Ik kan er lang en breed over zijn of hoog en laag, of diep en oppervlakkig, maar de topic van vandaag was het bezoek van Olpa en Olma.
Dat was een heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeele lange tijd geleden dat ik die had gezien. Dus is het herontmoeten, want als je baby bent, leef je bij de dag en geniet je van het moment. Het geheugen werkt basic en over de toekomst denk ik nog niet na, simpelweg omdat ik daar nog niet over nadenk.
In het hier en nu leven heeft dan ook grote voordelen, want je maakt je nergens zorgen over, behalve dan of ik wel kan en mag staan (en of ik honger heb of niet, maar dat is ook momentafhankelijk). Lekker ZEN dus. Misschien word ik later wel een Zen Dzjez, klinkt in ieder geval al goed of misschien beter: Eén Dzjez, twee DzjezZen… Me, myself and I. Drie dus.
Ze waren er al om 11 uur en daarmee was het wel duidelijk. Zij hebben er zin in. En wij ook. Ze hebben zelfs een kadootje voor me mee genomen. Een Kiel. Oftewel een soort jas, die we geen jas willen noemen. Hij is op de groei, dus met omgeslagen mouwtjes, kan ik er best in.
Lekker voor als het wat kouder wordt. Ikzelf heb het niet snel koud, trouwens. Het is meer voor ‘anderen’ die het koud krijgen als ze naar me kijken. Plaatsvervangende kou dus.
In ieder geval, naast het te verwachten en gebruikelijke knuffelen, lachen, tillen en ooh’s en aah’s, zijn we naar het centrum gegaan om boodschappen te doen. Ik ging met Olma en mama mee en papa met Olpa, of omgekeerd, dat doet er niet zo veel toe.
We hebben lekker dingetjes gekocht, waaronder alweer een grote bus poedermelk voor mij. Jaja, ik drink lekker door, hoor! Daar komen we nu pas echt achter. Over doordrinken gesproken, ik vind een boterham in de ochtend ook errug lekker. Die gaat er na een flesje melk in als koek, nou ja, koek, brood dus! Gaan we een gewoonte van maken, want dan kan ik er lekker tegen aan.
Toen we thuis kwamen heb ik even een showtje gegeven rond-de-tafel-lopertje. Ik kan dat tegenwoordig. Op die manier loop ik dus overal naar toe (eigenlijk kan ik er ook naartoe kruipen en dat zal sneller zijn, maar is per definities voor baby’s dus niet voor mij!) Zonder angst en zonder zorgen, dat krijg je met DzjezZen die in het hier en nu leven.
Daarna nog even lekker papa geplaagd. Lachen is dat, dan ga ik hem zoenen en in z’n oor blazen. Ik weet dat hij daar niet tegenkan maar het zelf altijd bij Siebe doet. Ik doe dat dus nu terug voor Siebe.
Siebe en Zelda zijn trouwens onderweg terug uit Frankrijk en moeten maandag al weer naar school en Siebe heeft daar helemaal geen zin in! In volgend weekend wel, want dan ziet hij mij weer en ik hem en Zelda. Dat zijn nog eens vooruitzichten!
Ik ging al naar bed voordat Olpa en Olma terug naar huis gingen. Dat kan 3 dingen betekenen:
1. Of ik ben vroeg naar bed gegaan:
2. Of zij zijn laat weg gegaan;
3. Of geen van beide!
Geen van beide dus. Want als het gezellig is, dan blijf ik er graag bij en dat doe ik op een vrolijke manier! Zo ben ik.
It wie wer in moaie dei.
Dzjez & Jay 