Ik heb vandaag m’n eerste filmpje opgenomen. Het grote plan is dat ik later acteur en wetenschapper word. Het kan natuurlijk ook zijn dat dit de gedachten van Papa zijn die hij op mij projecteert.

Op zich vind ik het geen slecht idee, eigenlijk. Die combinatie levert mooie ontdekkingen op!

Ik ben vannacht best rustig geweest. Alleen de aanloop van de nacht niet. Ik weet niet precies wat mama daar van vindt, maar we hebben in ieder geval goed uitgeslapen. Dat kon, dus dan doe we dat.

De foto met papa was dan weer even een raar momentje, op ’n kop ziet de wereld er anders uit.
Het was ook een leermomentje: Al papa me vast houdt kan er niks gebeuren.

Zo is het.

Ik ging vandaag naar de crèche. In de auto, want papa moet daarna doorrijden naar iemand. Dat was lang geleden, normaal gaan we op de fiets. Maar dit is ook goed.

Ik ging naar een ander lokaal, want de fotograaf was er. Ik was in bad geweest, had speciaal m’n haar in de krul en een mooie polo aan. Helemaal klaar voor een mooie foto. Ik heb het heel goed gedaan, zeiden ze tegen papa. Nou, dat zullen we nog wel zien.

We waren vorige week het moederdagkadootje vergeten mee te nemen, dus was er nog een mooi momentje van geven. Ze was heel blij. Het was een spiegel en die heb ik zelf gemaakt.

Ik had ook nog een raar momentje, ik en de foto van mama. Zoek de verschillen…

Het belangrijkste was nog even knuffelen met Jay. Mama vraagt of ik dat wil en dan zeg ik JA en klim op de bank, ga zitten en houd m’n armpjes klaar. Klaar om hem vast te houden, dat vind ik echt superleuk en dan aai ik hem over z’n hoofd en zeg haar (ook al heeft hij eigenlijk helemaal niet veel haar, maar dat zeg ik niet, dat komt vanzelf).

Pas dan is m’n dag echt goed.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Soms kun je niet kiezen uit foto’s omdat ze alletwee een ander verhaal vertellen. Een fractie van een seconde, een wereld van verschil. Grappig hoe dingen kunnen lopen.

Ik denk dat dat het leven is, dat en het durven nemen van beslissingen. Uiteindelijk is dat ook gebeurd in een fractie van een seconde. Het ene moment denk je er aan en het andere moment heb je besloten. Een wereld van verschil.

En weet je wat het grappige is? Uit belangrijk onderzoek is gebleken dat die beslissing al genomen is voordat je zelf weet dat je die beslissing hebt genomen. Denk daar maar eens over na.

Niet te diep hoor, want dan raakt je brein in de knoop, maar ik lieg niet als ik dat zeg. Zoek het maar op!

Het was een fijne dag waarin we samen in bad zijn geweest! Voor de allereerste keer in ons leven. Ik hou van Jay en wil hem graag verzorgen en knuffelen.

Daarna hebben we naakt op bed gelegen en hard gelachen. Logisch want het was ook leuk! Vooral toen Jay ineens ging plassen. Op de foto hieronder denk je dat er niets aan de hand is, maar als je goed kijkt, zie je dat Jay net begint te plassen! HAHAHAHA!

Ja!, weet ik veel dat ik geen luier omheb?!

ik heb m’n hele leven al een luier om en kan plassen wanneer ik wil, dat is altijd zo geweest en nu ineens kan dat niet?

Gelukkig vind niemand het erg en is het dus gewoon grappig.

Ik heb vandaag een flesje van papa gehad en dat maakt me helemaal niet uit. Mama, flesje,als ik maar kan eten. Dan is het goed, plus het zit behoorlijk goed bij papa. Die heeft van de luie fauteuil benen of zo. Daar kan ik super ergonomisch op liggen.

Dat is fijn.

Ik word meer BABY en minder baby’tje. Ik zie dingen, reageer, lach al wat vaker, ik kan m’n hoofd al een beetje omhoog houden als ik op m’n buik lig, kortom: Het echte leven kan beginnen!

Als je zo naar onze foto’s kijkt, dan zie je al dat we ongelooflijke ridders in spé zijn. Kwestie van tijd!

En terwijl papa jou eten gaf, was ik met mama naar de Maxis en daar heb ik een man geslagen.

Mama schrok zich een hoedje (als ze hoedje op had gehad, maar dat had ze niet, dus is dit een metaforische uitspraak). Dat doe je toch niet?!

Maar hij vroeg er om hoor! Hij was begonnen! Bij de viskraam, voordat we de Albert Heijn ingingen. Toen stond mama een visje te bestellen en die man samen met z’n vrouw stonden achter haar.

Ik lachte naar hen en zij lachten terug en toen deed ik een ‘high-five’ en die man deed leuk mee! Gezellig dus. En toen we in de AH waren zag ik hem weer! Van achteren en ik wilde weer een ‘high-five’ doen.

De man draaide zich om, mama keek verschrikt en die man, die lachte HARD, hij herkende mij ook en z’n vrouw ook en ze waren zo blij om me weer te zien! Ik bedoel maar, in een fractie van een seconde is alles anders. En beterderder.

Ik leer trouwens meer en meer woordjes. Naast Vlinder, Olifant, Koe, Aap, Bal, Bloem, Auto, ToeToet, weet ik wat een Mol is een Papegaai, Nijlpaard, Auto, Fiets, Telefoon, Televisie, Koek, Boterham, …. eigenlijk te veel om op te noemen. Ik maak een woordspurt door alsof ik een woordenboek heb doorgeslikt.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Na zo’n zonnige en ongelooflijk gezellige dag als gisteren is er altijd de day after.

En die is anders maar minstens zo mooi! Soms gaat er echt niks boven een lekker dagje thuis. Zeker niet als het regent en somber weer is buiten. Met z’n allen bij elkaar.

Z’n allen, dat is een hele groep en wij zijn dat. Een gezin. Mama is heel soms nog wel eens een beetje onwennig (het is ook zo snel gegaan) maar dan zijn Jay en ik er en hoeven haar alleen maar even aan te kijken en het is goed. Mooi hè!

Alles veranderd altijd en dat is maar goed ook!

We kregen vandaag een geboortekaartje.

Van een zekere Guusje en dat is de dochter van Serge en Tamara Gaus van mama haar werk! Ze is 1 maand en 4 dagen na Jay geboren. Op 1 mei (dag van de arbeid ;-)) en precies om 3.33 uur, ik bedoel maar. Hoe plan je dat. 3 x 3, hoe heilige eenheid kun je worden.

Maar Jay, is dat niet wat voor jou?

Dzjez!

Oelewapper, jij als geen ander weet toch dat een goeie relatie begint met een goeie vriendschap! Omgekeerd is het paard achter de wagen spannen en dat is alleen zin vol als je achteruit wilt gaan.

Eerst een keer op de geboorteborrel, dan kunnen we gezellig spelen en babyverhalen uitwisselen, want ik heb gehoord dat zij ook de tiepmasjiene van de kompjoeter ter hand genomen heeft om haar lotgevallen te beschrijven.

Uit het goeie hout gesneden zeg ik.

Trouwens, voor de rest van de dag heb ik het rustig aan gedaan. Daar ben ik goed in. Zeker na zo’n druk dagje als gisteren. Nou ja, eigenlijk doe ik altijd wel rustig aan.

Ik heb nog wel intensief geknuffeld met mama, dat is belangrijk. Knuffelen brengt energie over en dat is goed.

Ik heb veel gespeeld en mocht veel Bumba kijken. Nadeel van dat laatste is, dat ik geen maat ken. Het blijft namelijk mooi!

Gelukkig heeft papa ene nieuwe doos met Lego gewonnen en konden we een enorme trein maken!

Ik heb ook lang met BieBies geskyped (dat is Siebe). Fijn is dat. De afstand verdwijnt als sneeuw voor de zon en we kunnen gezellig kletsen. Wel een uur. Siebe stond op de kast (in de vorm van een iPad) en keek en luisterde gezellig mee. Hij was in Gent bezig met z’n eigen ding. Leuk!

En ik ben nog met mama gaan winkelen en we hebben een pot gekocht. We hebben ook een mini-bril. Daar heb ik op gezeten om vervolgens in de gang te plassen. Step-by-step-progress.

We waren vergeten dat veel mensen een brug maken en stonden en wel duizend auto’s in een rij. De andere kant op gelukkig. We zijn ook naar de AH geweest en…. jawel, ik heb weer veel mensen blij gemaakt. Sommige mensen zijn zo verbaasd als ik HO-HOOI roep dat ze een sprongetje maken en HARD beginnen en dan lach ik HARD terug en zij lachen nog HARDER totdat ze afgevoerd worden door de beveiliging….

Grapje!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.