Maand: september 2012

Serendipiteit

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, vrolijk, Weekend, Zelda , ,

Ik kan een lang verhaal over de dag vertellen, maar dat valt in het niet bij wat ik nu weet.

Het heeft wat tijd gekost. Ook omdat ik niet echt wist waarnaar ik op zoek was. En dan is het moeilijk vinden hè! Alhoewel, daar wel weer een heel mooi woord voor is: Serendipiteit.

En de oorsprong van dat woord is dan weer een soort sprookje, want het gaat over 3 prinsen en een kameel dat er eigenlijk niet is, maar omdat die prinsen zo slim zijn, weten ze wel dat het gaat over deze kameel. En zo zijn er meer dingen ontdekt, zoals penicilline, Amerika, theezakje, post-it’s en zo heb ik ontdekt dat ik een broertje of zusje krijg.

ZO!

Het is er uit! Dat was dus waar ik de hele tijd mee bezig was en vandaag is een mooie dag om het te vertellen, want Siebe en Zelda zijn er ook. Ik heb ze niet gezien nog, want papa was ze aan het halen, maar morgen ga ik ze zeker zien.

Geweldig idee, want vanaf volgend jaar zijn we met z’n vieren!
Wie had dat ooit gedacht, nou ikke niet. 2 jaar geleden was ik er nog niet eens. Er was nog niet eens een aanleiding, een vonkje, een stofje, niets en nu ineens zijn we met z’n vieren. Zo zie je maar weer, alles verandert altijd en dat is goed. Het leven zou saai worden en dat past niet bij ons.

Serendipiteit, vinden wat je niet zoekt, Happy Accident, Pleasant Surprise, allemaal betekenissen voor het woord Serendipiteit. Dan heb ik het nog niet eens over het ritme en de klank van het woord. Ik hou van dat woord en zo zie je maar weer:

Als je ogen goed open houdt, zie je veel meer.

Heel veel meer!

En meer schijven ook!

It wie wer in moaie dei.
In hele moaie dei!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Aanhouder?

Dzjez Dzjez gedachten , , ,

Ik werd zo vrolijk wakker vanochtend!
Toen papa om kwart voor 8 om de hoek keek, was ik fijn aan het spelen met blije ogen en een glimlach keek ik hem aan. Samen waren we vrolijk en ik ging gedwee zonder piepen op m’n aankleedkussen (wat nu als uitkleedkussen wordt gebruikt), waar papa me tot m’n naakte zelf uitkleedde.

Samen liepen we dansend naar de badkamer, waar ik naakt bij de verwarming mocht staan en papa een foto maakt van m’n poezelige billen, die ik voor de gelegenheid aanspan. Vrolijk duik ik in m’n badje, waar ik speel met m’n eendje. Wat overigens grappig is, is dat ik in bad al een reflex heb.

Als papa me bij m’n rug pakt en m’n benen, dan ga ik zelf naar achteren. Dat is namelijk het moment waarop papa m’n haar nat maakt om te wassen of uit te spoelen.

Met stralende ogen, gewikkeld in een handdoek, lopen we samen naar m’n kamer. Daar droogt papa me af en kleed hij me aan. Vandaag is het wederom m’n gele broek in de veronderstelling dat dit waarschijnlijk de laatste keer zal zijn dat ik hem aantrek. Misschien komt er na mij wel een ander. Na m’n sokken en witte polo sta ik op het kussen blij naar papa te kijken.

Maar dat was vannacht wel anders….

Of beter gezegd deze ochtend, want ik werd opnieuw wakker om 20 voor 5 en dan huil ik. Gelukkig was mama daar snel maar wat schetst mijn verbazing. Ze pakt me op, knuffelt me en legt me terug in bed! Wow, die zag ik niet aankomen, dus ga ik harder huilen. En harder. Soms ben ik dan even stil en dan begin ik opnieuw, maar… geen resultaat.

Nog maar eens huilen. Toen kwam papa. Zelfde resultaat. Hij pakt me op, knuffelt en legt me terug neer. Nou ja! Dus ga ik weer huilen en weer, maar al iets minder, en dan even stil en dan weer huilen… Ik hou het vol tot 5 uur, maar dan val ik in slaap. Tsja, wat zal ik zeggen.

In ieder geval heb ik daarna heeeeeeerlijk geslapen.

Ik ben er nog over aan het nadenken, maar ik weet zeker dat dit misschien wel een keerpunt is, denk ik. In ieder geval heb ik een fijne dag gehad. Toen ik op de crèche kwam heb ik even m’n arsenaal gezichten laten zien. Verbaasd/verliefd, boos, heel blij, verleidelijk. Achter elkaar. OK? dan nemen ze me niet serieus, maar toch!

Ik heb Benthe ook geaaid doen ik binnen kwam. Ze zat in een soort stoel en had haar slaapzak aan. Weet niet goed of ze net wakker werd of net ging slapen. Ja, het was een fijne dag, ik heb van 12 tot 2 geslapen en dat had ik nodig.

Toen ik thuis kwam was ik al weer moe. Gelukkig heb ik wel eerst heerlijk met mama geknuffeld en met papa. Maar daarna was ik klaar en ben lekker naar bed gegaan. In warm eten had ik niet echt zin en zelfs niet in yoghurt, melk, dat is de periode waar ik nu in zit. 150ml en om 9 uur nog eens 90. Zin om te slapen.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Hondersteboven

Dzjez Dzjez gedachten , , ,

OK, het was een ruige nacht en om eerlijk te zijn weet ik niet goed hoe het komt. Als ik slaap is er niks aan de hand, maar als ik wakker word, is het mis. Dan voel ik me niet goed, heb ik nergens zin in, ben ik overstuur en kost het echt een tijd om weer mezelf te worden. Misschien komt het door een tandje wat graag eens een blik in de wereld wil werpen, of een groeistuip (want ik heb ook veel honger), of iets anders.

Het is een beetje Dokter Dzjez en Baby Hyde syndroom, oftewel: ’s nachts ben ik iemand anders dan overdag. Zoals vandaag. Dan ben ik de hele dag vrolijk en blij. Dan speel ik een hond met de honden en ze hebben amper in de gaten dat ik het ben. Dan ben ik een Dzjezzerman Pinscher. Woaff, zeg ik! (met dubbel ‘f’).

Nog vrolijker word ik als Olpa en Olma komen! En dat was vandaag. Dat is gezellig en zij zijn blij mij te zien, dus is het een hele kleine moeite blij terug te zijn. Ik doe zelfs m’n best om ze mee te krijgen in m’n vrolijkheid en ook dat kost geen enkele moeite.

We zijn gaan wandelen in het grote bos met Iara en Farouche en die waren BLIJ! Het was zeer heerlijk weer en het bos rook zo lekker. Gezellig wandelen met Olpa en Olma. Echt genieten en voor Farouche betekent dat rollen in de modder. Gelukkig is er later op het parcours de vijver en wast ze zichzelf schoon. Handig!

Mama liep verder met Farouche en het grappige was dat toen ze uit zicht waren, Farouche ineens kwam aangerend! Wat was er aan de hand? Mama en zij waren de bocht omgegaan en toen ze omkeek zag ze ons niet meer. Grote paniek en ontroerd en roerloos. Ze bleef staan waar ze stond. Wachten op ons, totdat mama haar los liet en ze ons dus tegemoet kwam rennen. Zo zie je maar…

Toen nog naar het tuincentrum en toen we thuis kwamen was het echt tijd om te slapen! En voor mama ook. Samen, maar in aparte kamers hebben we 5 kwartier geslapen. Nou ja ik, en toen werd mama ook wakker.

Olpa en Olma waren nog boodshcappen doen, dus zaten we al kant-en-klaar beneden toen zij thuis kwamen. Olpa dook in de keuken en wij doken niet. Want dat is nooit grappig op een houten vloer. Wij zijn gewoon gaan zitten en ik ben gaan spelen.

Toen kwam papa ook thuis en ik stond voor het  raam hem te verwelkomen. Hardzwaaien en hardlachen, dat kan ik goed. Uiteindelijk was ik moe en ben niet te lang meer opgebleven. Baby Hyde…. liever niet eten, yoghurt, ok, maar veel melk en naar bed is de beste remedie. Eens kijken wat de nacht in petto heeft….

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Bekaf / Drege dei*

Dzjez Dzjez gedachten

“Excusez lez mots”, maar het was een zware dag en dat begint met en zware nacht. Ik weet niet wat ik had, maar ik werd vaak wakker en moest onbedaarlijk snikhuilen. Dat is met een hoog geluid en tranen en zo. Eerst kost het dan best veel moeite om te bedaren en dan moet ik eigenlijk drinken en vind ik het niet echt superleuk om in bed te gaan. Dat was om 10 uur.

Om half 12 was ik weer wakker, toen heb ik het restje opgedronken en ging het redelijk goed terug in slaap vallen, maar om half 2 niet. Gedoedels zeg ik. Papa deed z’n best hoor, maar het was mama waar ik naar op zoek was. Uiteindelijk kwam ik tot rust in het grote bed, viel in slaap en werd om kwart over 6 wakker in m’n eigen bed. Goed gehumeurd, dat wel.

Lekker weer knuffelen met mama. Nu had ik niet echt honger en heb uiteindelijk maar een halve boterham gegeten. Maar dat is OK, kan ik even niet groeien 😉

Op de crèche waren ze blij me weer te zien en dat was wederzijds! Ellen was er en die nieuwe stagiaire en Zlata kwam ook nog binnen. Volle bak en genoeg aandacht!

Het was een lekker dagje, maar aan het eind was ik ook best een beetje aan m’n eind. Dat uit zich dan weer in recalcitrant gedrag mijnerzijds. Sorry… dan eet ik niet echt netjes. Of veel. Of wat dan ook. Laat me maar wat met rust zeg ik dan. Even dan, want toen was ik klaar. Klaar om naar bed te gaan.

Ik denk dat papa anticipeerde op grote dorst, maar ik dacht van niet. Niet om 7 uur. Pas om kwart over 8 toen papa zwetend terug kwam van skaten en mama al in bed lag, wilde ik de rest van de fles…. En met moeite, op het randje, met lichte tegenzin, en een rare geur van papa ben ik gaan slapen. Eens kijken hoe lang….

It wie wer in moaie dei

*Drege dei betekent zware dag in het Fries.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Koplopertje

Dzjez Dzjez gedachten, Heineman

Het was een rustige nacht. Geen stemmen gehoord, alleen die van mezelf en papa heeft die ook gehoord…. om 2 uur vannacht. Soms heb je dat hè, dat je ineens wakker wordt. Een nachtmerrie of een enge droom of een nachthengst. Dat is pas helemaal eng! Maar goed, troosten heeft dan geen zin als die troost zich niet bevindt in een plastic flesje met een speen… Daarna slaap ik gewoon weer verder hoor!

Tot 20 over 6. Ik denk toch dat die stemmetjes me wakker houden. Maar goed, mijn geluk was dat ik met mama kon en mocht douchen. Dat scheelt een badje en vooral tijd. Alhoewel we ook deze ochtend weer aan de late kant waren. Flesje, brood, ik blijf hongerig. En groei me suf!

Heinemann Intermezzo hier

Het is me opgevallen dat Dzjez goed op schema is. Uit mijn jarenlange ervaring kan ik zelfs vaststellen dat Dzjez nogal voorloopt op een aantal zaken. Zoals het zelfstandig gaan zitten, tot staan optrekken, terug gaan zitten op gedempte wijze en kruipen als een brandweer. Het enige wat er ontbreekt is een zwaailicht!

Grappige vaststelling is ook het woordje ‘Oh’ of de woordjes ‘Oh oh!’ en die woorden worden vooral geslaakt als er iets niet helemaal gaat zoals het moet. Voorbeelden hiervan zijn: Z’n kop stoten, eten door de lucht zwieren en stapels tijdschriften die op de grond vallen (haha).

Daarnaast is het duidelijk dat Dzjez duidelijk, tot een bepaalde hoogte, het verschil weet tussen wat wel en niet mag. Nee, als ik Dzjez zo van een afstand bekijk of uit de la beluister, is het een duidelijk bijdehandte baby. Dat maakt een Babyloog als mijzelve erg blij.

En geniet me suf ook. Het was weer een mooie dag op de crèche. Heerlijk gespeeld, fijn gegeten en goed geslapen. En natuurlijk gelachen en gek gedaan. Daar ben ik goed in. En toen was mama daar weer.

Ik merk toch dat ik een wat onstuimige nacht achter de rug heb, want toen ik thuis was, werd ik toch wel een beetje moe. Warm eten gaat er dan niet zo goed in. En yoghurt ook niet. BrwaaHH doe ik dan en dan spettert de yoghurt in het rond. “Oh!” zeg ik dan en gelukkig kan papa z’n lach dan niet echt inhouden…

Enfin, uiteindelijk op tijd in bed en het rare is dat ik dan na een uurtje of zo altijd nog even wakker word. Dan heb ik ineens weer dorst. Daarna val ik dan vredig in slaap.

PS: Ik denk dat mama misschien wat minder moet gaan eten, ze krijgt een dikke buik! Ik zal haar daar morgen eens even naar vragen. Dan kan ik het gelijk even over dat kleine stemmetje hebben.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Klein stemmetje

Dzjez Dzjez gedachten, Weekend

Ik heb heerlijk geslapen. Ik was eigenlijk al vroeg wakker, maar heb lekker gespeeld en gelezen en gebabbeld. Tot kwart over 7 en toen was ik het zat! En ben gaan huilen. Gelukkig kwam papa er snel aan en had een flesje bij zich. Daar was ik op zich niet echt in geïnteresseerd. Ik wilde gewoon in het grote bed. Lekker op zondagochtend!

Eerst hebben we wat gebabbeld en gespeeld maar ik moet zeggen…. het lag ook best lekker en met dat lekkere warme dekbed, de arm van papa onder me en een arm van mama boven over me heen, gebeurde het onvermijdelijke. Ik viel terug in slaap en papa en mama ook denk ik.

Na een half uurtje werd ik ineens wakker. Ik hoorde een heel lief klein stemmetje…. Het was net of dat zei: “Hallo Dzjez…” ik kon het niet goed plaatsen en kon ook niet goed horen of het een jongens of een meisjes stem was, maar ik hoorde het duidelijk ! Dat is gek?! Ik ben hier toch alleen? En de stemmen van papa en mama ken ik wel en toch bleef ik het horen.

Tsja wat doet een stoere baby dan, die gaat op onderzoek uit.
Eerst naar boven gekropen. Niets.
Toen naar beneden gekropen en ja hoor, daar was het!
Maar dat is raar? Ik zag niemand.
Ik heb nog eens goed om me heen gekeken, maar nee, echt niets.
Uiteindelijk kwam ik er achter. Het geluid,…. kwam uit mama haar buik….!. Dat is gek… Daar moet ik haar nog maar eens naar vragen.

En toen zijn we opgestaan, want ik had inmiddels ook wel honger! Dus kreeg ik een lekkere boterham. De helft met kaas en de andere helft met appelstroop. Wit en donkerrood en in m’n buik is dat een brei, alles door elkaar.

Daarna zijn papa en mama even als een lichtschicht door het huis gegaan (lichtschicht, wat een grappig woord. Een beetje zoals een dans cha cha cha, maar dan anders. Die ‘GGG’ moet je niet aan een Engelsman vragen om uit te spreken). Alles weer schoon. En tegen de tijd dat ze klaar waren, was ik al weer een beetje moe. Maar na een uurtje was ik al weer wakker!
Gezellig!

Ja het was een lekker dagje. Papa is nog gaan fietsen en we hebben heerlijk gespeeld en keihard gelachen. Daarna zijn we samen boodschappen gaan doen, want mama was nogal moe! raar hè, die heeft de hele nacht geslapen en nu al weer moe. Lijkt mij wel, hahahaHAHA!

In de AH mocht ik het karretje trekken en we hadden best veel boodschappen. 2 pakken luiers, want die waren in de bonus. Bonus voor mijn Bolus, zeg ik, want ik poep wel 2 keer per dag! Of drie! Ja, wat er in gaat moet er ook uit hè! Op de terugweg werd ik wel een beetje moe, maar toen we thuis waren, was dat weer helemaal over. Zo gaan die dingen.

Papa is lekker gaan koken en ik ben met mama gaan eten. Was best moe dus, en na lekker gespeeld te hebben in de box, was ik klaar voor bed. Een lekker flesje en een flinke duik in bed. Heerlijk! Ben benieuwd of ik dat stemmetje nog ga horen…

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Meneertje Mannetje en de nieuwe pyjama

Dzjez Beppe, Dzjez gedachten, Weekend , , ,

Ik kan om de hete brij heen draaien, maar de essentie is, dat ik een nieuwe grote mensen pyjama heb gekregen.

Ik was het al weer vergeten, want ik en papa hebben hem al in de ochtend gekocht en dat is aan het eind van de dag na heel veel avonturen al weer heel lang geleden. En dan vergeet je die dingen.

Mama moest vanochtend naar Gaus om te werken, want daar kwamen allemaal mensen die een hulphond of een geleidehond hebben. Die mensen zijn blind of kunnen niet goed lopen en zitten in een rolstoel en die honden helpen hun daar door hun leven. Met alles hè! Die kunnen dus de weg wijzen, deuren openen, de krant of iets anders pakken en het licht aan of uit doen, (maar dat doen blindegeleidehonden niet) en bovendien zijn ze gezellig hond.

In ieder geval, toen mama weg was, zijn papa en ik dus boodschappen gaan doen. Eerst naar de Hema voor de pyjama, toen naar de Zeeman om slofjes en sokjes te kopen, toen naar de Toko voor lekker ingrediënten om vervolgens nog door de Jumbo te gaan voor de boodschappen en dan ben je de Hema al bijna vergeten.

Thuis snel een flesje en in bed om na een uurtjuh al weer wakker te zijn. Onbewust denk ik, had ik de signalen-op-afstand opgepikt van mama en dat ze ons graag wil zien. Handug, dus zijn we maar vertrokken, gepakt en gezakt, want daarna gaan we naar Naarden, naar Beppe en Evelyn en Philine en Lauren!

We hadden goed weer geregeld, dus iedereen blij bij Gaus. Er was ook een supergrote hond en die heb ik zonder angst geaaid… en daarna hebben papa en ik lekker in de zon gezeten en dag gezegd tegen alle werkvrienden en -vriendinnen van mama. Want iedereen is er zo aardig! Logisch want ze doen goed werk, want de honden helpen de mensen en zij helpen de honden die mensen helpen. Ik vind dat super!

Daarna naar Evelyn en een kwartiertje geslapen, met m’n nieuwe schoenen aan! Dat slaapt toch anders hoor? Bij Evelyn was Evelyn er niet, maar Beppe wel. Evelyn was naar gymnastiek met de meiden. Leuk om Beppe weer te zien! Lekker in de tuin om kleden rondkruipen.

En toen kwamen Lauren en Phinline en dat is fijn. Vooral Philine speelt met mij, terwijl Lauren een dansje doet en zingt. Supercool! Ga ik ook doen. Als ik kan staan… en zingen… we zien wel. In ieder geval ben ik in het huisje geweest, heb in een wankel stoeletje gezeten, rondgekropen en gespeeld met spulletjes.

Uiteindelijk gingen we weer naar huis, want slapen was een onbegonnen zaak. Te gezellig, te vreemde omgeving, dus dat is logisch. En we wilden mama ook weer zien en zij ons. En ook dat is logisch. Een gezellig weerzien dus en gelukkig hadden wij boodschappen gedaan, dus konden we gezellig mij eten geven! Want ik had hongerrr.

Daarna wilde ik wel naar bed, want ik was moe en ineens was hij daar! De nieuwe pyjama. Je kon zien dat hij ook blij was om mij vannacht warm te houden! Een echte grote mensen pyjama dus. Kijk maar, ik zie er een stuk ouder uit. Wel 10.
1O maanden. En ik ben nog maar negeneneenhalve maand. Ik bedoel maar!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Ik hou van mij

Dzjez Dzjez gedachten

Als je niet van jezelf houdt, kun je ook niet van iemand anders houden. Dat klinkt hard maar is de waarheid als een koei!

Papa heeft lang geleden eens een stukje geschreven waarin hij het had over denken zonder woorden. Dat was Kleine grote man, en het heeft me lang gekost om te begrijpen wat dat is.

Denken zonder woorden gaat dus over ‘van jezelf houden’.

Bijvoorbeeld, als ik honger heb, hou ik niet van m’n buik, moet ik huilen en hou niet van iemand anders. Zonder woorden, zie je? Als ik val op m’n hoofd, doet m’n hoofd pijn, hou ik niet van m’n hoofd. Zonder woorden. Dat geldt ook voor stomme gedachtes (die heb ik nog niet), maar dan zou ik niet van m’n stomme gedachtes houden. Dan zou ik ze gewoon verwisselen door mooie gedachtes en zou ik weer van mezelf houden en dus kan ik weer van anderen houden. Zo gaan die dingen!

Verder was ik Columbus, zei mama. Ik ben de hele tijd op ontdekkingstocht en uitprobeertocht. Dat brengt me links en rechts in penibele situaties, zoals klemzitten onder de tafelstoel. Dat is een bijzonder fenomeen, want tussen de poten doorkruipen en onder de tafelstoel door is niet moeilijk, maar terug daarentegen wel.

Of die keer dat ik in de kast aan het graaien was en alle papieren, de camera en de bak met geld op de grond leeg kieperde… Dat is nooit grappig en wat ook niet grappig is, is dat mama het heeft gefilmd!

Papa had gefietst vandaag en kwam anders terug dan toen hij wegging. Hij heeft een transformaatsie ondergaan die vooral te maken had met heel veel regen en modderspatten. Gelukkig herkende ik z’n lach en was dat niet nog een schrikmoment.

Ik heb trouwens ook een nieuwe gezichtsuitdrukking. Het is een combinatie van verbaasd en lief kijken. mama heeft dat dan weer ontdekt.

Je ziet trouwens dat ik veel de pyjama aan heb, maar dat heeft niets te maken met de hoeveelheid slaap, want die was niet zo hoog. Half uurtje hier, 3 kwartiertjes daar, klein uurtje er tussen in…. Nee te veel te beleven.

Heb ook nog geoefend met staan met papa en dat gaat natuurlijk nooit normaal met die man. Die moet altijd grapjes maken en dan moet ik altijd lachen natuurlijk. Maar, het staan gaat telkens beterder, zeker als ik er niet te veel op let, en kracht in de beentjes hè! Kijk maar goed.

Hij is trouwens ook naar de kapper geweest, maar ook daar ben ik niet van onder de indruk.

Maar daarna was het bedtijd. Het was een lange ontdekkingsdag deze dag en zoals elke rechtgeaarde avonturier, volgt er na inspanning ontspanning. In mijn geval is dat met heel veel melk en knuffels. Gelukkig vinden papa en mama knuffels ook heel erg fijn.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Gabbers

Dzjez Dzjez gedachten

Ik denk dat we al een ritueel hebben. Papa, mama en ik in de ochtend.
Dat ritueel is altijd min of meer hetzelfde ritueel, dat heb je met rituelen, maar nooit op hetzelfde tijdstip. Dat is een ritueel dat ik nog niet helemaal met mezelf heb afgesproken. Of misschien wel afgesproken, maar dat een deel van me dat nog niet begrijpt.

In ieder geval heb ik vannacht de hele nacht doorgeslapen en werd om kwart over 7 wakker. Dat is goed voor ons allemaal. Maar dan sta ik op (papa of mama haalt me) en drink ik eerst een flesje. Dan is m’n buik wakker, gevuld en tevreden. Daarna ga ik met papa naar boven om me aan te kleden.

Afhankelijk van het weer en mijn stemming en die van papa, bepalen we de garderobe van de dag. Vandaag was dat stralend geel, met warm oranje, gecombineerd met stemmig grijze, lange mouwtjes die onder het T-shirt uitkomen om de in-betwien-stemming te benadrukken.

Als accessoire gebruik ik vandaag alleen m’n haar, wat nonchalant gestileerd is, volgens het coup-de-vent principe. Oftewel ‘windafhankelijk’

Terug beneden staat er een smakelijke boterham te wachten, met blij kijkende stukjes, die in m’n mond willen. Ik heb ze allemaal opgegeten.

Mama moest weg, want het was al laat. Dat had dan weer te maken met te laat op staan en dat heeft dan weer te maken met de uitdrukking: oh-wat-ligt-het-lekker-zeg!

Papa en ik hebben dat moment gebruikt om een fotomomentje in te lassen. Leuk voor later en geweldig voor nu, want voor mama zijn dit ontegenzeggelijke Ooooh-nee-hè!-foto’s.

En toen moesten we ook rennen, want papa moet ook werken en afgeven op de crèche kan nooit snel met papa. Die moet altijd kletsen. En dat duurt altijd langer dan gepland. Maar uiteindelijk is hij weg kan ik lekker m’n gang gaan.

Toen mama metterug kwam ophalen, had ik een fijne dag achter de rug op de crèche. Samen zijn we Chinees gaan halen, maar gelukkig hebben we de Chinees zelf daar gelaten, want eerlijk gezegd, schrok ik een beetje van hem.

Ik had nog nooit een Chinees gezien en dat is dan even raar. Ik heb me uiteindelijk vermand en ben niet gaan huilen. Het ruikt er wel lekker en nu heb ik hem gezien. Volgende keer geen probleem en kijk ik lief voor een kroepoekje, want die vind ik lekker. Papa was laat, maar niet tè laat thuis. Ik was nog heel erg op namelijk en ik was blij hem te zien!

We hebben hard gelachen en dat is goed. Lachen is een van de beste medicijnen die er is. Ik heb zelfs eens gelezen dat je niet lacht omdat je vrolijk bent, maar vrolijk wordt omdat je lacht.
Denk daar maar eens over na.

Maar toen was ik klaar.
Ging het licht uit.
Was het batterijtje leeg.
Viel het doek en kon ik alleen nog maar gelukzalig naar mama kijken en gedwee m’n flesje opdrinken. Ik herinner me niet eens het moment tussen zweven boven het bed en het landen op de matrazzzz….

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Zure stemming

Dzjez Dzjez gedachten

Toen ik vanochtend wakker werd, was papa dat ook en dat kwam goed uit. 1. Omdat ik wel trek in een flesje had en 2. Omdat het na het flesje wel lekker liggen is bij Papa.

Voor het flesje was het minder pais en vree en wilde ik vooral bij mama. Als ik een voorzichtige ‘prognose’ mag doen, dan is de uitslag dat ik met honger meer naar mama trek en daarna wil ik best bij papa. Dat is de borstreflex die nog steeds in me zit.

Mama hoefde nog niet op en papa wel, dus ging ik met hem mee. Hij moet naar Legoland, zegt’ie, maar dan bedoelt hij Denemarken. Hij was er in de wolken van en dat kan ik me goed voorstellen. Achteraf begreep ik dat hij met de vliegmasjiene bedoelde. Tsja, die heb ik al gezien van Nijntje, dus zo zie ik papa dan ook.

Dus zat ik lekker in de box en papa was bezig zich klaar te maken. Tegen kwart voor 8 kwam mama ook en ging papa weg. Ik had dus een echte mamadag voor de boeg. We hebben samen hard gezwaaid!

Mama gaf me een oranje-achtig ding en zoals altijd, stop ik dat in m’n mond, maar dat was schrikken! Zo zuur! Maar ook een beetje zoet en dat is lekker natuurlijk, dus dan zet ik door om er uiteindelijk achter te komen dat het goed te pruimen valt en dat voor een sinaasappel.

Daarna heb ik thee gedronken. Dat vind ik lekker! Toen zat ik even in de box en dan speel ik lekker of laat zien hoe goed ik al kan staan. Relaxed, cool, ontspannen zonder overmoed…. Klaar om een boterhammetje te eten.

Na het boterhammetje is mama gaan stemmen voor de regering en dat is superbelangrijk. Daarmee kun je aangeven welke mensen je in een grote zaal met bankjes wilt hebben om belangrijk te doen op televisie. Net als ik, maar dan heet het crèche en is er geen televisie.

Daarna boodschappen doen en toen was het al weer tijd voor een slaapje. Daarna hebben we heel rustig aan gedaan. Druk weekend, drukke werkdagen in de crèche en dan is uitrusten belangrijk. Dan kom je lekker tot je zelf.

Wat dan weer lekker is, is een Nijntjekoekje. Die eet ik gemakkelijker en gemakkelijker (dat geldt voor alles bijna). Daarna nog wat gespeeld en gek gedaan, gegeten en zo. Lekker relaxed dus.

Uiteindelijk zijn we beide vroeg naar bed gegaan en heb ik papa niet meer gezien. Morgen is hij er weer, want hij komt vanavond thuis!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.