Praatgraag en Lachgraag

P1120222

Bijna 8 uur was het!

Bij was was het kwart voor 7 en het verbaasd me dat je niet eerder wakker werd, want ik heb best hard gehuild. Volledig tegen m’n gewoonte in.

Nee, niets gehoord. Gewoon geslapen. Het was nodig blijkbaar. Ik blij, papa blij en samen ben je dan blijer. 1 + 1 = 2, zo gaan die dingen.

Huh? Nou ja, wij waren ook samen en ik weer stil. Gelukkig maar, want huilen is niet leuk. Wij hebben nog wat nageslapen, want het was een drukke drinknacht.

Wij hebben eerst boekjes gelezen en melk gedronken, nou ja, ikke dan, pappa koffie. Ik kan al bijna het boekje voorlezen en ken bijna alle dingen die ik zie. En tellen ook, nou ja ik ken de getallen maar heb nog wat moeite met de volgorde. Kwestie van tijd.

Toen mama samen met Jay beneden kwam, was ik heel blij! Jay mocht op het kleed en dan kan ik er gezellig bij en dat doe ik dan ook.

P1120216

En we hebben gezellig ontbeten.

Slapen zat er niet in. Mama heeft me er in gelegd met een flesje, maar ik was daar niet echt klaar voor. Soms heb je van die dagen, hè. Dan wordt je niet moe, of in ieder geval later…

’s Middags zijn we naar de Vesting geweest. Daar was een soort feest en wij hebben een lekker wandeling gemaakt. Ik zit dan heel rustig om me heen te kijken en geniet van de rit. Dan observeer ik.

Observeren, observeren, observ….

P1120218

…eer… huh! Waar ben ik?
Thuis! En m’n slaap ingehaald dus. Tsja, zo zie je maar. OK, wel even lastig wakker worden. Pff dat blijft een gekke gewaarwording, in slaap vallen op de ene plek en ergens anders wakker worden.

Ach, uiteindelijk is het OK.

Ik moest nog wel even Poe-oepen!  Met mama. Broek uit, romper los, ‘uier uit en zitten. Dan kijk ik altijd de foto’s op de kalender en dat ben ik meestal zelf, maar peoepen? ho maar. Volgende keer!

P1120225

Ik had een lastige einde van de avond. Dzjez al in bed en ik een kramp, afgewisseld met een lach. Die kan ik dan niet bedwingen hè! Gek, de lach zit zo in me, die moet er dan uit!

Zo’n dag is best druk hoor. Als je op de grond ligt en alle kanten op draait, maak je behoorlijk meters. Vermoeiend hoor!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Brulboei en lachebek

P1120195 IMG_6823

Olpa en Olma kwamen vandaag onverwacht en dat is altijd  gezellig!

Ineens waren ze daar en dat is het leuke. Dan is een verrassing en dat is leuk. We hebben gekletst en gepraat en ik heb gedanst en geknuffeld en toen ging ik naar bed.

Ik zwaai dan naar iedereen, dagdag en geef een kus als daar om wordt gevraagd en dan ga ik lekker naar bed.

Deze keer heb ik ZEER HARD geslapen en dat is goed en slecht. Goed omdat ik dan uitgeslapen ben, slecht omdat ik dan niet echt gelukkig wakker wordt. Zeg maar gerust ongelukkig. Het gevolg is dat ik hard en langdurig brul en niets houdt me daar van af. En met niets, bedoel ik niets!

Lieve woordjes, mooie beloftes, kleuren, drinken, koekje, knuffel…. NIETS helpt! Na een minuut of 10 en een halve stemband later pakt Olpa me op en zet me in zijn auto. Dat was de remedie, de mondhoeken die op m’n schouders hingen, proberen nu m’n wenkbrauwen weg te duwen. Ik mag achter het stuur en dat is gaaf.

P1120197

Uiteindelijk is het gewoon een kwestie van lang wakker worden. Ik denk dat ik als ik afscheid neem van oude gedachtes. Gek hè!

Toen Olpa en Olma weg waren zijn wij gaan fietsen/lopen. Mooi weer, een mooie toch, goed gezelschap en een zwetende gids voor ons uit. Wat wil je nog meer.

Voor de zwetende gids was het een zware tocht denk ik. Hij viel thuis op de tuinstoel in slaap! En ik speelde gezellig om hem heen, maar dat maakte niets uit. Hij bleef lekker liggen totdat mama zei: We moeten gaan.

Boodschappen doen. Ik op de troon, Jay liggend in de bak…. Liggend? Nee, hoor! Jay ZIT!

Jay was het liggen en kijken naar de lichtbakken en plafondhangers zat. Hij wilde de winkel zien; en de mensen; en de schappen. Logisch, die zijn veel leuker. Het is dat hij nog niet kan zwaaien anders had hij naar de mensen gezwaaid.

Maar het blijft niet bij zwaaien…. Bij de DA was het letterlijk schaterlachen! De mensen die daar werken stonden zich te verdringen rond Jay en gaven alle spullen met korting! Zo blij waren ze.

Papa en ik waren de spullen naar de auto aan het brengen, dus kunnen het niet echt verifiëren. Mama zegt een filmpje te hebben gemaakt, maar dat hebben wij nog niet gezien.

Ach ja, als je de wereld zittend kunt bekijken, wordt alles een stuk interessanter!

Dat is letterlijk wat je noemt een ander perspectief. Mensen recht in de ogen kijken in plaats van hangende gezichten boven de bak. Dat is sowieso een raar gezicht en dat koediekoedie is ook al gek!foto 2

Ik vond het ook fijn dat Olpa en Olma er waren en ben er spontaan van in bad gegaan! Met mama en Olma. Olma maakte foto’s en mama deed me in bad. Volgende keer omgekeerd!

ik ben ook meer en meer een draaikont aan het worden. Rug, buik, rug, buik. Dat kan ik al heel goed! Is ook perspectief.

Thuis hebben we nog met Piebe en Lala geskyped (Siebe en Zelda, maar ik heb eindelijk een manier gevonden om haar naam uit te spreken).

Siebe heeft elastiekjes tussen zijn tanden. Dat is fase 1 van z’n gebitsoptimalisatie. Kan’ie beter kauwen. En Zelda heeft morgen musicalles en zondag een optreden. Ze hoopt dat ze mag zingen en ik ook.

Uiteindelijk met een goeie hap eten, yoghurt naar bed.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Kirren is een raar woord totdat je het hoort

Begrijp je nu wat ik bedoel?

Het is ook zo leuk naar mensen te kijken, zeker als die mensen Siebe zijn en daar is er maar één van! Onze Siebe, mijn broer. Ik vergeet het wel eens te zeggen, maar het is toch een geweldig vooruitzicht om Siebe als grote broer te hebben. Altijd iemand om het uit te leggen of je te beschermen.

Altijd iemand die het ‘beter’ weet omdat hij het al meegemaakt, gelezen, gezien heeft. En hij wil wetenschapper worden, nou dan is alles wat ik net heb gezegd in het kwadraat!

En dan heb ik het nog niet eens over Zelda gehad. Een grote zus heeft nog meer dimensies, die weet ook vrouwendingen, meer emo-dingen en artistieke dingen, want ze wil zangeres worden. En/of actrice, daar doet ze niet moeilijk over.

P1120062

Ik ben blij dat ik Jay ben, want daarom heb ik Dzjez, Siebe en Zelda.
En zij hebben mij.
Dat is een mooi kado.

Ik word er stil van.

Maar dat duurt bij mij nooit lang hoor! Ik was laat op en dus goed uitgeslapen, dat is een goed uitgangspunt voor een goeie dag. Samen naar de crèche en het was goed.

IMG_6695 IMG_6694

Ik was wel in de war toen ineens stonden Siebe, Zelda en papa voor m’n neus terwijl ik aan het spelen ben. Dan moet je snel schakelen en keuzes maken en tijdens dat proces weet ik niet goed wat ik moet doen….

Met mama ren ik altijd als een brandweer naar de deur, vergeet m’n jas en Jay, maar nu dus niet.

Wel gezellig samen op de fiets naar huis.

Ik was blij toen mama kwam! Ik zag haar al door het raam en zij ons ook. Na heftig zwaaien, een moment van elkaar niet zien, zwaaide de deur open en was daar mama.

IMG_6702 IMG_6703

Siebe, papa en Zelda waren naar het strand bij het Naarderbos geweest. Het was net goed genoeg weer. Als het morgen mooi genoeg is gaan wij misschien ook!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Feessie

foto 1

Vandaag was een fijne dag, want ik heb na heel lang aarzelen een konijn geaaid.

Tot die tijd was ik dat echt niet van plan (en eigenlijk daarna ook niet) en ik weet niet wat het is. Op zich zijn konijnen een soort echte Nijntjes en is er dus niets om bang voor te zijn, maar ik heb dat toch.

Je weet niet hoe groot de tanden zijn in de mond van een echt konijn. Die kunnen wel een halve meter zijn of zo. En als’ie dan ineens denkt dat ik bijvoorbeeld een stukje sla ben…. Precies, ik bedoel maar.

Maar uiteindelijk, in een ogenblikje (als je niet had gekeken, had je het niet gezien, zoals de eerste keer toen ik een klein aaitje gaf) was het gebeurt. Ik heb in volle overtuiging dit monstrueuze KONIJN geaaid, en het viel best mee.

foto 2

 

foto 3

 

foto 4

Aan de geiten ben ik niet toegekomen en van de kippen trek ik me niks aan.

We waren op het jaarlijks feessie van de crèche en dat is leuk dus.

Binnen heb ik heerlijk gezongen. Dat is echt één van de lievelingsdingen die ik doe. Ik ben daarin heel ‘eager’. Als ik de kans krijg, terk ik aan één of andere broek en begin te dansen. Als ze ‘geïnspireerd’ zijn gaan we zingen en anders doe ik iets anders. Zo ben ik.

Het is leuk om Dzjez als broer te hebben. Die is altijd gezellig en altijd bezig en als er iets is met mij roept hij de mensen om het op te lossen.

Ik moet zeggen dat ik veel gezichten boven de wieg of wipper voorbij zie komen en op de achtergrond wel eens ‘gezellige’ discussies. Discussies over wie mij het flesje gaat geven. Geloof het of niet, ik begrijp niet waarom en geef weer één van m’n grote glimlachen weg.

Ik heb wel gemerkt dat mensen dan ineens een stuk vrolijker kijken.

Het was fijn op het feessie, want Olpa en Olma waren er ook en ik heb lekker bij Olma buiten gezeten. Op een soort troon en dan kan ik de dingen goed overzien.

Hey, en ik vind het leuk dat jij mijn broer bent. Zo één waar ik voor kan zorgen, want jij kunt nog niet goed lopen. En samen hebben we dan weer Siebe en Zelda! En over Siebe en Zelda gesproken, die komen morgen, voor de vakantie! Gezellig, heb er nu al zin in!

P1100772

Trouwens, voor het feessie heeft mama 2 cakes gebakken. 2! En ik mocht de lepel aflikken. En ze heeft ook nog tomatensoep gemaakt. Het rook dus als een waar kookparadijs in ons huis. Dat zijn goede dagen.

P1100757

Ons feessie was om een uur of  6 afgelopen, maar papa en mama hadden daarna nog een feessie of zo, want Olpa en Olma gingen oppassen. Dat slaapt fijn, het idee dat zij beneden zitten te wachten tot ik een geluid maak!

P1100768

Maar ik was te moe om dat te doen…. Ik ben als een blok in slaap gevallen.

Ikke niet, ik heb gezellig bij ze beneden gezeten. Was wel een beetje in de war van het flesje en 2 superlieve, maar normaal-niet-flesje-gevende-mensen. Dat was dus even wennen.

P1100770

Gelukkig kwamen papa en mama, drijfnat door de regen (want ze waren op de fiets), en behoorlijk laat, maar met een superblije lach op hun hoofd thuis.

Ach ja, dan is alles weer goed hè!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Blij als een aardbei

P1100726

Soms heb je van die dagen waarop er te veel gebeurt om menselijkerwijs met 4 vingers te typen.

Vandaag is zo’n dag, dus hou ik het kort, grafisch en filmisch.

Er is iets met het integreren van de video’s, dus tot die tijd kun je ze hier bekijken.

_1020834

Deze ochtend begon met een partijtje zwemmen en nadat we in de bakfiets waren aangekomen en hartelijk hadden geknuffeld, gingen we het water in. Na 15 minuten vond ik het saai worden, maar toen kwam de revelatie…. ZWEMBANDJES.

Met zwembandjes om blijf je drijven en ben je ineens 2 jaar stoerder. Wat een plezier en wat een vrijheid en wat een ‘geen angst’. Op m’n buik, op m’n rug, ik werd zelfs in het water gegooid door de begeleidster als proefkonijn, of beter gezegd: proefzeehond! Kopje onder en proestend weer boven om vervolgens in lachen uit te barsten.

Nee het is duidelijk. Er moeten snel zwembandjes gekocht worden.

Ik heb me ook heerlijk vermaakt. Lekker zwemmen met een ander kindje. M’n hoofd schudt nog wel een beetje, maar dat komt omdat ik een lange nek heb. Daar kan ik dan ook weer ver mee kijken.

En op de terugweg in de bakfiets lekker in slaap vallen. Wat een begin van de dag!

Thuis kregen we aardbei met slagroom…. Dat zat uiteindelijk op m’n neus. Ik ben ook gek op aardbeien, maar daarover later meer (en oh ja, als je je afvraagt waarom m’n haar zo raar zit? Dat komt omdat papa dat leuk vond en extra z’n best gedaan heeft het plat te maken…. Zo is hij dan weer.)

P1100724

Het was gezellig met Olpa en Olma en ik zat echt VOL energie. Dat zou je niet zeggen na zo’n groot zwemavontuur, maar het is echt zo. Uiteindelijk neemt papa me mee naar boven en slaap ik lekker!

Uit bed krijg ik de nieuwe rooie trui aan met capuchon en zie ik er uit als een … aardbei. Teken aan de wand?

Ik ga met mama naar ‘een supermarkt’ en zij weet niet wat ik weet en altijd doe met papa. Mijn eigen winkelwagen! Mama toch. Ik weet waar die staat dus haal hem op en loop voor mama uit door de winkel.

Mama gooit de boodschappen in de kar en ik loop door, aangemoedigd door de andere winkelgangers, totdat mama een bakje aardbeien in mijn wagen gooit. Aardbei! roep ik en mama geeft me er één of twee of drie? en we gaan weer verder.

Mama is op een gegeven moment wat afgeleid (dat hebben moeders soms), dus besluit ik maar even terug te gaan naar de aardbeien om te inspecteren of ze er wel goed bij staan… en ze nog maar een keer te proberen. Je kunt niet kritisch genoeg als klant, ook niet als je een heel klein winkelwagentje hebt.

Voordat mama in de gaten heeft wat er precies aan de hand is en me heeft teruggevonden, heb ik al een stuk of wat doosjes gecheckt en een behoorlijke hoeveelheid aardbeien, inclusief groene blaadjes opgegeten. Ze zijn goed. Daarna zijn we vrij snel de winkel verlaten…

Thuis heb ik de aardbeidans gedaan. Dat komt er in het kort gezegd op neer dat je net zo lang draait totdat je valt. Dat ziet er ongeveer zo uit:

Verder heb ik heerlijk gespeeld, veeeeeeel gepraat en papa geholpen de zolder op te ruimen. Ik heb goed gegeten, fijn TV gekeken, yoghurt gegeten, veel gelachen, lief gedaan en oh ja,…. deze middag heb ik één van de grote vazen van mam per ongeluk omgegooid en er een mozaïek van gemaakt, jeej…

Mama riep zo hard dat ik er een halve meter van in de lucht sprong en direct doorhad dat ze verschrikkelijk onblij was. ik denk dat ik haar nog nooit zo onblij heb gezien. Sorry.
Ik probeerde hem nog tegen te houden.
En ik vind wat je nu gemaakt hebt ook heel mooi!

Ik was ook geschrokkenen heb Dzjez dan ook nog goed geknuffeld.

Dat heeft hem duidelijk goed gedaan, want het was net alsof hij een liter Cola had opgedronken, zo veel energie had hij. Hij leek wel een Duracelkonijn. Maar om half 8 ging zijn licht uit en was het mijne nog even aan.

Ik heb bij papa op schoot gezeten en moest verschrikkelijk lachen. Aai papa, vraag me niet waarom maar ik vind het superleuk.

Mama heeft nog een paar mooie foto’s gemaakt ook.

P1100744 P1100735

Nou, ik hoop dat ik net als vannacht, maar één keer wakker ga worden. Die nachten bevallen me goed!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Vol bakje Leeg

P1100697

Dat kan over de bak van de bakfiets gaan of over m’n eten.

Laat ik beginnen met het laatste. Papa had het op de crèche al in de gaten, ik liep op een dun lijntje. Aangezien Jay nu ook op de crèche is én z’n truitje zoek was en ik m’n jas nog op moest halen, werd ik behoorlijk ongeduldig en veranderde m’n kletsen in huilen. Niet een goed teken.

Thuis heeft hij me handig afgeleid met vrolijkheid, Nijntje, m’n stoel en een slabje. Terwijl hij m’n eten warm maalte was ik luidkeels Nijntje aan het zingen. Daarna heb ik vrijwel het hele bakje leeggegeten en toen kwam mama.

Dat waren 2 toetjes dus. Ik kreeg namelijk ook nog yoghurt.

Ik was tegen die tijd ook toe een een toetje. En aan m’n diner, want ondanks het feit dat ik goed gedronken en geslapen heb op de crèche, begon m’n maag een eigen leven te leiden. M’n mond volgt dan vanzelf.

Daarna had ik weer honger toen mama wilde gaan eten. Ik voel dat telepathisch aan denk ik. Ja, het was een piekmomentje en dan heb ik echt gulzige trek. Maar ja, ik moet groeien hè!

Deze ochtend hebben we weer een mooie tocht door de vesting gemaakt en ik lag er weer heerlijk bij. Mooi uitzicht op Dzjez en de bomen waar we onder door rijden en het was droog, dus geen kap.

Op de creche ging het bakje weer leeg en wij naar binnen. Iedereen was er al, dus gezellig aankomen.

Toen we weg gingen vroegen heel veel kindjes naar m’n naam, papa zei Jay en dat klopt!

Thuis wilde Dzjez met me op schoot, mijn grote broer, gezellig vind ik dat.

Ik ook, dan kan ik hem even vastpakken. Het was bijna tijd om naar bed te gaan ook. We hadden al naar muziek geluisterd en gedanst, dus…..

P1100706

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Meneertje Heertje en de Jay-parade

P1100106

Ik ben GOED opgestaan!

Vrolijk en uitgeslapen, en dat na een druk weekend. Ik had al gebabbeld en dan is het goed; Dan wordt ik goed wakker en is het de start van een goede dag. Nou ja, eigenlijk heb ik altijd een goeie dag.

Vandaag zeker, want voordat ik naar beneden ging met papa heb ik eerst met mijn kleine hadjis mama geknuffeld. Mijn kroelende handjes, vind ik fijn, vindt zij lekker. Daarna is kleren aantrekken prima en lachen. Lachen met papa.

Beneden heb wat gegeten, melk gedronken en hebben we tanden gepoetst en daarna naar de crèche. Ik hou het kort, want Jay wil wat zeggen:

Och, eigenlijk valt het wel mee, hoor! Zoveel heb ik niet te melden, er zijn vooral veel foto’s gemaakt om te laten zien dat ik al behoorlijk ‘inter-acteer’, oftewel reageer op m’n omgeving.

Gisteren bijvoorbeeld, deed Siebe me op en neer en dan schud ik heen en weer en dan lach ik.

Als mama over m’n hoofd aait, dan schud ik heen en weer en zeh ik iets in de geest van ‘ieaauw’ en lach ik.

Of als ze tegen me praat, kijk ik haar met grote ogen aan. Dat kan ik goed. Met grote ogen aankijken en dan smelt ik mensen van binnen uit…

Grappig hè, wat ogen kunnen doen? Dat is meer dan kijken alleen. Als er naar gekeken word doet het ook iets met de kijker. Hoe kan dat toch hè? Ik denk dat je een beetje in de ziel kunt kijken. En die is van wat ik was en wat ik ga worden.

P1100105

In ieder gevat dachten ze vroeger dat als je een foto nam van iemand een stukje van z’n ziel mee nam. Nou, er zijn een miljoen foto’s van Dzjez gemaakt en z’n ziel zit er nog stevig in. Met andere woorden: Het is niet zo. Als je een goede ziel hebt, blijft’ie stevig zitten.

Zo ook bij mij.

En er zijn veel foto’s gemaakt.

Van mij minder, maar er is er één die ik je niet wil onthouden. Een grap van pap, maar ik doe gewoon mee!

P1100107

Oh ja, ik was nog vergeten een filmpje er op te zetten. Van eer-eer-eergisteren.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Erwin en Desiré en a good day

P1090819

Het centrale thema van de dag was het bezoek van de buren van nummer 8.
Uit Dronten wel te verstaan. Die kwamen op bezoek om Jay en mij te zien.

Ook voor papa en mama natuurlijk, maar toch en laat ik maar direct met de deur in huis vallen: Ze hadden cadeaus bij zich. Nadat ik het zelf had open gemaakt, zag ik dat het een super cool boek was. Over eerste woordjes en beren. Wat kan een dreumes nu nog meer wensen. Niets!

P1090835

Voor mama was er een prachtig bos bloemen en Jay had als cadeau: LEGO.

Ik heb al geprobeerd om er mee te spelen, maar ik kan nog niet zitten. Dzjez kan het dus mooi voor me ‘inspelen’. Dan is het later, als ik groterder ben, klaar voor mij.

Ik heb trouwens al weer lang geslapen, want ze hebben gezegd dat je groeit van slapen en ik heb een missie. Snel groot worden. Niet dat mama dat wil hoor! Die heeft me liever nog lang klein. Dan kan ze lang met me knuffelen en hoef ik nog geen brommer.

P1090834

Ik was blij dat ik Erwin en Desiré ook eens zag. Ik bedoel, ik was daar alleen maar binnenbuiks. En dan zie je niet veel, dan hoor je alleen. Ik ben blij met de LEGO en ook met het boek, want hoe je het ook bekijkt, ik heb er meer aan dan kleine baby speelgoed. Daar heb ik genoeg van en ik speel er nu toch nog niet mee.

Slim cadeau. Goed gezien van ze!

Hey, dat vind ik ook. Die buren van 8 zijn slimme cadeauënkopers. Dikke duim!

P1090840

Ik heb een nieuw iets. Ik ga dan door m’n hurken (waar zitten die eigenlijk, en waar komt dat woord nou weer vandaan!) en zeg ik POAP en wijs naar mijn kruis. Papa of mama zet me dan op de wc, maar ik heb totnutoe niet gepoept, noch geplast. Maar het begin is er. En zonder begin…. precies!

Ik heb nog wel een bijzonder verhaal te vertellen. Ik heb namelijk mijn eerste zuigplek…. Op m’n wang…. van papa!

P1090853

Die gaf me een hele dikke kus op mijn wang! Eerst blies hij, kriebelde me in mijn nek, zei kiekeboe in mijn oor en dan moet ik zo HARD lachen, dat hij me een hele dikke klapzoen op m’n wang gaf. Dat dus. Hij lijkt een blosje, waarbij de blos van het andere wang even een blokje om is 😉

P1090870

Verder hebben we een gezellige zondag gehad. Ik kan niet anders zeggen.

P1090859

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Tsja

P1090761

Ik word een BABY.

Niet meer zo’n kleintje, maar een grote. Als ik naar m’n tenen kijk, krijg ik bijna dieptevrees, zo lang begin ik te worden. Ik zag papa verbaasd kijken toen hij naar m’n benen keek. Ja benen, het zijn lange latten als ’n broek strak zit en opgetrokken is.

Lachen doe ik ook en als ik honger heb, maak ik niesachtige geluiden. En zo ben ik een heel andere BABY dan Dzjez.

P1090750

De jonge heren Hoff hebben trouwens allebei een kaart uit een ver buitenland in het oosten gekregen. Oostenrijk, om precies te zijn en om nog preciezer te zijn, de kaart was van Olpa en Olma. Kunstachtige kaarten een lieve tekst en wij missen hen ook!

P1090758

Ik heb ook zin ze weer eens te zien en zij ook om mij te zien.

Ach ja, aan de andere kant maakt het ook niet uit hoe lang je elkaar niet ziet, zolang je mekaar maar weer eens ziet. Misschien is het zelfs wel eens fijn om elkaar een tijd niet te zien. Dan is het des te leuker!

Het was een vrije vrijdag, waarin ik weer een dag ouder en zelfstandiger ben geworden. Ik kan al een kwartier zelfstandig spelen, maar dan heb ik weer aandacht nodig.

Aandacht bij één boekje houden wordt moeilijker en moeilijker. Ik ben meer geïnteresseerd in het volgende boekje en het boekje daarna en zo lees ik er geen één uit.

P1090744

Na m’n namiddagslaapje werd ik behoorlijk boos wakker. Op niets in het bijzonder hoor, gewoon huilen tot ik er bij omval. Maar wel in het zicht, zodat papa en mama kunnen zien hoe hard ik huil! Zielug ben ik.

Uiteindelijk hebben Bumba en de Teletubbies me stil gekregen. Toen was ik ook pas klaar om te eten. Een Mamaise Curry. Lekker gekruid met kokosmelk. Lekkerrr!

Verder heb ik besloten dat ik vandaag een korte blog schrijf.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

De anticipatie en realisatie van een geweldig weerzien

P1090576

’t Is wat, dreumes zijn.
Een te grote geest in een te klein lichaam.

Ik snap al zo veel, maar mag dan weer zo weinig omdat ik net goed genoeg weet hoe het moet.

OK, ik mag niet klagen want ik mag ook best wel veel dingen doen hoor, maar bijvoorbeeld de wasdroger. Ik weet hoe het aan moet en hoe je er leuke geluidjes mee kunt maken. Maar dat mag niet.

Niet doen, hoor ik dan en een serieuze blik en een vinger. Gelukkig kan ik dat ook. Ik kijk dan heel serieus terug en ga weer met m’n vinger naar de wasdroger. Voor dat ik het dan weet zit ik op m’n kont in de keuken.
Dat
vind
ik
niet
leuk!

OK, we hebben ook heel erg veel plezier gehad en ook hard gelachen. Zo wisselen we die dingen af. In bad bijvoorbeeld, is ook lachen. Ik heb allemaal routines en weet nu dat het vriendinnetje van het badboekje van Nijntje, Lara heet. Dat zeg ik dan ook.

Voordeel van bad is dat je daarna lekker schoon bent. Vooral m’n billen die er uit zagen als een krentenbrood met de geur van een heeeeeeel oud krentenbrood. Badderen helpt.

Ik heb nog een tic, als papa m’n haar nat maakt terwijl ik vlak in bad lig, begin ik ‘HieHieHie, HaHaHa’ te zingen. Weet niet goed waarom, maar ik doe het niet bij het uitspoelen. Dan roep ik KgraH, KgraH.

Daarna zijn we gewoon wat gaan spelen en boekjes lezen en hebben gewoon gezellig gedaan, en gewoon gegeten. Zo van die dingen.

Nadat papa me in bed had gelegd en hij weg was toen ik opstond ben ik gezellig bij mama in de keuken gaan puzzelen, terwijl zijn uitgebreid aan het koken is. Heerlijke geuren en kletsen.

Ik was aan het spelen. Ik had al heerlijk gegeten en yoghurt gehad, toen mama om een uur of half 7 zei: “Siebe en Zelda komen” en alles stopte even. M’n denken, m’n spelen en ik keek mama met grote ogen aan. SIEBE EN ZELDA, yiehaaaa! Ik sprong op en begon te dansen

P1090585 P1090586 P1090583 P1090581 P1090577

Ik heb ze al 3 weken niet gezien en 3 weken op een dreumes-leven is een hele tijd. Vanaf dan kan ik niet meer stil zitten. Ik spring en loop heen en weer en kan niet wachten.

En dan zijn ze daar ineens.

Ik ontplof bijna van blijheid en geluk, ECHT! Ik kan het niet beschrijven maar het voelt goed om ze te zien. BieBie en Tsjieka/Daka of zo (daar moet ik nog wat op oefenen).

Voor mij was het veel langer geleden dat ik ze had gezien. M’n halve leven. En in dat halve leven ben ik ongeveer 5,3 centimeter gegroeid….

Ik herkende ze dan ook niet direct, maar heb wel gelachen toen ik bij Siebe op schoot zat en ik voel m’n andere broer.

M’n ENIGE zus voel ik helemaal. Ik kan zo lekker bij haar op schoot zitten. OK, als ik last van m’n buik heb, huil ik. Dat is nou eenmaal zo.

Het is een lekker lang weekend. Lekker lang wennen!

Fijn! Ik was helemaal hieperdepieper, barst van de energie en dat omdat Siebe en Zelda er zijn. We hebben samen gegeten en ik heb voor het eerst in m’n leven appelmoes gehad. Lekkerr.

Daarna ging ik naar bed. Ik lag op het aankleedkussen met m’n ogen open, maar zag niks. Te moe.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.