Philine, Lauren en de lopende zaken

Als je iets nieuws hebt, wil je er de hele dag mee spelen; als je iets nieuws kunt, wil je het de hele tijd proberen. Zo gaan die dingen, hè! En ik, ik ben een baby die leert lopen, dus daar ben ik de hele dag mee bezig. Het is een beetje dubbel, want aan de ene kant ben ik me er van bewust, maar aan de andere kant, ben ik er onbewust mee bezig en gebruik ik het om andere dingen te kunnen. Het is een soort gereedschap en nu is het gereed om te gebruiken.

Als je staat kun je dingen vast houden, zie je dingen in een ander perspectief en kun je soms van het één naar het ander ‘lopen’. Dat doe ik nog wel bewust, want dat is best eng! Een soort koorddansgevoel, en dat kan ik al helemaal niet! Maar wat ik wel merk is dat ‘waar een wil is is een weg’ en ‘oefening baart kunst’ en dan besef je maar weer eens dat uitdrukkingen en gezegden goed van pas komen.

Heinemann vind trouwens dat ik goed bezig ben! Op sommige dingen loop ik voor (haha) en andere dingen loop in de pas. En sommige dingen vind ik nog niet interessant. Zo gaan die dingen. In ieder geval vind ik het goed gaan en dat is in mijn ogen de beste maatstaf.

Wat ook kunst baart is goed poepen! Want daardoor mag je in….. BAD! En d’r is iets met m’n haar. Dat is een soort tovertruc, want als het nat wordt, springt de krul er in! Hopla, zo maar en als het dan weer opdroogt wordt het een slag. Een beetje zoals in de woestijn. Als het daar een keer regent veranderd de woestijn op magische wijze in een grote kleurige bloemenoase, totdat de grond weer droog is en alle bloemen terug in het zand gaan. Mooi hè!

Wat we ook gingen doen is naar Evelyn, Lauren en Philine gaan, maar eerst gingen we naar een hele grote winkel die allemaal spullen heeft waar je huizen mee kunt bouwen en inrichten. Slim gezien zeg ik, die oude spullen zijn mooi en ze nog een keer gebruiken scheelt nieuwe maken. Ik heb van m’n leven nog nooit zo veel deuren bij elkaar gezien. En wastafels en deurkrukken, en hout en stenen.

Daarna zijn we naar ons nieuwe huis gegaan en hebben in de buurt rond gereden. Dat is leuk. Het is een gezellig buurtje en lijkt een beetje op een dorp. Er is een voetbalveld om de hoek. Eén met een goot veld en grote goals en een klein veldje met kleine goals. Leuk voor Siebe en straks leuk voor mij! En m’n broer, maar die moet eerst nog leren zitten en kruipen en dan pas leren lopen. Maar ik heb geduld…. plus dan kan ik oefenen. Haha! We kunnen niet wachten er naar toe te gaan!

Daarna gingen we naar Evelyn. Dat was een warm onthaal door de meisjes! Die hadden al de hele tijd zitten wachten én ze hadden mij al een lange tijd niet gezien (en ik hun natuurlijk!). Dat gaat straks wel veranderen, want dan wonen we lekker in de buurt!

Ik heb heerlijk met ze gespeeld, dat is het voordeel van ouder worden én de crèche. Dan kun je dingen en is er interaksie en dat is mooi! Ik heb met een bus gespeeld, die geluid maakt en heel veel boekjes gekregen. Van Nijntje en Boemba. Nog meer voorlezen!

En ik heb veel kunnen lopen en kruipen als een brandweer en dan vooral naar de plekken waar ik niet naartoe mag. De kastjes in de keuken. Daar zit een grote Dzjezmagneet op, want ik word daar telkens naar toe getrokken. Gek hè!?

Ik heb ook nog even kort geslapen, maar dat is onder deze gezellige omstandigheden natuurlijk geheel overbodig! Slapen is voor later!

Toen we naar huis reden, ben ik nog lang wakker gebleven. De laatste 10 minuten heb ik geslapen. En toen ik thuis kwam was ik vrolijk en het was al half 8, maar omdat ik vrolijk was, mocht ik nog even opblijven en heb ik nog een laatste training gedaan. Een looptraining. Ging best goed. Morgen weer een dag!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

;

Helemaal los!

Vandaag was kapperdag, oftewel de babyhaartjes gaan er af en dat is niet alleen beeldsprakelijk maar ook in het echie! Want…

Ik heb m’n allereerste echte stapjes gezet bij de kapper. Maar laat ik beginnen met het begin.
Los van opstaan, ontbijten, slapen in de auto, naar de bakker en naar de kaasboer gaan, ging ik dus naar de kapper. Dat is leuk! Leuke meisje, met schortjes, die alleen maar aardig doen en lachen. Ik mocht op een soort auto zitten met een muis op een skateboard.

Nu verwachten jullie natuurlijk dat ik in huilen uitbarst op het moment dat er geknipt gaat worden, het tegendeel is waar. Ik vind het helemaal leuk. Ik zit te genieten op de stoel en lach en kijk om me heen. Wat ook grappig is, is dat pap achter me zit en ook geknipt wordt. Zijn haren vliegen in de rondte en de mijne.

De mijne voor de eerste keer en ik zie een paar babykrulletjes verdrietig naar de grond dwarrelen, maar zo gaan die dingen. Kleine baby’s worden groot, kleine haartjes gaan dood. Eigenlijk zijn die altijd al dood, zo ‘groeien’ ze op je hoofd en klinkt misschien cru, maar is beter zo. Als ze zouden leven, zou ik elke knip voelen en dat is gelukkig niet zo!

Nu is knippen leuk en ik vond het bijna jammer dat ze klaar waren. Gelukkig mocht ik lekker over de grond kruipen. Ik hoor nu een paar mensen ‘jakkie’ of iejuw’ zeggen, maar handen wassen en klaar is Kees en ondertussen heb ik een leuke tijd. Dan kan ik overal even kijken en zwaaien naar de mensen. Dat vinden ze leuk en dan zwaaien ze terug en lachen. Zo gemakkelijk is dat!

Ik trek me tegenwoordig dus ook overal aan op en dan ga ik staan. Maar dat had ik al gezegd maar nu! Nu gebeurde er iets speciaals. Ik stond en dacht, laat ik nu eens lopen en dat deed ik dus. Ik heb nog nooit zo veel gezichten gezien die de letter ‘O’ uitbeelden….

Ik maakte dus zomaar een stap of 4! en toen viel ik.

Maar dat geeft niet. De eerste stapjes heb ik los gezet. Nu is het gewoon een kwestie van het zelfde doen, maar dan vaker. Een soort ‘copy’ ‘paste’.
‘Stapstapstapstap’ niet vallen en ‘stapstapstapstap’ niet vallen en ‘stapstapstapstap’ niet vallen en ‘stapstapstapstap’
Zie je wel!

Thuis ben ik wel na een boterham eerst gaan slapen! Wat een ochtend zeg, die maak je maar één keer in je leven mee.

Over de rest van de dag kan ik kort zijn: Het was heel gezellig en ik heb heel veel LOS gestaan en niet meer gelopen. Morgen meer en voor het eind van volgende week kan ik lopen….

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Badsjoe!

Het was zo’n dag die voorbij is voor je het weet. Wat ik wel weet, is dat veel plassen je ook aan een badje helpt. Deze ochtend in ieder geval wel. M’n rompertje was helemaal nat en dus besloot papa me in bad te stoppen. Ik heb daar geen probleem mee! Dat is een goed begin van de dag.

Na m’n flesje sta ik opgewekt in de box en m’n haar zit super. Ben dus nog niet naar de kapper geweest, dat gaan we morgen doen. Met z’n drieën. Dat gaat veel haar op de grond worden. En eigenlijk wel slim gezien, want als papa geknipt wordt, kan mama me vasthouden en als mama geknipt worden, houdt papa me vast. Ik ben benieuwd hoe ze me gaan knippen en hoe ik daarop ga reageren… Papa heeft het ook al eens geprobeerd en als ik me goed herinner, vond ik het toen niet echt leuk of zo!

Vanavond was trouwens gezellig. Ik stond bij mama en hield haar been met één hand vast, terwijl papa en mama stonden te praten en ineens zie ik papa heel hard lachen en wijst naar mij en ik, ik stond gewoon al een hele tijd los en lachte naar papa! Gaat telkens beter, vooral als ik er niet bij stil sta of wanneer papa wil dat ik ga staan, want dan maak ik er een grapje van en ga achtrover hangen.

Ben benieuwd hoe ik morgen sta.

En hoe ik er uit zie, na de knipbeurt.

Hoe dan ook, we gaan langs de bakker, want we hebben broodnodig brood nodig en papa heeft al sinds m’n geboorte belooft dat hij me een keer meeneemt… Dat is nu 11 maanden geleden, dus wordt wel eens tijd.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Ben Ja Min

Stel je voor dat iemand dat zegt. Ben Ja Min, wat denk je dan?
Ik weet het niet. Ik zou denken dat is iemand die nog niet goed weet wat’ie gaat zeggen of nog niet echt kan praten. Niet buitensmonds, want van binnen ben ik natuurlijk vreselijk eloquent. Ben Ja Min of Meer mee met de gedachtengang. Dat zou bijvoorbeeld iets Gronings kunnen zijn.

Of misschien is het iets Chinees. Ben Ja Min. Sambal bij? Gek hè, hoe je het automatisch anders uit gaat spreken en anders gaat zien. Je probeert er zelfs een gerecht bij te verzinnen. Nou; ik ga jullie uit de droom helpen. Het is het eerste woord van de straat van ons nieuwe huis.

Benjamin.

Echt waar, we gaan verhuizen. OK dat duurt nog wel even want we moeten er nog van alles doen, maar dan, voor de geboorte van m’n nieuwe broer gaan we er naar toe! En ik heb er zin in. Het is dichter bij Olpa en Olma, dichter bij Siebe en Zelda, heel dicht bij Philine, Lauren, Evelyn en Menno, dicht bij veel gezelligheid. En zo zie je maar weer, alles verandert altijd en continu. Later ga ik er nog meer over vertellen!

Verder was het dus een mamadagje, die begon met papa. Dan kan mama nog een beetje uitrusten om vervolgens de hele dag gezellig alle aandacht van de wereld aan mij te geven. Dat zijn goeie dingen, zeg ik.

Met papa was ook heel gezellig. Ik moest wel even wennen aan wakker zijn en papa was zelfs een beetje in de war, want die bracht me om 8 uur naar bed, terwijl ik eigenlijk niet moe was! Nou ja zeg. Dus mocht ik bij mama en ging papa weg. We hebben nog wel even de historische speech van Obama meegemaakt. Niet dat ik er wat van begreep, maar het is dan weer aardig van hem dat’ie dat doet precies op de dag dat wij een nieuw huis hebben.

We hebben lekker getut samen vandaag. Mama heeft foto’s gedaan en ik heb gespeeld. Heerlik kruipen en prutsen en graaien. Ik weet heel goed wat ik wil en pak waar ik zin in heb? Ineens heb ik een historisch stuk metaal in m’n hand. Het zat oorspronkelijk vol met vliegen voorop de ouwe Mercedes van papa, maar nu ligt’ie in de la als aandenken. Het grappige is, dat wanneer je door de spleetjes van je ogen kijkt, er “DAY 001 staat”. En die had ik vandaag in de hand.

Ik heb ook weer Teletubbies gekeken! Blijft een boeiende serie zeg! Wat knap acteerwerk en geweldige mimiek en sfeer. Heerlijk programma.

Tussendoor heb ik lekker geslapen en lekker gegeten en in de middag zijn we samen naar het dorp gaan wandelen. Boodschapjes gedaan en om ons heen gekeken. Want ondanks het feit dat het nog wel even duurt voordat we verhuizen, toch kijk je er met andere ogen naar. Voor mij is dat natuurlijk nog weer anders, want ik weet helemaal niet beter. Gelukkig ben ik nog flexibel.

Toen papa thuiskwam heeft hij met mama champagne gedronken en ik werd er emotioneel van.
Of gewoon hongerig en moe, dat kan ook. Dus ik heb gegeten en ben daarna vrij snel naar boven gegaan. Flesje derin, ik derin. Nog één keer een klein boertje en dan slapen maar.

It wie wer in moaie dei.

;

Deze slideshow vereist JavaScript.

Stinky Winky

;

Ik heb het nog!
Gisteren even niet, toen was ik buiten, op weg naar de crèche en ik besefte dat ik nog niet gepoept had. Ik was zo van slag dat ik pas in de middag de bruine boodschap heb gedaan! Dan ben je als baby toch een beetje in de war.

Maar vandaag was het weer OK. Ik heb lekker geslapen en werd om 5 voor 7 rustig wakker. Papa was daar ineens en we zijn gezellig opgestaan, aangekleed en na een lekker flesje zat ik fijn in de box. Eerst heb ik nog ‘zonder handen’ gestaan, want ik weet dat papa en mama dan errug onder de indruk zijn! Kijk maar goed naar m’n handen. Ik zelf eigenlijk ook, ik bedoel, eerst kon ik het niet en nu ineens doe ik het zomaar. Ik ben benieuwd hoe dit afloopt en wanneer ik echt kan lopen…

Daarna was ik zo lekker aan het spelen dat ik papa en mama vergeten was en zij mij, totdat ik papa ineens “snif, snif” hoor doen en toen besefte ik het zelf ook. Heerlijk bevrijdend gevoel: Ik ben weer een ochtendpoeper.

Gelukkig zat het netjes in de luier en konden we zonder grote ingrepen naar de crèche. Dat was weer een fijn dagje en ik heb me goed vermaakt. Weer weinig geslapen en ik hoop dat ik moe genoeg ben en morgen doorslaap. Want morgen is er weer een mamadagje! En ik heb gehoord dat ik m’n manen kwijt ga raken oftewel: Naar de kapper.

Ik weet niet wat het is en m’n haar ook nog niet echt. ik heb het ze ook nog niet verteld, want je weet maar nooit. Straks zit er een paar haren bij met een schaarofobie en gaan ze recht opstaan van angst. Nou, dat wil je niet weten… We zullen het zien morgen.

Deze avond heb ik nog fijn naar de Teletubbies gekeken. Eerst ging dat over een beer en een leeuw en dat interesseert me niet. Maar de Teletubbies wel! Ik heb goed gegeten, yoghurt en toen was ik klaar. Ineens voel het doek en wilde ik naar bed. Die laatste minuutjes zijn best gezellig. Papa kriebelt dan wat op m’n buik en onder m’n voeten. Dan snel de pyjama aan en m’n slaapzak en flesje! Hèhè, gered.

Heeeeerlijk m’n flesje opgedronken, nog even hangen op papa z’n schouder en dan zet ik me af en duik in bed! Einde dag: Slaap lekker!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

;

Nog een keer!

Er zijn van die dagen die goed beginnen, maar spectaculair eindigen. Vandaag was zo’n dag.
Ik werd heel vroeg wakker, of een deel van me, want een ander deel sliep door, terwijl een ander deel even piepte. Dat was 6 uur en dat is een tijdstip dat papa en mama niet echt een Dzjeztijdstip vinden. Uiteindelijk werden beide Dzjez’s wakker om kwart voor 7 en dat is goed. Ik heb in etappes melk gedronken, maar vooral gezellig bij papa en mama gezeten. Fijn is dat.

Om half 8 stipt gingen we samen weg. Kleine regendruppeltjes op m’n voorhoofd en haar en ik realiseerde dat ik niet gepoept had. Ik ben een ochtendpoeper, zegt mama. Dat is gezond. Dat is een goed begin van de dag, de balast van gisteren overboord en de dag vers beginnen. OK, het is misschien niet de beste metafoor, maar kort gezegd komt het er op neer dat het belangrijk is na te denken over het verleden, maar dit te gebruiken als springplank voor morgen.

Dat gezegd hebbende, maakt dat we in de auto zitten, op weg naar de crèche. Daar werden we enthousiast opgewacht door Daphne. Die was blij dat ik er was en ik om haar te zien. Nadat papa m’n pony uit m’n gezicht heeft geveegd en een korte update heeft gegeven over mij, zwaaiden we er lustig op los. Dat doe ik omdat papa zich dan niet eenzaam en alleen voelt. Zo gaat dat met papa’s.

Ik heb een mooie dag gehad en weinig geslapen. Zo kan ik mee in de bolder bak, alwaar ik bulder van plezier en heb ik meer slaap over voor de nacht. Dan kan ik beter slapen omdat er toch weinig te beleven is. Het is dan veel te donker.

Toen ik mama en m’n binnenbuikse broer zag werd ik nog een beetje blijerder (die is al weer 20! weken en beweegt al behoorlijk in het rond. Goed oefenen broer!). Naar huis gaan is ook fijn!

En toen ik thuis was, deed mama de televisie aan. Nadat ze op een paar knopjes had gedrukt en ik het beeld zag, ging m’n mond wagenwijd open en ontglipte me er een lange oooh! TELETUBBIES! Dat vind ik echt geweldig, daar ben ik helemaal van onder de indruk en het handige is, dat ze alles 2 keer laten zien. Dan herken ik wat ik net daarvoor gezien heb! Ik ga dat eens opzoeken op m’n Joetjoep-kanaal! Gaaf.

Na het eten was ik dus moe en dan verander ik zo van de ene Dzjez in de andere. Degene die heel hard wil gaan slapen. Ik moest wel m’n best doen om te drinken, want m’n neus zat vol! Vol snot. Baby zijn is soms niet grappig!
Grapjuh!
Slaap lekker zeg ik!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Zi-Za-Zondag

;

Het was een lekker zondag en ik was er aan toe.

Al die drukke dagen zijn leuk, leerzaam en interessant, maar er zijn momenten waarop je gewoon op het gemak in de box wilt zitten. Of rond wilt kruipen. Of knuffelen met mama. Of gek doen met Papa. Van die dingen.

En vandaag hebben we dat lekker gedaan. Ik heb best lang geslapen voor mijn doen, tot half 8 en daar zijn papa en mama dan weer blij mee! Ik mocht fijn bij ze in bed en dat is een beetje naslapen. Of rustig wakker worden. Lekker warm en gezellig.

Toen we opstonden heeft papa de muziek aangezet en ik m’n luier volgepoept. Met anti-zwaartekracht poep, want ondanks het feit dat ik rechtop stond, stroomde het niet naar beneden, maar kroop het via m’n rug omhoog. Een goede manier om alles er onder te krijgen en er zeker van te zijn dat ik in bad ga!

Dat is dan weer lekker en gezellig. Ik denk dat het tijd wordt dat ik een keer echt ga zwemmen, want ik kan de bodem van het badje zien. Daar is niks spannends aan. Misschien is er wel ergens babyzwemmen of zo! Neem ik papa mee. Heeft hij ook eens een leuk dagje!

We zijn vandaag een klein stukje met de honden gaan wandelen en ik mocht omgekeerd in de kinderwagen. Dat is voor grote kinderen, dus dat ben ik nu. Al 11!

11 maanden dan hè! En het was lekker fris weer in het bos achter de deur. Dat is wel een luxe! De honden waren erg blij. Die houden ook van frisse lucht.

Toen ik thuis kwam was ik eigenlijk al weer moe. Dat heb je na die drukke dagen. Dus met een flesje lekker geslapen. Mama ook. En papa op de fiets de kou in. Toen hij onder de modderspatten thuiskwam waren wij net weer op, dus goed gepland.

Trouwens, waar ik telkens beterder in wordt is staan. Soms doe ik het al een beetje expres als ik in de box sta. Op de ‘gewone’ grond doe ik het nog niet. Dan lijkt de vloer verder weg en dus de kans op een pijnlijke val. In de box denk ik dat ik dat minder heb. Gek hè!

In ieder geval, de rest van de dag hebben we gespeeld, gebabbeld (en dat gaat ook telkens beter. Ik zeg al ‘kijk’ en dan wijs ik iets aan en ‘tata’ wat een combinatie is voor papa, mama en andere levende wezens en dat naast ‘aai’. Gaat de goeie kant op!). Ik heb ook een nog grotere toren omgeslagen. De eerste keer is dat best eng, maar ik ben sterker.

Uiteindelijk niet veel gegeten, veel gelachen en heel veel gezichten getrokken (en dan staan ze nog niet eens allemaal in de slideshow!). Ja in gezichten trekken ben ik goed. Plus ik had een mooie krul op m’n hoofd en we hebben bedacht dat ik naar de kapper moet. Gaan we deze week doen! Uiteindelijk lekker naar bed. Een hele nacht door, want morgen moet ik naar de crèche!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Nederhorst Den Berg

Vandaag gingen Siebe en Zelda naar Gent en ik ging naar Nederhorst Den Berg, of beter gezegd: Olpa en Olma. Zelda had een feestje van één van haar beste vriendinnetjes en ging schaatsen, wat één van haar lievelingssporten is. Plus, daarbij, Siebe had een gave doos Lego Technics gekregen en dat was een andere reden naar Gent te gaan en een goed excuus voor papa om weer eens lekker te bouwen. Dat belooft wat, want als papa dat nu nog steeds gaaf vind na al die jaren, gaat dat niet weg zijn wanneer ik groot ben, dus heeft hij dan weer een goed excuus! Met mij dus. En dan kan Siebe mee bouwen!

Maar goed, dat is hun verhaal, mijn verhaal begint in de auto en de verwarming deed het weer. Dat maakt een rit beterder en we hoefden geen jas aan. Het behoeft geen toelichting dat Olpa en Olma erg blij waren en verheugd de straat op renden toen we de straat in kwamen gereden. Die slingers boven de weg waren misschien net iets te veel van het goeie… 🙂

Het was erg fijn om ze weer te zien! En voor mij was het ook fijn om bij hen te zijn. Het was net of de kamer kleiner was geworden, of zou dat komen omdat ik zo groot gegroeid ben…. In ieder geval is een sprintje van de ene kant van de kamer naar de andere een kwestie van seconden. Wat ik ook doe en vooral mee opschep is het feit dat ik soms met losse handen sta! Mede tot mijn eigen verbazing.

Ik heb ook nog mooie kadootjes gekregen. Kleertjes en die zien er goed uit! Ik ga ze binnenkort wel eens aantrekken en mooi poseren op de camera. We hebben ook kleertjes voor m’n nieuwe broertje gekregen, maar die kan ze nog niet aan. Dat zou wel een beetje raar zijn. Een binnenbuikse baby met kleren aan! Zou wel weer typisch iets voor m’n broer zijn, natuurlijk.

Ik had ook een kaart gekregen van Olpa en Olma uit Duitsland, die ze uiteindelijk ook gewoon zo hadden kunnen geven, maar dat hebben ze niet gedaan. En weet je wat, het is leuker om hem per post te krijgen. Ik heb de kaart nagedaan. Zoek de verschillen….

Nadat Olpa en Mama moeite hadden met het in elkaar stoppen van het bedje. Toen ze het eenmaal doorhadden was het ene fluitje van een cent! Maar ik had geen moeite met slapen…. Door al die vrolijkheid was ik moe genoeg denk ik. Lekker geslapen dus!

Toen ik opstond was er nog een verrassing, want Marjon en Bob kwamen. En daar heb ik lekker mee gespeeld en bij op schoot gezeten. Wel mooi om te bedenken dat ze ook met Mama gespeeld hebben toen die een baby was. En zo is het cirkeltje weer rond!

Uiteindelijk moesten we naar huis. Ik was er ook wel klaar voor! Ik ben lekker in de auto in slaap gevallen. Dat is thuis wakker worden natuurlijk niet leuk. Het heeft me een paar keer wakker worden opgeleverd, wegens te druk in m’n hoofd. Dat heb je als baby met zoveel indrukken. Het voordeel daarvan is dan weer dat ik Papa nog even kon zien. Want die was uiteindelijk ook weer thuis.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Drachten en weinig tijd

Druk, druk, druk heb ik het de laatste tijd.

Vandaag gingen we naar Drachten met de kinderen. Dus ik Siebe en Zelda en Papa…. Mama mocht thuis blijven voor een lekker mamadag. Dat kan zij alleen, want zij is mama en met mijn broer in haar buik, moet ze zo nu en dan even rustig aan doen.

Ik was natuurlijk ‘op tijd’ op, want voor dit soort dagen moet je goed voorbereid zijn, plus het is ook wel gezellig met papa. Samen Sesamstraat kijken is niet eng, maar leuk! Zelda heeft me een lekker boterham gegeven en toen het bijna tijd was om te slapen gingen we vertrekken.

De reis ging eerst naar Pake en in de auto heb ik 40 minuutjes geslapen. Wat een groot huis is dat om doorheen te kruipen zeg! Maar omdat het onbekend terrein is, blijf ik toch wat in de buurt. Pake ging sjoelen met Siebe, maar van onderen af gezien is dat eigenlijk maar raar. Van die ingespannen gezichten en rare tok geluiden. Als ik later groot ben, ga ik dat toch eens uitzoeken, maar eerst een mannengroepsfoto!
(Niet dat Zelda er niet op mocht, maar iemand moest de foto nemen!)

Daarna naar Beppe en daar waren Nynthe en Senn ook! Man, man, want een kinderspeelparadijs is dat bij Beppe zeg! Overal speelgoed en overal plekken waar je je aan vast kunt houden! En al die aandacht en gezelligheid… Maar ik was al wel weer een beetje moe, maar omdat we geen bedje mee hadden genomen en Nynthe ook moest slapen, heeft paap eerst een bedje bij Zelda gehaald. Met een flesje maakt het mij niet uit! Ik heb 2 uur geslapen!

Daarna weer spelen geblazen en heb ik lekker gegeten en gepeuzeld. Toen kwam Tessa de kinderen ophalen. Kon ik ook nog even met haar knuffelen. Na het eten en van de groeten gingen we terug naar huis, maar toen was het eigenlijk best wel laat. Maar denk je dat ik in de auto ga slapen? Nee hoor, veel te gezellig! OOK in het donker in de auto en het was al half 8.

Thuis ging ik ook nog even als een stuiterbal, maar dat was dan uiteindelijk wel van de moeheid. Dan spreek ik gewoon al m’n reserves aan en kan ik nog uren doorgaan. Maar met een flesje en mama ben ik snel ontstuiert en ben ik blij dat ik in bed lig….

Lekker slapen, morgen weer een drukke dag.

It wie wer in moaie dei?

Deze slideshow vereist JavaScript.

Veeltebeleven

Zo is het een leuke dag zeg! Als ik wakker wordt, zie ik Siebe en Zelda en als ik thuiskom. Alhoewel, Siebe kwam even dag zeggen, maar er zat nog te veel slaapzand in z’n ogen en dus moest hij even naar bed, voor een klein extra dutje. Dat heb je soms.

Ik heb wel lekker lang geslapen, want ik was best moe na een dagje met mama. Dat is zo ook zo leuk en doe ik extra m’n best om mee te genieten. Dat kost energie! Toen mama naar haar werk ging moest ik nog naar de crèche. En weet je wat? Zelda heeft me in de pyjama in de auto gedaan! Cool, en dan ineens valt het op hoe roze, roze is! Ze had trouwens ook opvallende nagellak. Zwart! Dat was omdat ze een Haloweenfeestje had gehad.

Ik heb een fijn dagje gehad op de crèche. Dat heb ik gelukkig altijd. Het is wel grappig, als ze op de crèche ’s ochtends aan papa vragen hoe het was zegt hij altijd goed, waardoor ze het soms gewoon vergeten te vragen. Tsja, als het altijd goed gaat, hoef je geen bijzondere vragen te stellen! Zo gaan die dingen.

En hoe je het ook went of keert, na een fijne dag op de crèche, eindigt zo’n dag altijd fijnerder, want mama komt me halen.Nog zo’n hoogtepuntje. En deze keer was er nog een hoger puntje, want toen ik thuiskwam, waren Siebe en Zelda er! Het geheugen van een baby werkt in dat opzicht raar. Ik ken Siebe en Zelda en herken ze ogenblikkelijk, maar ik vergeet dat ik ze deze ochtend nog heb gezien!

Een fijn weerzien en gezellig spelen, dat zijn dan de ingrediënten van een fijne avond. En macaroni, want ik heb gezellig meegegeten aan tafel. Ik vind macaroni lekker. De yoghurt daarna natuurlijk ook! Daar ging ik ook een beetje gek doen met Siebe en Zelda. Dat maakt het extra leuk.

Ik heb ook nog wat muziek gemaakt met Siebe en we hebben gelezen in al die nieuwe Nijntje boekjes! Veel input, dat wel en ik wil natuurlijk zelf, snel de bladzijden omslaan. Ik kan niet wachten wat er nog gaat gebeuren! Logisch, Nijntje, wat een avontuurster… en het wordt extra leuk als Zelda me voorleest. Die is ook minder bedreven in het bij me weghouden van het boekje. Dan kan ik zelf bladzijden omslaan, dat lukt bij papa dan weer minder.

Maar goed, zoals altijd komt aan een fijn dagje een fijn eind. Met mama een heerlijk flesje melk drinken en dan lekker slapen. OK, om 10 uur nog even een extra flesje, want m’n maag was nog niet helemaal tevreden. Plus, ik vind het ook wel gezellig want ik heb zowel papa en mama nog even gezien!

Morgen een hele dag met Siebe en Zelda, Beppe, Pake, Nynthe en Senn. Feessie, zeg ik!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.