Nog even dit.
Als papa zegt: Ik heb een reuzehonger, dan zegt mama dat’ie moet zeggen reuzentrek.
Maar dat snap ik niet zo goed. Ik denk dat ‘trek hebben’ uitgevonden is in de jaren 80 of zo door fatsoenlijke mensen, maar voor mij is het simpel: Of je hebt reuzenhonger of niet.
Daar tussenin zit niets of weinig.
Ja wakker zijn of slapen.
Maar goed, ik woon in Nederland, dat scheelt.
Vandaag moest ik naar het consultatiebureau. Daar ben ik al eens eerder geweest, maar dat is al heel lang geleden. Een maand, dat is m’n halve leven!
Mama had het goed voor elkaar. Ze had een warme kruik in een omslagdoek gewikkeld en onder op de kinderwagen meegenomen. Want toen ik daar kwam, moesten al m’n kleren uit. Helemaal naakt en dat is best koud en dan komt zo’n warme doek goed van pas. Goed gezien mama! Dat scheelt een paar traantjes.
Toen moest ik op de weegschaal en gemeten worden en wat denk je? 6220 gram!
En de laatste keer, op 2 januari, was ik 4780 gram. Dat betekent dat ik 1540 gram ben gegroeid. Dat is anderhalf pak suiker! Ja, ik word een grote jongen, bovengemiddeld groot, want ik ben ook al 61 centimeter lang en blijkbaar zit ik dan hoog op de curve. Nou, daar heb ik niet echt last van, dus het zal wel meevallen. Het zal die lekker moedermelk zijn en die goeie zorgen, naast die verschrikkelijk goeie genen.
Daarna kwam de kinderdokter. Ik schrok me een hoedje, want ze riep “WOW!” Heel hard, dus ik en mama dachten dat er iets aan de hand was, maar weet je wat ze zei?
Normaal op deze leeftijd heb je baby-babies, maar hij heeft al een echt karakteristiek en eigen gezichtje. En toen moest ik hard lachen en dat vond ze ook al zo bijzonder. Ja, ze is leuk. Ik wil haar best nog eens zien. Ik had trouwens wel het gevoel dat mama best trots was en dat is leuk!
Maar toen gebeurde het! Ineens kreeg ik twee prikjes. Eén in m’n ene bovenbeen en hup, nog één in m’n andere bovenbeen. Toen heb ik het even heel stevig op een brullen gezet! WOW! Zeg dat wel! Om eerlijk te zijn was dat wel de allerergste pijn die ik ooit gehad heb! Maar ja, ik heb natuurlijk nog nooit echt pijn gehad, dus denk ik dat het ook wel een beetje van de schrik was. Ik weet niet of ik dokter echt wel zo leuk vind….
In ieder geval heb ik daarna heel goed geslapen. We moesten eerst nog wel even naar de winkel en we kwamen Desiree de buurvrouw ook nog tegen, maar ik was niet echt bezig met shoppen of gezelligheid. Pff, zulke prikken gaan je niet in de kouwe kleren zitten!
Gelukkig was het weer heel gezellig toen ik wakker werd. Met die grapjes van papa heb ik niet veel nodig om te schaterlachen (nou ja, die schaters zijn eigenlijk nog een soort piepjes, maar ik oefen) en dan krijg ik weer bijna tranen in de ogen.
Van het lachen.
aka: Wilde Winters Witte Weekend.
Het was me wat. De ene dag kijk je uit op een groen grasveld en de volgende dag is dat wit. Dat zijn grote veranderingen als je net nog geen 9 weken bent. Ben wel blij dat ik het nog meemaak, want ik hoor allemaal rare dingen over de opwarming van de aarde. Nu even niet dus.
En zelfs een Alve Stedentocht en dat doet mijn Friese Hart sneller slaan natuurlijk. Vandaar ook, dat ik even snel op joetjoep heb gekeken en een leuke link heb gevonden met het Fryske Folksliet: Frysk Bloed Tsjoch Op. Dat zijn typisch zo van die dingen die je vergeet, of waarvan je de melodie wel onthoud, maar de tekst niet. Kijk en luister maar even mee!
Maar genoeg entertainment! Er is weer van alles gebeurt! Ik ben in de kinderwagen gaan wandelen in de kou! Het was zaterdagochtend min 21 graden! Min, dat is onder nul en zo koud was het in 27 jaar niet geweest. Maar ik lag goed ingepakt in de wagen en had er sikkepit last van. Lekker hoor, die frisse lucht.
En zondag was ik voor het eerst alleen met papa, of moet ik zeggen: was mama voor het eerst zonder mij. Ze moest naar iets van de examinatoren van Gaus. Ze traint honden en dat is cool. En papa en ik waren gezellig samen. Was leuk. Ik heb geslapen, gehuild, gedronken, beetje geslapen, weer gehuild, nog wat gedronken en toen heeeel lang geslapen. Dat kun je ook zien, want er zitten een paar ‘hard slapen’ foto’s bij. En dan word ik zo wakker… Heerlijk!
Ik heb ook nog in de draagzak gezeten. Dat zit lekker en dan kan papa lekker heen en weer lopen en hij moest ook werken (op zondag! maar goed) en dan ben ik lekker dicht bij hem. En toen was mama er al weer bijna, dus dat was ok. Ze had me behoorlijk gemist (en ik haar ook…)
En oh ja, ik ben op vrijdag nog bij Angelique en Luca geweest. Dat was weer heel gezellig. Leuk hoor, zo met Luca in de weer. Heb m’n ogen behoorlijk lang opengehouden. Kreeg natuurlijk weer veel ooh’s en ah’s want Liek had me al een tijdje niet gezien. En ik constant groeispurten.
Tsja, dan moet je er wel bijblijven.
Gerard hier.
Het heeft me een tijdje gekost. En dat is logisch, want de onderbroken nachtrust van de afgelopen weken verandert langzaam van euforie en geluk naar een lichte (en nu overdrijf ik in de positieve zin) moeheid.
En dat is logisch. Zo zit de natuur in elkaar. De euforie zorgt voor energie en die extra energie houdt je dan weer op de been. Maar ik ben een man. Dus dan heb je het ‘gemakkelijk’. Ik ben wakker en hoop dat ik weer in slaap val, al of niet vooraf gegaan door een loopje naar de wc.
Maar als je moeder bent, is dat een ander verhaal. Eerst ben je zwanger en geen moeder maar moe, zeker na de bevalling. Dan pas ben je moeder die én melk produceert en geeft en dat is dan een ander verhaal.
Dan moet je en langer wakker blijven en aan het werk. Dan moet je wel moe zijn! Dus was ik aan het nadenken over de overtreffende trap van moe zijn. Zoals goed, beter, best of rood, roder, roodst en lang, langer langst.
En dan kom je tot een interessant rijtje:
Moe, Moeder, Moederst.
Ik weet wel dat het niet klopt, maar bij mij komt simpelweg één woord op: Respect.
Het is raar maar waar, maar het is zo ver! Ik ga naar de crèche. Nog niet echt hoor, maar om te wennen. Vooral voor mama, denk ik, want voor mij is het heel relaxed. Ik was gisteren ook al even geweest, maar dat was meer om in te schrijven en zo. En ik heb de hele tijd geslapen.
Maar vandaag was het in het echie. En het leuke is: Papa is jarig vandaag en dat is handig, want dan vergeet ik nooit m’n eerste echte crèche dag. Ik heb m’n mentor ontmoet (en die krijgt ook een Bordeaux Dog!), de ruimtes gezien en er is heel veel speelgoed. Dat kan ik helaas nog niet vasthouden, maar is een mooi vooruitzicht.
En ik heb in het bed gelegen! En dat is een soort koninklijke box. Heel hoog en droog in de lucht. Majestueus Mooi. Ik heb er al goed geslapen.
Ze hebben zelfs een mandje met mijn naam er op. Ik heb ook de naam van Jesse gezien! Dat is het zoontje van Ben en Imkje.
Ik kwam ook een jongen tegen. Weet nog niet hoe hij heet, maar dat komt nog wel. Qua eten gaan ze me hetzelfde geven als thuis, namelijk: Moedermelk! The best.
Mama heeft het ook goed gedaan. Ze was heel flink en heeft heel goed meegewerkt. Ze is er ook de hele tijd bijgebleven hoor!? Want je weet maar nooit. Zo is mama. Altijd klaarstaan, voor het geval dat. Goed hè! Ga ik later ook doen als ik groot ben.
Oh ja. Was ik nog vergeten te zeggen: Bianca en Kyara waren nog op bezoek. En dan lach ik altijd even.
Deze foto’s wil ik je niet onthouden. Dit is de eerste keer dat we samen boodschappen zijn gaan doen! Mama, Papa en ik. Dat was al op 23 december hoor. Een bijzondere belevenis en een beetje raar, want mama moest haar boodschapgewoontes aanpassen.
Normaal zet ze de kar in het midden van de gang en loopt dan rond om de boodschappen te verzamelen en die gooit ze dan in de kar. Nu loopt ze rond mét de kar langs de boodschappen….
Vraag me af hoe dat komt!
Ik denk dat het voor papa een beetje een drukke week was….
Siebe en Zelda waren er ook in het nieuwe jaar en dat was heel gezellig!
Met hen er bij is er altijd wel wat te beleven. Ik heb een lievelingsliedje dankzij Zelda en Siebe, iPods en iPads en wil nu ook leren dansen. Het liedje heet Party Rock Anthem en is van LMFAO (niet geschikt voor oudere kijkers…).
Gezellig samen op de slaapkamer met mama met de muziek hard aan. Lekker rustig.
Zelda is echt een grote zus! Ze doet me in bad, haalt me uit de wieg of box als ik huil, neemt me even over als mama iets anders moet doen en ik moet zeggen, ze doet dat goed! Kijk maar eens goed hoe mooi ze me vast houdt. Ze heeft alles gedaan van begin tot eind, dus uitkleden, in bad, afdrogen en aankleden. Handig.
Ik moet zeggen, het is altijd leuk met Zelda en Siebe. Ik heb zin ze weer te zien en ga in de tussentijd hard groeien, leren waar het geluid vandaan komt en daar naar gaan kijken en oefenen in lekker luid lachen.
Maar nu eerst even… wat bijslapen.
(Mag papa ook wel eens doen! Druktemaker..)
Dat is Fries voor “Naakt en bloot voor de dokter” wat de titel van een boek is van Hylke Speerstra. Hier kun je een kijkje nemen.
Terwijl Zelda ging paardrijden moest ik naar de dokter. De babydokter en die werkt op het consultatiebureau. Mama was mee en haar mama ook en ik noem haar oma. In de kinderwagen, in de regen en dat was leuk. Ik hoorde regen op het dak tikken! Wat een gezellig geluid, daar val ik van in slaap…. en wordt weer wakker…. en weer in slaap. Vermoeiend zeg!
OK, babydokter. Ik moest helemaal bloot en dat is raar hoor, zo in die felle lichten in een vreemde omgeving en hoewel ik zo nu en dan een brok in m’n keel had, ben ik niet gaan huilen. Dat doe ik niet!
Ze hebben alles gemeten, hoofd, reflexen, gewicht, lengte, in m’n mond gekeken, in m’n oogjes, hartslag. Eigenlijk alles.
En een goeie score. Lengte 57 centimeter. Omvang hoofd 38 centimeter. Gewicht 4780 gram. Ik ben goed bezig!
PS: De foto’s zijn gemaakt door Oma met de aaiPhone van mama.
(Grapje, kan niet druk genoeg zijn! Ik hou van gezelligheid)
Gisteren waren Siebe en Zelda daar ineens en vandaag, 30 december, komen Niels en z’n hele familie. Ze komen maar even zeggen ze, maar dat ken ik. Papa en mama zeggen dat ook altijd en dan wordt het altijd later. Nu dus ook. Niet om 4 uur gingen ze weg maar om 7. Nou ja, ook goed!
Niels ging bidden toen’ie binnen kwam en dat was niet voor mij. Op één of andere manier was Farouche heel blij dat hij er was en dat had Niels dan weer niet verwacht. Grappig hè! Ik heb een heel gaaf boek gekregen, voor als ik al wat ouder ben, dan kan papa of mama er uit voorlezen. “Wie is het dapperst” heet het (nou dat weet ik wel!). Kijk er nu al naar uit! Sabine heeft ook een stel goeie armen om in te liggen. Daar kan ik best aan wennen.
En wat vind je van die foto met Temme! Hij is een reus en ik een kabouter en ik wil hem een zoen geven. Zo lijkt het tenminste. Een echte kunstfoto! Nee, het was weer gezellig en als het gezellig is, dan val ik natuurlijk weer snel in slaap. Deze keer op de schouder van Papa, dat is een heerlijke plek om wat rond te hangen en dat doe ik ook graag.
Zelda en Yenda hebben veel mooie tekeningen van paarden gemaakt. Ik heb er een paar onderaan gezet. Supermooi! En verder hebben ze muziekjes geluisterd op JoeTjoeb! (die jeugd van tegenwoordig toch!).
Siebe is met Temme gaan Darten, want papa heeft een Dartbord gekocht. Dat zie je in m’n andere poost.
Leuk, die mogen wel eens vaker komen!
Met een knipoog!
Ik ben er achter gekomen dat ik al kan knipogen. En eigenlijk kon ik dat al direct na m’n geboorte. Dat weet ik omdat Opa een geweldig mooi fotoboek met tekst heeft gemaakt.
Papa werd er zelfs een beetje emotioneel van en mama zag voor het eerst de foto’s vlak na de bevalling. Heel errug bijzonder. Ook voor mij. Want ik kwam er achter dat ik direct na m’n geboorte m’n eerste knipoog gegeven heb! (het kan ook zijn dat ik m’n andere oog gewoon niet open kan krijgen…)
Het was heel gezellig en ook hier voor het eerst een buitenbuikse trip naar Nederhorst Den Berg. Daar was ik ook al eens geweest natuurlijk. Deze zomer, Mama was al een maand of 3 zwanger namelijk toen Opa en Oma voor het eerst papa ontmoeten. Ik weet het nog goed. Het was mooi weer en zowel mama als oma waren best een beetje zenuwachtig. Papa en opa niet natuurlijk. Die zijn stoer (aan de buitenkant). In ieder geval, het was een mooie belevenis, want ik zat gewoon in de buik en ik was niet van plan daar weg te gaan, behalve dan op 2 december. Dat stond al in m’n agenda. Je begrijpt het al, Papa en mama hebben soms een beetje de neiging de dingen omgekeerd te doen… Maar ik dwaal af.
Nederhorst Den Berg, daar is mama ook geboren en opgegroeid en dat is heel bijzonder. We hebben naar hele oude films op DVD gekeken, waar mama nog een baby was. Heel bijzonder. Ik lijk op haar met de bovenkant van m’n hoofd, maar het lijkt er op dat ik de mond van papa heb. Het belangrijkste is, dat ik vooral mij ben en daar ben ik heel goed in.
Het was heel gezellig en ze hebben lekker gegeten. Snoekbaars uit de Amstel en en zeewier uit Zeeland. Vooral die snoekbaars was heel bijzonder, want die heeft Opa zelf gevangen op 12 september. Dat heb ik gezien op de fillum. Ikzelf was nogal hongerig en mama had een regeldag, oftewel, IK HEB MEER HONGER dan mama melk kan maken en dan blijf je bezig! Ik denk dat ik de hele dag honger had en wilde drinken. Gelukkig is mama (of zijn haar borsten) snel van begrip, want toen we thuis waren heb ik genoeg gedronken en de hele nacht geslapen!
Het was best laat, maar dat krijg je als het gezellig is. De tijd vliegt! Natuurlijk gaan papa en mama niet direct naar bed als ze thuis komen. Nee, eerst nog even gezellig op de bank, een borreltje en kletsen en eigenlijk vind ik dat wel gezellig. Uiteindelijk is papa om 1 uur als een blok in slaap gevallen (daar heb je dan ook echt niks aan!)en ik tegen drieën (!) en mama iets daarna. En toen heb ik geslapen tot kwart voor negen.
Een goed begin van derde kerstdag.
Alweer een mooie dag.
Dzjez & Jay 