Als het lente is dan geef ik jou tulpen uit…

..DRONTEN!
Dat was een verrassing! Zaterdag stond ineens Buurman Gatze voor de deur met een vers geplukt boeket. Gek eigenlijk, het zijn in principe de zelfde tulpen als uit de winkel en toch zijn deze mooier en leuker. Grappige is dat we voor Beppe ook tulpen hadden gekocht. Die kun je zien op die mooie foto van Zelda, die we zaterdag hebben gemaakt.

Was een leuke dag trouwens, want terwijl Siebe thuis bleef gingen Zelda, mama, papa en ik even winkelen. Het was lekker weer en op de terugweg kwamen we ook nog wilde tulpen tegen. Zomaar tussen de struiken. Wat is de lente toch leuk. Al die mooie bloemetjes tussen de nog ruige natuur. Mooi moment.

Siebe is daarna gaan wandelen met de honden en papa. Siebe staat er goed op met z’n korte haar. Zeker die zwart-witte geeft een kleurig gevoel. Hij is een stoere broer. Daar ben ik trots op en later ga ik met hem wandelen of misschien zelfs wel op stap.

Ik heb trouwens goed geslapen vannacht en maar twee keer gedronken en naar de crèche gaan vind ik telkens leuker. Ik weet dat ik er naar toe ga en als ze me zien zijn ze altijd blij. En ik ook. Dan ga ik naar m’n vriendjes, want die heb ik. En later nog veel meer. Maar alleen maar leuke.
Geen stomme!

Oant moan! Dan ben ik gezellig bij mama.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Zelda feestje in Drachten

Het was leuk! Beppe had de kamer versierd met slingers en dat maakt het altijd een stuk gezelliger. Siebe, Papa en Zelda hebben PayDay gespeeld en dat is een heel oud spel uit 1972. Dat gaat nog in guldens! Dus dat is superlang geleden, zo lang dat ik me dat waarschijnlijk niet of nooit zal herinneren, tenzij het in de geschiedenisboekjes staat.

Er is ook een nieuwere versie van dat spel en dat heet Lach Je Rijk. Nou, Siebe en Papa lachten niet. Siebe lachte eerst wel, want die was gigantisch aan het winnen en dan wordt hij heel blij. Hij was constant z’n geld aan het tellen en won werkelijk waar alles, totdat…. hij de helft van z’n spaarbankboekje in moest leveren (dat is één van de kaartjes van het spel), toen veranderde z’n gezicht plotsklaps in een donderwolk. Zelda won, Siebe iets minder en Papa won helemaal niet!

Tessa, Johann, Nynthe en Senn kwamen ook. Ik heb een retro babymobiel gekregen van De Fabeltjeskrant! Super, ga papa vragen hem op te hangen. Heb ook iets nieuws ontdekt: Het Knisperboekje. Van beppe. Kan ik lekker in knijpen en knisperen.

Senn heet de paljas uitgehangen, terwijl Siebe foto’s maakte. Gezellige bende. Ik heb trouwens voor het eerst in het bedje geslapen op de slaapkamer van Beppe. Daar zijn mij veel nichtjes en neefjes voorgegaan. Dat bedje heeft een echte reputatie en het slaapt lekker! Goed om te weten voor later.
Als ik een keer uit logeren ga!

 

Deze slideshow vereist JavaScript.

Bosavontuur

Vandaag zijn we naar het bos gegaan om te wandelen en een frisse neus te halen. Het was mooi weer, de zon scheen en het was 8°! Zo zag het er niet uit. Veel warmer. Gelukkig voelde het niet koud en was ik warm aangekleed. Wij allemaal trouwens, nou ja, de honden niet, want die hebben het niet koud en als ze het koud hebben, gaan ze rennen. Handig.

Dus, toen we aankwamen, moesten eerst de honden uitgelaten worden. Uit de auto van mama en daarna werd ik uit de auto van papa gehaald, helemaal klaar voor het avontuur! Niet dus, want in plaats van in avonturenland, was ik volledig in dromenland! Niet supersterk, maar wel even supernoodzakelijk.

Ik heb dus het eerste deel van de wandeling niet echt meegemaakt. Gelukkig hebben Siebe, Zelda en papa heel veel foto’s gemaakt en dus kan ik dat deel perfect invullen door ze te bekijken. Er is veel plezier beleefd dat is duidelijk, dus heb ik nagenoten. Ook mooi! De honden waren in ieder geval heel blij en uitgelaten. Want je wordt uitgelaten van uitgelaten worden. Zo gaan die dingen denk ik.

Verder rustig dagje gehad op een knalpoeper na. Het was er weer zo één. Eerst is er niks en dan KAPOEFF! Broek vol. En dan loopt het mijn pijpen uit. OK dat is misschien niet leuk voor papa of mama, maar mij lucht het enorm op! Een echte verademing. Alles gaat daarna weer een stuk beter.

Ik heb trouwens de hele dag gelachen, want ik heb er een beetje spierpijn van in m’n kaken, maar ik kan er niets aan doen. Het is zo gezellig met z’n allen! Zelda en Siebe zijn leuk en grappig. Dan kun je niet anders dan lekker lachen. Het was een mooie dag. Ben benieuwd hoe vaak ik wakker word vannacht. Ik ga m’n best doen. Niet wakker worden hè. Morgen naar Beppe en dan gaan we Zelda haar verjaardag al vast vieren. Die is 14 april jarig, maar dan is ze in België.

Wat nog grappig was, is een fotootje dat we kregen van Olpa en Olma om ons een prettige Pasen te wensen, dus hebben we één teruggestuurd van ons allen. Lachuh!

Vrolijk Pasen.

Oh ja, veeeel foto’s. Ik kon niet kiezen… en ik moet een verhaal vertellen hè!

Deze slideshow vereist JavaScript.

The Blue Gang!

OK, ik moest er even op wachten maar daar zijn ze! En we hebben allemaal hetzelfde aangetrokken. Blauw, want dan staan we mooi op de foto. Is grappig, want ik herken ze echt! Ik zie ze en begin te lachen en ik voel me zo op m’n gemak, bij Siebe en Zelda.

Ik moest wel even wennen! Siebe had een kort koppie en dat was wel even wennen. Staat hem wel heel goed. Zelda ook, maar die had lang haar en dat is het nog steeds, alleen iets korter, bijknippen noemen ze dat, dus dat zie je dan weer minder. Wel weer een raar woord. Bijknippen. Dat kan toch niet?! Haar bij knippen. Maar goed, iedereen is aan dat woord gewend, dus.

Zo gezellig, daar moeten we altijd echt de tijd weer voor nemen. Lekker bij elkaar zitten. Even elkaar absorberen. Dat klinkt raar, maar dat is het niet. Zo voelt het. Elkaar zo een beetje voelen en opladen. Fijn is dat.

Daarna zijn we gaan wandelen en naar de winkel. Siebe bleef thuis, die is later gaan wandelen met papa en de honden. En we hebben daar hele leuke foto’s van, maar die zijn voor later. Echt waar! Heerlijk weer, weer. Stralende zon en fris om de snoet. Daar houden we van. Boodschappen voor macaroni en voor Zelda haar verjaardag want die vieren wij maandag al in Nederland. Bij Beppe. Macaroni! Ik vind dat niks (nog), maar Siebe en Zelda smullen er van. Alles op en Zelda 3 keer opgeschept. Niet te doen!

Daarna hebben we nog even brompotterig gekeken met elkaar. Grapje voor de camera! Lekker natafelen en dan is het bijna bedtijd voor mij….. zegt mama. Ik vind dat eigenlijk nog niet. Te gezellig.

Nog snel even bij Siebe en die heeft een leuke foto gemaakt. Heeft’ie een talent voor. En weet je wat leuk is? We horen Zelda keihard zingen boven. Leuk!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Mooi foto parade

Er zijn dit weekend ook veel kunstfoto’s gemaakt. Door mama, papa en Zelda, van mij, papa, Siebe, Zelda en Mama. Ik vind dat leuk, want die foto’s hebben soms iets magisch. Ik heb het er al eens iets over gezegd. Vroeger waren ze bang voor foto’s. Ze dachten dat foto apparaten, of Camera Obscura’s, elke keer als ze een foto namen een stukje van je ziel wegnamen en dat wordt lastig als je daar in gelooft en/of niet genoeg ziel hebt. Wij geloven dat niet en hebben genoeg ziel.

Ik denk dat je juist met deze kunstfoto’s een stukje van de ziel laat zien en dat is mooi.

Deze slideshow vereist JavaScript.

The Gang III en een halve….

Om maar even met de deur in huis te vallen: Zelda heeft met turnen een ongeluk gehad en ze heeft haar pink gebroken, haar ringvinger gebroken en een barst in de zijkant van haar hand. BARST zeg ik dan! Dat is heel onhandig, want dan kan ze minder goed knuffelen. Gelukkig is ze er vrolijk onder en redt ze zich heel goed. Alleen soms een beetje niet.

Ik vond het in ieder geval fijn ze weer te zien en ik herkende ze ook echt. Leuk is dat. Als je ouder wordt gebeuren er rare dingen in je hoofd en dit is er dus één van. Ik herken mensen én ik herken zelfs al een beetje m’n naam, want daar reageer ik op. Was leuk te zien hoe Siebe en mama even als experts gaan praten over het spel dat ze spelen. Tsja, als je elkaar een tijdje niet ziet moet je bijpraten. Siebe heeft ook nog met het knisperende knuffelbeest gespeeld. Leuk!

Ik heb goed geslapen, dus was er ook helemaal klaar voor. Ik heb weer eens goed m’n best gedaan niet te slapen en dat is goed gelukt. De truc is wat gaan huilen en daar op concentreren en dan ineens weer helemaal lachen. Zelda en mama hebben me in bad gedaan, gewiegd, neerleggen, drinken, weer neerleggen en uiteindelijk ben ik in slaap gedonderd. Plat op m’n buik, als een zeester op het bed van papa en mama. Licht uit. Zomaar POEFF. En toen ik wakker werd lag ik lekker in een plasje kwijl. Dat betekent dat je GOED geslapen hebt zegt mama en zo voelde het ook.

Siebe, Zelda, Papa en Mama hebben inmiddels de frituurpan ingewijd en hij werkt. Rook lekker, maar ik heb liever melk.

Later!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Zondag met Zelda en maandag met mist.

Pff, dat is wel even bijkomen zeg, na zo’n drukke zaterdag. En vannacht is er dus een uur bijgeslopen en is het niet 7 uur maar 8 uur. Niet getreurd, ik ben maar één keer wakker geweest vannacht dus mijn oogjes hebben er weer zin in. Die zijn goed uitgeslapen en die van papa en mama ook. Het is lekker weer dus we gaan snel naar buiten, maar niet voordat ik nog een paar keer leuk geposeerd heb. Met handdoek en met Zelda. Vooral met Zelda is leuk, want die kan zo lekker knuffelen.

Ik merk toch dat ik wat verkouden ben, want als ik praat, klink ik een beetje als een blues zanger, na een avondje doorzakken. Lekker ruig dus. Ben daardoor ook wat van slag denk ik en kijk dan wat vaker serieus dan anders. Is ook nieuw hè, dus daar moet over nagedacht worden. Papa en Zelda hebben nog wat gedart, terwijl ik in de box lag. Leuk om die pijltjes zo voorbij zien vliegen. Geen paniek hoor, de box stond op zeer veilige afstand!

Kijk eens goed naar die foto van Zelda terwijl ze eet…. er zit een engeltje op haar lepel lijkt het wel! Om half 3 gaat papa Zelda terug naar Gent brengen en dan wachten we tot hij terugkomt. Gezellig in de tuin! Toen papa terugkwam lag ik al bijna in bed. Heb met moeite m’n oogjes nog open en als hij er dan is, kan ik met een gerust hart in slaap vallen. Met een beetje horten en stoten. Er zat nog een boertje dwars, maar daarna slapen als een roos en 1 keer wakker geworden.

En m’n biologische klok werkt een beetje omgekeerd, want normaal word ik 7 uur wakker. Nieuwe tijd is dan 8 uur en wat doe ik? Ik word kwart over 6 wakker nieuwe tijd en dat is dan weer kwart over 5 oude tijd. Ben je nog mee? Gelukkig moesten we toch opstaan! Eigenlijk was het wel gezellig. Het was grappig want toen we naar de crèche vertrokken hingen de wolken heel laag. Dat heet mist. Grappig, dan loop je dus snel met je hoofd in de wolken! Ik heb veel geslapen en veel gedronken. Heel veel, maar dat doe ik altijd!

Oan’t moan!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Naar Naarden

Wij zijn vandaag naar Naarden geweest, naar Philine, Lauren en Evelyn. Voor de gezelligheid en omdat Evelyn jarig was en omdat Beppe er was en Zelda was bij ons. Genoeg redenen dus, plus we hadden ze al lang niet meer gezien. We zijn vroeg vertrokken want we moesten nog even naar de beebiewinkel, voor iets voor mama. Want ze verkopen er ook mamaspullen. Papa en mama gingen even snel en Zelda bleef in de auto en in die tussentijd is er iets gebeurt…

Je kunt het ook positief bekijken!
Zo wordt je luier nog eens op een dak van de auto verwisseld. Dat is heel hip en praktisch bovendien. De reden was een iets te volle poepluier, zodanig dat het onverantwoord voor neus en billen was door te rijden. Vandaar, baby op het dak.

Bij Evelyn was het heel gezellig en de zon deed verschrikkelijk z’n best om mooi te schijnen. Dat is gelukt. Ik ben bijna de hele tijd buiten geweest! Lekker is dat en ondertussen krijg ik lekker veel aandacht van de meiden (en Bram) en tussendoor drink en slaap ik. Nou ja slapen, het was zo’n dag waarop dat wat moeilijk gaat. Ik weet niet of het komt door een wisseldag, een groeistuip, m’n snotneusje, of misschien het verwerken van alle indrukken, in ieder geval, ik had soms wat kinderwagenwandelingen nodig om echt in slaap te vallen.

Ik heb Beppe trouwens nog wel even lekker te grazen genomen door haar overal te zoenen (of omdat ik haar zachte huidje verwarde met drinken), maar lachuh was het wel! Zelda heeft nog piano gespeeld en dat kan ze al goed. Heeft ze allemaal van JoeTjoep geleerd. Zo goed. Ben benieuwd of ik later ook een instrument ga bespelen. Of ga zingen. Zou zo maar eens kunnen.

Toen we naar huis gingen was ik er wel klaar mee. Ik was best moe en had eigenlijk honger. Gelukkig ben ik in slaap gevallen en heb ik thuis lekker gedronken. Ik heb goed geslapen en ben maar één keer wakker geworden, denk ik, want soms slapen we (mama en ik) gewoon door (zo goed zijn we op elkaar ingespeeld, een echt team!) Het was een bijzondere nacht, want om twee  uur ’s nachts ging de klok een uur vooruit! Gek hè! Ik heb het zelf niet gezien, maar het was de eerste in m’n leven. Zomertijd noemen ze dat en dan blijft het langer licht. Slim bedacht, maar waarom doen ze niet gewoon een uurtje extra bij de dag? Nog handiger!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Kantelmoment II

Vandaag is het alweer een bijzondere dag, want….. Ik ben helemaal uit mezelf van m’n buik op m’n rug gedraaid! Papa heeft er een fillumpje van. Die gaat hij later wel eens op joetjoep zetten (ik ben er wel wat van geschrokken hoor! Want ik ben met zo’n vaart gedraaid, dat ik strak tegen de spijlen lag. Maar Hey! Ik heb de draai te pakken, haha!)

Verder is het een dag die in het teken van tenminste 4 dingen staat. En als je de dag zo begint, kun je niet anders dan vrolijk zijn, want je weet wat er gaat gebeuren, alleen nog niet precies hoe.

Wat zijn dan die 4 dingen vraag je je af. Nou dat zijn: 1. Farouche moet naar de dierendokter; 2. Olpa en Olma komen: 3. De zon schijnt; 4. Zelda komt. en dan vergeet ik de dingen die ik al weer bijna normaal vind, namelijk: Vrolijk wakker worden met papa en mama en dat heb ik elke dag en de buitenbox. Als het mooi weer is tenminste.

Olpa en Olma komen om half 12 en het is mooi weer, dus ik lig al in m’n buitenbox, die mama slim op de kop getikt heeft en nu al z’n nut bewijst! En het is fijn ze weer te zien en ik heb vaag het gevoel dat zij het ook leuk vinden….

Maar ze zijn er niet alleen voor mij hoor, deze keer gaan ze ook mee met Farouche, want die gaat naar de dierendokter en daarna wordt ze beterder en dat is goed. Want, papa gaat Zelda halen! Maar daarom kan hij niet mee.

Olma deed nog grappig ook! Ze zette zo maar een bril op m’n hoofd. De vraag is, is het een hele grote bril of is m’n hoofd nog een beetje klein…. Ik denk het laatste. Maar wat heb ik lekker geslapen in m’n buitenbox zeg! Fris en fruitig. Dan wordt je pas fris wakker.

Papa was thuis om 12 minuten voor 9 en hij was niet alleen. Zelda was er en dan is het knuffeltijd!
En Olpa en Olma waren er ook nog en dan zijn er ineens heel veel gezellige leuke mensen in één ruimte en dan ben ik heel gelukkig.

Het leven is mooi!

;

Deze slideshow vereist JavaScript.