Dzjez

Stoere slaapkop, lachebek, krullenbol

Dzjez Dzjez gedachten , , , ,

Ik heb de hele nacht doorgeslapen en werd wakker met een lach en dat was voordat papa binnenkwam. Daarna moest ik nog harder lachen, want dat is gezellig. En toen ik beneden kwam moest ik nog harderder lachen want daar was mama. Hoe leuk het dan ook bij papa is, dan moet ik naar mama, want dat is toch anders. Mama. Lekker tegen haar aan en ik had dorst, dus lekker drinken. Fijn is dat.

Vandaag m’n Army broek aan en dan ben ik automatisch een stoere man, of stoere baby. Baby!? Hoe lang ben ik eigenlijk een baby? Zo voel ik me niet, ik voel me een hele vent en ben me errug bewust van wat er om me mee gebeurt. Ik weet ook heel goed waar ik naartoe wil en heb een zeer scherp oog. Ik zie allemaal kleine dingetjes, die anderen niet zien. Die pak ik dan en stop ze in een vuilnisbak….

In ieder geval heb ik nu iets nieuws. Als ik in de kamer rondkruip dan ga ik naar de box en wil me optrekken om te gaan staan, maar wat in m’n hoofd wel lukt, lukt me motorisch nog niet gek genoeg. Dan zit ik daar op m’n knieën en heb de spijlen goed vast, maar toch. Het gaat me lukken hoor! Het is niet een kwestie van of, maar van wanneer.

Op de créche was daar Daphne en die was net zo blij mij te zien als ik haar. Knuffelen geblazen en lachen en kirren. Ik heb me echt even laten gaan, even baby! En het was een fijne dag. Ik heb weer heerlijk gekropen, de hele crèche rond, overal kijken en overal aan voelen en op de knietjes. Niet te veel geslapen en genoeg gegeten, de ingrediënten voor een goeie dag dus.

Altijd fijn als ik mama dan weer zie, alhoewel ze wel al een paar dagen een gevecht aan het voeren is met Griep en dat is aan haar te zien en te merken. Geen idee wie Griep is, maar ik vind haar niet leuk. Ik snap ook niet waarom Griep het mama zo lastig maakt. Griep is dus stom en ik ga haar nu vethard in gedachten wegsturen. En let op hè! Morgen kom ik controleren. Stomme Griep.

Het was weer leuk om papa te zien ook. Die had een grap, die ging heel hard lachen en dan moet ik meelachten hè! Ik kan me dan niet inhouden en dan schuddebuik ik helemaal. Terwijl ik sta! Want ik kroop helemaal tegen hem op en probeerde me aan z’n overhemd omhoog te trekken. Jaja, ik heb de stasmaak te pakken. Ik zeg het, een kwestie van tijd.

Ineens had ik honger, dus mocht ik warm eten, maar daar had ik net even geen zin in. Wel in melk. Ik heb 150 ml in één keer achter elkaar opgedronken en dacht papa dat ik naar bed moest. Maar natuurlijk niet! Pas toen was ik toe aan warm eten, dus heb ik een half bakje opgegeten en natuurlijk nog YOGHURT, terwijl we Sesamstraat keken. Waar ik echt helemaal echt vrolijk van wordt is zingen. Deze keer was het Jan Huigen In De Ton. Dan bewegen armen en benen spontaan!

Wat ik ook erg leuk vind, is als papa fluit! Dat is een wonderlijk iets. Hij blaast lucht in m’n gezicht en ik hoor een melodie. Magisch.

En toen was het tijd om naar bed te gaan en dat kan maar op één manier. Mama. En zo ben ik lekker in slaap gevallen. De hele nacht door…

it wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

De wereld is te klein

Dzjez Dzjez gedachten, Weekend , , , ,

Ik heb de smaak te pakken, ik zoek constant m’n grenzen en wat de tuin betreft, die roze mat is voor de show! Daar kruip ik het liefst van af, op zoek naar allemaal dingen die ik niet in m’n mond mag stoppen. Tsja, dat is het spek op de kat binden natuurlijk!

Papa was gaan fietsen. Prachtig weer! En ik moest wachten tot hij thuis was, voordat ik m’n langverwachte Nijntjekoekje mocht opeten. Voor je informatie, dat heb ik met heel veel smaak gedaan. Papa was ’s ochtends al begonnen met het voorlezen en inspreken van een Nijntje verhaaltje. Die van Nijntje gaat vliegen. Tsja, dan ben ik daar de hele dag mee bezig natuurlijk. Zelfs bij een houten knijper krijg ik al trek! (die lijkt op een Nijntje-koekje, vandaar).

Daarna heeft hij een klein dutje gedaan terwijl hij bewaakt wordt door Iara en Fraouche. Stel je voor dat er iets gebeurt!

Het was eigenlijk wat te warm vandaag en dan ontstaan er 2 kampen. Mama en de rest. Mama blijft lekker buiten zitten, maar wij gaan naar binnen. Spelen, schrijven, voorlezen, Sesamstraat kijken. Qualitime dus, ook goed. Na het eten nog even lekker in bad! Lekker fris voor het slapen gaan. ik en de eendjes en kopje onder water. Ik ben een waterrat! En linkshandig heeft papa uitgevist.

Linkshandig, want ik eet brood met links en pak de eendjes aan met links en ik schrijf ook links… grapje. Maar goed, net zoals mama dus.

Papa ging een aankleedkussenfoto nemen, maar dat was duidelijk zonder mij gerekend. Hij heeft z’n best gedaan en me zeker 15 keer terug gelegd, maar ik had een ander plan. Nadat alles al weg was, was dat de lamp. Volgende keer beter!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

;

The Blues

Dzjez Dzjez gedachten, Heineman , , , ,

Grappig hè, als je ‘The Blues’ ziet staan denk je direct dat er ‘Trouble’ is, maar dat is niet zo hoor.

Ik (of beter gezegd papa) vindt dat mooie muziek en hij zou het fijn vinden als ik het ook leuk ga vinden…. nou dat ga ik wel, ooit, als ik oud ben, maar nu ben ik meer geïnteresseerd in Nijntje en ‘toevallig’ heeft papa er één gedownload op de aaipad! Nijntje gaat vliegen met een vliegmeneer en dat is supergaaf! Zo hoog in de lucht kun je veel dingen zien. Maar ook veel dingen niet. De details zie je niet en zo worden de grassprietjes groen en de stenen grijs. Soms is het wel handig dat je niet de details ziet, of er te veel op let. Soms is het gewoonweg beter de details te missen en te genieten van het leven! Dat doe ik dus, samen met Nijntje.

En mama vind dat ook fijn. Dat is een echte genieterd. Ik denk dat ik dat van haar heb.

Vandaag was een beterder dag dan gisteren. M’n tandje is er nog steeds, maar ik voel het minder. Ik heb het wel rustig aan gedaan. Samen met mama. Daar was het echt een dag voor. En we hebben lekker buiten gezeten, of beter gezegd, gekropen. Ik heb daar de neiging om vooral niet op de mat te blijven, maar daarbuiten. En natuurlijk alles in m’n mond steken. IK heb daar nu ook een nieuw woord voor geleerd: BAH! Dat is niet ja of nee, maar een signaal dat iets niet lekker is. Maar hoe weet ik dat als ik het niet geproefd hebt?! Dus…

Papa is gaan fietsen. Dat doet hij al wij rusten. Zo compenseren we elkaar. Hij spant zich in, wij ontspannen en zo is alles in balans. Hij komt dan zo lekker vrolijk thuis, met een rooie kop! Hij is ook wat bruinvies met moddervlekken en het gekke is, dat dat bruine er niet af gewassen is. Raar…. Maar goed.

Het rook weer heerlijk in het huis. Papa en mama waren spareribs aan het maken en ik mag er ook van eten! JAmmer alleen dat ik na het brood met smeerkaas en appelstroop en de overheerlijke, niet versmaden yoghurt, was ik moe! En moest ik naar bad, maarrrr, morgen mag ik het proeven!

It wie wer in moaie dei

Ho, wacht nog even, Heineman hier!

Het was een bijzonder dag voor onze kleine grote man. Hij is nu 8 maanden wat betekent dat hij in z’n 9de maand zit en dat is een heugelijke maand. Aan het eind van deze maand is er het 9-maanden-kantel-moment. Dat houdt in dat Dzjez dan even lang buiten de buik bestaat als hij er in heeft bestaan. We staan er niet zo bij stil, maar er is veel gebeurt in die 18 maanden. Details zal ik je nu besparen; daar kom ik onherroepelijk later op terug.

Ik ga me richten op het heden. Ik heb vandaag onze spruit nauwkeurig geanalyseerd en gevolgd en moet zeggen dat hij zich uitermate goed ontwikkeld. Niet alleen is het een stevige, lange jongen, zijn motoriek functioneert bovengemiddeld. Het gene wat mij bovenal amuseert is z’n gevoel voor ritme en humor. Dat maakt ook dat hij één van mijn leukste pupillen is.

Ik heb één en ander even opgezocht en mijn vermoedens zijn bevestigd. Voor iemand van 9 maanden is er helemaal niks mis met onze Dzjez!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Insula Flé

Dzjez Dzjez gedachten, Vakantie , , ,

Met vermoedt dat de naam Vlieland waarschijnlijk is afgeleid van het “Insula Fle”, wat betekent: het eiland bij de Flevostroom. Nou dan hebben we het getroffen, want dat is de naam van ons huisje en mijn eerste keer buitenbuiks op Vlieland. Maar om daar te geraken, moest ik vroeg op en daar hadden m’n oogjes klaarblijkelijk nog geen zin in. Die wilden liever nog even dicht blijven. Toen ik de kleertjes aanhad was het ook snel voorbij en zat ik hup! in de auto.

Gelukkig had ik om 5 voor 6 nog gedronken, m’n onderbewuste had die beslissing al genomen, voordat ik er erg in had. Handig, zo’n onderbewuste. Toen we aankwamen zag ik een lel van een boot, want zo ga je er naar toe. Wadlopen kan ook, maar daar zijn m’n beentjes nog te kort of het water te diep.

Aan boord merk je er bijna niets van, plus papa, mama en Zelda zijn er en dan voel ik me op m’n gemak. Ik heb lekker gedronken, lekker geslapen en leuk gekeken naar andere mensen die dan weer met mij beginnen te praten. Leuk is dat. Zo gaan die dingen namelijk.

Toen we aankwamen was het een drukte vanjewelste en ik ontwaarde zowaar Noa, Quin, Beppe, Irene, Tessa, Johann, Senn en Nynthe! Tussen al die mensen. Die waren er al, behalve Johann. Die zat ook op onze boot, alleen wist hij niet dat we op een geheim dek zaten, namelijk -1…. Grote gezelligheid dus!

Ons huisje was nog niet vrij, dus zijn we eerst gaan bivakkeren bij Tessa. Voor mij mooi de tijd om te knuffelen en gek te doen. Dat is belangrijk, een beetje gek doen en een beetje lachen anders wordt je een zuurpruim. Irene noemt mij een kleine Buddah omdat ze dat vindt en dat is genoeg reden. Ik vind dat een mooie naam en kan het bijna uitspreken: BaBa. Fijn om haar te zien.

Maar het grootste avontuur van de dag was fietsen. Papa en mama hebben fietsen gehuurd en speciaal voor mij een kinderzitje voor op het stuur mét een windscherm. En dan denk je waarschijnlijk: “Oh daar is hij veel te klein voor!” Nee hoor, ik vind het geweldig. Wat een ervaring, de wind om je oren en de omgeving die zo snel voorbij gaat! Gelukkig stuur ik een beetje mee, want als je dat papa alleen laat doen gaat het faliekant mis!

En het goeie was dat mama mooi weer had besteld. Dat kan tegenwoordig denk ik met al die aaifoons en aaipods, in ieder geval was het eindelijk weer eens lekker weer. We hebben gewoon buiten gegeten in Holderdebolder op de camping. Ik had m’n eigen podium leek het wel en een kleedje. En iedereen kwam langs! Ineens waren daar ook nog Evelyn, Menno, Lauren en Philine. Eén groot feest. Tsja, dan moet er veel geknuffeld en gelachen worden. Familie is leuk, dat zijn een soort vrienden die je van nature hebt. Dat voel je en het is net of ik ze al kende. Mooi is dat.

Uiteindelijk moest zelfs ik naar huis, weer op de fiets. Prachtig. Mama kijkt dan zo trots dat haar ogen harder stralen dan de zon. Dat vind ik mooi om te zien. Mijn mama. Gek eigenlijk, want vorig jaar was zij hier ook en zat ik nog binnenbuiks en wisten we van elkaars bestaan, maar kenden elkaar nog niet. Dat is nu wel anders. Gelukkig maar!

Jaja, it die wer in moaie dei!
En moarn wer.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Gek bestek

Dzjez Dzjez gedachten, Zelda , ,

Op een dag voor de vakantie moet je van alles voorbereiden. Om te beginnen wakker worden. Voor de tweede keer, want ik was al een keer wakker geweest en steevast van plan niet in slaap terug te vallen, maar dat is dus duidelijk niet gelukt. Dat is lekker wakker worden! Nee echt. Ik werd goed wakker en dan is het tijd voor een goed ontbijt, want op een lege maag kun je niets voorbereiden.

Daarna zijn we naar de bibliotheek gegaan om boeken en boekjes uit te zoeken voor mij, mama en Zelda. Leuk hoor, zo’n bibliotheek. Allemaal boeken en ik kan nog niet lezen en ik was een beetje moe. Gelukkig is er dan Zelda. Die heeft lekker met me rondgelopen en dat vind ik leuk.Daarna is Zelda naar huis gegaan en zijn wij een beetje gaan winkelen. Jammer voor mij, maar mama heeft haar oorringen ingeruild voor knopjes! Kan ik ze niet meer lekker vastpakken. Praktisch hoor, maar niet leuk! OK, ik moet toegeven, ze staan haar leuk.

In de Albert Heijn kwamen we Monique tegen. Die maakt normaal altijd hele mooie foto’s en nu hebben we er één van haar gemaakt. Ik was gefascineerd door haar stem. Heel lief en mooi hoog, daar kan ik zo heerlijk naar luisteren en dan kijk ik wat verliefd en verlegen. Gek is dat, stemmen, sommige hoor je niet, alleen wat ze zeggen en anderen hoor je wel en vergeet je te luisteren. Raar.

En toen was er een afwijking van ons dagelijkse patroon. Normaal gaan we thuis wat eten, maar deze keer gingen we op pad. Dat is raar dacht ik nog, maar goed, ik ben altijd wel in voor een avontuur. We gingen naar een huis met allemaal mensen die aan het eten waren. Mijn eerste keer dus: Het restaurant. leuk hoor! Ik heb daar niet veel te doen, dus is iedereen met me bezig. In ‘no time’ kreeg ik een lange vinger van de kok en later nog een. Kijk, daar wordt ik blij van! Ik heb nog naar hem gezwaaid. Echt waar!

Ik heb kreeft gegeten, stokbrood en melk, want tussendoor kreeg ik wel honger, en dan moet mama even stoppen. Ik kreeg geen bier, maar wel veel aandacht van andere mensen. En dan lach ik wat in de rondte totdat die kok echt naar me toe kwam. Toen moest ik even huilen nadat hij me een klopje op m’n hoofd gaf.
Later heb ik het bijgelegd en maar goed ook, hij was er echt van geschrokken en uit pure wanhoop een biertje gaan drinken aan de bar!
(of hij was net klaar met werken, dat kan ook….).

Ik heb met papa nog wat gezongen en gespeeld. “Klap eens in je handjes” en dat heeft mama gefilmd, dan kun je het even bekijken.

Toen we weggingen zat de kok nog aan de bar en heb ik even met hem gebabbeld. Leuke vent en weet je wat? Zelda kreeg later nog snoep en speciaal van de kok, 2 snoepkettingen! Zo zie je maar, als je aardig doet, krijg je aardige dingen terug. Mooie ervaring.
En dan is het tijd om naar huis te gaan en te gaan slapen, want morgen moeten we vroeg op! Ik hoop dat we niets vergeten en ik hoop ook dat we het allemaal op de boot kunnen krijgen. Gelukkig is de waddenzeen niet diep en zijn er blindgeleide zeehonden om je te redden als het echt mis gaat. Ik heb er zin in!
It wie wer in moaie dei!
(oh ja, het is vakantie, dus veel te veel foto’s!)

Deze slideshow vereist JavaScript.

Woddèvver of, de wereld is te klein

Dzjez Dzjez gedachten , , ,

Toen ik pap zag moest ik lachen. Ik had hem nog niet gezien deze ochtend en lag bij mama in bed die eigenlijk nog een beetje wilde slapen, want het was vroeg en zij had vrij. Ik dacht daar evenwel anders over. Tijd om op te staan en toen was daar papa. Die kwam dag zeggen, want die ging werken. Ik doe dan m’n best om hem zo lang mogelijk thuis te houden en dan doen we nog even gek. Vind ik leuk! Maar uiteindelijk moest’ie toch echt weg. OK, nog even een koffietje brengen. Voor mama hoor, want ik ben daar nog niet zo gek op. Eigenlijk helemaal niet.

Het was een leuk dagje. Ik ga gewoon m’n gang, terwijl mama dat ook doet. Op een gegeven moment moest ze even weg en dan speel ik lekker verder. In eerste instantie op de plek waar ik lag toen mama wegging en vroeger lag ik nog steeds op dezelfde plaats als ze terugkwam, maar nu ik een grote baby ben niet meer. Ik zag haar binnenkomen, de schrik in haar ogen en dan die  geruststellende ontspanning toen ze me in de andere hoek van de kamer zag liggen. Makkie. Als je kunt tijgeren, kun je de hele wereld aan.

Eerst achteruit en dan vooruit, op jacht naar m’n rammelaar. Die pak ik dan, maar valt, rolt verder, ik er achteraan en dan pak ik hem weer en dan…. precies. Maar het is een leuke oefening, totdat ik een stukje meloen zie liggen. En dat is de ontdekking van de dag. Heerlijk! Zoet, sappig en lekker zacht. Ik had er al veel van op, maar dit stukje was ik vergeten. Toen mama binnenkwam lag ik deze keer onder de stoel!

Ik heb ook een puzzel en het principe is vrij simpel. Eerst is hij stuk en dan niet meer. De stukken op de grond moeten in de gaten had ik in de gaten, maar goed, daar moet ik zeker nog wat op oefenen. Op het concept puzzel, maar dat komt nog. Waar ik niet op moet oefenen is eten. Dat gaat me goed af. M’n lievelingseten is yoghurt op dit moment (naast meloen). Niet dat ik de rest niet lekker vind, maar met yoghurt word ik bijna dierlijk gulzig. Zo lekker.

En ineens waren daar Beppe en Zelda. Beppe bleef maar even, want die moest nog veel doen en we gaan haar toch dit weekend weer zien op Vlieland. Iedereen trouwens, want blijkbaar wordt het een grote gezellige reünie. Zelda bleef natuurlijk. Gezellig.

En ineens was daar papa weer en ik moet weer lachen, ik herken hem op grote afstand en voel hem bijna. We hebben lekker geknuffeld en kaas gegeten. Dat is een mooi einde van de dag. Nou ja, bijna, want ik had moeite met slapen. Misschien iets te druk, iets te veel gegeten, iets te enthousiast. Uiteindelijk wel heerlijk in slaap gevallen en morgen weer naar de crèche.

Jaja, it die wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Friese staander

Dzjez Dzjez gedachten , ,

Vandaag heb ik veel gestaan. Elke gelegenheid die ik had, heb ik genomen. Benen stijf onder m’n lijf houden, dat is de manier, dan kunnen ze je niet laten zitten en kan ik lekker staan. Dat geeft een ander perspectief op de wereld om me heen. Ik bedoel, ik kan in een tafelstoel zitten, of op de bank, maar zelf staan is anders. Het is hoger dan op de grond zitten en de wereld beweegt met me mee. En dat is gaaf.

Ik had ook m’n Friese vlag slabje om. Papa heeft het ritueel omgedaan, want het is een belangrijk moment. Het is een beetje als gedoopt worden denk ik. In ieder geval is eten daarna nooit meer hetzelfde! Dat is eigenlijk elke dag zo. Elke dag leer ik nieuwe smaken en elke dag gaat het gemakkelijker.

Ik ben vandaag ook in het zwembad geweest en daar ben ik ook weer lekker rechtop gaan staan, afgewisseld met kirrende geluiden, zodanig dat het hele zwembad het heeft gehoord. Een mens mag toch laten weten wanneer hij het naar z’n zin heeft!? Het is wel een beetje raar en wel een beetje koud, maar als je er eenmaal aan gewend bent is het cool. Volgende keer ga ik zitten. Dat heb ik deze avond wel in bad gedaan en lekker gelegen. Heerlijk met m’n eendjes! en lekker fris naar bed, want al dat chloor…

Ik heb ook nog met Siebe gestaan deze middag, en met papa en met mama, voor het geval je dacht dat ik niet genoeg gestaan had.

Mei de tonge ût e mule!

Oefening baart kunst, zeg ik, de kunst van het staan en de kunst van het verstaan. papa moest de hele dag Frysk praten met Siebe. Vindt Siebe leuk en mama ook, dan leren zij het een beetje en ik ook! (Een lekker kopke koffje!)

Ze hebben ook gevoetbald en dan kijk ik met oeverloze bewondering. Vooral naar Siebe, die heeft de kunst van het balletje trappen wel begrepen. Zelda heeft dan weer een fietsvoorstelling met haar nieuwe vriendinnetje Iris gegeven. Ik heb het niet gezien, maar kon de oh’s en de ah’s binnen horen!

Verder nog gek gedaan, daar zijn we goed in met z’n allen. We kregen trouwens ook nog een fotootje van Olpa en Olma. Die komen niet, want de auto is en beetje stuk. Het is een Landrover, maar nu even niet…. Even in de garage voor een opknapbeurt. Maar ze hebben wel een lekker paling gegeten en daar wordt mama dan weer jaloers van.

Ik was trouwens vergeten te vertellen dat Siebe nog even is gaan hardlopen. 40 minuten en dat is stoer. Zeker in het moaie Fryske lânskip. Kijk maar eens naar de mooie koeien op de achtergrond van de foto in de slide show. Dan kun je ook zien dat het hard waait!

Nog even dit: Je mag best luisteren naar de weerberichten, maar met een korreltje zout. Het was weer prachtig weer en geen regen op 14 druppels na en dat was een ongelukje. Die druppels waren al onderweg en konden niet meer terug, maar anders. Droog!

It wie we in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Meneertje Mannetje doet een kikker na en de rest van de dag

Dzjez Weekend , ,

Papa was gaan fietsen nadat wij naar het bos zijn geweest en het grappige is dat hij naar de zelfde plek geweest is als waar we gezeten hebben. Dan zie je hetzelfde vanuit een ander perspectief en dat maakt het anders, want wij zijn er niet. Als hij thuis komt ben ik nog wakker en mama is 2 tinten bruiner. Die absorbeert de zon als een spons water! En papa heeft ook al zo’n kleur, ben benieuwd welke kleur ik krijg!

In ieder geval was het gezellig want ik wilde niet echt slapen. Wat niet wil zeggen dat ik niet hou van slapen, maar ik hou gewoon ook van wakker zijn. Zeker als ik een lekker nachtje geslapen heb. Daar komt bij dat ik dan ook honger heb. Daarna ben ik als een blok in slaap gevallen. Plat op m’n buik en wel 3 en een half uur! Heerlijk slapen, ik was er aan toe en er moest nog van alles gebeuren. Dat wist ik toen nog niet natuurlijk, maar ik ben in het zwembadje geweest! In het begin vond ik het wat eng en vooral koud, maar na een extra emmer warm water, was het heerlijk! Op m’n rug, met losse handjes.

Oh ja, die prop handdoek ben ik. Ik ben gecamoufleerd, dus zie je me niet! Daarna weer wel natuurlijk en wat je ook ziet zijn krulletjes. Die komen er zoals de bloemknoppen opengaan als de zon er op schijnt! Ik vind het net alsof de krulletjes lachen, dus lach ik gezellig mee. Of zou het omgekeerd zijn. Maar als papa me lekker heeft afgedroogd heb ik het ook weer lekker warm. Morgen weer!

Terwijl papa een boek leest zit ik er gezellig bij en Iara en Farouche komen er ook bij. Die gaan spelen en als je zo zit bekijk je dat zo van onderen en dat is toch wel een beetje anders. Dan moet je goed kijken. Ik kan trouwens ook al bijna zelf zitten. Ik ga daar de komende tijd eens goed op oefenen, want zelf zitten is handig. Heb ook nog even vliegtuigje gespeeld en gezellig bij mama gezeten. Wat is een dag toch leuk als het mooi weer is en je hebt vrij!

Oh ja, dat flesje bier is niet wat het lijkt. Ik hou gewoon van dingen vastpakken en zo’n fles pakt gewoon goed vast. echt waar!

Oan’t moarn!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Meneertje mannetje en het wortelavontuur

Dzjez Dzjez gedachten , , ,

Gisteren was eigenlijk een bijzondere dag, want ik ben een half dagje naar de crèche geweest, want mama moest naar een begrafenis. En dat is niet leuk. Iemand van haar werk en iedereen was er en het was mooi en indrukwekkend zei ze. Gelukkig was het maar een half dagje en toen kwam ze mij halen. Dus hadden we de middag voor onszelf.

Mama had iets slims, namelijk een nat washandje! Dat is heerlijk als het zo warm is! En het was warm. Lekker in de buitenbox met washandje en een beetje wind is dan lekker. Honden hebben geen washandjes en dat is nooit grappig. Iara gaat dan in de schaduw liggen en heel hard hijgen. Ik heb gelezen dat ze dan afkoelen via hun tong. Handig hè!

We zijn ook nog boodschappen gaan doen en papa heeft ons daar halverwege ontmoet. We hadden te veel spullen om allemaal mee te nemen, dus moest hij dat in de auto doen.

‘S avonds heb ik iets bijzonders gedaan. Ik heb voor het eerst wortel gegeten. Los van de mooie kleur vind ik het apart maar lekker. Ik trek een vies gezicht, maar blijf er wel van eten, want het is een bijzondere ervaring in ’n mond! Apart.Smaakt naar meer. Ben benieuwd wat ik vanavond ga eten.

Papa heeft ook wat gefilmd…

Verder goed geslapen en maar één leer wakker geworden om kwart voor 5. Goed voor mij en goed voor papa en mama!

Ik ga straks nog vertellen hoe het op de crèche was. Later!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Zweetweer, krullen en nostalgie.

Dzjez Dzjez gedachten , , ,

Ik wist niet goed welke foto ik er op ging zetten. De leuke of de minder flatterende.
Uiteindelijk heb ik gekozen voor de mooie, met mama. Dubbel mooi dus. Dat was vanochtend voor ik naar de crèche ging. Die andere is iets minder mooi dus, maar dat heeft een vrij simpele verklaring: Ik had honger. Tsja, dan heb je als baby niet zo veel opties. Mooi lelijk dus.

Hey ho! Wat zie ik?! Technisch foutje en ik krijg hem er niet meer af!
Verkeerde foto! Deze bedoelde ik. Dit is de mooie! Vergeet die andere!

Warm dagje en dus heb ik veel gedronken. En deze keer waren we door m’n rantsoen van 3 bakjes en een flesje heen en dus heb ik voor het eerst WATER gedronken. Dat is duidelijk melk zonder smaakje en doorzichtig. Anders, maar als ik er over nadenk, wel verfrissend. Jaja, het begint te komen, ik moet gaan wennen aan nieuwe smaken. En blijkbaar heb ik meer en meer honger en is melk van mama alleen niet genoeg. Drastische maatregelen dus. Waarschijnlijk dit weekend aan de groente. Een nieuwe fase in m’n leven.

Doet me denken aan een filmpje wat ik laatst tegenkwam van mezelf (en dat zijn altijd leuke dingen). Toen was ik 1 dag oud. Ikzelf herken me er al in en wat me opvalt is dat ik al goed om me heen kijk. Zie je wel! Jong geleerd, iets minder jong gedaan. Dat is dus duidelijk iets wat in me zit. Goed kijken. Kijk maar goed.

En dit ben ik nu, om precies te zijn vandaag 22 mei 2012 in de box, bij 27°.

Ik hou daar wel van. Later heeft papa m’n rompertje uitgedaan en dat is lekkerdere. Papa zelf had een redelijk rooie kop van het hardlopen. Had’ie zin in zei’die. Tsja, zelf weten, maar met zulk weer…. OK hij ziet er blij uit en dan is het goed. Ik kan dan best wel lang naar hem kijken. Al die kleuren en groeven. Gezellig! Zo in de tuin. Ik ben fan van de zomer en ik mag er gezellig bij blijven, ondanks het feit dat ik zeer weinig geslapen heb. Anderhalf uur. Ik ben een wakkere baby en als ik moe ben dan hoor je het wel. Ben dan ook lekker gaan slapen zonder piep.

Oan’t moarn en lit de sinne mar skyne!

Deze slideshow vereist JavaScript.