Vandaag is het de maandag na een machtig familieweekend. Ik heb niet veel te vertellen, maar heb wel een paar uitdrukkingen. Met m’n gezicht dan. Morgen weer een dag!
En vandaag?
It wie wer in moaie dei.
Jaar: 2012
Snein a.k.a. de-dag-der-op
Het was een drukke nacht.
Voor papa en mama, want ik ben echt wel een paar keer wakker geweest. Veel indrukken en nog niet echt in staat dat uit te drukken, die worden verwerkt in rusteloze dromen.
Lekker knuffelen en een paar slokken warme melk doen wonderen.
Wakker worden is ook fijn, want dan ruik je de frisheid binnen. Buiten is dat nog sterker natuurlijk, heerlijk! Het zonnetje verstopte zich nog wat echter de wolken, maar het was lekker warm. we hebben heerlijk samen ontbeten. Wat een gezellige bende!
Ineens waren daar Henk en Gusta! De buren van Olpa en Olma, die waren nota bene in een hotel in Oudemirdum en dat was niet afgesproken. Echte buren dus, zelfs in Friesland. Ze hadden me nog niet gezien in het echt en papa ook niet. Nu wel dus….. en ze vonden het super!
De rest van de dag hebben we gezellig doorgebracht met wat hangen, praten, opruimen en eten. Ik heb macaroni gegeten. Beetje zout, maar wel lekker! Eigenlijk was het vandaag de echte verjaardag van Siebe. Vandaag is hij echt 13.
Er was wel een erg opvallend iets dit weekend. Wespen. Te veel om op te noemen, maar niemand is gestoken. Gelukkig maar.
Papa vertrok om half 4 met Siebe en Zelda terug naar België. Wij zijn nog best lang gebleven. Te mooi weer en als het niet hoeft ga je niet in de auto zitten! Wij niet dus. We zijn pas om half 8 vetrokken en het weekend leek wel een week geduurd te hebben.
it wie wer een moaie dei.
Goemiddei
Dat woord spreek je trouwens uit als goeijumidzju, waarbij de ‘g’ uitgesproken wordt als de ‘g’ van Goelash. En dat was een logisch gevolg op de goeiemoarn. Dit beeld symboliseert de dag in de meteorologische omgevingszin van het woord:
Strak blauwe lucht, blote voeten, met net geknipte teennagels in een pasgemaaid weiland.
Ineens kwam daar Pake binnendruppelen, zijn haar witgrijzer dan ooit, sterk contrasterend tegen z’n bruine kop. Papa was aan het lopen met de fietsende Zelda in het bos. Daar hebben ze mooie heuvels ontdekt en konden ze lekker sjezen. Nou ja, Zelda fietste, papa hobbelde er lopend achteraan. Siebe is er later ook nog wel 100 keer over heen gegaan. GAAF vindt hij dat.
Maar goed, Pake kwam binnendruppelen en hij had het vlees bij zich voor de BBQ. Dat is een belangrijk onderdeel, want anders wordt de BBQ een kachel in de zomer en daar heb je dan echt niks aan. En het was veel vlees, een hele plank vol.
Ondertussen waren Zelda en Siebe naar de Fryske Hynders aan het kijken en daar stond ook Willem de buurman. Dat vond papa natuurlijk interessant en voordat wij het wisten was Willem er ook aan de thee en oranjekoek, een echte Fryske lekkernij. Leuk voor Pake want die kon mooi sterke verhalen ophangen in het Frysk. Want Willem is een geboren en getogen Fries. Zo zie je maar.
Wat grappig is, is dat Olpa en Olma, Pake voor het eerst zagen, dus ook daar was heel veel te bespreken en niet in de laatste plaats over vroeger en sterke verhalen. Ik heb het gevoel dat ze wel blij waren elkaar te ontmoeten en dat zijn mooie dingen.
Veel blije mensen voel je namelijk op grote afstand. Dat geeft energie en werkt als een magneet, want ineens waren daar Tessa en Johann met Senn, Nynthe, Robyn en Kevin. Zo zie je maar. Maar daar stopte het nog steeds niet, want Evelyn kwam er ook nog. Samen met Philine en Lauren.
Wat hebben die toch gespeeld met elkaar. Het stro vloog in het rond, want het gras was gemaaid! Ze hebben grote bulten gemaakt en daar gingen ze dan op springen of in te kruipen en dat allemaal in de stralende zon.
En mooiere dag kun je haast niet bij elkaar bedenken en toch is die dag er dan ineens. Als ik dan naar mezelf kijk op zo’n dag dan wordt ik blij.
Ik weet dat het niet allemaal om mij draait, maar de realiteit is dat ik niet om hen heen draai. Daarvoor kan ik nog niet genoeg lopen en kruipen is best vermoeiend. Nee, zo’n dag draait om elkaar en bij elkaar zijn. Dat klinkt misschien wat sentimenteel …… en dat is het ook.
Heerlijk!
Wie had anderhalf jaar geacht dat dit vandaag ging gebeuren?
Niemand en toch gebeurt het en dan zie je dat de meest onwaarschijnlijke dingen kunnen. Tussendoor slaap ik ook nog en drink melk, krijg stukjes brood, ga van arm tot arm, lach van gezicht tot gezicht en ben blij en gelukkig.
Dat wreekt zich ’s avonds wel, dan ben ik de dag aan het verwerken en wordt ik een paar keer wakker. Maar dat is logisch. Ik ben al 9,
9 maanden.
It wie wer in moaie dei.
Goeiemoarn
Het was een goeiemorgen in Sneeuwitje.
Niet alleen ben ik vannacht 2 keer wakker geweest om extra te drinken en me zo voor te bereiden op een moaie dag, het was ook een heel bijzonder ontbijt. Voor de eerste keer in ons leven was dat met Siebe, Zelda en Olpa en Olma. En dat dan ook nog eens op Fryske bodem. Wat smaakt het brood dat we bij een Fryske bakker hebben gehaald dan lekker. Ik zeg altijd maar zo: Met goed gezelschap smaakt het eten altijd beter. Q.E.D..
Maar dat was nog niet alles, want vandaag hebben we Siebe zijn 13de verjaardag gevierd, ook al is hij pas morgen jarig en dat is gemakkelijk te onthouden, want hij is geboren op 9-9-1999! En stel je voor dat hij 99 gaat worden, dat zou pas spectaculair zijn.
Inmiddels is Beppe ook gearriveerd in haar nieuwe auto. Mooi ding en een leuk weerzien, want ik had haar al weer even niet gezien en dan is het weerzien des te leuker! En Olma en Beppe was dan nog weer veel langerder geleden.
Siebe heeft wel 2 kado’s gekregen. Een voetbaldoel van Olpa, Olma, Beppe en Tessa en een dikke speaker voor z’n iPod van papa, mama en de mama van Siebe. En die dikke speaker hebben we direct aangezet. Zo kon Siebe op de maar van de muziek z’n doel in elkaar zetten en Olpa z’n pas gekochte nieuwe, multi-functionele, ultra-dimensionele tent…
Eerst zet’ie hem in elkaar en dan haalt’ie hem weer uit elkaar! Zo vindt hij uit wat de mogelijkheden zegt’ie en ik moet zeggen…. het uiteindelijke resultaat mag er best zijn!
Trouwens, Zelda heeft ook een kado gekregen, of eigenlijk ook . Een linkeroorbel en een rechteroorbel. Dat is om er voor te zorgen dat haar hoofd in evenwicht blijft. Mooie kleren!
Ondertussen ben ik zonder moeite ontzettend Dzjez. Ik zit in de zon, op mijn roze kleed, kijk en knuffel wat in m’n rond en speel met m’n speeltjes.
Ik weet dan ook, dat dit alleen nog maar een een goeiemoarn……
Op lokatie: Aldemarum
Vandaag stond in het teken van weggaan. Niet dat ik me daar echt bewust van ben, maar dat was wel de bedoeling van papa en mama en dat voel je.
Eerst waren de honden ineens weg. Die gingen logeren en daarna werden allemaal spullen ingepakt en gedaan. Ik bekijk dat gelaten, terwijl papa en mama druk doen. Vooral papa, die kan dat niet zo goed en hij moest ook nog naar Gent om Zelda en Siebe te halen!
Wij, mama en ik, gingen naar Sneeuwwitje! Zo heet het huisje in Aldemardum en een plaatsje met zo’n naam kan niet anders dan in Friesland liggen! Dat voel je.
Ton we aankwamen met z’n tweeën zijn we lekker op het gras in de zon gaan liggen. Heerlijk! Die zon, de warmte, die geuren. Hemels! En toen hoorden we een tokkelende diesel….
Dat waren Olpa en Olma! Met de caravan. Gezelligheid troef. En een heel gedoe met die caravan, maar dat is dan weer een mooi verhaal voor later.
Ik ben met mama door het huisje gegaan en heb m’n ogen uitgekeken. Ik ben nog niet veel gewend en dan is dit mooi en nieuw. Het voelt goed in ieder geval. Het is een huisje met heel veel positieve vibraties. Er is hier veel moois gebeurt. Papa is hier vroeger ook vaak geweest en ik ook al een keer. Nu dus nog eens!
Om 8 uur waren papa en Siebe en Zelda daar, maar ik lag in bed te slapen. Gelukkig was ik onrustig en was er veel lawaai, dus had ik een goeie reden om wakker worden en ze stiekem toch even te zien.
Olpa had nasi gemaakt en dat hebben ze met z’n allen gegeten. Morgen ben ik er bij en vieren we Siebe z’n verjaardag!
It wie wer in moaie dei.
Beweeglijkerder
Ik word met de dag beweeglijker. Het wordt tijd dat ik me niet meer vast hoef te houden, dan ga ik eerst nog even een piekje hebben, maar daarna word ik weer rustigerder, denk ik. Nu heb ik moeite met stil zitten. Zet me neer en ik ben weg. Leg me neer en ik ben weg. Behalve in de box.
Daar kan ik heel geduldig en geconcentreerd, spelen met m’n doos-waar-blokken-in-kunnen. dat komt waarschijnlijk door de ‘tralies’. Niet dat ik dat een belemmering vind hoor! Ik kan er gewoon doorheen kijken.
Deze ochtend was iets anders beweeglijk. Ik ben gezellig opgestaan, heb m’n melk gedronken, ben terug naar boven gegaan waar papa me mooi geeft aangekleed en terug naar beneden. Papa heeft een boterhammetje gesmeerd en mama ging naar haar werk. Papa werkt thuis vandaag. Lekker rustig. Tussen de bedrijven door krijg ik telkens een stukje brood en schrijft papa wat dingetjes op. Ik zit lekker in de stoel, dus niks aan de hand.
Papa gaat even z’n tandenpoetsen en als hij terug komt, kijkt hij me verschrikt aan. Ik kijk hem verschrikt aan terug en hij doet ‘suf’, ‘snuf’ en hij heeft gelijk. Er was duidelijk sprake van een beweeglijke poep, want hij was via de luier en m’n been m’n broek aan de binnenkant aan het besmeuren. Snel weer naar boven dus en nieuwe kleren aan.
En toen bewogen wij met de auto naar de crèche, alwaar gezelligheid troef was. Ik mocht direct weer aan tafel en papa stond gezellig te kletsen.
Toen we thuis kwamen had papa een verrassing voor mama: Hij had Indonesisch gekookt en niet uit een pakje, maar uit de bijbel van Indonesische gerechten en dat zijn van die momenten waarop ik baal dat ik een baby ben, want dat ruikt zo lekker! Maar mijn tijd komt nog wel.
Ik had trouwens nieuwe kleren aan, want ik was nat en niemand op de crèche wist precies hoe dat kwam. Ik ook niet, 
maar papa wilde er een foto van maken. Dat is niet goed gelukt, want ik was te beweeglijk. Op weg van hier naar daar, dat is m’n missie. En uiteindelijk naar bed.
It wie wer in moaie dei.
Ach ja
We zijn naar het politiebureau geweest en ze hebben ons beide weer vrij gelaten!
Papa was bang dat ze ons zouden houden maar dat was gelukkig niet zo. Alhoewel het weinig heeft gescheeld. Dat kwam door mij natuurlijk. Ik was namelijk niet helemaal op m’n gemak en dan kijk ik zo wat bedenkelijk. Ik denk dat die politieman daarom dacht dat ik iets te verbergen had. Best eng. Gelukkig brak er op tijd een lach door en was de politieman gerustgesteld…. en kon mama aangifte doen van haar paspoort.
Dat was ze kwijt en dat kwam ook door mij! Want toen ze mij met papa erkende op het gemeentehuis, was ze nog zwanger van mij en daardoor kon ze niet goed nadenken en heeft ze haar paspoort verstopt op een plaats waar het niet gevonden kon worden. Door niemand. En dat is nooit handig.
Och ja, die dingen gebeuren.
We hebben een gezellig dagje samen gehad. Mama en ik. Dat zijn mooie dagen en ik voelde me behoorlijk Dzjez. Dat betekent lachen en op ontdekkingstocht. Ik had een zak drop ontdekt en leeggegooid. Gelukkig was mama niet boos en zijn we er weer eens op gewezen dat niets voor mij veilig is.
Och ja, elke weg is een weg.
We hebben ook nog lekker buiten gezeten. Lekker nazomers, daar ben ik wel voor te vinden. Mama ook dus.
Och ja, echte genieters.
Genieten deden we ook toen papa thuis kwam. Dan zijn we beiden blij, alleen was ik in tweestrijd. Hopla of papa. Gelukkig heb ik 2 ogen en verdeel ik m’n aandacht. Maar na Hopla was het onverdeelde aandacht. Met twee handjes z’n gezicht vastpakken en knuffelen en zoentjes geven!
Hij heeft me ook mee naar boven genomen op z’n schouders. Als je goed kijkt, zie je papa onder mij.Ik hang er ontspannen bij. Was een verrassing, want ik ging in bad. Oorzaak: Appelstroop in m’n haar. En gezicht. En nek. En ik had ook 3 keer gepoept vandaag. Vanochtend, deze middag en einde dag. Och ja, beter zo dan dat het blijft zitten.
Na bad, even box en toen weer naar boven voor m’n laatste flesje van de dag. Ik was zo moe dat m’n ogen al dicht waren voordat ik in bed lag.
Och ja, na een goeie dag is het goed slapen.
Ja, it wie wer in moaie dei.
Ogenblik
Soms is het beter dingen omgekeerd te doen. Soms ook niet, bijvoorbeeld eerst aankleden en dan in bad gaan of naar buiten lopen en dan de deur open doen. Maar soms is het ook goed, zoals deze ochtend. Ik werd wakker om 5 over 7 en liet dat weten door kleine kreetjes. Vervolgens kwam papa en die haalde me uit bed en nam me mee naar beneden.
Daar gingen we eerst naar de WC, ik op de schoot van papa! Maar toen maakten we eerst melk! Ik op de arm van papa, hij met handige hand water in het flesje en met het schepje de poeder er in, schudden en in de magnetron. Samen tellen we de seconden terug naar 0 en op de nul trekt papa de deur open.
Melk drinken dus en dan heb ik geen zin of tijd of reden om te huilen. Goed gezien papa! Daarna aankleden en toen was mama ook op. Kijk, dat zijn momenten waarop je de dingen omgekeerd moet doen. Oh ja, daarna nog een boterhammetje! Cool.
Mama heeft me naar de crèche gebracht, dat is ook omgekeerd, gelukkig haalde zij me ook weer op. Niet dat ik papa niet graag zie, maar ik hou van sommige gewoontes en dit is daar één van.
Thuis heb ik lekker gegeten en ben creatief met yoghurt geweest en dat wat dan weer aanleiding voor mama om creatief met yoghurtbakje te zijn (mama toch!). Ik moet zeggen, dat staat me goed! Een paars bolhoedje. Dzjezzie Chaplin.
En dan de slotvraag, wat is de kleur van m’n oog. Papa en mama hebben er al over gespeculeerd, maar konden er niet echt een kleur op plakken. Wat is de mening van jullie?
(dat witte is een druppel yoghurt ;-))
Kijk maar goed en laat het me weten.
Ik ben benieuwd!
It wie wer in moaie dei.
;
;
WHAAAAAAH!
;
Laat ik bij het eind beginnen. Alles was OK, ik lig lekker in bed nadat mama me een fles van 180 milliliter gegeven heeft. Ik zwaai nog even en alles is goed. Vaag hoor ik mama later nog tegen papa zeggen: Zo fijn hè, dat’ie zo gemakkelijk gaat slapen. Iets harder zei m’n maag tegen m’n hoofd dat’ie nog niet klaar was en m’n hoofd zei daarna braaf tegen m’n mond dat er actie moest komen. En dus zegt m’n mond WHAAAAAH.
Mama was er niet, want die was aan het wandelen met Farouche, dus daar was papa. Die heeft zeer kordaat gereageerd toen hij merkte dat wiegen geen zin had. Praten of zingen ook niet. Die is pardoes naar beneden gegaan en heeft een flesje gemaakt van 90. En dat was het dus.
Lekker drinken en pielen met papa z’n vingers. Toen het flesje op was, was ik klaar. Ik had zelfs geen zin meer in knuffelen. Direct het bed in.
Dat was vanochtend wel anders. Toen wilde ik wel opstaan en had geen zin in aankleedkussen of aankleden en dan te bedenken dat papa me ook eerst nog in bad wilde doen! OK hij is de baas, maar als het aan mij gelegen had,…..!
Maar goed, achteraf is het wel lekker hoor. Maar toch. Mama had al een broodje klaar toen ik beneden kwam en een flesje en dat maakt veel goed. Gezellig! Daarna naar de crèche. Daar was een nieuwe en ik ben haar naam al weer vergeten. Ga dat morgen nog even vragen, want ze is een stazjèère. Die helpt dan mee en doen extra aardig, dus doe ik extra aardig terug.
Het was een mooie dag op de crèche. Jesse was er ook en dan is het altijd gezellig! Toen mama me kwam halen waren er grote jongens die mee waren om hun broertjes en zusjes op te halen en als je een baby bent en op de grond zit, zijn dat echte reuzen! Reuzenleuk!
It wie wer in moaie dei.
Bijbelse taferelen
Ik ben vanochtend met papa opgestaan en mama mocht blijven liggen. Zo verdelen we die dingen. Dan hebben we quality time, die begint met een boterham en wordt gevolgd door een gezellige 120 milliliter melk. Dat is een goed begin van de dag.
Daarna werd de dag nog beterder, want toen hebben we gespeeld en daarna hebben we Nijntje gekeken. Dat is leuk. Dan hebben we nog wat rondgelopen en voordat je het weet is het alweer 10 uur en was ik al weer klaar voor een tochtje naar m’n bed. En dat gaat niet zonder melk. Dus weer 90 ml en dan ga ik lekker slapen.
Toen ik weer wakker werd was mama daar. Die heeft me opgehaald. Grappig, want ik had haar sinds 3 uur vanochtend niet meer gezien. Een mooi weerzien dus.
Papa ging uiteindelijk om een uur of 3 mountainbiken en toen lag ik al weer in m’n bedje. Ik ben een baby hè en ik bereid me voor op de rest van de dag en de komende week. Moet ik weer fris zijn. Zo gaan die dingen. Kort slaapje dat wel en toen gezellig in de box. Lekker spelen en babbelen met mama en dan sta ik natuurlijk rechtop en ineens:
PRWRWRRRRWRRWWRRWR!
Broek vol en als ik zeg vol dan bedoel ik vol, als in een echte Strontvloed!
Die luier was echt alleen maar accessoire, want die had niet de macht of de kunde iets te doen tegen deze overdaad. Het liep langs m’n benen naar beneden en dat is goed. Beter dan langs m’n rug omhoog, want dan heb je te maken met rare poep die tegen de zwaartekracht in gaat! En dat is nooit grappig.
Toen papa weer terug kwam, was ik natuurlijk weer helemaal schoon. Papa ook, maar wat raar was, hij proefde helemaal zout! Dat heb ik per ongeluk geproefd. Grappig, een zoute papa!
Ik was niet echt in de eetstemming. Soms heb je dat en dan drink ik gewoon wat extra melk. Maar als ik dan een perzikje krijg, hap ik toe! Die vind ik echt lekker.
En dan naar bed met een…. flesje melk. 120 milliliter. Goed slapen, zeg ik!
It wie wer in moaie dei.
Dzjez & Jay 