Snein a.k.a. de-dag-der-op

Het was een drukke nacht.
Voor papa en mama, want ik ben echt wel een paar keer wakker geweest. Veel indrukken en nog niet echt in staat dat uit te drukken, die worden verwerkt in rusteloze dromen.

Lekker knuffelen en een paar slokken warme melk doen wonderen.

Wakker worden is ook fijn, want dan ruik je de frisheid binnen. Buiten is dat nog sterker natuurlijk, heerlijk! Het zonnetje verstopte zich nog wat echter de wolken, maar het was lekker warm. we hebben heerlijk samen ontbeten. Wat een gezellige bende!

Ineens waren daar Henk en Gusta! De buren van Olpa en Olma, die waren nota bene in een hotel in Oudemirdum en dat was niet afgesproken. Echte buren dus, zelfs in Friesland. Ze hadden me nog niet gezien in het echt en papa ook niet. Nu wel dus….. en ze vonden het super!

De rest van de dag hebben we gezellig doorgebracht met wat hangen, praten, opruimen en eten. Ik heb macaroni gegeten. Beetje zout, maar wel lekker! Eigenlijk was het vandaag de echte verjaardag van Siebe. Vandaag is hij echt 13.

Er was wel een erg opvallend iets dit weekend. Wespen. Te veel om op te noemen, maar niemand is gestoken. Gelukkig maar.

Papa vertrok om half 4 met Siebe en Zelda terug naar België. Wij zijn nog best lang gebleven. Te mooi weer en als het niet hoeft ga je niet in de auto zitten! Wij niet dus. We zijn pas om half 8 vetrokken en het weekend leek wel een week geduurd te hebben.

it wie wer een moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Goemiddei

Dat woord spreek je trouwens uit als goeijumidzju, waarbij de ‘g’ uitgesproken wordt als de ‘g’ van Goelash. En dat was een logisch gevolg op de goeiemoarn. Dit beeld symboliseert de dag in de meteorologische omgevingszin van het woord:
Strak blauwe lucht, blote voeten, met net geknipte teennagels in een pasgemaaid weiland.

Ineens kwam daar Pake binnendruppelen, zijn haar witgrijzer dan ooit, sterk contrasterend tegen z’n bruine kop. Papa was aan het lopen met de fietsende Zelda in het bos. Daar hebben ze mooie heuvels ontdekt en konden ze lekker sjezen. Nou ja, Zelda fietste, papa hobbelde er lopend achteraan. Siebe is er later ook nog wel 100 keer over heen gegaan. GAAF vindt hij dat.

Maar goed, Pake kwam binnendruppelen en hij had het vlees bij zich voor de BBQ. Dat is een belangrijk onderdeel, want anders wordt de BBQ een kachel in de zomer en daar heb je dan echt niks aan. En het was veel vlees, een hele plank vol.

Ondertussen waren Zelda en Siebe naar de Fryske Hynders aan het kijken en daar stond ook Willem de buurman. Dat vond papa natuurlijk interessant en voordat wij het wisten was Willem er ook aan de thee en oranjekoek, een echte Fryske lekkernij. Leuk voor Pake want die kon mooi sterke verhalen ophangen in het Frysk. Want Willem is een geboren en getogen Fries. Zo zie je maar.

Wat grappig is, is dat Olpa en Olma, Pake voor het eerst zagen, dus ook daar was heel veel te bespreken en niet in de laatste plaats over vroeger en sterke verhalen. Ik heb het gevoel dat ze wel blij waren elkaar te ontmoeten en dat zijn mooie dingen.

Veel blije mensen voel je namelijk op grote afstand. Dat geeft energie en werkt als een magneet, want ineens waren daar Tessa en Johann met Senn, Nynthe, Robyn en Kevin. Zo zie je maar. Maar daar stopte het nog steeds niet, want Evelyn kwam er ook nog. Samen met Philine en Lauren.

Wat hebben die toch gespeeld met elkaar. Het stro vloog in het rond, want het gras was gemaaid! Ze hebben grote bulten gemaakt en daar gingen ze dan op springen of in te kruipen en dat allemaal in de stralende zon.

En mooiere dag kun je haast niet bij elkaar bedenken en toch is die dag er dan ineens. Als ik dan naar mezelf kijk op zo’n dag dan wordt ik blij.

Ik weet dat het niet allemaal om mij draait, maar de realiteit is dat ik niet om hen heen draai. Daarvoor kan ik nog niet genoeg lopen en kruipen is best vermoeiend. Nee, zo’n dag draait om elkaar en bij elkaar zijn. Dat klinkt misschien wat sentimenteel …… en dat is het ook.
Heerlijk!

Wie had anderhalf jaar geacht dat dit vandaag ging gebeuren?
Niemand en toch gebeurt het en dan zie je dat de meest onwaarschijnlijke dingen kunnen. Tussendoor slaap ik ook nog en drink melk, krijg stukjes brood, ga van arm tot arm, lach van gezicht tot gezicht en ben blij en gelukkig.

Dat wreekt zich ’s avonds wel, dan ben ik de dag aan het verwerken en wordt ik een paar keer wakker. Maar dat is logisch. Ik ben al 9,
9 maanden.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Goeiemoarn

Het was een goeiemorgen in Sneeuwitje.
Niet alleen ben ik vannacht 2 keer wakker geweest om extra te drinken en me zo voor te bereiden op een moaie dag, het was ook een heel bijzonder ontbijt. Voor de eerste keer in ons leven was dat met Siebe, Zelda en Olpa en Olma. En dat dan ook nog eens op Fryske bodem. Wat smaakt het brood dat we bij een Fryske bakker hebben gehaald dan lekker. Ik zeg altijd maar zo: Met goed gezelschap smaakt het eten altijd beter. Q.E.D..

Maar dat was nog niet alles, want vandaag hebben we Siebe zijn 13de verjaardag gevierd, ook al is hij pas morgen jarig en dat is gemakkelijk te onthouden, want hij is geboren op 9-9-1999! En stel je voor dat hij 99 gaat worden, dat zou pas spectaculair zijn.

Inmiddels is Beppe ook gearriveerd in haar nieuwe auto. Mooi ding en een leuk weerzien, want ik had haar al weer even niet gezien en dan is het weerzien des te leuker! En Olma en Beppe was dan nog weer veel langerder geleden.

Siebe heeft wel 2 kado’s gekregen. Een voetbaldoel van Olpa, Olma, Beppe en Tessa en een dikke speaker voor z’n iPod van papa, mama en de mama van Siebe. En die dikke speaker hebben we direct aangezet. Zo kon Siebe op de maar van de muziek z’n doel in elkaar zetten en Olpa z’n pas gekochte nieuwe, multi-functionele, ultra-dimensionele tent…

Eerst zet’ie hem in elkaar en dan haalt’ie hem weer uit elkaar! Zo vindt hij uit wat de mogelijkheden zegt’ie en ik moet zeggen…. het uiteindelijke resultaat mag er best zijn!

Trouwens, Zelda heeft ook een kado gekregen, of eigenlijk ook . Een linkeroorbel en een rechteroorbel. Dat is om er voor te zorgen dat haar hoofd in evenwicht blijft. Mooie kleren!

Ondertussen ben ik zonder moeite ontzettend Dzjez. Ik zit in de zon, op mijn roze kleed, kijk en knuffel wat in m’n rond en speel met m’n speeltjes.

Ik weet dan ook, dat dit alleen nog maar een een goeiemoarn……

Deze slideshow vereist JavaScript.

Op lokatie: Aldemarum

20120907-224759.jpg

Vandaag stond in het teken van weggaan. Niet dat ik me daar echt bewust van ben, maar dat was wel de bedoeling van papa en mama en dat voel je.

Eerst waren de honden ineens weg. Die gingen logeren en daarna werden allemaal spullen ingepakt en gedaan. Ik bekijk dat gelaten, terwijl papa en mama druk doen. Vooral papa, die kan dat niet zo goed en hij moest ook nog naar Gent om Zelda en Siebe te halen!

Wij, mama en ik, gingen naar Sneeuwwitje! Zo heet het huisje in Aldemardum en een plaatsje met zo’n naam kan niet anders dan in Friesland liggen! Dat voel je.

Ton we aankwamen met z’n tweeën zijn we lekker op het gras in de zon gaan liggen. Heerlijk! Die zon, de warmte, die geuren. Hemels! En toen hoorden we een tokkelende diesel….

Dat waren Olpa en Olma! Met de caravan. Gezelligheid troef. En een heel gedoe met die caravan, maar dat is dan weer een mooi verhaal voor later.

Ik ben met mama door het huisje gegaan en heb m’n ogen uitgekeken. Ik ben nog niet veel gewend en dan is dit mooi en nieuw. Het voelt goed in ieder geval. Het is een huisje met heel veel positieve vibraties. Er is hier veel moois gebeurt. Papa is hier vroeger ook vaak geweest en ik ook al een keer. Nu dus nog eens!

Om 8 uur waren papa en Siebe en Zelda daar, maar ik lag in bed te slapen. Gelukkig was ik onrustig en was er veel lawaai, dus had ik een goeie reden om wakker worden en ze stiekem toch even te zien.

Olpa had nasi gemaakt en dat hebben ze met z’n allen gegeten. Morgen ben ik er bij en vieren we Siebe z’n verjaardag!

It wie wer in moaie dei.

20120907-225237.jpg

Televissekom

Ik kan er een hele korte blog van maken:
Het was een stralend mooie dag.
Einde.

Maar dat doe ik niet ;-), want er zijn te veel leuke dingen gebeurt en dingen die ik meegemaakt heb, waar ik even over moet praten.

Allereerst deze ochtend. Ik ben goed wakker geworden en dat is al een goed begin. Ik keek door het gaas van m’n bedje en zag papa en mama liggen en toen hebben we gecommuniceerd en gelachen. Papa is opgestaan en heeft koffie gezet, dus toen ik beneden kwam rook het al lekker. Jammer dat ik geen koffie drink, maar fijn voor mama.

Beppe was er ook, dus dat was ook al een goed begin en goed plus goed is super. Zelda was er niet, want die heeft bij Noa en Quin geslapen, maar dat is dan voor haar weer leuk!

Allertweest was een foto die ik gisteren voorbij zag komen. Dat is een foto die genomen is op de dag van m’n geboorte, waarbij ik heel indringend naar papa heb gekeken. Mama vandaag opnieuw dezelfde foto genomen heeft en dan zie je hoe ik gegroeid ben in 7 maanden en 22 dagen.

Allerdriest zijn we naar het strand gegaan en daar was het ook al weer zo mooi. Ik heb intens van de zee genoten en van alles wat er om me heen gebeurde. Beppe die aan het beach ballen was met Noa. Zelda die een balletvariant van dat zelfde spel speelde en Quin een snelle les gaf, Irene en papa die het gespeeld hebben, maar daar hebben we wijselijk geen foto van gemaakt….

Allervierst heb ik ook vooral met mama bij de zee gezeten en geluisterd naar de golven. Soms schrik ik een beetje van het koude water, maar dat is van korte duur. Verder ben ik vandaag gewoon weer ontzettend Dzjez geweest. Ikzelf weet niet precies wat dat is, maar dat het bestaat hoor ik wel zo links en rechts om me heen. Ooit komt er een tijd waarop ik er de vinger op kan leggen.

Ik heb ook voor het eerst Hopla gekeken met Beppe en dat vind ik mooi! Dan kijk ik volledig geconcentreerd en luist ik naar alle liedjes. Hopla is leuk en geeft ook even een ander deuntje in m’n hoofd. Ik zing de hele dag “Hoofd, Schouders, Knie en Teen” omdat dat ik m’n speelgoedje zit. En daar bovenop zingen mama en papa het ook nog eens!

In ieder geval hebben papa, mama, Irene en Beppe bij de De Bolder gegeten. Pasta Carbonara en ik vond het ook lekker. Ik heb er een paar van gegeten. Verder heb ik ontdekt dat je vanaf de Dzjez troon door het raam naar de andere kant kunt kijken en zo veel aandacht kunt krijgen. dat is alles wat ik daar vandaag over zeg….

Op de fiets terug merkte ik dat ik een lange dag achter m’n ruggetje had, maar dat heeft geen invloed op m’n vrolijkheid. Gelukkig niet, ik ben vrolijk gaan slapen, want dan droom je ook vrolijk.

Ja, it die wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

I love zon

Het was mooi weer weer. We hebben er even op gewacht, maar eerder gingen we niet op vakantie. Ik zeg sorry tegen alle mensen die vorige week op campings stonden of in leuke huisjes of tenten zaten.

Aan de andere kant is slecht weer een extra reden om extra te genieten als het goed weer is. Het grappige is trouwens dat je er zo snel aan gewend raakt. ’s Ochtends zeg je nog: Ha, eindelijk de zon! En ’s avonds is het de normaalste zaak van de wereld.

Het was een mooie dag dus. Lekker geslapen en lekker gespeeld terwijl papa en mama hun ‘dingen’ doen. Papa is gaan skaten, gaan lezen en gaan slapen en mama is gaan lezen en tussendoor koffietjes gedronken en gegeten. En passant heb ik nog een vliegtuig nagedaan! Echte vakantie vieren noemen ze dat en ik zeg Hoera!

Wie ik de hele dag bijna niet gezien heb is Zelda. De reden was vrij simpel: Ze had te veel gezelligheid en leuke dingen te doen. Met Noa, Quin, Pipa en Nola en alle kinderen die ze tegenkwamen. Fietsen, speeltuin, strand aan de lopende band en wederom zeg ik: Hoera voor de vakantie. Want dat is genieten.

Toen kwamen ineens Beppe, Irene, Evelyn, Philine en Senn. Een gezellige invasie. Ik hou daar wel van, die aandacht en die gezelligheid.

’s Middags zijn we gaan fietsen en heb ik de grootste zandbak ter wereld gezien! OK, ik heb nog niet zo heel veel van de wereld gezien, maar toch. En er was ook water. Achteraf hoorde ik dat dat het strand is. Weer wat geleerd. Morgen gaan we er naar toe en ga ik in de zee. En ik zeg opnieuw: Hoera!

Daarna gingen we naar Irene op de camping voor een borrel en ik zat op de fiets met m’n handjes in de lucht. Dan voel je de wind zo lekker tussen je vingertjes doorgaan. Dat voelt fijn.

Bij de Bolder was iedereen er weer en heb ik op allemaal schoten gezeten. Iedereen wil een beetje knuffelen met me en ik vind dat best. Ondertussen eet ik wat brood en zo mee. Een baby moet toch wat hè!

Thuis ben ik op ontdekkingstocht gegaan. Nu ik kan kruipen is de wereld een stuk kleiner geworden en alles interessant. Potten pindakaas, dozen fruithagel en cruessli! Daarna heb ik een groenenmix gegeten en spaghetti. Alles op….

…op de grond 😉 Niet alles hoor, maar toch wel een beetje. En toen werd ik ineens heel moe! Zo’n dag is mooi, maar aan het eind van m’n energie, merk ik wel dat er soms nog een stukje dag over is. Gelukkig is het bed vlakbij!

Ik werd nog wel een keer wakker en denk dat ik al gedroomd had, want ik had m’n ogen dicht en moest een beetje huilen. Dan kan ik morgen weer veel lachen.

Jaja, it wie wer in moaie dei
En moarn nei it strân!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Gek bestek

Op een dag voor de vakantie moet je van alles voorbereiden. Om te beginnen wakker worden. Voor de tweede keer, want ik was al een keer wakker geweest en steevast van plan niet in slaap terug te vallen, maar dat is dus duidelijk niet gelukt. Dat is lekker wakker worden! Nee echt. Ik werd goed wakker en dan is het tijd voor een goed ontbijt, want op een lege maag kun je niets voorbereiden.

Daarna zijn we naar de bibliotheek gegaan om boeken en boekjes uit te zoeken voor mij, mama en Zelda. Leuk hoor, zo’n bibliotheek. Allemaal boeken en ik kan nog niet lezen en ik was een beetje moe. Gelukkig is er dan Zelda. Die heeft lekker met me rondgelopen en dat vind ik leuk.Daarna is Zelda naar huis gegaan en zijn wij een beetje gaan winkelen. Jammer voor mij, maar mama heeft haar oorringen ingeruild voor knopjes! Kan ik ze niet meer lekker vastpakken. Praktisch hoor, maar niet leuk! OK, ik moet toegeven, ze staan haar leuk.

In de Albert Heijn kwamen we Monique tegen. Die maakt normaal altijd hele mooie foto’s en nu hebben we er één van haar gemaakt. Ik was gefascineerd door haar stem. Heel lief en mooi hoog, daar kan ik zo heerlijk naar luisteren en dan kijk ik wat verliefd en verlegen. Gek is dat, stemmen, sommige hoor je niet, alleen wat ze zeggen en anderen hoor je wel en vergeet je te luisteren. Raar.

En toen was er een afwijking van ons dagelijkse patroon. Normaal gaan we thuis wat eten, maar deze keer gingen we op pad. Dat is raar dacht ik nog, maar goed, ik ben altijd wel in voor een avontuur. We gingen naar een huis met allemaal mensen die aan het eten waren. Mijn eerste keer dus: Het restaurant. leuk hoor! Ik heb daar niet veel te doen, dus is iedereen met me bezig. In ‘no time’ kreeg ik een lange vinger van de kok en later nog een. Kijk, daar wordt ik blij van! Ik heb nog naar hem gezwaaid. Echt waar!

Ik heb kreeft gegeten, stokbrood en melk, want tussendoor kreeg ik wel honger, en dan moet mama even stoppen. Ik kreeg geen bier, maar wel veel aandacht van andere mensen. En dan lach ik wat in de rondte totdat die kok echt naar me toe kwam. Toen moest ik even huilen nadat hij me een klopje op m’n hoofd gaf.
Later heb ik het bijgelegd en maar goed ook, hij was er echt van geschrokken en uit pure wanhoop een biertje gaan drinken aan de bar!
(of hij was net klaar met werken, dat kan ook….).

Ik heb met papa nog wat gezongen en gespeeld. “Klap eens in je handjes” en dat heeft mama gefilmd, dan kun je het even bekijken.

Toen we weggingen zat de kok nog aan de bar en heb ik even met hem gebabbeld. Leuke vent en weet je wat? Zelda kreeg later nog snoep en speciaal van de kok, 2 snoepkettingen! Zo zie je maar, als je aardig doet, krijg je aardige dingen terug. Mooie ervaring.
En dan is het tijd om naar huis te gaan en te gaan slapen, want morgen moeten we vroeg op! Ik hoop dat we niets vergeten en ik hoop ook dat we het allemaal op de boot kunnen krijgen. Gelukkig is de waddenzeen niet diep en zijn er blindgeleide zeehonden om je te redden als het echt mis gaat. Ik heb er zin in!
It wie wer in moaie dei!
(oh ja, het is vakantie, dus veel te veel foto’s!)

Deze slideshow vereist JavaScript.

Vanallusennogwat

Lekker dagje en anders dan gepland want we zouden oorspronkelijk naar Walibi gaan, maar hebben wijselijk besloten dat niet te doen. Aangezien Walibi grotendeels buiten is en de regen ook, leek dat niet het beste idee van de wereld. Vandaar. Dus moest er vanallus gepland worden. Of in ieder geval een andere indeling van de dag. Siebe, papa en Zelda besloten naar de film te gaan, maar niet voordat hij mij nog even voorgelezen had (we hebben ook eerst nog ontbeten en gespeeld en zo hoor, maar toch). Ice Age 4 in 3D, dan lijkt het net alsof de beesten op je af komen, zeggen ze. Ze vonden het gaaf. Vooral papa, die gebruikt Siebe en Zelda volgens mij om naar dit soort films in de bioscoop te gaan. Kan hij later ook met mij doen!

Siebe kwam direct na de film terug, want hij is niet echt een shopper, terwijl Zelda en Papa nog wat in de winkels wilden snuisteren. Zogezegd op zoek naar sloffen voor Siebe en Zelda. Ammehoela! Ze wilen gewoon wat shoppen, want ik zag ze thuis komen met tassen vol. Ik denk dat papa Zelda instructies gegeven heeft, want die ging direct naar boven en kwam met haar nieuwe kleren aan terug. Errug mooi, dus. Ik denk dat ze ook talent heeft als model 😉

Siebe ging aardappelen schillen en ik denk stiekem ook een beetje naar de Tour de France kijken. En dat is slim, want dan sla je 2 vliegen in 1 klap. Slimme Siebe dus. Ik denk trouwens dat dit PLUS de gehaktballen van mama en rooie bieten, één van Siebe’s lievelingsgerechten is.

Maar goed, eerst moest er gewerkt worden, want er moest een nieuwe band op de fiets van Siebe en dat is natuurlijk een mooi leermomentje. Je kunt mensen verwennen met vissen, maar het is soms beter ze ene hengel te geven en ze te leren vissen. Dat allemaal én de versnellingen maken, want Siebe crost nogal en dan gaat er wel eens iets stuk. Nu is het weer goed.

Ik merk dat ik telkens meer en sneller leer. Als ik iets zie wat ik wil hebben, tijger ik er gewoon naartoe. Als dat links ligt ga ik links en als het rechts ligt, ga ik naar rechts. Zo simpel is dat. Ik heb ook al 3 seconde los gestaan met Zelda, zonder bult op m’n hoofd en ik sta bij de box als een echte homey.

Ik heb ook een paar keer proef geslapen in m’n nieuwe eigen bedje en dat beviel me goed. Niet helemaal donkderdonker, maar met een warme oranje gloed. Lekker ruim en stevig bedje en dan kan ik lekker ronddraaien en m’n speelgoed opruimen, voordat ik in slaap val. En als ik dan slaap, kijkt mama naar m’n voetjes. Die vindt ze mooi, want mooie voetjes zijn belangrijk. Dat zegt veel over iemand en je moet er natuurlijk ook stevig mee kunnen staan hè!

En weet je wat? Ik ben vanavond ‘per ongeluk’ in m’n eigen nieuwe bedje in slaap gevallen…. Eens zien hoe dat gaat.

Ja, het een echte vanallusennogwat-dag, maar die zijn leuk.

Ja, it die wer in moaie dei!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Van de regen en de drup

Het was een regenachtige dag vandaag en ik had het iets warmer dan normaal. Dat kan komen door de vele indrukken die ik opgedaan heb, waardoor m’n brein overuren maakt, of gewoon weer een tandje wat de wondere wijde wereld wil zien.

In beide gevallen is het geen probleem. Het gevolg was wel dat ik lekker veel geslapen heb overdag en dat is prima, want het regende toch. Als baby heb je dan weinig te zoeken buiten. Een binnendagje is best leuk. Dan krijg je veel aandacht en kun je lekker spelen.

Siebe heeft even snel gecontroleerd of het water warmer aanvoelde dan wanneer het niet regent. Antwoord: even warm, alleen het voelt warmer. Weet niet hoe dat komt, maar zodra ik het weet, laat ik het weten.

Wel rot voor Beppe want die is jarig vandaag en als het slecht weer is, is dat niet grappig. Ik wil haar wel even super feliciteren natuurlijk. Zodra ik het kan, maak ik een tekening voor haar! Nee, met slecht weer moet je binnen zitten en spelletjes doen. Net zo als papa, Siebe en Zelda.

Er was iets met Zelda’s haar aan de hand. Dat had een beetje veel naar mijn haar gekeken want de krul was er in geschoten. Dat staat haar goed. Mijn advies: Eens goed kort en in laagjes knippen, misschien komt de krul er in of gewoon niet kammen. Werkt ook.

Het zou een drukke dag komen, maar dat werd het niet.

Siebe was goed bezig, die heeft kilo’s aardappelen geschild voor ons avondmaal. Kijk eens goed naar het puntje van z’n tong. Aardappeltjes dus, rode bieten en rode kool met gehaktballen. Ik heb aardappeltjes, worteltjes en rode kool gehad. Raar maar lekker En je krijgt er blauwe lippen van!

Daarna nog even in bad geweest en dat is lekker, kan ik echt van genieten. Morgen naar de crèche, want deze vakantie is al weer afgelopen. Op naar de volgende!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.