze haar gebeld toen ik wakker was.
Uiteindelijk was ik thuis en had best goed geslapen.
Uiteindelijk had ik vooral zin om buiten in de speeltuin te spelen en zo.
Uiteindelijk zou je kunnen zeggen dat alles een storm in een glas water was, of een tornado in een emmer, of iets dergelijks.
Uiteindelijk ben ik niet echt lang ziek geweest en eindigde de belabberde en bekladderde dag in een gezellige middag met mama en Jay thuis.

En ik ben dan een leidend voorwerp (of lijdend, ik weet het niet meer). Niet dat ik dat erg vind hoor (geen van de twee), ik ben gewoon een vrolijke baby.

Maar afgelopen nacht was het anders. Toen was ik wel een lijdend voorwerp. Net als Dzjez moest ik eerst overgeven, voor de eerste keer in m’n leven en daarna had ik ook een luier waar stinkdieren jaloers op zijn!

Dat betekent natuurlijk wel een nacht vol onrust en weinig slaap en dan heb ik het niet over mezelf.

Maar goed dat was vannacht en ik moet het nog over gisteren hebben, want er was nog een papafietje, alleen was het niet papa deze keer, maar mama! Zij was het die de oorzaak was van mijn tijdelijke wasmandaffaire. Goed voorbeeld doet volgen moet ze gedacht hebben en ik dacht…. Tsja, wat dacht ik eigenlijk. Ik vond het wel weer een mooi avontuur.

P1120523

Er was ook nog een verrassing! Olpa en Olma kwamen. Super gezellig, want dat betekent 2 paar armen om extra door geknuffeld te worden. Dat is altijd fijn!

Dzjez werd daarna ontvoerd…

Nou ja ontvoerd, ik ging gewoon mee naar de winkel om een kadootje te kopen voor José. Die is namelijk jarig en ik mag niet zeggen wat we gekocht hebben. Dat is een geheim en een verrassing bovendien.

Het leverde mij wel een rit op in de autoooh. Mooi is dat zeg. Jammer dat ik niet achter het stuur mocht. Dat was helemaal geweldig geweest, maar daar moet je langer dan 1meter50 voor zijn. En 18 geloof ik. 18 jaar en dat ben ik nog net niet, geloof ik.

Ik dacht ook nog dat Jay wel zin zou hebben in een flesje melk, maar uiteindelijk mag dat niet. Hij mag alleen maar moedermelk van mama en niet van de koe. Daar is’ie nog te jong voor. Nou ja, dan drink ik het gewon op. Lekkerr. Ik drink graag en veel melk.

P1120498 P1120500 P1120502 P1120501

Er was ook nog een andere verrassing.

Siebe en Zelda waren er ineens. Dat was een fijn weerzien en veel geknuffel. Ze blijven het hele weekend en dat is mooi!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties

Boos

P1120487

Leuk hoor, zo’n broer die een ‘Verrassingsstukje’ schrijft en mij compleet vergeet! En niet expres ook! Gewoon omdat hij er niet aan heeft gedacht en dat is een hele goeie reden om boos te zijn!

Zo, klaar.

Ik ben nooit lang boos, dat zit niet in mijn persoonlijkheid. Die is opgeruimd en vrolijk en alerter en alerter, maar ook meer en meer Jay. Dat hoort bij m’n leeftijd. Ik begin nu m’n persoonlijkheid te ontwikkelen.

Vanaf nu wordt het meer en meer mij en ik neem je mee op deze reis. Oh ja, m’n haar begint ook te groeien. Heel erg blond, wie had dat gedacht. Mama niet. Die had me heel anders voorgesteld. Donker… Ik denk dat dat nog komt.

Tot die tijd draag ik een hoed.

P1120495

Papa heeft ons naar de crèche gebracht. Die was vannacht in eens weer thuis! Ik was zo van slag dat ik best lang gepiept heb ten kosten van de slaap van de één en ander. Gelukkig houden ze zielsveel van me….

P1120488

Ik werd direct geknuffeld en Dzjez zette een hel op. Klaar om te spelen.

Toen mama me kwam halen en achterin zette zonder gordel, zag ik m’n kans schoon. In NO time zat ik achter het stuur. Ik ga later coureur worden, of taxi chauffeur of ga gewoon lange ritten maken omdat ik dat leuk vind. Voorlopig zijn die ritten met iemand anders of in mijn hoofd.

IMG_7027

Dat is eindeloos, avontuurlijk en milieuvriendelijk. Wat wil je nog meer.

Afbeelding 2

Nog even dit. Een regenboog, mama kwam die onderweg tegen. Papa was in Londen en ze moest daardoor aan hem denken. Dat zei ze. Mooi hè! Ik weet zeker dat papa ook aan haar dacht.
Toen.
Op dat moment.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Verrassing

IMG_6994

ik ben gewoon opgestaan. Keuirig om 20 over 7, heb keurig ontbeten, 2 boterhammen en zo. Ik heb gelezen, gezellig gedaan en al die dingen maar op een gegeven moment wil je weg. Niet meer thuis zijn en op pad. En als dat niet snel genoeg gaat, dan wordt ik heel ongeduldig. HEEL ONGEDULDIG.

Dan jengel ik, dan zeur ik, dan val ik plotseling op de grond, huil, tot dat we gaan en uiteindelijk gaan we. Naar de Vesting, want daar zijn allemaal gave dingen te zien. Oude beroepen en MUZIEK!

Eerst een draaiorgel en die werd aangedreven door een benzinemotor uit 1920. Ik bedoel maar, waar haal je de puf vandaan! en ut klonk GOED!

Er was ook een hond, die vond ik dan weer minder goed, maar het zeemanskoor onder aan de brug was  dan weer fantastisch. We zijn nog naar de kerk en het gemeentehuis geweest en toen naar huis. Papa ging weg, naar London waar ze raar praten. Ik heb hard gezwaaid! En daarna ben ik gaan slapen.

Samen met mama heb ik nadat ik wakker werd een heerlijk rest-van-da-dagje gehad. Samen met Jay ook natuurlijk. De drietjes. En ik heb heerlijke pasta gegeten. Ik kan zeggen, het leven is goed.

IMG_7001

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Daar was laatst een mamaloos

IMG_6982

Vandaag was mama loos, oftewel naar Lelystad, dus daar was ze niet loos, maar juist aanwezig, alleen noemen ze haar daar niet mama, maar Jasja….

Het is wat, zodra ze de deur uit gaat wordt ze iemand anders. Loos is trouwens maar een raar woord en heeft veel betekenissen waarvan de leukste ‘aardig’ is.

Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt zelfstandig te gaan drinken.

IMG_6980

Papa gaf mee flesje en op een gegeven moment pakte ik het flesje zelf en ging er met 2 handen uit drinken. Ik bedoel maar, van babbelen komt zelf drinken. Kleine stap voor de mensheid, grote stap voor Jay.

En ik vond het ook weer reuzengezellig met die reuzengrote broer van me, de me aait en kusjes geeft. Dan is eigenlijk alles goed toch?

Je bent ook zo lekker zacht op je hoofd, dus aai ik je én ik vind je grappig en stoer. Met 2 handen uit je eigen flesje drinken is reuzenstoer en zo zie je maar weer dat je het woord ‘reuzen’ te pas en te onpas kunt gebruiken.

Ik heb ook met Siebe geFaceTimed. Papa had hem aan de lijn (of eigenlijk aan de WiFi dus draadloos, Home is where the WiFi connection is automatic, ik ben een moderne Dreumes) en ik hoorde zijn stem en sprong hoog op PIEBE!

Toen mama eindelijk thuis was, waren wij MamaJa en fleurt alles op, alleen lagen wij heerlijk in bed te slapen…. Alletwee en alletwee boven. Logisch want Olpa en Olma weren nog geweest en dan is de vreugde alom en moet er gelachen en gepraat worden. Uiteindelijk nog naar de auto en stoeltje verwisselen…. een dreumes zou van minder moe worden!

Toen we opstonden waren we allemaal heel blij!

En ik mocht voor het eerst mee in de MAxiCosi in plaats van in de bak gaan winkelen. Dan heb je toch een andere kijk op de wereld! Het is gemakkelijker mensen recht in de ogen te kijken in plaats van het terug staren naar gezichten die boven de bak hangen, ter afwisseling van de TL-buizen.

Dzjez past daar niet meer in…..

P1120446

Ik ben dan zo vlug als water, want in 3 seconden in de Ah was ik weg en had een alternatieve uitgang gevonden en stond terug op straat en papa 3 seconden later om me letterlijk in de kraag te grijpen. Ik heb daar een tic van: ver-weg-lopertje-en-kijken-hoe-ver-ik-kom en ik heb het gevoel dat papa en mama dat niet echt leuk vinden. Dat is een Nie-Doen actie.

Nadat we thuis waren en de spullen weg gezet hadden gingen we naar de buren Minet en Barend, die gaven een feessie! Leuk hoor, er waren nog meer buren en ik kreeg van iedereen wat. Brood, kaas, paté, Pompoenensoep, chips, kortom en volledig lopend buffet, waarbij ik liep en het buffet niet….

It wie we in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Herhaalbaar

foto 1

Ik kan het niet laten. Mijn brein geeft onafhankelijk van mijn wil door dat ik woorden moet herhalen. De één na de ander. Dat betekent dat papa en mama en Jay op hun woorden moeten letten. En op hun tellen ook! Want wat het woord ook is, ik herhaal het. Zo leer ik bij.

Ik begin ook al zinnen te zeggen zoals ‘Daar ben ik’ of ‘Boterham eten’. Jaja, het is begonnen. De rivier in mijn hoofd die Woordenstroom wordt genoemd is ontdamt, oftewel wat ik vroeger niet kon benoemen en wel kon begrijpen, kan ik straks ook benoemen.

En omgekeerd, ik ga woorden en zinnen koppelen aan gebeurtenissen en emoties. In dat opzicht ga ik een leerzame en bepalende tijd tegemoet. Gelukkig zijn papa en mama niet van die kleinzerigen en schrikkerigen, dus als ik val krijg ik geen aandacht, tenzij het bloed er uit gutsts…. ik vind dat goed, kleinzerigheid leidt af.

Vanochtend lag ik gezellig even bij Jay in de box.

We zijn ook samen naar de speeltuin geweest en met samen bedoel ik inclusief Jay. Papa was druk aan het bellen op zolder en had dus geen tijd. Wel stom dat het echt mooie weer voorbij is maar dat is geen reden om m’n schoenen niet uit te trekken. Voordat ik het zand inloop heb ik m’n schoenen al uit. Is beter, geen zand tussen onder de voetzool!

IMG_6972

Tessa kwam ineens en dat was een fijne opvolging van de wip-ervaring in de speeltuin. Cool.

Wij, ik en Dzjez, hebben een speciale band met Tessa. Die kan zo kijken en dan moeten we lachen en aan haar gezicht zitten. We hebben zo lekker gekird en gelachen.

Ik mag telkens op de grond spelen en dat is maar goed ook, want ik lig graag met mijn armen wijd en ik draai graag om m’n as. In de box loop ik tegen de muren op! Ik heb de ruimte en de vrijheid nodig.

Nu nog om te bewegen maar straks om te denken. Ruimte om te denken. Mijn eigen gedachten en daar op voortbouwen, ik ben benieuwd waar dat toe leidt…

Ik begin ook meer en meer geluiden te maken. Gada, Gada, Koedi, Koedi, geen idee wat het betekent, maar het klinkt goed! Ik ga er mee door. We zien wel waar dat eindigt…

Deze was nog van eergisteren toen papa en ik de Senseo terug naar de winkel hebben gebracht. Fietsen is keigaaf!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Als het regent, regen ik mee

P1120435 P1120423

Dat komt omdat ik een ruime dreumes ben en snel aan het ontwikkelen en m’n emoties leer kennen. Dat is een beetje duwen en trekken op hetzelfde moment en het gevolg is dat je met verlies van veel energie op dezelfde plaats blijft staan.

Als ik niet bezig ben met dreumessen ben ik aan het spelen. Niet alleen, maar ook met Jay. Ik lees hem bijvoorbeeld voor en aai hem over z’n hoofd. Dat vindt’ie fijn en ik ook. Hij is een coole gast. Wat is het toch mooi, zo’n broer.

Hey, ik zeg amen of eee-men! Ik heb dat ook. Ik vind het fijn dat je dat doet en me voorleest. Ik wordt er vrolijk van. Ik ben zeker nog geen dreumes, maar wel al een baby+. Ik ben een echte draaikont, maar wel een beetje in m’n overgang.

P1120420

Een beetje wat Dzjez heeft, maar dan anders. Ik denk dat het gewoon ook wat druk is. Ik zal eens proberen boven te slapen en zo een ritme op te bouwen.

Ach ja, alles meemaken, dan is het goed, want te weinig meemaken is ook maar saai.

Saai is nooit grappig.

Huilen ook niet, maar het was gewoon nou eenmaal hoe ik me voelde. Dan staat het huilen me nader dan het lachen en het grappige is dat ik niet echt onvrolijk ben. Het ligt vast aan het weer!

P1120430

Ben nog met papa naar Bussum gefietst om het koffiezetapparaat weg te sturen. Dat is namelijk stuk en met koffieleuten zoals papa en mama is dat ook nooit grappig! Gelukkig is het binnen de garantie en gelukkig, ze hebben nog één. Een andere…. Er kan dus gedronken worden. En dat is belangrijk.

En er zat nog een leuk staartje aan.
Papa moest ook nog een boek naar de bibliotheek brengen en ik heb toen boeken ontdekt. Het was mijn eerste keer in de bibliotheek en ik ben nu al verslaafd. Spontaan heb ik 4 boeken meegenomen. Boeken met een staartje dus, boeken van Muis!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Woordoloog

P1120411

Dat is wat ik ben. Ik begin ALLE woorden te herhalen, ook als ik niet weet wat het betekent. EN dat betekent dan weer dat ik soms gekke dingen zeg en de mensen om me heen op moeten letten met wat ze zeggen. Mama en papa doen dat hoor. Ze houden daar rekening mee.

Uiteindelijk is woordoloog zijn wel handig, want je kunt dingen beginnen uitleggen. Wat vroeger met gebaren was, is nu met woorden. Echte conversaties, zoals als ik niet meer wil eten en papa stelt de vraag ‘Ben je klaar?’ dan zeg ik ja en dan is het ook zo.

Mooi is dat hè! Ik herinner me nog dat papa het indertijd had over ‘Denken zonder woorden’ maar zo langzamerhand begin ik te denken mét woorden. Vanaf nu wordt het nooit meer hetzelfde en moet ‘iemand’ me er aan helpen herinneren dat ik ook, ooit kon denken zonder woorden.

Vanochtend gingen we in de ‘kakfiets’ naar de ‘cèsh’ en het regende een beetje. Daarom zaten we onder de kap. Dat is weer eens wat anders. Je hoort de regen dan wat tikken en kunt niet alles goed zien.

IMG_6945

Op de ‘cèsh’ waren we de eersten, want papa had zich vergist in de tijd. Hij dacht dat het na het nieuws van uur was, maar er was nog geen nieuws geweest. Niet erg, kunnen we iedereen verwelkomen. Ook leuk!

Ik was al vroeg op en Dzjez ook. Ik denk dat dat de reden is van het vroeg vertrekken. Doordat ik al op was om 10 over 6 en Dzjez om 5 voor 7, sta je met z’n allen gezellig, maar vroeg beneden.

Als je dan in je ‘routine’ blijft, ben je te vroeg klaar. Zo simpel is dat. Ik denk dat mama ook vroeg op haar werk was daardoor, tenzij de regen haar oponthoud heeft bezorgt.

Dat druilerige weer heeft ook invloed op mij, of omgekeerd, maar de laatste tijd heb ik echt van die huilmomenten. Dan zit ik gewoon even niet lekker in m’n vel. Groeistuipen, tandjes, ik weet het niet. Ik ben natuurlijk al bijna 6.

6 maanden en dan veranderd er veel. Ik kan bijvoorbeeld met een swing omdraaien en soms niet terug. Tsja dan lig je daar dan hè! Allemaal onderdeel van het groei- en leerproces.

Toen kwam mama en dan is er Dzjez.

Dzjez zorgt er voor dat ik NOOIT vergeten wordt. Op het moment dat Dzjez mama ziet, stormt hij naar de box en roept Jay Mee, Jay Mee! En dan wijst hij naar de MaxiCosi. Dat is Dzjez.

Dat ben ik. Ik hou van mensen. dat is ook een gevoel dat te maken heeft met denken zonder woorden. De hou ik in tact.

Thuis ben ik lekker in m’n troon gaan zitten met een lekker hapje ‘Eten’. Dat woord ken ik. Hap voor hap, op het gemak. Kijken naar Beer totdat ik ineens Toto wil zien. Dat is Het Zandkasteel.

Op een gegeven moment ben ik klaar en dan ga ik fijn naar deb. Dag mama, Dag Jay, dat vergeet ik nooit!

Boven nog even gek doen met papa en het flesje en dan, na een dikke kus van papa en een glimlach van mij, duik ik in bed!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.