De la(ats)te uurtjes…

P1060917

..en de vroege.
Sorry papa en mama ik kon er niets aan doen. Te warm, tandenpoepluiers, snotneus, hoesten, allemaal ingrediënten die er toe bijdragen dat ik onrustig slaap en vaak wakker word. En als ik wakker word, dan worden papa en mama ook wakker.

Soms laten ze me liggen en val ik vanzelf weer in slaap en dat is goed, maar hoe later op de avond (of vroeger in de ochtend) hoe lastiger ik terug in slaap val.

Met een flesje melk om half 1, een knuffel en een schone luier, een zetpil en beetje melk om half 2, knuffel en een beetje melk om 20 over 5 en uiteindelijk bij papa en mam in bed om 10 voor 6. Uiteindelijk ben ik in slaap gevallen en heb geslapen tot 10 voor 9!

Ikke blij, mama blij en pap weg. Die was gaan werken.

Toen we aangekleed waren ging de bel. OLPA en OLMA stonden voor de deur! Klaar om te helpen met inpakken. Want dat is het thema van de dag. Inpakken. Alles in dozen of in de vuilnisbak of papierbak of in de wasmachine. Dan gaat het later in een doos of zak. Allemaal klaar voor Naarden.

P1060900

Ik heb eigenlijk niets gedaan, behalve rondlopen, in de box gezeten en gebabbeld en gezongen en gepiept. Want helamaal lekker voelen doe ik me niet.

Ik ben ook met Olpa gaan winkelen. Samen. Ik in de kinderwagen, hij er achter aan. Luid zingend en babbelend. Ik vind Olpa cool en heb een natuurlijke band met hem natuurlijk. Mooi is dat. Veel bekijks in het centrum. Olpa is ook mooi om naar te kijken.

Toen we thuis kwamen, was het er de woeste gewesten en dat mag! 2 dagen voor de verhuizing moet dat zelfs. Net een jaar en nu weet ik dat al. 2 jaar geleden bestond dit niet. Geen haar op geen hoofd, waar ook ter wereld had hier aan gedacht. Aan mij, Olpa, Olma, papa en mama die hier in Dronten zijn en gaan verhuizen naar Naarden. Zo zie je maar.

Alles kan en alles verandert altijd.

P1060901

Olpa heeft soep gemaakt voor morgen. Dan hoeven we niet te kopen en dat spaart tijd en kunnen we morgen lekker eten!

Toen papa thuis kwam had hij Chinees mee. Geen Chinees hoor, maar eten dat ze daar maken en dat was maar goed ook. Want eerst zouden we er gaan eten, maar omdat ik me niet zo goed voelde gingen we niet. En wat denk je? Chinees was dicht? Aan het verbouwen, dus dat kwam goed uit.

Ik had geen trek hoor. Ik zat er gezellig bij. Grappen maken met Olpa en papa. Dat kan ik goed. Morgen ga ik naar de crèche. Begin de dagen te tellen (als ik kon tellen, maar dat kan ik niet. Later, als ik groot ben weet ik daar niets meer van, maar lees ik achteraf na wat er allemaal is gebeurt!).

Daarna ga ik naar een nieuwe crèche in ‘De Vesting’ zoals mama dat noemt en dan kan het niet anders of ik wordt een ridder. Ridder Dzjez en m’n broer ook!

Over broers gesproken, ik -DE BROER- ben er natuurlijk ook telkens bij, alleen beleef ik het op m’n eigen binnenbuikse manier. Ik hobbel en klots gezellig mee met mama die heel druk bezig is. Dat voel ik. Ik voel me goed en ben er klaar voor. Ik zit als een soort kogel in de loop, klaar om afgevuurd te worden.

Mama was vandaag bij de verloskundige en die heeft na veel gedoe vastgesteld dat m’n hoofd naar beneden is en ik er goed bij lig. Ze hebben ook de papieren meegegeven aan mama, zodat ik mooi geboren kan worden in Naarden. Nog niet geboren en al verhuisd.

Ik ben benieuwd wanneer ik geboren word. De 18de of eerder, of later. Als ik voor de 20ste geboren word, dan ben ik VISSEN. Als ik na de 20ste geboren word een RAM. En als ik op de 21ste geboren wordt, ben ik ook nog een lente-baby en als ik de 22ste geboren word, dan is het op dezelfde dag als Tante Evelyn. Dus..

Doei BROER!
Leuk hè, breekt’ie even in. Dat mag altijd.

In ieder geval, ik ga naar bed als Olpa en Olma weg gaan na een dikke knuffel.

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Nederkerst Den Berg

P1060174

We werden wakker in Naarden en dat was voor het eerst in ons leven en het voelde goed.

We hebben allemaal goed geslapen na een mooie dag en avond (waarbij mijn avond korterder was dan die van de anderen, maar ja baby hè! Dan wordt je wakker met honger of snot in je neus. Maar goed dan slaap ik ook wel weer verder plus, ochtendstond…).

Na het ontbijt gingen Papa en Siebe en Zelda Monopolie spelen en ik naar bed. En mama ook, ter voorbereiding op een lange en gezellige dag bij Olpa en Olma. Maar na het slapen eerst in bad. Bad? BAD bedoel ik en een enge slang! Ik was er niet blij mee en dat heb ik laten weten ook!

Goed uiteindelijk schoon en wel, dat wel, maar toch. Om iets na 12’en gingen we onder weg en voordat ik ook maar de kans om in slaap te vallen had, waren we er al. Handig, zo dicht bij! Daar kan ik wel aan wennen.

P1060068

P1060162Het was heel gezellig aangekleed bij Olpa en Olma. Er stonden leuke dingetjes in de vensterbank en een kerstboom met lampjes….. en ik heb daar niet aangezeten! Geen grap. Voor de rest heb ik wel overal aangezeten waar ik kon! Ik ben een avonturierenbaby, die alles moet ontdekken. Letterlijk, want in mijn hoofd zit veel potentiële kennis, alleen moet ik de verbindingen nog maken. In mijn hoofd voelt dat als een sluier die er af moet, ont-dekken dus; niet meer bedekt.

Hoe meer hoe beter!

Zelda en Olpa hebben alles doorgenomen. Zelda stelt de vragen en Olpa geeft de antwoorden. Goeie combinatie, want als je alletwee de antwoorden geeft, wordt het een kakofonie! Nee, dan kun je beter in jezelf praten, zoals ik. Goeie gesprekken! Maar, het belangrijkste, ze hebben een hobbelpaard van zolder gehaald. Daar heb ik in gezeten …. en er weer uit. Dat laatste deed ik zelf. Moest er even aan wennen, want later heb ik lekker gehobbeld!

P1060070_2

Zelda heeft nog meer spullen gevonden, want die kwam als een dame naar beneden geschreden. Dan kijkt ze ook echt damesachtig. Kan ze goed! Acteren, want ze zit ook op musical les plus dan moet je ook nog kunnen zingen!

P1060085En veel geknuffeld, want er waren veel mensen en veel mensen is veel knuffelen! Siebe en Zelda en papa hebben ook nog bootjegevouwen en bootjegevaren. Nee, geen gevaren als in enge dingen hoor, wel dicht bij het water en harde wind, maar bootjes die varen in het water. Ik heb het vanuit het raam gezien hoor, want ik mocht er niet bij.

P1060098Voor de rest zijn Zelda, Siebe en papa in de spelletjesmodus. Nu hebben ze Halli-Galli gespeeld dat ze hadden gekregen onder de kerstboom! Ik heb Lala gekregen, een cool beestenboek en een bal. Papa een boek over auto’s, Zelda een boek over een tocht in spijkerbroeken, Siebe nog een boek over extreem lopen (iets wat ik ook dagelijks doe. Niks extreems aan!) en mama een hele mooie karaf en glazen. Olpa en Olma kregen drank. Mooi oogst zo onder de kerstboom.

We kregen ook lekker eten, want Olma en Olpa hadden allemaal verschillende soorten eten gemaakt. Gangen heet dat, zal wel denk ik, je kunt er niet doorheen lopen…

Siebe en Zelda hebben ondanks het feit dat ze het niet allemaal kenden, lekker meegegeten en tot hun eigen verbazing vonden ze het nog lekker ook! Zo zie je maar weer. Trouwens, papa en Olpa lustten vroeger ook niet alles. Alles veranderd altijd en constant, zeg ik altijd maar, en dat is maar goed ook!

Ik heb ook kleine hapjes van alles meegegeten. Gezellig naast mama en Olma.

Ik heb gelukkig wel nog eens goed kunnen slapen in het kleine kamertje achteraan. Dat was maar goed ook, want we gingen heel laat vertrekken. Logisch, want dat doe je op leuke dagen. Ik denk dat het de leukste eerste kerstdag ooit was!
Maar goed, het is ook pas m’n tweede….

It wie wer in moaie die.

Deze diashow vereist JavaScript.

Koortsachtig bezig

P1050739Ik kan je zeggen, het was een bewogen nacht. Ik ben wel 8 keer wakker geweest want ik voelde me niet goed in m’n slaap. En als je je niet goed voelt in je slaap, dan wordt je wakker en als je wakker wordt tijdens het slapen, ga je huilen. Dus.

Ik had namelijk koorts. Ik was heel warm en m’n haar plakte op m’n hoofd. Bovendien had ik dorst en dan moet je drinken, ook. Het voordeel bij dit nadeel is dat het de eerste keer dat ik me echt zo voel. Daarmee ben ik een bevoorrechte baby (en papa en mama ook, want die hoeven dan niet zo vaak ’s nachts op te staan!).

Toen ik opstond uiteindelijk was papa weg. Die was naar Drachten om spullen te halen die bij Pake staan. Bedden en een tafel en stoelenen wat kleine dingen en die ging hij met de witte bus van Pake dan naar Naarden brengen.

Wij gaan ook naar Naarden, maar net nadat ik wakker werd en wat gegeten had, was ik al weer moe en ben gaan slapen. Mama moest dus even wachten voor ze kon vertrekken… Uiteindelijk kon ze het niet meer opbrengen om te wachten en ik vond dat prima. Nadat we in de auto zaten en mama bij wijze van spreken om de hoek was gestopt om te tanken, lag ik opnieuw te slapen. Tot aan Naarden en dat is goed. Veel slapen is goed, dan wordt je beterder.

Toen we aankwamen was papa er ook al en Olpa en Olma ook. Die waren er nog maar net, maar papa had de bedden al naar boven gebracht en was bezig met de tafel. Die heeft hij samen met Olpa in elkaar gezet. dat ziet er ineens heel anders uit! En ik, ik huilde wat, want ik voelde me niet lekker.

Mama is naar de winkel gegaan om babypijnstillers te halen. Die moeten in je bips! Dat is een beetje dubbel, want het is niet leuk zoiets in je bips te krijgen, maar uiteindelijk helpt het wel! Dubbel dus.

Toen kwam Niels. Niels is een vriend van papa en heel sterk (en heel groot ook) en die heeft even geholpen met het sjouwen van de matras en het halen van de slaapbank bij Evelyn. Onder normale omstandigheden vind ik het leuk om dat te ontdekken. Nu niet.

P1050745

Nu voel ik me niet helemaal Dzjez, maar een beetje ziek. Tsja, zo gaan die dingen. Als ik bij iemand op schoot zit voel ik me altijd goed en vergeet ik even hoe ik me voel en kan ik lekker knuffelen.

Papa had trouwens ineens een soort stip op z’n voorhoofd! Met een druppel bloed er aan. Hij leek wel een Hindustaan met een Bindi. Hij had de klep van de bus op z’n hoofd dicht gedaan! Niet slim… Gelukkig beschermt het ook. Altijd handig!

Mama en Olma en Olpa waren behoorlijk druk bezig in het nieuwe huis. Opmeten, afwassen, koffie drinken, spulletjes in kasten zetten, dingen bekijken, nadenken en praten. Dat is natuurlijk ook leuk en mooi bovendien. En best belangrijk, want sommige dingen kun je maar één keer goed doen.

Papa ging vroeger weg. Die moest nog even langs Evelyn en dan naar Pake en dan naar Beppe om matrassen te halen en dan naar huis! (ik ben bang dat ik dan al in bed lig…). Maar eerst nog even gezellig bij Olpa en Olma en mama in het nieuwe huis (alhoewel, het is ons nieuwe huis, want is is al 80 jaar oud en straks als we er wonen is het nog maar even ons nieuwe huis, daarna is het gewoon ons huis, zo gaan die dingen).

fotoOp de terugweg gingen we nog even langs de supermarkt en mocht ik weer in de winkelwagen zitten. Dat is toch wel m’ ding hoor! Kan ik lekker om heen kijken. Van goed kijken, zie je veel en daar leer je dan weer van.

EN inderdaad, toen we thuiskwamen was ik moe. Ik heb nog een beetje gegeten, maar daarna was ik klaar. Lekker naar bed, dat doet altijd goed.

Ik ben benieuwd hoe ik me morgen voel…

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Baby Pangan (style) en Nemo

We zijn vandaag naar Nemo geweest en wat ik me daar het meest van herinner zijn benen.

Ik heb namelijk verscheidene kruiprecords verbroken. Het afstandsrecord, het snelheidsrecord en het duurrecord. Kortom: Ik heb veel gekropen en als je mijn lengte hebt, zie vooral heel veel benen. De aanleiding was de verjaardag van Olma. Volgens Zelda werd die alweer 36 jaar oud en volgend jaar weer.

Daarom moesten we deze ochtend vroeg op. Ik ben daar natuurlijk wat in doorgeschoten, want ik was al wakker op kwart voor 6 en daarna om kwart over 7. Ja wat wil je, Nemo in Amsterdam, dat zijn 2 dingen die je niet dagelijks meemaakt of in mijn geval eigenlijk nooit. Maar goed, ik was zo vroeg wakker, dat ik er om 9 uur weer in ging en mama me uiteindelijk om kwart over 10 moest wakker maken. Ik bedoel maar, slapen als het niet hoeft! Ik heb dat uitgevonden.

Maar goed, de trein was grappig. Een hele grote gele slang, die door het landschap kruipt en ik zit er in. Chill, je kunt fijn door de ramen kijken.Iedereen is bij elkaar als we uitstappen op Amsterdam Centraal. Olpa is de trein nog niet uit of hij verteld Siebe en Zelda al verhalen over Noord-Zuid-lijn (en niet andersom), de marine, het scheepsvaartmusem en ga zo maar door!

Uiteindelijk komen we bij Nemo, wat ook een groot schip lijkt. Ik vermoedt dat ze de naam afgeleid hebben van Kapitein Nemo van de Nautilus uit 20.000 mijlen onder zee van Jules Verne. Olpa en Papa hebben dat beide gelezen, want dat boek is al uit 1870!

Nemo is supergaaf, want je hebt er meeeeters vloer waar je kunt kruipen. Ik werd het in de kinderwagen zitten namelijk na een paar uur helemaal zat en vastgehouden worden was ik ook klaar mee (hoe heerlijk en gezellig dat ook is hè! Want dat vind ik echt, maar een baby moet de ruimte hebben hè!). Mama liet me lekker gaan, dus had ik vrij baan. Om snel, langzaal, met draai etceteras te oefenen!

Ik was daar erg druk mee en heb dan ook maar een half uur geslapen op de hele dag! De rest was ik ongelooflijke wakkere en vrolijke Dzjez.

Papa en Siebe en Zelda zijn vanallus gaan bekijken en er was ook er veel te zien en te doen. Uiteindelijk zijn Olpa en Zelda de echt serieuze dingen gaan doen, terwijl Siebe en Papa gingen testen hoe slim ze waren. Ik heb ze daar niet meer over gehoord…

Oh ja, serieuze dingen, Olpa en Zelda zijn namelijk het laboratorium ingedoken om lijm te maken. Het is gelukt! Ze staan daar nog vastgelijmd aan de vloer en aan elkaar…. Geintje!
Maar de lijm is echt gelukt en is blauw. Bijzonder experiment!

Daarna zijn we naar de Chinees gegaan om te eten en het restaurant dreef op het water! Tsja, wat moet je daarover zeggen, behalve dat je er niet zeeziek werd binnen. Het lag behoorlijk stil en was heel groot! Ik heb nog nooit zo’n groot Chinees restaurant gezien! Ech nie!

‘Men’ vond mij daar wel leuk, want er kwamen allemaal mensen naar me toe en aaiden me over m’n bol en zeiden lieve dingen. Er was er zelfs één die ging helemaal naar China om kroepoek en een Chinees koekje te halen. En dat was een snelle! Binnen 2 minuten terug. Niet te doen!

Mama had nog een kadootje voor Olma gekocht ook, want ja als je jarig bent… een mooi boek en een nog veel mooiere kaart. Voor de koude winteravonden. Het boek dan hè!

Siebe en Zelda hadden kindermenu Chinese stijl en de rest had een Menu Canton. Dat zag er heel goed uit! Ik heb van alles wat meegegeten en heb niet gehuild, maar wel 2 keer 120 ml melk gedronken. Beregezellig! Mag best nog eens. Toen we om 20:36 nipt de trein haalden, was er niks meer door de ramen te zien. Het was donker. Gelukkig zaten Olpa en Papa tegenover me en konden we lekker grappen!

Toen we in Weesp afscheid genomen hadden en ik eindelijk in m’n stoel zat ben ik als een baksteen in slaap gevallen. Ik denk dat als Olpa en Olma goed geluisterd hadden, dan hadden ze dat gehoord tot in Nederhorst Den Berg! en gek hè, zodra de auto stil staat wordt ik wakker. Gelukkig heeft mama me snel, met een flesje, in bed gebezjoerd! Daar was ik aan toe!

It wie wer in huuuule moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Op lokatie: Aldemarum

20120907-224759.jpg

Vandaag stond in het teken van weggaan. Niet dat ik me daar echt bewust van ben, maar dat was wel de bedoeling van papa en mama en dat voel je.

Eerst waren de honden ineens weg. Die gingen logeren en daarna werden allemaal spullen ingepakt en gedaan. Ik bekijk dat gelaten, terwijl papa en mama druk doen. Vooral papa, die kan dat niet zo goed en hij moest ook nog naar Gent om Zelda en Siebe te halen!

Wij, mama en ik, gingen naar Sneeuwwitje! Zo heet het huisje in Aldemardum en een plaatsje met zo’n naam kan niet anders dan in Friesland liggen! Dat voel je.

Ton we aankwamen met z’n tweeën zijn we lekker op het gras in de zon gaan liggen. Heerlijk! Die zon, de warmte, die geuren. Hemels! En toen hoorden we een tokkelende diesel….

Dat waren Olpa en Olma! Met de caravan. Gezelligheid troef. En een heel gedoe met die caravan, maar dat is dan weer een mooi verhaal voor later.

Ik ben met mama door het huisje gegaan en heb m’n ogen uitgekeken. Ik ben nog niet veel gewend en dan is dit mooi en nieuw. Het voelt goed in ieder geval. Het is een huisje met heel veel positieve vibraties. Er is hier veel moois gebeurt. Papa is hier vroeger ook vaak geweest en ik ook al een keer. Nu dus nog eens!

Om 8 uur waren papa en Siebe en Zelda daar, maar ik lag in bed te slapen. Gelukkig was ik onrustig en was er veel lawaai, dus had ik een goeie reden om wakker worden en ze stiekem toch even te zien.

Olpa had nasi gemaakt en dat hebben ze met z’n allen gegeten. Morgen ben ik er bij en vieren we Siebe z’n verjaardag!

It wie wer in moaie dei.

20120907-225237.jpg

Olpa en Olma herontmoet

Ik kan er lang en breed over zijn of hoog en laag, of diep en oppervlakkig, maar de topic van vandaag was het bezoek van Olpa en Olma.

Dat was een heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeele lange tijd geleden dat ik die had gezien. Dus is het herontmoeten, want als je baby bent, leef je bij de dag en geniet je van het moment. Het geheugen werkt basic en over de toekomst denk ik nog niet na, simpelweg omdat ik daar nog niet over nadenk.

In het hier en nu leven heeft dan ook grote voordelen, want je maakt je nergens zorgen over, behalve dan of ik wel kan en mag staan (en of ik honger heb of niet, maar dat is ook momentafhankelijk). Lekker ZEN dus. Misschien word ik later wel een Zen Dzjez, klinkt in ieder geval al goed of misschien beter: Eén Dzjez, twee DzjezZen… Me, myself and I. Drie dus.

Ze waren er al om 11 uur en daarmee was het wel duidelijk. Zij hebben er zin in. En wij ook. Ze hebben zelfs een kadootje voor me mee genomen. Een Kiel. Oftewel een soort jas, die we geen jas willen noemen. Hij is op de groei, dus met omgeslagen mouwtjes, kan ik er best in.

Lekker voor als het wat kouder wordt. Ikzelf heb het niet snel koud, trouwens. Het is meer voor ‘anderen’ die het koud krijgen als ze naar me kijken. Plaatsvervangende kou dus.

In ieder geval, naast het te verwachten en gebruikelijke knuffelen, lachen, tillen en ooh’s en aah’s, zijn we naar het centrum gegaan om boodschappen te doen. Ik ging met Olma en mama mee en papa met Olpa, of omgekeerd, dat doet er niet zo veel toe.

We hebben lekker dingetjes gekocht, waaronder alweer een grote bus poedermelk voor mij. Jaja, ik drink lekker door, hoor! Daar komen we nu pas echt achter. Over doordrinken gesproken, ik vind een boterham in de ochtend ook errug lekker. Die gaat er na een flesje melk in als koek, nou ja, koek, brood dus! Gaan we een gewoonte van maken, want dan kan ik er lekker tegen aan.

Toen we thuis kwamen heb ik even een showtje gegeven rond-de-tafel-lopertje. Ik kan dat tegenwoordig. Op die manier loop ik dus overal naar toe (eigenlijk kan ik er ook naartoe kruipen en dat zal sneller zijn, maar is per definities voor baby’s dus niet voor mij!) Zonder angst en zonder zorgen, dat krijg je met DzjezZen die in het hier en nu leven.

Daarna nog even lekker papa geplaagd. Lachen is dat, dan ga ik hem zoenen en in z’n oor blazen. Ik weet dat hij daar niet tegenkan maar het zelf altijd bij Siebe doet. Ik doe dat dus nu terug voor Siebe.

Siebe en Zelda zijn trouwens onderweg terug uit Frankrijk en moeten maandag al weer naar school en Siebe heeft daar helemaal geen zin in! In volgend weekend wel, want dan ziet hij mij weer en ik hem en Zelda. Dat zijn nog eens vooruitzichten!

Ik ging al naar bed voordat Olpa en Olma terug naar huis gingen. Dat kan 3 dingen betekenen:
1. Of ik ben vroeg naar bed gegaan:
2. Of zij zijn laat weg gegaan;
3. Of geen van beide!

Geen van beide dus. Want als het gezellig is, dan blijf ik er graag bij en dat doe ik op een vrolijke manier! Zo ben ik.

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Indiaan

Vandaag was het ineens een stuk minder warm en dat lijkt alles ineens anders. Alsof het weer er rekening mee hield dat er vandaag gewerkt moest worden. Papa, mama en ik. Ja, ik ook hoor! Want naar de crèche is werken. Daar moet je melk drinken uit een flesje, spelen met de kindertjes, lachen en banaan eten. Oh ja, en slapen. Dat heb ik ook gedaan. Dan kom je moe thuis! Maar wel fijn om papa en mama weer te zien in m’n nieuwe indianen T-shirt en rooie broek. Daar word ik vrolijk van.

Ik heb ook nog gezellig in de keuken gezeten, terwijl mama aan het koken was. Dan zit ik er lekker bij, alhoewel, na verloop van tijd wil ik wel weer naar de kamer. Dan hik ik er wat tegen aan. Slapen, honger, maar ik zet dan altijd nog even door.

We hebben ook nog geskyped met Olpa en Olma. Zij zijn in Corsica en wij thuis. Dat is handig, dan hoef je niet te rijden. Olma was aan het sjeu-de-boelen en ze zegt dat ze gewonnen heeft en dat ze daarom geen tijd had om te Skypen in het begin (later wel hoor!). Gelukkig was Olpa er en die had veel te vertellen! Ik zag hem echt en wilde hem vastpakken maar dat ging niet. Dus heb ik maar broccoli gegeten. Nog niet echt m’n ding, maar dat komt nog wel zegt mama en daar vertrouw ik dan op.

Het gaat om smaken en texturen zegt ze, nou dat zal wel, voor mij gaat het om lekker of niet lekker en banaan en appel vind ik al lekker. En worteltjes ook een beetje al. Komt vanzelf. Daarna nog wat lachen en dan nog wat drinken en dan naar bed!

Oan’t moarn.

Joepie!

Zo voelde ik me! Soms is afwisseling belangrijk. Op je rug en op je buik en op je zij liggen is OK, maar soms wil je de wereld toch even anders zien. In de wipper in de box en dan word ik helemaal happy!

Vandaag zijn we weer vroeg op pad gegaan met Iara en Farouche in de bossen. Ik in de draagzak en de rest zelf lopend. Alhoewel, ik heb ook wat gelopen met papa, naar het water. En later heb ik nog gelopen. Daar heeft papa een speciale truc voor. Dan hang ik in een tetraluier en houdt hij me vast! Super handig. Ik zal nog wel eens een foto vragen, dan kun je het zien.

Het was mooi groen en dat kun je ook zien op de foto’s. Groen is een vrolijke kleur en geeft energie vind ik. Alhoewel de poten van Iara en Farouche zwart waren, die hadden een lekker vieze, modderige stinksloot gevonden! Haha! Gelukkig hebben ze zich daarna weer schoongezwommen in een meertje. Uiteindelijk tijdens het lopen val ik weer in slaap. Ik geloof zelfs dat het op dezelfde plaats was als de vorige keer.

Grappig hoor, dan hang ik en ben helemaal weg en dan bungelen m’n armpjes en beentjes zo lekker mee op het ritme van papa z’n voetstappen.

In de auto word ik dan wakker en thuis heb ik honger en daarna val ik in slaap. PLOF op m’n buik!

Moest trouwens even denken aan Olpa en Olma. Heb ze al lang niet gezien, maar we kregen wel een foto uit Pisa. Beppe gaat trouwens morgen een paar daagjes op vakantie. Naar Gaasterland. Dat ligt gewoon in Friesland hoor, maar is een hele speciale plek. Denk ik.. Veel plezier allemaal!

Ben ook weer in m’n badje geweest en deze keer vond ik het vanaf het begin super. Lekker trappelen en spetteren! Is ook goed voor later als ik in de zee ga zwemmen, want dat is gewoon een heel groot badje! Oh ja, en broccoli gegeten, maar dat vind ik voorlopig minder lekker dan banaan, want die slik ik al echt door. Mmmm, smaakt naar meer!

Na het eten bij mama nog even grapjes gemaakt en gelachen naar papa, in badje geweest, gelachen naar Siebe en Zelda en dan nog wat eten en dan naar bed! Ik ben een lachebek zeggen ze. Morgen weer vroeg op voor een leuk crèche-dagje!

Oan’t moarn!

Deze diashow vereist JavaScript.

Bananeman en meer

Ik besef me dat ik met het mooie weer, minder schrijf. Maar ik denk dat er met het mooie weer dan ook weer minder gelezen wordt, dus geen probleem. Stock building voor de donkere dagen. We kregen gisteren een berichtje van Olpa en Olma. De auto was gemaakt en ze waren aangekomen in Pisa en dat klinkt als pizza! En dat klinkt dan weer goed voor later. Ik weet dat Siebe en Zelda dat ook lekker vinden. Siebe heeft zelfs een eigen recept bedacht… Pizza à la Siebiata.

Het was weer een hele mooie dag gisteren. En papa en mama waren beide thuis, dus dat is genieten. Er kan op zo’n dag heel wat gebeuren, of helemaal niets of de combinatie van beide en dat maakt zo’n dag altijd mooi. Ik heb vandaag appel gegeten en ik heb er een soort haat-liefde verhouding mee. Ik vind het lekker, want die smaak ken ik niet maar prikkelt m’n smaakpapillen en aan de andere kant zegt m’n keel: Nee, niet slikken!! Die prikkelende smaakpapillen zijn prima, dat kokhalzen niet, maar ik moet er doorheen!

We zijn even boodschappen gaan doen. Nou ja, even, duurde best lang, maar dat was noodzakelijk, want nu heb ik mooie korte broekjes en T-shirtjes, zodat ik er deze zomer mooi op sta. En alleen deze zomer, want ik groei als kool! Maatje 74 al weer. OK, daar red ik het dan ook mee deze zomer. Oh ja, en papa heeft me even gewogen op de fruitweegschaal in de Jumbo en ik weeg 8,5 kilo om en nabij. Hij kon alleen niet de Dzjezprijs vinden, waarop mama zei: Hij is onbetaalbaar! Vind ik ook.

Papa zag ook nog een mooie broek voor mama en daarmee sta ik op de foto. Kijk maar goed. Het is niet helemaal duidelijk, maar wel een mooie, vrolijke en gezellige bloemetjesbroek. En papa ook nog korte broeken en T-shirts gekocht. Voor een snel-even-boodschappen-tochtje hebben ze veel afleiding gehad! Uiteindelijk wel gewoon boodschappen gedaan, gelukkig maar! Wat wel grappig was, is een mevrouw die naar mij bleef kijken omdat ik naar haar bleef kijken. Dat vond ze heel bijzonder, want dan doen kinderen normaal niet zei ze. Maar toen vond ik het wel een beetje eng en ging ik huilen. Eefjes maar.

En ’s avonds roken er lekkere geuren in het huis, maar ik moest naar bed. Ik was ook best moe, want ik heb de hele dag niet veel geslapen. Te veel leuke dingen om te zien.

Vandaag heb ik banaan gegeten en dat is, eehh, anders. Zacht van textuur, zoet en lekker. Dus heb ik even lekker gekokhalsd, alle melk er uit maar daarna weer verder. Zo ben ik, met een lach! En ondertussen heb ik de vogels ontdekt. Die vliegen in de lucht en zitten in de bomen en dat is een bijzonder fenomeen. Zij kunnen al vliegen en ik kan nog niet eens lopen! Oefenen dus.

Ik heb ook m’n eerste officiële grasfoto en gras is niet superlekker om op te eten.
Is wel een hele mooie frisse kleur en dat staat dan weer mooi bij m’n shirt. Dat heb ik van Paula Citroen gekregen en dat is dan weer een vriendin van Olpa uit Parijs van toen hij klein was, want zijn moeder en haar moeder waren vriendinnen. Mooi hè! En Iara en Fraouche waren er ook, die rolden in het gras en ik ook. Het is al weer een mooie dag.

Deze diashow vereist JavaScript.

Het wondere weekend

Zaterdag was een rustig dagje. Papa is eerst gaan fietsen en mama met de foto’s bezig en ’s avonds ging papa weg naar een reünie in het verre Drachten (lijk op Dronten, maar is toch anders), dus was ik gezellig met mama. Is ook wel eens leuk en rustig! Lekker relaxed, ik in de box aan het kraaien en aan het spelen en mama op de kompjoeter met de foto’s. En dat zijn er veel. Heel veel!

Ineens kreeg mama een telefoontje op zaterdag en het nummer was….. van het huis van Olpa en Olma!
Maar die zijn er niet. Die zijn op vakantie en zijn in Duitsland, dus oei oei, wat is er aan de hand. Wie zou dat zijn?
Met trillende handen en een zenuwachtig oor nam mama de telefoon op.
Eh, hallo, zei ze…. Hallo, hoorde ze aan de andere kant van de lijn. Het andere kant van de lijn klonk de stem van Olma!

Dat was raar en leuk op het zelfde moment. Olpa en Olma waren naar huis gereden omdat de auto een raar sissend geluid maakte en aangezien ze nog heel veel moesten rijden namen ze het zeker voor het onzekere en zijn eerst naar huis gegaan om de auto te laten maken. Geen risico’s want het is een Landrover 😉 Dus maandag naar de garage.

Maar dat gaf natuurlijk wel de aanleiding om zondag even af te spreken. Het was toch moederdag, dus een extra aanleiding (Moeders zien er dan ook extra mooi uit is mij opgevallen). Zondagochtend heb ik lekker lang geslapen en toen gezellig bij papa en mam in bed. En het was lekker weer, dus papa heeft het gras gemaaid. Daarom was ik ook even buiten. even maar, want papa rook eens aan m’n broek en ja dus.

In ieder geval, naar Olpa en Olma. Ook voor mij was dat een verrassing. Ik heb een heel gaaf VW buisje gekregen uit Wolfsburg daar staan de VW fabrieken en daar zijn Olpa en Olma geweest, althans in het museum, want in de fabriek is niet gelukt. Stom hè! En natuurlijk bij ze op schoot en geknuffeld. Ik was blij ze weer te zien en ik had het gevoel dat zij ook wel blij waren mij weer te zien. Dat is dan wederzijds.

Ik heb ook appel gegeten en mama aardbei. Dat vind zij dan weer heel lekker en mag ik (nog) niet hebben. Is niet goed voor m’n buik. Maar, dat komt nog wel. Daarvoor hadden ze trouwens Thais gegeten. WOW dat ruikt lekker zeg en lekker pittig! Ook voor later.

Wie ik ook gezien heb zijn Bob en Marion en een vriendin van hun. Dat zijn de achterburen van Olpa en Olma en mama kent ze letterlijk al haar hele leven en nu kennen ze mij ook, alleen hadden ze me nog niet in het echt gezien. Wat een hartelijke en gezellige mensen zijn dat zeg! Ik begrijp wel dat Olpa en Olma hun achterburen willen zijn. Vrienden om de hoek zeg ik. Een dichtbije vriend en een goeie buur. Goed gezien. En ik hen dus en ik zal ze nog wel vaker zien. Ik hoorde ook dat ze m’n blog wel eens lezen dus: HOI! Bob en Marion!

Maar goed, aan alle gezelligheid komt een eind en dat is altijd later dan gepland, dus ik had een lekker lang dagje. Was ook nog niet echt moe hoor. Had m’n oogjes nog open in de auto. Plus het voordeel van de zomer is dat het lekker lang licht is hè! En dan slaap ik ook lekker. Morgen naar de crèche!

Oan’t moarn!

Deze diashow vereist JavaScript.