Er is dus iets aan de hand met mijn oog. Of eigenlijk ogen.

Om te beginnen met m’n rechteroog, dat is bruin en dat is raar. Eigenlijk worden alle Westerse baby’s geboren met blauwe of blauwgrijze ogen. Ik niet dus.

De mijne zijn bruin, dus ben ik benieuwd in welke kleur die nog gaan veranderen. Bij Dzjez zijn ze groenbruingrijs.

M’n andere oog is een ander verhaal, dat is op zijn eigen manier bezig te leren knipogen. Bekijk dat vooral in de slideshow.

Wat mijn dag verder betreft? Ik heb mn best gedaan om overal door heen te slapen en dat is gelukt. Het was een lekkere lange dag. Daar geniet ik van en mama ook. Die kan er niet genoeg van krijgen met mij op haar borst en ik eigenlijk ook niet.

Mijn dag was ook mooi.

Ik heb lekker gespeeld en gekeken in de zon naar papa, want die heeft de wortels van de boom uit de grond gehaald en dan kom je er achter dat er veel wortels aan een boom zitten. Net zo veel als de bovenkant van de boom.

Christel kwam ook nog, dus was het maar goed dat ik 2 minuten geslapen heb. Dan is mama niet te lang alleen en kan ik gezellig doen en laten zien hoe ‘flink’ ik ben.

Ik kan namelijk heel lang alleen en doodstil spelen. Echt heel lang. Totdat ik naar mama toeliep met een groot stuk pure chocola in m’n mond. Ik had ontdekt hoe je de kast open kunt krijgen en daarin dan weer de schaal chocola ontdekt…. Flink hè!

Wat ik ook kan tot grote verrassing van iedereen, inclusief mezelf, is blokken stapelen. Legoblokken om precies te zijn. En poppetjes er op zetten, inclusief de poppetjes die er eigenlijk niet op horen. Die zet ik dan heeeeel voorzichtig, met veel geduld neer.

Ik stop ze ook in een veewagen en roep dan hard toetoet. Die poppetjes moeten toch ergens naar toe? Ik breng ze! TaxiDzjez

Dus, lachen is belangrijk, daar krijg je energie van en jaag je de negatieve dingen zomaar uit je hoofd. Mama en ik kunnen goed lachen samen. Ik denk dat ik haar binnenkort MMMMaMMMMaa ga noemen.

Ik kan het al lang hoor, maar vind de reactie zo grappig! Als ik niet oplet, roep ik de hele tijd Mama, Jay, Mama, Jay en dat hoort papa dan en dan roept hij mama en dan…. Papa dus.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Ik had vandaag zin om te knuffelen en dat heb ik dan ook gedaan.

Ik zag Jay, riep Jay en wees naar Jay en mijn bedoeling was dat ik hem op schoot kreeg. Dat is wat ik wou en gelukkig begrepen papa en mama dat ook. Ik mocht Jay dus op schoot.

Ik vind Jay zo lief, ik wil hem constant aaien en kusjes geven, ik weet iet wat ik heb, maar het is echt waar. Ik ben blij dat hij er is.

En ik ben blij dat hij er is.

Ik kan me amper een betere broer wensen dan hij. Niet dat ik veel vergelijkingsmateriaal heb, maar met iemand als Dzjez heb je dat ook niet nodig.

Ik moest wel verschrikkelijk hard van binnen lachen toen Dzjez het ene moment in al z’n enthousiasme op de bank stond te kijken naar mij terwijl ik aan het drinken was en het volgende moment hoor ik een harde TOK en zie één been omhoog steken.

Dzjez was achterover van de bank gekukeld!

Ik hoorde één brul en daarna stond hij weer op en was al weer aan het lachen. Dat is zo Dzjez.

Het was een beetje gemeen weer. De zon scheen soms, maar als’ie niet schijnt is het best koud. Gelukkig lag ik goed ingestopt in de wieg buiten en voelde ik geen centje pijn.

Het leven is mooi.

Zo is het!

Bij het ontbijt heb ik geleerd hoe  je muziek kunt maken door met de handen op de tafel te kloppen. Dat is een soort dansen met je handen en dansen is fijn en bevrijdend.

Papa en ik zijn nog een blokje gaan fietsen op de bakfiets Ik voorop met de wind in de haren. Ik heb nog geprobeerd de wind te pakken met m’n handen, maar die is snel en vluchtig.

Ik heb een mooie dag gehad en veel gespeeld. Ik had bijvoorbeeld een bakje en vroeg papa die te vullen met water, zodat ik mijn eendje kan laten zwemmen. Dat heb ik wel 5 keer gedaan want het eendje spettert en spattert nogal. Het is een ontstuimig eendje, KAAK-KAAK.

Papa heeft me ook met het kussen geslagen en ik val dan om.

Dat is een grap hoor, ik val expres

Na zo’n lange dag is het goed eten, ik heb een grote bak op plus yoghurt met vla, dat is een heerlijke combinatie. Mmmm, maar mama kan ik nog niet zeggen 😉

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Want als je niet danst krop je het op en dat is zonde van de pootentsji-eele energie. Dansen is één van die dingen die energie kost, maar veel meer energie oplevert. Energie voor de ziel.

Ik hoor hoor vaak muziek. Gewoon in m’n hoofd, die is er dan ineens en dan ga ik dansen. Ik word daar heel vrolijk van. Ik doe dat ook als ik de muziek in het echt hoor via m’n oren hoor.

We zijn met z’n allen boodschappen gaan doen in de Maxis en ik mocht in de winkelwagen zitten. . Ik ben een tovenaar met echte magische krachten. Ik roep hocus pokus HOI en tover daarmee een grote lach op het gezicht van nietsvermoedende mensen. Pure magie.

Het was een lange winkelkarrenrit, want we moesten veel boooooooodschappen doen. De kar hing er van door z’n assen. Gelukkig kon ik hem recht houden.

Toen we klaar waren gingen we een visje eten en ik mocht uit de kar. Ik hoorde muziek en dat was in dit geval het startschot om eens goed aan de wandel te gaan. Gewoon weg. Ik kijk wel even achterom, maar meer op papa en mama gerust te stellen en dan loop ik de Hema in. Weg.

Papa was daar ineens om me mee terug te nemen, maar dat is is voor mij een bron van inspiratie op het moment dat we terug zijn. Ik hoor weer muziek en deze keer ga ik door de deur naar de centrale hal. Daar kon ik weer goed kontenkijken. Zo veel mensen en geen angst, rustig zingend.

Dat is ook wat die mevrouwen al lachend zeggen als papa me weer komt ophalen. Deze keer zet hij me in de winkelkar.

Ik ben in m’n hoofd minstens zo avontuurlijk, maar lig rustig in de maksikoozie. Rustig te slapen en de wereld aan de binnenkant van m’n ogen te bekijken.

Geen kik heb ik gegeven en we zijn zeker tweeëneenhalf uur onderweg geweest. ALs het maar beweegt, ben ik rustig.

Thuis heb ik eerst wat gedronken en daarna bedekt in de zon gelegen. Heerlijk, dat slaapt ook zo geweldig. Ik ben een echte slaapverslaafde. Ik geef het toe en ooit begin ik wel met afkikken, maar voorlopig geniet ik er te veel van.

Ik hoor Dzjez gezellig op de achtergrond keuvelen, lachen, hard praten, huilen en bezig zijn en dat is rustgevend. Zo’n broer gun je iedereen.
En ik heb er één.

En ik heb gevlogen, in de armen van papa. Hoog in de lucht ziet alles er heel anders uit! Dit is ook een onderdeel van de ridderopleiding. Op die manier leer je al jong dat je nooit bang hoeft te zijn.

Tsja, thuis, mama heeft nog even geprobeerd me in bed te doen, maar de zonnestralen schijnen dwars door m’n gordijnen en kietelen me onder m’n neus. Dat kun je niet negeren. Papa heeft me dan maar naar beneden gebracht.

Ik heb me reuzevermaakt en m’n benen ook. Eerst waren ze schaafplekkenloos, maar door m’n enthousiasme aan het eind van de dag niet meer. Arme benen! Mij hoor je niet klagen hoor. Ik val en sta weer op. Zo ben ik.

Met die zon komt er ook extra en meer en mooie muziek, dus meer reden om te dansen. Met de deuren open is het huis een groot speelterrein.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Dat was mijn dag vandaag.

Rustig aan, maar wel veel beleeft. Ik heb een goeie nacht geslapen en niet veel wakker geweest, dat is goed voor mij en voor mama en papa. Ik kom langzaamaan in mijn plooi en wordt minder babietje en meer baby.

We kregen vandaag bezoek van Angelique, Danique en Luca. Dat was een verrassing, want ik had hen nog nooit gezien en zij mij ook niet! Dan is een bezoek de beste remedie. Ik kreeg een mooi kado voor als ik groter ben: Een Auto!

En Dzjez ook, maar daarover later meer.

Er zijn nog twee momenten die ik moet bespreken.

1. De lach
Ik zat heerlijk bij mama op schoot en we keken elkaar indringend aan. Dat is een fijn moment. Goed kijken is veel zien. En zeker als ik naar mama kijk, die is mooi om naar te kijken en toen moest ik ineens lachen.

Mama schrok zo, die kreeg tranen in haar ogen.
Dat hoeft niet hoor! Ik ga het echt nog wel vaker doen, dat beloof ik. Ik moet alleen eerst even begrijpen hoe dat precies werkt, de lach in m’n hoofd omzetten een lach op m’n mond.

2. De elektrische wipper
Dat is een fascinerend ding. Eerst lig je er gewoon in en dan gaat de knop om en bibber je als een oud mannetje. Daar boven op is er de interactie met de elementen die aan de boog boven m’n hoofd hangen. Als ik die aanraak, begint er een muziekje te spelen. Een baby zou van minder gestressed raken…

Niets is dan weer minder waar, want ik val gewoonweg in slaap. Het werkt dus toch.

Ik was dan weer vroeger wakker dan anders, 5 uur om precies te zijn, maar dit werd handig geblust met het restant van de melk door papa. Gelukkig voor mij sliep ik daarna lekker door tot 7 uur.

Ik werd wakker met de boze boog.
Dan trek ik m’n rug helemaal krom en ben boos.
Ik weet niet waarom. Soms denk ik dat ik dan vorige levens van me afschud.

Papa pareerde dat vandaag handig door me naar de badkamer te maneuvreren en me op te laten warmen in bad. Daarna had ik dan weer alle aanleiding mezelf onder de jam te smeren.

Ik kan ook ieieieieie zeggen en dan zie pas hoe groot m’n tanden zijn!

Vandaag was het crèche dag en daar kan ik kort over zijn: Het was leuk, ik heb 2 boterhammen gegeten en een half uur geslapen. Het was koud toen we heengingen en de zon scheen warm op de terugweg en het is gek wat de warme zon doet met je humeur. Je wordt er vrolijk van en energiek.

Ik hou van de zon.

Thuis heb ik met mama het kadoo vanLiek uitgepakt en het is ook een auto! Tuut-Tuut! Dat weet ik, net als Blup-Blup voor een vis. Ik stel die woorden een beetje uit, omdat ik het denken zonder woorden niet wil verleren. Het is iets wat papa al weer lang geleden heeft gezegd: Denken zonder woorden. Het is een kunst die baby’s en dreumesen hebben en kwijtraken zodra we woorden leren kennen.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Als grote broer kun je soms geen dreumes zijn.

Vooral als Jay er bij is en begint te huilen. Dat doet hij als hij honger heeft. Maar hij is ook een behoorlijke luiervervuiler, dus moet’ie soms even wacht. Dat vind hij niet, leuk dus troost ik hem. Daar wordt hij rustig van. Zo ben ik. En hij op zijn manier.

Daarna heb ik voor de tweede keer ontbeten. De eerste keer was met papa en de tweede keer met mama. Tsja, als die aan het eten is dan lust ik ook wel een extra hapje brood. Haar brood. Het is gek, maar het brood van iemand anders smaakt altijd beter!

Ik heb papa niet veel gezien, want hij was ana het werk, maar toen ik hem zag leek het net of z’n hoofd groter was geworden…. En toen ik nog eens keek, leek het ook alsof hij grotere oren had. Gek hoe een mens in zo’n korte tijd kan veranderen!

Uiteindelijk kwam ik er achter dat hij naar de kapper was geweest. Tsja, veranderd het perspectief compleet.

Over perspectief gesproken, als je van beneden naar boven kijkt, is Dzjez een reus. Maar als ik op gelijke hoogte ben ook. Hij is eigenlijk gewoon m’n grote broer en dat zal hij altijd blijven. Ook als later blijkt dat ik groter ben dan hij. En dat weet je maar nooit.

In ieder geval drink ik er tegen aan om er voor te zorgen dat het daar niet aan ligt! Voor de rest slaap ik ook veel, want dan groei ik dus. OK, ik ga binnenkort ook minder slapen en leren draaien, zitten, kruipen en staan en zo, want dan kunnen we ridderdingen doen en zo.

Wat ik volgens lij ook gedaan heb is gelachen naar Olpa. Dat is de eerste keer en zeker op de foto!

Ik weet nog niet zeker wat ik doe en hoe ik het actief moet herhalen, maar het begin is er, en zoals met alle dingen, zonder begin is er niets. Ook geen einde.

Ik heb heerlijk in de buitenlucht gelegen. Dat is heerlijk, ik hou van de lente. En de zomer!

Ik ook! Ik heb de hele dag buiten gespeeld en heen en weer gelopen Als alle deuren open staan is et een heerlijk speelveld en als Olpa, Olma en mama er ook nog eens zijn, dan is er aandacht en blijdschap genoeg. Dan vermaak ik me zo!

ik had ook nog een toetje. Letterlijk, een toegift, ik mocht samen met Olma zelf de yoghurt op eten. Mijn mond, mijn tong, mijn maag en m’n hele gezicht heeft daar van genoten. En ik zelf ook. Sommige mensen kopen dure zalfjes om er jonger uit te zien, nou ik niet dus (ok, ik ben ook nog wel jong, maar toch!)

Oh ja, ik ben wle een beetje verdrietig, want ik ga Olpa en Olma een tijd niet zien…. Ze gaan op vakantie. 4 weken neer Duitsland en ander Verweggistanlanden. Met de caravan. Ik weet nu al dat ze met GROTE verhalen terugkomen. Ik heb ze belooft de blog teblijven schrijven. Zo blijven zij op de hoogte en heb ik iets te doen!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

De nacht was korter dan papa en mama gehoopt hadden, ondanks het omkoopflesje. dat heeft me nog een nog 2O minuten zoet gehouden. OK, ik geeft het toe, het gevolg van die korte nacht was wel een chagrijnige Dzjez.

Niet alleen ik heb daar last van, ook papa, het brood, het vorkje, de boekjes en de puzzels.

Geen van allen is dan mijn grootste vriend en ik zit mezelf dus in de weg; Maar goed, ik heb wel gegeten, ben wel op de bank geklommen, heb wel op de knopjes van de afstandsbediening gedrukt en op die van papa zijn computer.

Om half negen, heeft papa me, nadat ik op de vraag “zullen we naar boven gaan?” ja had geantwoord, naar boven gebracht, waar ik eigenlijk weer terug naar beneden wilde. Papa was meegaand, totdat het ritueel zich herhaalde. Hij heeft me toen maar in bad gezet, ter opwarming en afleiding, nadat ik Papa (die eigenlijk mama is en Jay had begroet.

Op slinkse wijze had hij ook een arm flesje melk in m’n kamer gesmokkeld, dus na een warm bad, was het een warm flesje en die combinatie heeft me gevloerd.

Ik werd uitgerust en vrolijk wakker en keek papa lief in z’n goeiemorgen-ogen, waaruit ik afleid dat hij een dutje gedaan heeft.

Klopt!

Ik heb hem binnen horen komen, maar was net niet in staat m’n grote hoofd op te heffen en over de rand te kijken. We hebben met z’n allen geslapen. dat kan op een vrije dag. Dus.

Over randen gesproken, ik ben er vandaag vaak over heen gegaan. Een regelnachtje, zegt mama, ik zeg veel trek, maar het effect is hetzelfde. Vaak wakker, veel drinken.

Voor de zekerheid hebben we een bandje van mijn stembandjes gemaakt. Voor later, dan kan ik als ik groot ben horen hoe ik klonk toen ik klein was. Het huilen is gespeeld hoor…!

Verder ben ik rond de middag in m’n kinderwagen gegaan, op weg naar de Vesting om koning(innen)dag te vieren. Ik heb er niks van gemerkt. Ik heb geslapen, dat doe ik vooral overdag.

Ik heb niet geslapen. Ik zat keurig in m’n wagen en keek vrolijk om me heen en kreeg ineens een Smurfin van een jongen! Super, die heb ik goed vastgehouden.

Oh ja, ik ben betrapt!
ik was in de slaapkamer van papa en mama en wat aan het zingen en naar mezelf in de spiegel aan het kijken en zei wel 4 keer achter elkaar “MaMa, MaMa, MaMA, MaMa”, en ik hoor papa zeggen Hey! En van schrik zei ik toen weer papa, maar het zit er aan te komen…

Wat veel mensen zeg en als je die van beneden bekijkt, je vooral naar de konten zit te kijken. Dat wordt alleen maar erger als je zelf gaat lopen. En dat moest nadat ik een kwartier in m’n wagen koekjes had zitten eten, terwijl papa en mama gezellig stonden te kletsen met de mensen uit de buurt.

Een brok energie en ontdekkingskracht kun je natuurlijk niet te lang vastgegespt houden in een wagen, dus op avontuur! En dat deed ik. Zonder om te kijken de mensenmassa in, links en rechts een handje geven, met als doel ver weg. Ik heb ook nog een beetje gedanst, maar het liedje was te rustig en niet echt mijn ding.

Papa en mama kwamen dan ook regelmatig achter me aan om mee te ontdekken. Logisch, tot het moment ik een kier zag. De kier van de deur van een café. Ik ben zeker 3 minuten spoorloos geweest, totdat mama me bovenaan de trap in cafe Dentes vond. Tsja, gezelligheid zit diep in m’n bloed. Mama was verschrikkelijk opgelucht, samen met haar tafelgenoten.

Ik vond ook nog een oranje aureool.
Een teken aan de wand.
Een juweel op m’n hoofd 😉

Uiteindelijk was de dag lang en de terugweg ook. Te lang om het wakker tot een einde te brengen. Wel schrikken als je dan hroizontaal wakker wordt! Dat was niet m’n inslaappositie…. Enfin, er zijn geen ongelukken gebeurd.

Zo’n dag vol oranje is ook wel vermoeiend. Zeker als papa me dan nog eens meeneemt in de wasman ook. Poeh hee!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Het vervelende van groeien is dat hoe meer je kunt hoe minder je mag.

Bijvoorbeeld:

1. Ik kan op de bank klimmen, maar mag niet alle zakdoekjes uit de doos trekken en in de rondte strooien.
2. Ik kan trap klimmen en boven aan gezellig naar mama zwaaien, maar dat mag niet en word ik snel opgepakt.
3. Ik kan op de stoel klimmen en op de toetsen van de computer van papa, maar daar wordt hij heel erg onblij van.
4. En ik kan bij de afstandsbediening en op alle knopjes tegelijk drukken, maar dat wordt niet op prijs gesteld.

Gelukkig zijn er ook dingen die ik kan en ook mag, zoals m’n brood zelf opeten totdat de jam tot achter in m’n nek zit en de vloer er uitziet als de vloer van een rituele slachtplaats (met jam dan hè en ik geef toe ik overdrijf een beetje).

Er zijn aan de andere kant dan ook weer dingen die ik kan, maar daarna helemaal niet leuk vind, zoals met m’n dunne vingers door de kier van de met kindersloten beveiligde keukenla, waar ik dan een schort uit pulk. Mama trekt mij die dan aan en dat vind ik helemaal niet leuk! Dan zijn mijn tenen plotseling langer dan mijn vingers.

Over lang gesproken, ik ben vandaag officieel 56,3 centimeter. Dzjez was op de zelfde leeftijd 57 centimeter en zo zie je maar weer dat ze in Dronten niet kunnen meten.

Hij was wel beduidend en duidelijk zwaarder dan ik, 350 gram om precies te zijn en ik woog 4420. Nu is 350 m’n lievelingsgetal want 3+5+0 is 8. En het gekke is dat mijn hoofd dan weer groter is. 40,6 centimeter, terwijl Dzjez 38 had.

Zo zie je maar weer, het maakt niets uit. Het gaat om de inhoud ;-))

Het was een gezellig uitje met mama, waarin ik al vast een voorschotje neem op koning(innen)dag in m’n oranje maksikoozie. Kijk mij eens stralen, die kleur staat me goed. En wie had dat gedacht toen mama, papa, Siebe en Zelda vorig jaar over de koninginnedagmarkt in het zonovergoten Dronten liepen. NIEMAND!

En zo zie je maar weer. Zeg nooit, nooit, maar altijd misschien. Alles kan.

Wat ook kan, is dat een grote jongen als ik na een gezellig druk weekend om een uur of 6 zegt het is goed zo. Dat had ik dus. Het was een leuke dag op de crèche, maar ik had maar een heel half uur geslapen en dat was net niet genoeg om m’n genoeg-slaap-potje te vullen.

Na een fijne tocht over de wallen van de vesting op de stalen ros van papa en een goeie maaltijd, was ik blij dat ik met een warm flesje met  papa in de stoel de dag nog eens rustig overpeins.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Deze ochtend ben ik opgestaan met mama en dat was heel gezellig.

Papa mocht een beetje uitslapen vandaag en ik denk dat hij dat erg fijn vond, want hij kwam met een grote glimlach beneden. Dat was ook fijn en waren we met z’n drieën. Jay lag nog lekker te slapen en daar kan hij wat van! En toen ging de deur open…

Zelda!
Ineens stond ze daar, onverwacht, maar zo fijn en leuk! Ik schrok, sprong op en ging haar spontaan en knuffel en een zoen geven! Die ban is gewoonweg sterk! Ik ben blij dat ze er is.

En tien kwam Siebe ook nog en Haalde mama Jay en toen waren we met 5.

Ik voel me niet het zesde wiel aan de wagen hoor, want we zijn geen wagen, maar een hexagram, een ster met 6 punten, dan pas kun je goed stralen.

Ik heb een goeie nacht gehad en best lang geslapen. Tot half 5 en daarna tot half 7, ik bedoel, dat kan minder. Goed voor mama en goed voor mij. Ik dring veel en door languit te liggen groei ik als kool.

Het was leuk, want onverwacht kwamen de buurvrouw van nummer 7 en haar dochter binnen. Die had ik nog nooit gezien en nu dus wel. En zij mij ook.

Het was een lief meisje en ze had een balletpakje aan, want ze kwam net terug van oefenen. Mooi hoorn ik wil haar best eens zien dansen!

Hey, dat vind ik ook fijn! Dansen, maar liefst zonder roze jurkje, dat staat me niet echt. Wal op K3 en VOF de kunst met Dikkertje Dap. Gezellig zo op zaterdagochtend!

Ik lag nog m’n ochtendslaapje te te doen de buren er waren, dus toen ik beneden kwam zaten ze daar ineens. Dan ben ik wel een beetje verlegen, maar een glimlach is noot ver weg! Leuk om ze te ontmoeten.

in de middag zijn we een fiets gaan halen met een bak er voor op, zodat we samen fijn kunnen fietsen. Ik heb al even proef gefietst en dat voelde goed!

Daarna ging Zelda op de fiets, in de bak, met papa naar huis en ik ging naar de Praxi met Mama. Daar heb ik de boel bij elkaar gebruld, al wijzend naar haar tas, al Nijntje, Nijntje roepend. De bedoeling was een koekje, maar dat had ze niet en mama was niet helemaal blij met me.

Gelukkig was er een vreemde lieve mevrouw die met me ging praten… Dat heeft wel impact op me en Mama had net voldoende tijd af te rekenen en maken dat ze weg kwam. In essentie kwam het er op neer dat ik HONGER had. Dat kan zo maar hèè!

Ik kan trouwens op de stoel klimmen. Ik word een gevaarlijke dreumes, want ik kan bijna overal bij. En dat doe ik dan ook. Vooral telefoons en tissues. Tissues uit een pakje pakken, de één na de ander en elk woord van ‘nee’, ‘niet doen’ of ‘stoppen’ compleet negeren. Dat kan ik ook goed! Ik zit in m’n onderzoek en kijken-hoe-ver-ik-kan-gaan fase. Ach ja.

Heel erg stoer ben ik dan niet wanneer er Funny Home Video’s zijn. Vooral niet als mensen vallen of er sprake van ‘schrikken’ is… Dan ben ik errug onblij en begin ik te huilen. Typisch geval van grote mond en een heel klein hartje.

Nee dat zijn in mijn ogen niet leuke dingen. Geef mij maar Bumba maar, dat is cultureel verantwoord en er zijn geen mensen die vallen.

Ik moest ook nog even heel har lachen met papa. Die was aan het bellen en deed zo gek en grappig! Eerst keek ik hem aan om er zeker van te zijn of hij het wel was, maar toen ik dat had vastgesteld ben ik hartelijk mee gaan lachen.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.