Serendipiteit

Ik kan een lang verhaal over de dag vertellen, maar dat valt in het niet bij wat ik nu weet.

Het heeft wat tijd gekost. Ook omdat ik niet echt wist waarnaar ik op zoek was. En dan is het moeilijk vinden hè! Alhoewel, daar wel weer een heel mooi woord voor is: Serendipiteit.

En de oorsprong van dat woord is dan weer een soort sprookje, want het gaat over 3 prinsen en een kameel dat er eigenlijk niet is, maar omdat die prinsen zo slim zijn, weten ze wel dat het gaat over deze kameel. En zo zijn er meer dingen ontdekt, zoals penicilline, Amerika, theezakje, post-it’s en zo heb ik ontdekt dat ik een broertje of zusje krijg.

ZO!

Het is er uit! Dat was dus waar ik de hele tijd mee bezig was en vandaag is een mooie dag om het te vertellen, want Siebe en Zelda zijn er ook. Ik heb ze niet gezien nog, want papa was ze aan het halen, maar morgen ga ik ze zeker zien.

Geweldig idee, want vanaf volgend jaar zijn we met z’n vieren!
Wie had dat ooit gedacht, nou ikke niet. 2 jaar geleden was ik er nog niet eens. Er was nog niet eens een aanleiding, een vonkje, een stofje, niets en nu ineens zijn we met z’n vieren. Zo zie je maar weer, alles verandert altijd en dat is goed. Het leven zou saai worden en dat past niet bij ons.

Serendipiteit, vinden wat je niet zoekt, Happy Accident, Pleasant Surprise, allemaal betekenissen voor het woord Serendipiteit. Dan heb ik het nog niet eens over het ritme en de klank van het woord. Ik hou van dat woord en zo zie je maar weer:

Als je ogen goed open houdt, zie je veel meer.

Heel veel meer!

En meer schijven ook!

It wie wer in moaie dei.
In hele moaie dei!

Deze diashow vereist JavaScript.

Aanhouder?

Ik werd zo vrolijk wakker vanochtend!
Toen papa om kwart voor 8 om de hoek keek, was ik fijn aan het spelen met blije ogen en een glimlach keek ik hem aan. Samen waren we vrolijk en ik ging gedwee zonder piepen op m’n aankleedkussen (wat nu als uitkleedkussen wordt gebruikt), waar papa me tot m’n naakte zelf uitkleedde.

Samen liepen we dansend naar de badkamer, waar ik naakt bij de verwarming mocht staan en papa een foto maakt van m’n poezelige billen, die ik voor de gelegenheid aanspan. Vrolijk duik ik in m’n badje, waar ik speel met m’n eendje. Wat overigens grappig is, is dat ik in bad al een reflex heb.

Als papa me bij m’n rug pakt en m’n benen, dan ga ik zelf naar achteren. Dat is namelijk het moment waarop papa m’n haar nat maakt om te wassen of uit te spoelen.

Met stralende ogen, gewikkeld in een handdoek, lopen we samen naar m’n kamer. Daar droogt papa me af en kleed hij me aan. Vandaag is het wederom m’n gele broek in de veronderstelling dat dit waarschijnlijk de laatste keer zal zijn dat ik hem aantrek. Misschien komt er na mij wel een ander. Na m’n sokken en witte polo sta ik op het kussen blij naar papa te kijken.

Maar dat was vannacht wel anders….

Of beter gezegd deze ochtend, want ik werd opnieuw wakker om 20 voor 5 en dan huil ik. Gelukkig was mama daar snel maar wat schetst mijn verbazing. Ze pakt me op, knuffelt me en legt me terug in bed! Wow, die zag ik niet aankomen, dus ga ik harder huilen. En harder. Soms ben ik dan even stil en dan begin ik opnieuw, maar… geen resultaat.

Nog maar eens huilen. Toen kwam papa. Zelfde resultaat. Hij pakt me op, knuffelt en legt me terug neer. Nou ja! Dus ga ik weer huilen en weer, maar al iets minder, en dan even stil en dan weer huilen… Ik hou het vol tot 5 uur, maar dan val ik in slaap. Tsja, wat zal ik zeggen.

In ieder geval heb ik daarna heeeeeeerlijk geslapen.

Ik ben er nog over aan het nadenken, maar ik weet zeker dat dit misschien wel een keerpunt is, denk ik. In ieder geval heb ik een fijne dag gehad. Toen ik op de crèche kwam heb ik even m’n arsenaal gezichten laten zien. Verbaasd/verliefd, boos, heel blij, verleidelijk. Achter elkaar. OK? dan nemen ze me niet serieus, maar toch!

Ik heb Benthe ook geaaid doen ik binnen kwam. Ze zat in een soort stoel en had haar slaapzak aan. Weet niet goed of ze net wakker werd of net ging slapen. Ja, het was een fijne dag, ik heb van 12 tot 2 geslapen en dat had ik nodig.

Toen ik thuis kwam was ik al weer moe. Gelukkig heb ik wel eerst heerlijk met mama geknuffeld en met papa. Maar daarna was ik klaar en ben lekker naar bed gegaan. In warm eten had ik niet echt zin en zelfs niet in yoghurt, melk, dat is de periode waar ik nu in zit. 150ml en om 9 uur nog eens 90. Zin om te slapen.

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Hondersteboven

OK, het was een ruige nacht en om eerlijk te zijn weet ik niet goed hoe het komt. Als ik slaap is er niks aan de hand, maar als ik wakker word, is het mis. Dan voel ik me niet goed, heb ik nergens zin in, ben ik overstuur en kost het echt een tijd om weer mezelf te worden. Misschien komt het door een tandje wat graag eens een blik in de wereld wil werpen, of een groeistuip (want ik heb ook veel honger), of iets anders.

Het is een beetje Dokter Dzjez en Baby Hyde syndroom, oftewel: ’s nachts ben ik iemand anders dan overdag. Zoals vandaag. Dan ben ik de hele dag vrolijk en blij. Dan speel ik een hond met de honden en ze hebben amper in de gaten dat ik het ben. Dan ben ik een Dzjezzerman Pinscher. Woaff, zeg ik! (met dubbel ‘f’).

Nog vrolijker word ik als Olpa en Olma komen! En dat was vandaag. Dat is gezellig en zij zijn blij mij te zien, dus is het een hele kleine moeite blij terug te zijn. Ik doe zelfs m’n best om ze mee te krijgen in m’n vrolijkheid en ook dat kost geen enkele moeite.

We zijn gaan wandelen in het grote bos met Iara en Farouche en die waren BLIJ! Het was zeer heerlijk weer en het bos rook zo lekker. Gezellig wandelen met Olpa en Olma. Echt genieten en voor Farouche betekent dat rollen in de modder. Gelukkig is er later op het parcours de vijver en wast ze zichzelf schoon. Handig!

Mama liep verder met Farouche en het grappige was dat toen ze uit zicht waren, Farouche ineens kwam aangerend! Wat was er aan de hand? Mama en zij waren de bocht omgegaan en toen ze omkeek zag ze ons niet meer. Grote paniek en ontroerd en roerloos. Ze bleef staan waar ze stond. Wachten op ons, totdat mama haar los liet en ze ons dus tegemoet kwam rennen. Zo zie je maar…

Toen nog naar het tuincentrum en toen we thuis kwamen was het echt tijd om te slapen! En voor mama ook. Samen, maar in aparte kamers hebben we 5 kwartier geslapen. Nou ja ik, en toen werd mama ook wakker.

Olpa en Olma waren nog boodshcappen doen, dus zaten we al kant-en-klaar beneden toen zij thuis kwamen. Olpa dook in de keuken en wij doken niet. Want dat is nooit grappig op een houten vloer. Wij zijn gewoon gaan zitten en ik ben gaan spelen.

Toen kwam papa ook thuis en ik stond voor het  raam hem te verwelkomen. Hardzwaaien en hardlachen, dat kan ik goed. Uiteindelijk was ik moe en ben niet te lang meer opgebleven. Baby Hyde…. liever niet eten, yoghurt, ok, maar veel melk en naar bed is de beste remedie. Eens kijken wat de nacht in petto heeft….

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Bijbelse taferelen

Ik ben vanochtend met papa opgestaan en mama mocht blijven liggen. Zo verdelen we die dingen. Dan hebben we quality time, die begint met een boterham en wordt gevolgd door een gezellige 120 milliliter melk. Dat is een goed begin van de dag.

Daarna werd de dag nog beterder, want toen hebben we gespeeld en daarna hebben we Nijntje gekeken. Dat is leuk. Dan hebben we nog wat rondgelopen en voordat je het weet is het alweer 10 uur en was ik al weer klaar voor een tochtje naar m’n bed. En dat gaat niet zonder melk. Dus weer 90 ml en dan ga ik lekker slapen.

Toen ik weer wakker werd was mama daar. Die heeft me opgehaald. Grappig, want ik had haar sinds 3 uur vanochtend niet meer gezien. Een mooi weerzien dus.

Papa ging uiteindelijk om een uur of 3 mountainbiken en toen lag ik al weer in m’n bedje. Ik ben een baby hè en ik bereid me voor op de rest van de dag en de komende week. Moet ik weer fris zijn. Zo gaan die dingen. Kort slaapje dat wel en toen gezellig in de box. Lekker spelen en babbelen met mama en dan sta ik natuurlijk rechtop en ineens:

PRWRWRRRRWRRWWRRWR!

Broek vol en als ik zeg vol dan bedoel ik vol, als in een echte Strontvloed!
Die luier was echt alleen maar accessoire, want die had niet de macht of de kunde iets te doen tegen deze overdaad. Het liep langs m’n benen naar beneden en dat is goed. Beter dan langs m’n rug omhoog, want dan heb je te maken met rare poep die tegen de zwaartekracht in gaat! En dat is nooit grappig.

Toen papa weer terug kwam, was ik natuurlijk weer helemaal schoon. Papa ook, maar wat raar was, hij proefde helemaal zout! Dat heb ik per ongeluk geproefd. Grappig, een zoute papa!

Ik was niet echt in de eetstemming. Soms heb je dat en dan drink ik gewoon wat extra melk. Maar als ik dan een perzikje krijg, hap ik toe! Die vind ik echt lekker.

En dan naar bed met een…. flesje melk. 120 milliliter. Goed slapen, zeg ik!

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Daggiedag

Dat woord viel me te binnen toen ik aan het denken was over vandaag. Een Daggiedag.

Dat is weer zo’n woord dat je voelt. Een Daggiedag is een gezellige, rustige, leuke, vrolijke dag, waarop je fijn samen bent. En dat waren we.

Papa heeft iets nieuws geïnstalleerd waardoor je gemakkelijk muziek en filmpjes van alle computers op de televisie of boxen kunt laten horen en zien. En ook Joetjoep! Dus voor elk wat wils. Dan kan ik Nijntje of Hopla kijken of filmpjes van mezelf. Dat is gek, want dan ben ik er 2 keer op hetzelfde moment. DzjezzieDzjez.

En op de muziekjes dans ik dan, behalve wanneer papa filmt. Eén keer heeft hij me betrapt, maar dat is gelukkig een klein stukje. De andere keer was ik net een tikkie te übercool en eh, viel ik om.

Nu maar hopen dat hij het niet naar Funniejest Hoom Viediejoos stuurt!

Ik heb trouwens lekker lang geslapen. Ik werd om 7 uur wakker en dan staat papa eerst met me op, en komt mama vlak er na. Ik drink dan een flesje, eet een hele boterham. De helft met smeerkaas en de andere helft met appelstroop. En soms een slokje water om het weg te spoelen.

Om 10 uur ging ik er weer in. Dan trek ik aan m’n oor om aan te geven dat het tijd is. Ik kan nog niet echt praten, maar dat gebaar wordt direct herkent. Handig dus, oren.

Volgens mij werd ik pas om 12 uur wakker en de combinatie goed eten en goed slapen zorgt er voor dat ik GROEI en een reuzenDzjez ga worden. Groter dan papa. Dan kan ik hem ook eens tillen in plaats van andersom. Zo gaan die dingen.

Het was trouwens best mooi weer weer. Ik moest zelfs met m’n ogen knipperen tegen de zon toen we gingen winkelen. Lekkere dingetjes kopen voor papa en mama. Ik weet niet wat ze gebrouwen hebben, maar het rook lekker gekruid en Indonesisch. Ik eet dan wel eens een hapje rijst en krijg een stukje perzik of kroepoek als ze dat eten. Prima zeg ik.

Ik ben al wat gewend aan pikant en pittig. Eerst toen ik in de buik zat en later ook buitenbuiks door de melk van mama. Ik denk dat ik daarom sommige dingetjes ook wat te flauw vind.

Ik mocht trouwens laat naar bed! Half 9. Toen ben ik ook lekker in slaap gekukeld.

Grappig eigenlijk, je kunt in slaap kukelen en wakker gekukeld worden door een haan. Klein, maar seignant intermezzo.

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Zelfstandig

Deze ochtend heb ik mama laten schrikken.
Met behulp van papa, of eigenlijk was het idee van papa. Mama lag nog lekker in bed en ik was al wakker. Dat zijn die momenten in de ochtend waarop mama me iets minder super leuk vindt dan anders. Raar hè!?

In ieder geval is het dan papa die opstaat. Die was toch al wakker en had zin in koffie. Dus hij heeft me aangekleed en een flesje gegeven en toen vonden we het tijd om mama te verrassen. De foto hierboven was de eerste stap in ons kwajongensachtige plan….

Langzaam sloop ik behoedzaam rond de obstakels in de vorm van dekbedovertrek en benen van mama. Als een behendige gymnast, bekruip ik haar van de linkerkant en dan stort ik me met m’n volledige gewicht op haar om dikke zoenen te geven. En dan kan ze niet lang meer slapen en krijgt een grote glimlach op haar gezicht. Missie geslaagd!

Er zijn 4 nieuwe dingen die ik kan. Ik kan nee schudden en ja schudden, dat zijn één en twee. Dat heeft papa dan weer ontdekt. Hij deed het voor en ik deed het na! Leuk is dat, nadoenertje. Ik ga kijken of er nog meer dingen zijn die ik na kan doen.

Het derde ding wat ik kan is heel hard Jah! Jah! zeggen (wat niemand weet is dat dit voor mij oefenen is om papah of mamah te zeggen, alleen ben ik er nog niet uit wat ik het eerst ga doen. Ik wil ze niet bevoordelen of benadelen. Eens diep over nadenken).

Het vierde ding is dat ik me zelfstandig kan optrekken tot staan. Wat ik gisteren nog niet kon, gaat vandaag wel! OK, soms kuukel ik om en knal ik met m’n hoofd op de grond en dan huil ik even maar dat doet vooral pijn van binnen…. Voor de rest niets. Duurt daarom ook maar kort.

Er is ook nog een vier-en-een-half ding wat ik kan en dat is heel eefjes zelf staan. Dat is het begin, want stappen, dat kan ik al natuurlijk. Ik denk dat ze het woord parmantig daar voor uitgevonden hebben, want dat is wat ik doe. Ik ben benieuwd wanneer ik zelf kan staan. Niet dat het een wedstrijd is of zo, hoor, maar ik wil graag zelfstandig worden.

“Zelf kunnen staan” betekent dat, dan kan ik zelfstandig knuffelen met papa en mama.

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Heen en weer

Het was een heen en weer dagje in meerdere opzichten.

Het was een heen en weer naar m’n bedje, waarbij de tijd tussen heen en weer kort was, want ik had geen zin om te slapen. Dat komt waarschijnlijk door de warmte en omdat ik gisteren geleerd heb dat ik met weinig slaap toe kan, zolang het maar gezellig is. Dus die gezelligheid zoek in dan op. Zo ben ik.

We zijn heen er weer geweest naar Evelyn, Philine en Lauren en dat was supergezellig. Er stond een zwembad en ik had een klein zwembadje voor me zelf. We hebben allemaal spelletjes gedaan, waaronder een liedje dat, jawel “Heen en weer” heet en ik was het die heen en weer ging! Lachen.

Ik heb ook geschommeld, dat was voor het eerst in m’n leven en natuurlijk ook heen en weer alweer. Spannend hoor, zo’n babyschommel, ik zit daar volledig angstloos in, maar ik ben ook nog maar 8. 8 maanden en een half en dan heb je nog niet zoveel angst.

Het was lekker relaxed vond ik toen ik in de auto terug zat en ben pardoes in slaap gevallen en op het moment dat de auto uitgaat, ben ik dan weer wakker. Dan heb ik net genoeg geslapen.

Thuis was ik er een beetje door. Ik denk dat ik toch een beetje last van alles had. Laat, druk en warm, dat zijn de ingrediënten voor een onrustige baby, m’n haar was nat van het zweet (wat m’n krulletjes ten goede komt).

Alhoewel, eigenlijk viel het wel mee. Ik werd alleen zeer onrustig wanneer ik in bed lag. Uiteindelijk ben ik er 4 heen en weer geweest, waarvan 2 keer naar beneden. Daar heb ik zeer gulzig, zeer veel water gedronken en papa heeft me toen naar bed gebracht. Dat was de truc. Ik heb nog een keer gelachen en ben hard in slaap gevallen. Het was half 9, dus.

it wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Stoere slaapkop, lachebek, krullenbol

Ik heb de hele nacht doorgeslapen en werd wakker met een lach en dat was voordat papa binnenkwam. Daarna moest ik nog harder lachen, want dat is gezellig. En toen ik beneden kwam moest ik nog harderder lachen want daar was mama. Hoe leuk het dan ook bij papa is, dan moet ik naar mama, want dat is toch anders. Mama. Lekker tegen haar aan en ik had dorst, dus lekker drinken. Fijn is dat.

Vandaag m’n Army broek aan en dan ben ik automatisch een stoere man, of stoere baby. Baby!? Hoe lang ben ik eigenlijk een baby? Zo voel ik me niet, ik voel me een hele vent en ben me errug bewust van wat er om me mee gebeurt. Ik weet ook heel goed waar ik naartoe wil en heb een zeer scherp oog. Ik zie allemaal kleine dingetjes, die anderen niet zien. Die pak ik dan en stop ze in een vuilnisbak….

In ieder geval heb ik nu iets nieuws. Als ik in de kamer rondkruip dan ga ik naar de box en wil me optrekken om te gaan staan, maar wat in m’n hoofd wel lukt, lukt me motorisch nog niet gek genoeg. Dan zit ik daar op m’n knieën en heb de spijlen goed vast, maar toch. Het gaat me lukken hoor! Het is niet een kwestie van of, maar van wanneer.

Op de créche was daar Daphne en die was net zo blij mij te zien als ik haar. Knuffelen geblazen en lachen en kirren. Ik heb me echt even laten gaan, even baby! En het was een fijne dag. Ik heb weer heerlijk gekropen, de hele crèche rond, overal kijken en overal aan voelen en op de knietjes. Niet te veel geslapen en genoeg gegeten, de ingrediënten voor een goeie dag dus.

Altijd fijn als ik mama dan weer zie, alhoewel ze wel al een paar dagen een gevecht aan het voeren is met Griep en dat is aan haar te zien en te merken. Geen idee wie Griep is, maar ik vind haar niet leuk. Ik snap ook niet waarom Griep het mama zo lastig maakt. Griep is dus stom en ik ga haar nu vethard in gedachten wegsturen. En let op hè! Morgen kom ik controleren. Stomme Griep.

Het was weer leuk om papa te zien ook. Die had een grap, die ging heel hard lachen en dan moet ik meelachten hè! Ik kan me dan niet inhouden en dan schuddebuik ik helemaal. Terwijl ik sta! Want ik kroop helemaal tegen hem op en probeerde me aan z’n overhemd omhoog te trekken. Jaja, ik heb de stasmaak te pakken. Ik zeg het, een kwestie van tijd.

Ineens had ik honger, dus mocht ik warm eten, maar daar had ik net even geen zin in. Wel in melk. Ik heb 150 ml in één keer achter elkaar opgedronken en dacht papa dat ik naar bed moest. Maar natuurlijk niet! Pas toen was ik toe aan warm eten, dus heb ik een half bakje opgegeten en natuurlijk nog YOGHURT, terwijl we Sesamstraat keken. Waar ik echt helemaal echt vrolijk van wordt is zingen. Deze keer was het Jan Huigen In De Ton. Dan bewegen armen en benen spontaan!

Wat ik ook erg leuk vind, is als papa fluit! Dat is een wonderlijk iets. Hij blaast lucht in m’n gezicht en ik hoor een melodie. Magisch.

En toen was het tijd om naar bed te gaan en dat kan maar op één manier. Mama. En zo ben ik lekker in slaap gevallen. De hele nacht door…

it wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.