Maybe Baby

Dzjez Dzjez gedachten

;

Het is interessant om je af te vragen wanneer een baby geen baby meer is en wat je dan bent.
Ik kan je zeggen, de overgang is niet echt duidelijk, maar wat ik wordt na de overgang wel: Een dreumes.

Een dreumes ben je van 1 tot 2 jaar. Wat een woord eigenlijk DREUMES en dan heb ik het nog niet eens over de oorsprong er van. Die is helemaal onverklaard- en zelfs onbegrijpbaar. Nee, als het aan mij ligt sla ik de fase van het dreumes zijn gewoon over. Maar goed, dat gaat niet.

Ik zie mezelf al lang niet meer als een baby eigenlijk, je zou kunnen zeggen dat ik daardoor een identiteitscrisis heb, maar het omgekeerde is waar. Overigens wordt het woord crisis vaak verkeerd gebruikt, want het betekent eigenlijk omslagpunt. In het Chinees is het zelfs nog interessanter. Ik heb het even opgezocht:

Het Chinese woord voor wat wij ‘crisis’ noemen: 危机 bestaat uit twee karakters, “危” (wēi) en “机” (jī). “危” betekent gevaar en “机” betekent kans. Niet uitsluitend negatief dus, zoals bij ons. De filosofische gedacht hierachter is: het is gevaarlijk maar het biedt ook kansen. Typisch Chinees in de zin dat iets niet snel ‘zwart’ of ‘wit’ is. Het is eerder ‘grijs’: je vindt wel een oplossing.

Ik bedoel maar.

Maar daar wilde ik het eigenlijk helemaal niet over hebben. Het was een mooie dag op de crèche vandaag. Er zijn daar een aantal dingen die ik gaaf vind. Bijvoorbeeld als de deur tussen de ene zaal en de andere open staat. Er ontstaat dan een sprintbaan van heb ik jou daar en dat is dan ook wat ik doe. Lekker van de ene naar de andere muur stoffelen met een wiebelende bips.

Wat ik ook fijn vind zijn de ik-momenten. Dan ben ik gezellig in mezelf aan het spelen en aan het praten. Dat staat in schril contrast met het heen en weer stoffelen en dus zijn ze me dan even kwijt. Wat ze ook vinden is dat ik een lage stem heb. Dat komt natuurlijk omdat ik nog niet zo groot ben en laag bij de grond zit denk ik. Als ik later groter word, wordt m’n stem vanzelf hoger.

En naast spelletjes, voorlezen, wandelen, torens bouwen, staan en vallen en nog wat van die dingen vind ik het heerlijk om mama weer te zien. Dan breek ik elke keer weer een record “stoffelen” om zo snel mogelijk bij haar te zijn en te knuffelen totdat we een ons wegen. En zo zie je maar weer, elke dag is weer een mooie belevenis!

En dat is voordat ik papa zie. Ik ‘handle’ dat uurtje terug in de tijd goed hoor, maar tegen half 7 ben ik echt best wel moe. Dat is dan kort maar krachtig. Gelukkig begint het morgen allemaal opnieuw.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Bijslaapdag

Dzjez Dzjez gedachten, Weekend ,

In tegenstelling tot wat je zou denken, heb ik heerlijk uitgeslapen. Het was een beetje een twee-traps-raket, want ik was eerst wekker om 5u53 oude tijd. Papa kwam toen een flesje geven. Daar heb ik lekker van gedronken en om 6u02 lag ik er weer in om te slapen. Om iets voor zevenen was ik weer wakker en heb ik de rest opgedronken en ik zie papa op z’n tenen weggaan en… het volgende moment is het 12 na 9, oude tijd en wordt ik vrolijk wakker en staat papa ineens in m’n kamer. Ik mocht gezellig in het bed van papa en mama. Altijd leuk en het allerleukste is dat het eigenlijk nog maar 12 na 8 is.

Het is lekker weer, het zonnetjes schijnt en het is 2 graden, dus we gaan wandelen met de honden in het bos. Ik achterop met het beste uitzicht de honden voorop, al rennend en ravottend! Lekker fris en als ik het even niet goed kan zien, hang ik helemaal naar links en dan zie ik alles weer!

Ik had m’n nieuwe broek aan, maar we komen er achter dat er eigenlijk en riem om moet. Al lopend, zakt’ie tot op m’n enkels en dat is niet handig! Wel mooi, al zeg ik het zelf. Ik moet opletten dat ik nergens tegenaan loop, want ik zit telkens naar die leuke motiefjes te kijken.

Maar toen ik thuiskwam was ik er helemaal klaar mee. Die frisse lucht put uit, dus het duurde niet lang of ik ga met een lekker flesje m’n bed in. Half 12 was het toen. Lekker geslapen tot kwart over 1. Mama kwam me halen, want papa was in de kou aan het fietsen. Typisch papa.

Ik heb toen een lekker mandarijn gegeten en lekker thee gedronken. Toen papa thuiskwam en gedoucht had, zijn we boekje gaan lezen. En dan kan ik zeker 8 minuten geconcentreerd zijn. Daarna wil ik weg en eigenlijk ben ik al weer moe…. echt waar! Dan slaap je een keer uit en wordt je moe van het slapen.

Maar goed, met een lekker flesje in bed dan maar weer is geen straf. Uiteindelijk weer anderhalf uur geslapen of zo. Ik bedoel maar. Ik heb gezellig met mama naar filmpjes van mezelf zitten kijken op joetjoeb. Fascinerend is dat, jezelf zien. En ik zie er soms zo jong uit! En ik zit zo lekker bij mama op schoot!

Uiteindelijk kwal het er op neer dat ik geen zin had in warm eten en zelfs geen zin in yoghurt! Tsja een gatenkaasdag door dat gewonnen uurtje. Gelukkig mocht ik nog even in bad. En m’n haar ook, want dat was nodig, want daar zat een deel van het eten in wat ik niet opgegeten heb. Lekker spetteren en spateren, dat is het beste slaapmutsje ter wereld. Op mama na, die me een heerlijk flesje geeft.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Blijdehandje

Dzjez Dzjez gedachten, Weekend , , ,

Ik heb vandaag gewoon plezier gemaakt. Zaterdagen zijn daar echt voor gemaakt. Ik ben wel in de luren gelegd, want papa heeft me om 10 voor 6 een flesje op m’n kamer gegeven en me daarna pardoes terug in bed gelegd. En vanwege deze routine, dachten m’n hersenen dat het gewoon avond was en dus ben ik weer in slaap gevallen.

Om 23 over 7 werd ik weer wakker. Een beetje chagrijnig…. dat wel, maar dat was snel voorbij, want papa ging mee naar beneden en toen mocht ik lekker bij hem op schoot zitten en hebben we Samson en Gert gekeken op de televisie. Ik vond er niks aan, maar zat lekker bij papa op schoot, dus ik heb niks laten merken. Zo ben ik.

Daarna heb ik in de box gespeeld. Elke keer lijken de speelgoedjes nieuw en valt er iets nieuws te ontdekken en dat houdt me wel zoet! Op een gegeven moment had ik honger en aangezien ik nog niet echt kan praten, piep ik. Dat werkt net zo goed! Ik heb in totaal anderhalve boterham gegeten. Niks mis mee met de complimenten van m’n maag.

Om half 10 was mama daar. Met beide armpjes strek ik dan naar haar uit en dat werkt altijd. Dan komt ze naar me toe en gaat lekker knuffelen. Om 10 lag ik in bed met een stevige fles melk in m’n mik. Goeie routine zeg ik! Wordt ik blij en slaperig van. Tot half 12. Heerlijk. Dat heb ik er weer helemaal zin in!

Papa ook, die legde me in de wasmand! Niet dat ik dat eng vind, maar ik moet dan echt even m’n best doen om er weer uit te raken!

Ik heb trouwens 2 nieuwe woorden.
De eerste is AaiT en dat zeg ik als ik papa over z’n gezicht aai.
Het andere woord is Hey! dat zeg ik als papa Hey! zegt. En daarna lach ik.

We zijn naar de kringloopwinkel geweest en daar heb ik een hele coole zeventien broek gekregen. Die ga ik morgen aan doen, want hij is niet de allergrootste en kan ik hem al vast in dragen voor … oeps, daar had ik bijna z’n naam gezegd! Broer dus bedoel ik. Hij kan hem dan langer dragen dan ik, maar dat is niet erg. Dan kan ik er mooi naar kijken.

Papa heeft ook een voorleesboek met 365 kabouterverhaaltjes. Daar kan hij en kunnen Siebe en Zelda mooi uit voorlezen! En een boekje over Job De Bever, maar daar moet ik nog wat aan wennen…. Nee m’n lievelingsboek allertijden (en dat is al bijna 11 maanden!) is De Koning van Dick Bruna met Roosmarij en de witte auto met echte wielen.

Maar goed, daarna zijn we naar Bataviastad geweest. Daar hebben we uiteindelijk alleen mar rondgelopen en koffie gedronken met Appeltaart gegeten en vooral gezellig gedaan. Ik ben nog lekker door de Mooi!-e babywinkel gekropen. Het gekke was dat daar geen andere babies rondkropen. Die zaten allemaal vastgeketend in hun kinderwagen. Ikke niet hoor, toen ik me wat ongemakkelijk begon te voelen, mocht ik rechtop staan in de wagen. Dat is pas gaaf! Ik heb dan een prachtig uitzicht en kan springen! Yieehaa!

Ik kan trouwens ook al staan alhoewel ik dat zelf nog niet altijd in de gaten heb…. Ik sta bijvoorbeeld in de box en ben druk aan het bewegen en ineens sta ik dan een paar seconden met losse handen en vaste benen. De eerste stapjes naar meer, zeg ik!

Vannacht een uurtje langer vanwege de wintertijd. Ik mocht daardoor eXtra laat naar bed. Ben benieuwd hoe lang ik slaap!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Tafeltango & Torens

Dzjez Dzjez gedachten , ,

Ik had het ook ‘Slopen 2′ kunnen noemen, maar dat is saai. Het doen daarentegen niet. Dat is leuk. Torens omgooien. Dat vind ik leuk. M’n dagje daarentegen was een beetje zozo. Ik wilde niet alleen gelaten worden en had veel aandacht nodig. Ik weet niet goed waarom. Misschien gewoon daarom. Soms is dat de beste reden in de wereld.

En als ik dan aandacht kreeg dan was ik ook blij en gezellig. Dat is dan de beloning. Eén van de leuke dingen was vandaag het omgooien van de toren. Deze keer met papa. En die maakt er weer grapjes van natuurlijk. En ik ook. Hij zet me dan tegen de muur en zet de toren op zo snel hij kan en ik kruip er dan als een haas naar toe, kijk eens goed en tik hem dan om. Gaaf! Kan ik uren doen.

Papa gaat dan weer grapjes doen natuurlijk. En dat heeft mama dan weer gefilmd natuurlijk!

En dan heb ik iets wat ik de tafeltango noem oftewel, Dansen rond de tafel. Want alles wat op de tafel ligt moet ik pakken en dus moet ik er naar toe lopen. En als papa het dan verplaatst, dan moet ik er achteraan. Ik rust pas als ik het te pakken heb!

Ik had nog wel een akkefietje toen ik naar bed ging…. Per ongeluk zat de papspeen er op en die werkt als een turbo als er gewone melk in zit en aangezien ik nog niet kan praten, best honger heb en stevig kan slikken, kwam papa er pas op 3 kwart achter…. M’n maag kwam er 3 minuten later achter. BWUUHAAA zei ik, en nog eens en dus was het flesje er weer uit en ik ongelukkig. En papa ook, die heeft de vloer opgeruimd.

Gelukkig was mama er ook en heb ik nog een paar slokjes gedronken. Want slapen op een lege maag is nooit grappig!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Slopertje

Dzjez Dzjez gedachten , ,

Hier zie ik er nog vredelievend uit, maar dat is schijn.
Ik ben een sloper en ik ben er trots op! Niet alleen sloper, maar alles moet weg!
Dus als er iets op de tafel ligt: Het moet weg!
Als er iets op de leuning van de bank ligt: Het moet weg!
Als er iets op de hoge tafel ligt en ik kan er bij op m’n teentjes: Het moet weg!
Als er iets in de la ligt: Het moet weg.
En als mama een toren bouwt dan moet’ie OMMERDEPOM!
En zo snel mogelijk. Ik weet niet of het een fase is, maar wat mij betreft blijft’ie nog wel even duren. Ik vind het leuk. Het woord ‘nee’ of de woorden ‘niet doen’ ken ik nog niet (of daar ben ik Oost-Indisch doof voor) en als papa of mama me dan wegzet of neerzet, dan lach ik hard, want ik denk dat het een grap is.

Maar de toren vind ik het allerleukst! Al die mooie kleuren die ik met één mactige klap tegen de vlakte kan slaan en daaropvolgend het grote wonder. Het kan niet stuk, want in no-time heeft mama hem weer opgebouwd. Miraculeus, maar zeker niet minder leuk, want BOEM, daar gaat hij weer!

Verder heb ik een fijne dag gehad en alles was goed. M’n eetlust is weer helemaal terug, terwijl mijn lust om te drinken en m’n lust om te slapen nog steeds lustig aanwezig zijn. Prima-de-pima dus.

Maar papa was er niet. Die had een kriejeetivvitie wurksjop in Mechelen en dat ligt in België. Die was dus laat thuis. Gelukkig had ik mama helemaal voor mezelf. Ook wel eens fijn. Ik denk dat ik hem thuis heb horen komen. Dan kan ik eindelijk op 2 oren slapen.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Piekmomentje

Dzjez Dzjez gedachten

OK, OK, een beetje flauw, ik geef het toe, maar het was een fijne dag.

Ik mocht vanochtend naar de crèche, want mama ging naar m’n broertje kijken in het ziekenhuis. Daarover gesproken, het gaat heel goed met hem. Alles zit dur op en dur aan, maar vooral z’n hoofd zit er op. Daar was ik even bang voor. Er zijn al zo veel kippen zonder kop in deze wereld en dan zou je het net treffen dat ik zo één als broertje zou krijgen. Niet dus.

Hij had wel zijn duim in z’n mond, maar dat had ik ook zei mama. Dus in de buik mag en buiten de buik hoeft het dus niet. Net als ik. En z’n rug was ook recht en z’n niertjes zaten goed en de scheiding tussen z’n hersenhelften…. Waar ze al niet op letten hè! Maar goed, mama kwam een stuk opgewekter terug dan toen ze ging. Ze was er dus meer mee bezig dan ze zei…

Mama kwam me om half één of zo halen. Ze had een stralende lach op haar gezicht en zijn we eerst boodschappen gaan doen. Ik mocht aan het roer van de winkelwagen en dat is superbelangrijk. En weet je wat zo leuk is? Alle mensen zijn zo vrolijk vandaag. Ze lachen allemaal naar me. 2 dames die voorbij liepen. Eén mevrouw die bij de groenten stond. De kassière, allemaal lachende mensen…. en dan lach ik maar terug hè! Of lachte ik nou eerst? Ik weet het niet meer.

Toen we thuis kwamen was m’n gezicht witter dan het bakmeel van de bakker in de vroege ochtend! Tijd voor bedje dus en deze keer heb ik laaaaaaang geslapen. Tot half 5 en op één of andere manier was mama daar heel blij mee. Ik ook dus.

Ik had ook wel trek eigenlijk en heb pardoes een half potje opgegeten en daarna nog een yoghurtje en terwijl ik een hap nam, was daar ineens papa z’n gezicht om de hoek! PAH-PAH!, roept mijn binnenstem, die je nog niet aan de buitenkant kunt horen. Dan moet ik altijd lachen.

Gelukkig was ik klaar met eten en konden we een boekje lezen. Ik heb een andere opvatting over boekje lezen dan papa. Die wil iets met woorden, terwijl ik iets met bladzijden. Vastpakken en wegtrekken of omslaan. Dat levert een kleine strijd op, die papa wint (en nu moet je een quasi-boos gezicht van mij voorstellen).

Als beloning van alle volgepoepte luiers, eten en yoghurt in m’n haar en zwetende loopvoetjes, mocht ik in bad. Dat is een fijne afsluiter. Lekker spetteren en spateren in het water. Heerlijk! En dat gaat goed tot ik er uit ga, hè! Want daarna gaat het licht uit en de pyjama aan. Nog een flesje melk en…..

….nog even huilen. Dan komt papa. Beetje drinken, in bed en …..

….nog even huilen. Dan komt papa. Beetje drinken, in bed en …..

….nog even huilen. En dan komt mama! Die wilde ik nog even zien.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.


;

Meneertje Mannetje en de grote honger

Dzjez Dzjez gedachten

Ik was er weer bij vandaag. Qua eten dan hè, want ik ben altijd bij natuurlijk. Vandaag toen ik thuis kwam heb ik een half potje warm eten opgegeten en anderhalf bakje yoghurt. Kijk, dan doe je mee. En als afsluiter neem ik dan nog een lekkere grote fles melk.

Daarna was ik nog wel een beetje hyperdepieper en we weten niet precies of dat nu gewoon een eind-van-de-dag-oprisping of dat het kwam door een iets te grote hoeveelheid suiker. We waren de thee vergeten en dus had papa gezegd dat ik diksap mocht. Samen met water. Dat wel, maar ik kreeg niet één keer maar 3 keer diksap. Dat was ik niet gewend denk ik.

Maar goed, nadat mama een keer boven was geweest en daarna papa die me nog een beetje flesje gegeven heeft was het goed ben ik heerlijk in m’n bedje gaan liggen. Ja, toen was ik er helemaal klaar voor. SLAPEN.

Vanochtend was ik trouwens op tijd wakker. Dat doe ik omdat het dan ’s ochtends nog net even langer gezellig bij elkaar zijn, is. Na m’n flesje ben ik lekker in de box gaan spelen en genieten van de gezelligheid. Dat is een mooi begin van de dag. Daar doe ik het voor!

Morgen ga ik bij uitzondering naar de crèche, want mama gaat naar m’n broertje kijken in het ziekenhuis. Een hele uitgebreide. Dan weet ze ongeveer hoe hij er uit ziet. Ik ben benieuwd, maar kan nog wel even wachten hoor. Stiekem weet ik het al hoor. Aan de binnenkant van m’n ogen kan ik hem al bijna uittekenen. Hij kan goed spelen, dat zie ik in één oogopslag.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Even iets anders

Dzjez Dzjez gedachten

Door al die drukte en bezig zijn met baby zijn, gezellige familie uitjes, eten, kruipen en al dat soort dingen, vergeten we soms dat er ondertussen een broertje bezig is een echte baby te worden. Ik moest er vanochtend aan denken toen ik mama haar buik ineens om het hoekje zag. Zeg maar gerust BUIK, want hij is niet te missen. En haar navel is een soort knopje. Als ik er op druk gaat er een belletje bij m’n broer, denk ik. Als ik dan naar m’n eigen buikje kijk, kan ik me goed voorstellen dat ze voorlopig niet gaat hardlopen. Knap hoor, een baby maken in je buik.

M’n broer is al 21 weken, oftewel, hij is halverwege. Hij ziet er al uit als een jongetje en oefent ook al met gezichten trekken en lachen. Dat heeft hij nodig, want we gaan hem heel veel grapjes vertellen. Ik heb er al één bedacht….

Als hij geboren wordt, gaan we ons verstoppen onder het bed (en bij mama leggen we dan een laken over haar hoofd) en als hij dan verbaast om zich heen kijkt, komen we te voorschijn en roepen we: VERRASSING! Begin er nu al om te lachen. Kan niet wachten!

Ik heb gelezen dat mama gemiddeld 500 gram per week aankomt en m’n broer 60 gram. 500 gram! Dat is een pak suiker per twee weken! Kan me voorstellen dat het ‘nog maar’ 21 weken duurt. Langer en ze zakt door de vloer. M’n broer aan de andere kant, groeit ‘maar’ 60 gram. Dat is dan weer niet veel en dat is maar goed ook. Want hij moet wel in de buik passen hè! Nee, later, als hij er uit is, kan hij groeien als kool.

Op dit moment heeft nog geen haar en kan nog niet echt zien, maar wel horen. Dus moet ik maar wat beginnen praten, dan weet hij wie ik ben….

It wie we in moaie dei.

In de gaten

Dzjez Dzjez gedachten, Weekend

Ik heb het in de gaten hoe het werkt. Zelf drinken. Na zo’n museumbezoek als Nemo blijven dat soort dingen hangen. Ik ben niet alleen een ontdekkingsreiziger, ik ben ook een onderzoeker. Dus nu heb ik onderzocht hoe het werkt om zelf te drinken. En dat werkt. Na al die drukke onderzoekingen, zoals de knopjes van de radio en de televisie, alles wat op tafel staat en de afstandsbediening, moet ik weer even wat drinken. Daarna weer verder met verdere onderzoekingen.

Dat kan natuurlijk ook speelgoed zijn, maar dat is minder aantrekkelijk. Nou, deze ochtend heb ik best lang in de box gezeten en met alles gespeeld wat daar was. Daar kan ik me ook heerlijk mee bezig houden. Ik was wel blij toen ik Siebe nog even zag. Even een broer-tot-broer-momentje. Ik was ook blij dat ik Zelda zag, maar daar heb ik geen foto van. Niet van deze ochtend.

Ze gingen vandaag vroeg weg, want Siebe had een wedstrijd in Gent, de Blaarmeersen. Ik denk dat dat woord afgeleid is van Meer Blaren van al dat lopen denk ik, en dat dat later verbasterd is tot Blaarmeersen, omdat er ook een klein meertje is.. In ieder geval was het daardoor een kort maar intensief bezoekje van ze!

Verder was het ene rustige dag. Ik heb 2 keer geslapen en heerlijk met mama gespeeld en gedeugniet dus. Hoe het werkt is simpel, ‘nee’ betekent ‘ja’ en als het mag is oninteressant. Zo gaan die dingen. Spelen was leuk. Mama maakt een toren met bekertjes en ik sla die dan omver. En dan opnieuw. Dat zijn van die spelletjes waar je nooit genoeg van kunt krijgen.

Ik heb ook heel veel maiskorrels gegeten. Daar had ik dan weer meer zin in dan in brood en warm eten. Niet zo m’n periode wat dat betreft. Maar die maiskorreltjes is een beetje spelen, oefenen en eten in één. Dat is leuk!

Ja, it wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Baby Pangan (style) en Nemo

Dzjez Dzjez gedachten, Familie, Feest, Olpa en Olma, Siebe, Weekend, Zelda

We zijn vandaag naar Nemo geweest en wat ik me daar het meest van herinner zijn benen.

Ik heb namelijk verscheidene kruiprecords verbroken. Het afstandsrecord, het snelheidsrecord en het duurrecord. Kortom: Ik heb veel gekropen en als je mijn lengte hebt, zie vooral heel veel benen. De aanleiding was de verjaardag van Olma. Volgens Zelda werd die alweer 36 jaar oud en volgend jaar weer.

Daarom moesten we deze ochtend vroeg op. Ik ben daar natuurlijk wat in doorgeschoten, want ik was al wakker op kwart voor 6 en daarna om kwart over 7. Ja wat wil je, Nemo in Amsterdam, dat zijn 2 dingen die je niet dagelijks meemaakt of in mijn geval eigenlijk nooit. Maar goed, ik was zo vroeg wakker, dat ik er om 9 uur weer in ging en mama me uiteindelijk om kwart over 10 moest wakker maken. Ik bedoel maar, slapen als het niet hoeft! Ik heb dat uitgevonden.

Maar goed, de trein was grappig. Een hele grote gele slang, die door het landschap kruipt en ik zit er in. Chill, je kunt fijn door de ramen kijken.Iedereen is bij elkaar als we uitstappen op Amsterdam Centraal. Olpa is de trein nog niet uit of hij verteld Siebe en Zelda al verhalen over Noord-Zuid-lijn (en niet andersom), de marine, het scheepsvaartmusem en ga zo maar door!

Uiteindelijk komen we bij Nemo, wat ook een groot schip lijkt. Ik vermoedt dat ze de naam afgeleid hebben van Kapitein Nemo van de Nautilus uit 20.000 mijlen onder zee van Jules Verne. Olpa en Papa hebben dat beide gelezen, want dat boek is al uit 1870!

Nemo is supergaaf, want je hebt er meeeeters vloer waar je kunt kruipen. Ik werd het in de kinderwagen zitten namelijk na een paar uur helemaal zat en vastgehouden worden was ik ook klaar mee (hoe heerlijk en gezellig dat ook is hè! Want dat vind ik echt, maar een baby moet de ruimte hebben hè!). Mama liet me lekker gaan, dus had ik vrij baan. Om snel, langzaal, met draai etceteras te oefenen!

Ik was daar erg druk mee en heb dan ook maar een half uur geslapen op de hele dag! De rest was ik ongelooflijke wakkere en vrolijke Dzjez.

Papa en Siebe en Zelda zijn vanallus gaan bekijken en er was ook er veel te zien en te doen. Uiteindelijk zijn Olpa en Zelda de echt serieuze dingen gaan doen, terwijl Siebe en Papa gingen testen hoe slim ze waren. Ik heb ze daar niet meer over gehoord…

Oh ja, serieuze dingen, Olpa en Zelda zijn namelijk het laboratorium ingedoken om lijm te maken. Het is gelukt! Ze staan daar nog vastgelijmd aan de vloer en aan elkaar…. Geintje!
Maar de lijm is echt gelukt en is blauw. Bijzonder experiment!

Daarna zijn we naar de Chinees gegaan om te eten en het restaurant dreef op het water! Tsja, wat moet je daarover zeggen, behalve dat je er niet zeeziek werd binnen. Het lag behoorlijk stil en was heel groot! Ik heb nog nooit zo’n groot Chinees restaurant gezien! Ech nie!

‘Men’ vond mij daar wel leuk, want er kwamen allemaal mensen naar me toe en aaiden me over m’n bol en zeiden lieve dingen. Er was er zelfs één die ging helemaal naar China om kroepoek en een Chinees koekje te halen. En dat was een snelle! Binnen 2 minuten terug. Niet te doen!

Mama had nog een kadootje voor Olma gekocht ook, want ja als je jarig bent… een mooi boek en een nog veel mooiere kaart. Voor de koude winteravonden. Het boek dan hè!

Siebe en Zelda hadden kindermenu Chinese stijl en de rest had een Menu Canton. Dat zag er heel goed uit! Ik heb van alles wat meegegeten en heb niet gehuild, maar wel 2 keer 120 ml melk gedronken. Beregezellig! Mag best nog eens. Toen we om 20:36 nipt de trein haalden, was er niks meer door de ramen te zien. Het was donker. Gelukkig zaten Olpa en Papa tegenover me en konden we lekker grappen!

Toen we in Weesp afscheid genomen hadden en ik eindelijk in m’n stoel zat ben ik als een baksteen in slaap gevallen. Ik denk dat als Olpa en Olma goed geluisterd hadden, dan hadden ze dat gehoord tot in Nederhorst Den Berg! en gek hè, zodra de auto stil staat wordt ik wakker. Gelukkig heeft mama me snel, met een flesje, in bed gebezjoerd! Daar was ik aan toe!

It wie wer in huuuule moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.