Vandaag was een fijne dag, want ik heb na heel lang aarzelen een konijn geaaid.
Tot die tijd was ik dat echt niet van plan (en eigenlijk daarna ook niet) en ik weet niet wat het is. Op zich zijn konijnen een soort echte Nijntjes en is er dus niets om bang voor te zijn, maar ik heb dat toch.
Je weet niet hoe groot de tanden zijn in de mond van een echt konijn. Die kunnen wel een halve meter zijn of zo. En als’ie dan ineens denkt dat ik bijvoorbeeld een stukje sla ben…. Precies, ik bedoel maar.
Maar uiteindelijk, in een ogenblikje (als je niet had gekeken, had je het niet gezien, zoals de eerste keer toen ik een klein aaitje gaf) was het gebeurt. Ik heb in volle overtuiging dit monstrueuze KONIJN geaaid, en het viel best mee.
Aan de geiten ben ik niet toegekomen en van de kippen trek ik me niks aan.
We waren op het jaarlijks feessie van de crèche en dat is leuk dus.
Binnen heb ik heerlijk gezongen. Dat is echt één van de lievelingsdingen die ik doe. Ik ben daarin heel ‘eager’. Als ik de kans krijg, terk ik aan één of andere broek en begin te dansen. Als ze ‘geïnspireerd’ zijn gaan we zingen en anders doe ik iets anders. Zo ben ik.
Het is leuk om Dzjez als broer te hebben. Die is altijd gezellig en altijd bezig en als er iets is met mij roept hij de mensen om het op te lossen.
Ik moet zeggen dat ik veel gezichten boven de wieg of wipper voorbij zie komen en op de achtergrond wel eens ‘gezellige’ discussies. Discussies over wie mij het flesje gaat geven. Geloof het of niet, ik begrijp niet waarom en geef weer één van m’n grote glimlachen weg.
Ik heb wel gemerkt dat mensen dan ineens een stuk vrolijker kijken.
Het was fijn op het feessie, want Olpa en Olma waren er ook en ik heb lekker bij Olma buiten gezeten. Op een soort troon en dan kan ik de dingen goed overzien.
Hey, en ik vind het leuk dat jij mijn broer bent. Zo één waar ik voor kan zorgen, want jij kunt nog niet goed lopen. En samen hebben we dan weer Siebe en Zelda! En over Siebe en Zelda gesproken, die komen morgen, voor de vakantie! Gezellig, heb er nu al zin in!
Trouwens, voor het feessie heeft mama 2 cakes gebakken. 2! En ik mocht de lepel aflikken. En ze heeft ook nog tomatensoep gemaakt. Het rook dus als een waar kookparadijs in ons huis. Dat zijn goede dagen.
Ons feessie was om een uur of 6 afgelopen, maar papa en mama hadden daarna nog een feessie of zo, want Olpa en Olma gingen oppassen. Dat slaapt fijn, het idee dat zij beneden zitten te wachten tot ik een geluid maak!
Maar ik was te moe om dat te doen…. Ik ben als een blok in slaap gevallen.
Ikke niet, ik heb gezellig bij ze beneden gezeten. Was wel een beetje in de war van het flesje en 2 superlieve, maar normaal-niet-flesje-gevende-mensen. Dat was dus even wennen.
Gelukkig kwamen papa en mama, drijfnat door de regen (want ze waren op de fiets), en behoorlijk laat, maar met een superblije lach op hun hoofd thuis.
Ach ja, dan is alles weer goed hè!
It wie wer in moaie dei.
Dzjez & Jay 