KNUFFELAARS

 

IMG_0478

Ik heb een tijdje gedacht over de titel van dit stukje en het had van alles kunnen zijn, maar is dus knuffelaars geworden. De reden is dat knuffelen een rode draad is in mijn en ons leven.

Siebe houdt er enorm van en knuffelt vaker met papa dan dat hij naar de wc gaat (hij moet natuurlijk veel knuffels inhalen), Zelda houdt van knuffelen met mama en papa en met iedereen met een hoog knuffelgehalte (met name ik en Dzjez) en dan is er nog het onderlinge knuffelen en de knuffels op de crèche.

Nou kun je vanallusennogwat zeggen over knuffels, maar ze zijn erg gezond. Volgens het boek van Dick Swaab (ik moet het nog lezen hoor, en leren lezen, en echt goed praten feitelijk ook, alhoewel dat telkens beter gaat. Met name voor de mensen die me kennen en in staat zijn mijn klanken te vertalen naar woorden. De intimi zogezegd) ‘Je bent je brein’, want als je knuffelt komt er oxytocine vrij via de hypothalamus en schijnt een belangrijke rol te spelen bij het verbinden van sociale contacten met gevoelens van plezier.

En laat plezier nou precies datgene zin wat ik het allerbelangrijkste vind in de hele wereld! Gelukkig vinden Wouter, Julia, Dzjez en Cato knuffelen ook belangrijk.

Knuffelen kun je ook met geblazen bellen uit debellenblaasdoos. Die kun je achternazitten en hopen dat je ze pakt!

Bovendien zijn de achterburen 60 jaar getrouwd en zij zagen al die ballonnen… Het was maar goed dat we vast gegespt zaten in de stoeltjes van de bakfiets, want ik denk anders niet dat we ons in hadden kunnen houden. En met onze reputatie als balonnenknappers, zouden er weinig ballonnen over zijn om het feest te vieren. Papa heeft er een stukje over geschreven. Dat lees je hier.

IMG_0494 (2)

Vandaag was ook weer een knuffeldag, want we gingen naar Hilversum. Naar de markt en naar de Toko (met papa en Zelda). De Toko wordt ook wel de Baliwinkel genoemd, zegt papa, dus heb ik als eerste toen we binnenkwamen tot 10 geteld in het Indonesisch en gegarandeerd dat je dan kroepoek krijgt. Dan maakt het ineens niet meer uit hoe lang papa aan het praten is met de baliwinkel-meneer-met-tatoeages-die-van-koken-houdt.

Daarna moesten we eerst de karrenvracht groenten fruit in de auto leggen, want daar kon je niet fatsoenlijk mee rondlopen. Toen splitsen de groepen zicht opnieuw op. Een groep sportsokken-voor-mama en een groep kado-voor-Nynte-en-Senn. Ik zat in groep 2.

Die speelgoedwinkel was een waar Walhalla! Knuffels, te veel om op te noemen, dus sleepte ik de grootste door de hele winkel heen, terwijl papa een verrassing kocht voor Zelda.

IMG_0507

Zie je wel, knuffelmania.

Maar dat is nog niet alles. Zoals de zaken er vandaag uitziet dat ik NIET naar bed ga… De kunst is dat ik gewoon doe alsof er niets aan de hand is en dan vergeten ze het gewoon.

Goed gezien, want we gaan nog naar ons eigen zoetwaterstrand-om-de-hoek. Dat is een heel georganiseer, want er moet gegeten worden, gekookt, ingepakt en vertrokken, maar Uiteindelijk zaten we op fietsen en bakfietsen, bepakt en bezakt richting het Gooimeer.

Met dit weer is het Gooimeer veel meer dan mooi weer, temeer, er weer water bij betrokken is. In eerste instantie ben ik niet van plan in het water te gaan, maar gaandeweg vergeet ik mijn voornemen en wordt eerst ontvoerd door mama die naar Siebe, Zelda, Jay en papa loopt bij ‘de balk’ en later vergeet ik nog veel meer…

Ik wordt gedwee door Zelda meegenomen om vervolgens in mijn eentje te besluiten dat water gewoon lekker is. Ik dobber samen met papa in het diepe en spreek mijn oerinstincten aan als het aankomt op zwembewegingen. Zo zie je maar weer. Als je geen paniekerige Dzjez om je een hebt, ben je tot grootse dingen in staat!

Ik moet zeggen dat dat gedoe met Jay-zonder-angst me een beetje parten speelt. Hoe kan zo’n groot klein mannetje, zo stoïcijns in het water drijven, terwijl ik denk dat de wereld vergaat.

Dat betekent op 1 of andere manier dat ik mijn angsten moet overwinnen, dus dat is iets waar ik eens diep over na ga denken.

Eerst moeten we nog volleyballen en Jay moest nog een beetje in het zand spelen met emmertjes en schepjes.

Gelukkig is de dag daarna nog niet voorbij en kunnen we eerst nog even de speeltuin met Zelda! Zelf naar boven klimmen en dan via de glijbaan naar beneden. Joepiedepoepie!

Als we terug zijn, besluit ik dat het de hoogste tijd is om nog eens lekker in het water te gaan. M’n zwembandjes had ik nog om, Zelda is altijd in voor dit soort avonturen, dus we zijn op weg.

IMG_0511

Voordat ik het weet lig ik lekker in het water spatteren en vole me een authentieke waterrat. Lekker in het water, lekker met mijn emmertje, lekker in de zon.

IMG_0514

Dat was het moment voor mij waarop ik de knoop doorhakte (en de knoop in mijn buik vaarwel wens) en voordat ik er erg in had, had ik mijn zwembroek en bandjes aan en sta tot onderaan mijn knieën in het water! Het zegt wel iets. Als zelfs ik in staat ben om dit debacle te overwinnen, dan kan iedereen zijn innerlijke angsten toch eens stevig bij zijn kladden en lurven pakken? Precies.

Ik was nog lang niet klaar met spelen, dus toen ik betrekkelijk schoon uit het water kwam, dacht ik dat er betere manier zijn om droog te worden dan de zon. Bijvoorbeeld zand…. Dat deed ik dan ook vol overtuiging!

Lekker rollen in het zand als een varken in de modder. Ik begrijp nu wat voor een bevrijdend gevoel dat geeft. Respect voor de speklapjes!

Maar daar was de dag nog niet mee afgelopen….
We hebben vormpjes gekocht om zelf ijsjes mee te maken en als Zelda in de buurt is, gebeurt dat onmiddellijk. Dus, in de vriezer lagen een paar heerlijke plastic potjes limonade heel erg hun best te doen waterijs te worden. De belofte is, dat we er na het eten één krijgen….

Dat is een goede reden om eens goed mijn best te doen. Eigengemaakte appelmoes, worteltjes (nog steeds niet mijn favoriet) en kibbeling.

Mijn HipstaPrint -1805848900-1 Mijn HipstaPrint -1805848900

 

It wie wer in moaie dei,
mei in persoanlik e oerwinning.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

 

 

H2OERA

H2OERA

IMG_0379

Dat is de eigenlijke titel, maar dat past niet in de koptekst. En nu weet je nog niet waarom de titel is wat’ie is. Nou, ik zal een lang verhaal kort houden. H2O….
Ring-a-bell?
Ring-a-Bali?

Dus wij gaan op vakantie. Naar Irene, Noa en Quyn (ik weet, ik heb het vaak gezegd) en die wonen in Bali, of eigenlijk óp Bali, want het is een eiland. En het punt met eiland is dat er in het algemeen een zee of een groot meer omheen ligt. Als je dan ineens besluit om naar huis te gaan, dan moet je…

Precies, een vliegtuig nemen, maar Irene en Noa en Quyn hebben ook een zwembad. En papa heeft uitgelegd dat het misschien wel leuk zou zijn dat wij daar samen in kunnen zwemmen. Om eerlijk te zijn vind ik dat wel een goed idee, maar, ik hou NIET van water. Zelfs als mijn tenen nat worden krijg ik het op mijn heupen, dus daar zijn nog wel wat hordes te nemen.

Ik hou ook niet van water, maar dat komt vooral omdat Dzjez het eng, onleuk en nat vindt. Bovendien is hij een regelrechte dramaqueen met de uitstraling van een hoogtezon en aangezien ik nog klein ben, neem ik dat met dezelfde dramatiek over.

Kortom, als Dzjez zijn watervrees overwint, ben ik de man die naast hem in het water drijft, dus toen papa gisteren zei: “Laten we gaan zwemmen” was ik er klaar voor!

IMG_0377

Grappig genoeg was het Dzjez die over-enthousiast reageerde, dus je kunt je voorstellen dat ik er een paar grote ogen op nahield. Dat heb ik niet laten merken, want dan ben ik het type dat meesurft op de positieve vibe.

Dus naar het zwembad en ik heb er zin in! Zoals gezegd, om een lang verhaal kort te maken (en ik ben beter in korte verhalen langer maken, dus dit is een hele uitdaging), ik heb grote sprongen gemaakt. Kijk maar:

Dat had je niet gedacht hè

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Hallooh

P1170639

Gezellig weekendje!

We gingen zaterdagochtend op de fiets naar de bloemist en daarna naar Evelyn, want die was precies vandaag jarig! Altijd op de zelfde dag als papa. Makkelijk te onthouden, en met zijn allen op de fiets. Ik in de bakfiets met mam, Dzjez achterop bij papa en Zelda zelf op de fiets. Tegen de wind een beetje, maar lekker fris.

Bij Evelyn waren allemaal lachende gezichten en toen ik gejend was en zelf kon spelen, was ik wat gerustgesteld. Grote wereld voor zon kleine  baby.

P1170633P1170622 P1170623 P1170625 P1170627

 

 

Achterop de fiets van papa is lekker op en neer hobbelen. Die heeft zijn eigen veersysteem. Fijn is dat!

Gezellig om IEDEREEN te zien, behalve de konijnen. Die bekijk ik liever op afstand… Groot, wit en heel erg harig! Ooit komt er een tijd wanneer ik het niet meer eng vind. En cavia’s, schapen, geiten, honden, poezen en varkens. Ooit.

Op de terugweg hadden we pech! De kleine regendruppels werden groot en zelfs een beetje hagel. Ach, wat nat is droogt weer op (en ik zat achterop, dus lekker uit de wind en regen!). Jay was zelfs in slaap gevallen, dat is echt zo’n bikkel hè! Hup naar boven en naar bed, en ik een paar minuten later… Zo’n dag heeft wel impact en weet je wat?

Toen ik opstond waren Senn en Nynthe en Beppe en Tessa bij ons! Gezellug! En Zelda was er ook nog, dus dubbelgezellig!

Ik heb ook lekker meegespeeld en gewaved. ’s Avonds had ik wel een beetje last om in slaap te vallen, want ik was nog wakker en ik denk dat er een nieuw tandje om de hoek komt kijken. Uiteindelijk, met veel melk en een zetpil, ben ik lekker in slaap gevallen.

Ik werd zondag lekker laat wakker (nadat ik om 6 uur nog een volle fles melk heb gehad) en toen waren Zelda en Dzjez al op. Het was een gezellige zondag met een lekker fruithapje. Want ik had al weer honger! Die groeistuipen toch!

P1170645

Gekke Dzjez heeft ook nog met me gedanst op Tsunami. Dat is zijn lievelingsliedje en hij weet het zelf te vinden! Ik zit dan gewoon in m’n stoel, maar als ik straks kan lopen….. Let dan maar eens op!

Ik heb lekke ge-aaipad en grapjes gemaakt, Niet toen ik moest eten. Toen was ik ONlief en heb lang en hard gebruld. Ik wilde niet eten en daar was mama het niet mee eens. Meer dan een uur… Uiteindelijk heb ik dan toch gegeten. Tsja, een mens moet toch wat!

P1170637

Zelda was toen al onderweg naar huis met papa. Die komt straks weer thuis.

It wie wer in moaie tiid.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Met je ogen dicht zie je ook veel

P1170258

Als je genoeg indrukken op doet kun je ze met gemak door laten echoën in je hoofd.
Dan hoef je niet je ogen open te hebben om veel te zien. Inbeelden, fantaseren, dromen. Daar kom je ver mee zegt papa. Het is ook een goede basis om grapjes te maken. En dat doe ik graag.
Ik ben al twee.
Dus.

Ik kan dat ook. Ik hoef maar te kijken naar iemand en ik wordt al heel vrolijk! Zeker als ik Siebe zie op de iPad. Ik ben dus één van die kinderen die niet beter weet dat je mensen altijd en overal onder de knop hebt. Dat wordt alleen maar meer. Straks knipper je een keer met je ogen en dan zie je ze met je bril.

P1170252 P1170249 P1170247

Ik word dan zo extreem vrolijk. Ik kijk dan wel naar Dzjez om te kijken of hij ook wel plezier heeft, nou dat kun je hem absoluut toevertrouwen. Ik zal eerlijk zijn: Ik hou van Dzjez.

Dat mag ook best wel eens gezegd worden. OK, soms zit hij er ongeluk op m’n hoofd, maar door de bank genomen zorgt’ie dat ik genoeg speelgoed heb, aandacht krijg en grapjes in m’n oren.

Ik besef me dat ik nog een behoorlijk stukje moet groeien om net zo groot als papa te zijn. En dan bedoel ik niet alleen m’n voeten. Dat zou wel heel raar zijn, zulke grote voeten en een klein lijf. Voordeel is dan wel dat je niet snel omvalt als het HARD waait.

P1170257

En dat deed het! Daarom ben ik samen met papa naar de winkel geweest om een lat te kopen en de achtertuindeur te maken. OK toen we thuiskwamen ging ik in bed (nadat we eerst naar de supermarkt zijn geweest, waar ik al racend met de minwinkelwagen door de winkel ben gegaan).

We gingen op de fiets en zo nu en dan werden we achteruit geblazen door de wind. Gelukkig zat ik vast met een gordeltje!

Ik ben ook nog met Dzjez in bad geweest en het is raar! In bad zitten is moeilijker dan op de grond. Ik plompte zo ondersteboven! Gek, maar dat komt wel. Zitten in bad.

Vanochtend hebben we samen gezongen. Nou ja Dzjez en ik kijk dan blij en Dzjez trekt m’n hand omhoog. Ik wil graag groot worden. En ondertussen is er zo veel om naar te kijken en van te genieten!

P1170268

En ondertussen ruikt het lekker in huis.

Mama maakt sticky ribs. Ik heb het nog nooit gegeten, maar wacht maar tot ik tanden heb! Grrraaauw!

P1170271

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Hillywood en Naardermeer heen en weer

P1110546

Dat was ons weekend in grote lijnen.

En oha ja, zaterdag waren we vroeg op, want hoe vroeger je op staat hoe meer je aan je dag hebt. Ik vond 20 over 6 een mooi startschot van de dag. Papa ook , nadat we naar beneden gingen, na de ijdele hoop van een flesje warme melk, ging die lag languit op de bank liggen met toegeknepen ogen, terwijl ik naar onderandere Woezel en Pip keek! Zo gaan die dingen.

En om 10 over 9 zaten we na een goed ontbijt, met z’n allen op de fiets, behalve papa. Die liep voor ons uit en het was een lekkere, mooi weer tocht. Goed begin zeg ik.

Ik heb een nieuwe auto en autobus gekregen van Evelyn en daar zit muziek in. Letterlijk! Als je op een knopje drukt dan doet’ie dat. Echt iets voor mij! Vooral de bus is m’n nieuwe lievelingsspeelgoed! Wat een mooi ding, met poppetjes en muziek.

Nadat ik een dutje had gedaan en wakker werd als het kleine broertje van de Niagarawatervallen in de lente, zijn we naar Hillywood gegaan. Papa en mama hadden elkaar daar leren kennen en we moesten boodschappen doen. Ik had een drinkbeker nodig en papa en mama hebben de boel verkend en vrienden gemaakt en ik ook.

Terwijl ik meestal in de buggy zit, zijn die momenten dat ik er uit mag, de ik-ren-zo-ver-ik-kan-en-zie-wel-hoe-ver-ik-kom-momenten. Papa laat me dan gaan, maar als ik een stipje aan de horizon word, komt’ie me toch wel halen!

In een winkel met de felste kleuren overhemden en Filini-jurken hebben papa en mama mooie dingen voor zichzelf gekocht en ik ben de nieuwe beste vriend geworden van Gosse. Hij en z’n vrouw stoppen er mee en hij is natuurlijk een echte Fries. Direct een band met papa! Jammer dat ze stoppen. Hij ging gezellig met me naar buiten, terwijl papa en mama om de beurten iets pasten.

Ik had geluk dat ik niet opgesloten raakten want vlak voor m’n neus ging ene groot hek dicht. Als dat vlak achter m’n billen was geweest, zat ik aan de verkeerde kant. Maar dat is niet zo, dus waarom er over piepen! Op het terras in de zon, omringd door aardige mevrouwen, dronk ik uit m’n nieuwe beker. Dat smaakt beterder. Het was zo gezellig dat we moesten rennen om vervolgens niet opgesloten te raken in de parkeergarage! Die ging om 6 uur dicht. Nou ja!

We hebben het gered en in de auto ben ik in slaap gevallen van al die avonturen!

Toen papa me wakker maakte, kwam ik uit een vreemd land en had geen idee wat er gebeurde of waar ik was. Nu weet ik het wel weer.

 

Zondag
zijn we opnieuw gaan fietsen en deze keer helemaal rond het Naardermeer! Mooi, weer, eerst heen en toen weer, via de andere kant. ik was niet in m’n hum en vooral wat uit m’n doen. Koekjes, en water hielpen niet. Rozijntjes waren van korte duur en sussende woordjes werden vage lettergrepen in het luchtledige.

IMG_6502

Maar hoe dan ook, het was een mooie tocht.

Thuis kwam de aap uit de mouw en bleek dat ik opnieuw erg moe was.

Ik niet. ik ben vooral hongerig. Van al dat gereis, verbrand je veel energie en die moet aangevuld worden. Niet alleen in de breedte, ook in de lengte. Ik zal wel in één of andere overgang of wisseldag zitten. Die komen en die gaan.

Verder babbel ik HONDERUIT! Het is maar goed dat de oren van papa en mama goed vast zitten, anders waren ze er spontaan afgevallen.

Hillywood was leuk. Dan zie je nogal wat gezichten voorbijkomen. Ieder koekeloert even om het hoekje en niemand is onaardig. De wereld is een mooie plaats, zeker als je in een kinderwagen zit. Zouden meer mensen moeten doen.

P1110538

Als ik honger krijg, vraag mama of ze op een bankje voor een winkel mag zitten en dat mag. ook al lieve mensen en dat komt goed uit, want ik heb honger (die zag je niet aankomen hè!).

Ik heb 2 uur geslapen en werd deze keer wakker als een vriendelijke moesson in een tropisch regenwoud, alleen oe-oe-aah-aah-de ik niet zoals een aapje, m’n stem was nog wat rasperig. Dan klinkt Helicopter ineens een stuk minder hoog!

Nou ja, ik heb lekker gespeeld en goed gegeten terwijl ik Meneer De Uit kijk. Leuk beest, maar ik heb nog geen idee waar hij het over heeft.

P1110543

Van Siebe begrijp ik wel veel, die was terug van kamp en had veel te vertellen! Wat een superavonturen in het Duitse Kanton van België. Zwemmen, Deathrides, tostis met kaas, waar de kaas tussen uit was, onweersbuien en slapen in een lege garage. Het kan niet op. Hij zegt dat’ie bruiner is dan papa… We zullen het zien!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

De jarige Beppe en de Strandkoning

P1110079

Vandaag was Beppe jarig en die werd al weer 63! Dat is zo knap en maar goed ook, want ze ziet er anders veel te jong uit voor haar leeftijd. Dat vindt de hele wereld.

Een bijkomend voordeel is taart en gebak (voor mij is dat verschil niet helemaal duidelijk, want de meest taart is gebakken, maar sommig gebak dan weer niet en eigenlijk maakt mij dat niet uit, want het is allemaal zoet en lekker!) en bezoek.

P1110097

Geen moment alleen dus deze ochtend. Niet alleen kwamen Irene, Tessa en Evelyn met aanhang, er kwam ook nog een nichtje van papa! Ingrid en dat kwam dan weer goed uit, want er moest een familiefoto gemaakt worden. Zo veel mensen op een foto! Dat valt bijna uit het frame-pje!

Ik ben met de kinderen naar de Waddenzee gaan kijken op de dijk. Dat is fijn, want zo hoef je niet op zoek naar vriendjes, die heb je gewoon en je noemt ze familie.

IMG_6281

Als we op een rij gaan staan, zijn we een ongelooflijk stijgende lijn, met Siebe aan het eind en Jay aan het begin (als hij kan staan). En dan staan er 10 op een rij. Die Beppe toch, zoveel grote kleinkinderen!

P1110101

Als we samen zingen hoor je het tot in het begin van de Dorpstraat en als we hoera roepen tot in Harlingen!

’s Middags zijn we naar het strand geweest in de bakfiets. Wij allemaal, dus ook Jay die voor het eerst zand tussen z’n tenen had. Gelukkig hadden we een tentkoepel van Beppe, anders was Jay zo de duinen ingewaaid!

Dat denk ik ook!

Zo veel wind, maar dat maakt wel dat de golven lekker klinken. Ik hoorde de wind tegen de tent en lag zelf lekker in de zon.

IMG_6287

Ik vind het niet erg dat ik (nu) de kleinste ben hoor. Dan krijg je ook veel aandacht, maar het belangrijkste is dat ik er ben. Ik bedoel maar, wie had daar nu op gerekend!

P1110106

Vorig jaar waren Papa, Mama, Zelda en Dzjez en de hele familie hier ook en toen vond iedereen het al bijzonder dat Dzjez er was. Geen haar op niemands hoofd die er aan dacht dat ik er nog zou zijn. En zo zie je maar, uit geen gedachte kunnen mooie dingen komen.

Die kunnen ook uit het zand komen. Met een schep en wat inspanning is er ineens een kasteel! Dat moet ik onthouden, want als ik later groterder ben moet ik samen met Jay ook een kasteel bouwen. En een stal voor onze paarden….

IMG_6284

Ik voel me als een koning op het strand en doe net alsof ik er al jaren kom (wat technisch natuurlijk niet kan, want ik ben al 1 jaar en 7 maanden of zo). Lekker in de duinen rollebollen en in het zand spelen.

Siebe was even helemaal zand! Alleen zijn hoofd was nog zichtbaar en ik was heel even bang dat de rest niet terug zou komen. Gelukkig kwamen hoofd, schouders, knie en teen, knie en teen, na een stevige grom weer tevoorschijn.

IMG_6288IMG_6289IMG_6290

Pfff!

Daarna zijn we naar ‘De Bolder’ gegaan. Ik heb daar van iedereen wat gesnaaid en stukken sparerib afgekloven met klodders appelmoes er op en een glas limonade leeggedronken mét een rietje, alsof ik dat m’n hele leven al doe. Nee, laat mij maar gaan, ik red me wel en zal niet omkomen van de honger!

IMG_6298 IMG_6294

Ik heb het gehouden bij melk-van-mama en ging van armen naar armen. Ik heb een rijk leven, al zeg ik het zelf. Ik kijk iedereen diep in de ogen en lach wat af.

Uiteindelijk zijn Dzjez en ik samen met mama naar huis gegaan. Ik was best moe, maar Dzjez was moeër! Die was op, dus ik schrijf het stukkie even af.

P1110117

Ik heb nog gezellig even met mama samen achter in de tuin gezeten en de laatste zonnestralen opgepikt, genietend van het uitzicht.

It wie wer in moaie dei

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Elvis Dzjezley en B’Pao

P1070852

Het was een pyama-dagje.
Een dagje zonder dat ik m’n kleren aan te trekken.
Zo lekker zondags.

Papa en Mama willen me goed opvoeden, dus moet ik in het weekend naar de Highwaymen luisteren. En dat vind ik leuk. Maar deze ochtend was het ook Elvis en toevallig had ik een romper aan met zijn naam. Toeval?

In ieder gaval was het voor mij een aanleiding om te dansen. En dat doe ik graag. Zodra ik muziek hoor begin ik te bewegen en met m’n bips te wiebelen. Muziek is leuk en Elvis ook!

Daarna ging de telefoon. Nou ja, de Feestaaim-bel. Het was Zelda en dat is toevallig! Want we hadden haar net nog gehoord toen ze het verhaal van Nijn en Oom Vliegenier voorlas. Dat had ze namelijk opgenomen. Met wel 3 verschillende stemmen. En nu was ze daar in het echt. Ik was blij om haar te zien en we hebben liedjes gezongen en ik heb Kiekeboe gedaan. Feestaaimen is cool. Ik hoop dat ik haar nog kan zien voor ze op vakantie gaan!

P1070546P1070547Ik heb ook een mysterieus woord. B’Pao, B’Pao.
Ik zeg dat de hele dag, en papa en mama kijken me met grote, niet begrijpende ogen aan, en om eerlijk te zijn, ik weet eigenlijk ook niet goed wat het betekent. Daarom blijf ik het maar zeggen, wie weet, daagt het.

Daarna ben ik gaan slapen Om een uur of half 12 en werd wakker om half 1. Ik was toen onblij en het heeft best lang geduurd voor ik weer Dzjez was. Raar hè! Ik denk dat het komt door de continue snotstroom die ik heb, afgewisseld met hoesten. Dat is niet grappig.

De middag was gezellig. Ik heb wat gegeten en wat gespeeld en formule 1 gekeken met papa. Eefjes maar, om hem een goed gevoel te geven, want ik vind dat maar saaai, die autootjes die telkens hetzelfde rondje rijden.

P1070856

Eigenlijk kabbelt de middag wat voorbij en ben ik om half 4 weer moe. Slapen is GOED zegt mama dan. Deze keer ook een uur en weer werd ik wakker met een boze afdronk…. Ook nu had ik weer even nodig om op gang te komen. Nee, veel slapen heb ik nodig, want straks komt m’n broer.

Alles is klaar en mama heeft nesteldrang. Ze heeft alles opgeruimd en klaar gezet, de vloer is gezogen en gedweild (nee, dat heeft papa gedaan, want mama mag dat nu niet!).

Ik ben benieuwd of ik morgen nog enigst kind ben…

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.