Gerard

Vaag verhaal

Dzjez Dzjez gedachten, Jay , , , ,

IMG_6849

  1. Kun je een vaag verhaal met scherpe woorden  schrijven?
  2. Kun je en scherp verhaal met vage woorden schrijven?

Dat zijn interessante vragen en het antwoord is 1.  Ik denk dat een vaag verhaal met scherpe woorden zelfs beter en interessanter wordt. Dat geldt ook voor vage foto’s. Deze bijvoorbeeld. Met stoere Jay klaar voor weer een avontuurlijke dag.

Mama was al weg toen Jay opstond, maar ik heb haar wel gezien. Ik was net op tijd op! Niet dat ik er een superslechte dag door heb, maar ik vind het toch fijner haar te zien, voordat ik naar de crèche ga.

Nadat ze weg was hebben papa en ik ons aangekleed en onze tanden gepoetst en toen hebben we Jay gehaald, leuke kleren uitgezocht en aangekleed. Ik help dat mee door interessante aanwijzingen te geven. Daar men ik goed in.

Als we in de bakfiets zitten en de tas niet hebben vergeten en het best fris is, maar wij onze jasjes/vestjes aan hebben en uiteindelijk na een lekker tochtje bij de crèche aankomen, maakt papa een foto voor mama. Dan heeft ze de hele dag een leuk beeld van ons.

IMG_6850

Het grappige is, en daar kwam papa later achter, dat we precies dezelfde foto hebben gestuurd toen we weggingen. En het grappige aan dit grappige is dat de foto’s dus hetzelfde zijn, maar de ervaring in de hoofdjes van die twee mannetjes (Jay en ik dus) is anders.

IMG_6851

Dzjez is een beetje filosofisch en cryptisch bovendien.

Ik blijf gewoon ‘normaal’ kijken en lach naar de wereld. Ik ben benieuwd hoe ik ben als ik later groot ben en of ik ok zo wordt of alleen maar scherpe woorden gebruik voor scherpe verhalen. Misschien wordt ik wel schrijver. Of niet. Alles kan nog!

Het was een fijne dag op de crèche. Op de valreep nog even 180 ml melk weg getikt, dus klaar voor de rest van de dag.

In de bakfiets naar huis en knuffelen en in de wipper. Tsja, het leven van een baby, maar Dzjez moest eten en ik denk maar zo: Mijn tijd komt nog wel. Dzjez kan bijna zelf eten en dan ga ik het leren! Nog even en ik eet m’n eerste vaste hap. Kan niet wachten….

Ik heb lekker Italiaans gehaktbrood, met saus en rijst gehad. Smaakt me goed!

Niet alleen was mama vroeg weg, ze was ook laat terug, maar ik heb geduldig gewacht met moet worden. Dat werd ik ruim nadat ze thuis was en we nog geknuffeld hebben. En ik heb nog even gelezen met papa voor ik ging slapen. Honger voor woorden. En tellen. Gaat goed!

It wie wer in moaie dei.

Praatgraag en Lachgraag

Dzjez Dzjez gedachten, Jay , , , ,

P1120222

Bijna 8 uur was het!

Bij was was het kwart voor 7 en het verbaasd me dat je niet eerder wakker werd, want ik heb best hard gehuild. Volledig tegen m’n gewoonte in.

Nee, niets gehoord. Gewoon geslapen. Het was nodig blijkbaar. Ik blij, papa blij en samen ben je dan blijer. 1 + 1 = 2, zo gaan die dingen.

Huh? Nou ja, wij waren ook samen en ik weer stil. Gelukkig maar, want huilen is niet leuk. Wij hebben nog wat nageslapen, want het was een drukke drinknacht.

Wij hebben eerst boekjes gelezen en melk gedronken, nou ja, ikke dan, pappa koffie. Ik kan al bijna het boekje voorlezen en ken bijna alle dingen die ik zie. En tellen ook, nou ja ik ken de getallen maar heb nog wat moeite met de volgorde. Kwestie van tijd.

Toen mama samen met Jay beneden kwam, was ik heel blij! Jay mocht op het kleed en dan kan ik er gezellig bij en dat doe ik dan ook.

P1120216

En we hebben gezellig ontbeten.

Slapen zat er niet in. Mama heeft me er in gelegd met een flesje, maar ik was daar niet echt klaar voor. Soms heb je van die dagen, hè. Dan wordt je niet moe, of in ieder geval later…

’s Middags zijn we naar de Vesting geweest. Daar was een soort feest en wij hebben een lekker wandeling gemaakt. Ik zit dan heel rustig om me heen te kijken en geniet van de rit. Dan observeer ik.

Observeren, observeren, observ….

P1120218

…eer… huh! Waar ben ik?
Thuis! En m’n slaap ingehaald dus. Tsja, zo zie je maar. OK, wel even lastig wakker worden. Pff dat blijft een gekke gewaarwording, in slaap vallen op de ene plek en ergens anders wakker worden.

Ach, uiteindelijk is het OK.

Ik moest nog wel even Poe-oepen!  Met mama. Broek uit, romper los, ‘uier uit en zitten. Dan kijk ik altijd de foto’s op de kalender en dat ben ik meestal zelf, maar peoepen? ho maar. Volgende keer!

P1120225

Ik had een lastige einde van de avond. Dzjez al in bed en ik een kramp, afgewisseld met een lach. Die kan ik dan niet bedwingen hè! Gek, de lach zit zo in me, die moet er dan uit!

Zo’n dag is best druk hoor. Als je op de grond ligt en alle kanten op draait, maak je behoorlijk meters. Vermoeiend hoor!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Feessie

Dzjez Dzjez gedachten, Jay, Uncategorized , , , , , ,

foto 1

Vandaag was een fijne dag, want ik heb na heel lang aarzelen een konijn geaaid.

Tot die tijd was ik dat echt niet van plan (en eigenlijk daarna ook niet) en ik weet niet wat het is. Op zich zijn konijnen een soort echte Nijntjes en is er dus niets om bang voor te zijn, maar ik heb dat toch.

Je weet niet hoe groot de tanden zijn in de mond van een echt konijn. Die kunnen wel een halve meter zijn of zo. En als’ie dan ineens denkt dat ik bijvoorbeeld een stukje sla ben…. Precies, ik bedoel maar.

Maar uiteindelijk, in een ogenblikje (als je niet had gekeken, had je het niet gezien, zoals de eerste keer toen ik een klein aaitje gaf) was het gebeurt. Ik heb in volle overtuiging dit monstrueuze KONIJN geaaid, en het viel best mee.

foto 2

 

foto 3

 

foto 4

Aan de geiten ben ik niet toegekomen en van de kippen trek ik me niks aan.

We waren op het jaarlijks feessie van de crèche en dat is leuk dus.

Binnen heb ik heerlijk gezongen. Dat is echt één van de lievelingsdingen die ik doe. Ik ben daarin heel ‘eager’. Als ik de kans krijg, terk ik aan één of andere broek en begin te dansen. Als ze ‘geïnspireerd’ zijn gaan we zingen en anders doe ik iets anders. Zo ben ik.

Het is leuk om Dzjez als broer te hebben. Die is altijd gezellig en altijd bezig en als er iets is met mij roept hij de mensen om het op te lossen.

Ik moet zeggen dat ik veel gezichten boven de wieg of wipper voorbij zie komen en op de achtergrond wel eens ‘gezellige’ discussies. Discussies over wie mij het flesje gaat geven. Geloof het of niet, ik begrijp niet waarom en geef weer één van m’n grote glimlachen weg.

Ik heb wel gemerkt dat mensen dan ineens een stuk vrolijker kijken.

Het was fijn op het feessie, want Olpa en Olma waren er ook en ik heb lekker bij Olma buiten gezeten. Op een soort troon en dan kan ik de dingen goed overzien.

Hey, en ik vind het leuk dat jij mijn broer bent. Zo één waar ik voor kan zorgen, want jij kunt nog niet goed lopen. En samen hebben we dan weer Siebe en Zelda! En over Siebe en Zelda gesproken, die komen morgen, voor de vakantie! Gezellig, heb er nu al zin in!

P1100772

Trouwens, voor het feessie heeft mama 2 cakes gebakken. 2! En ik mocht de lepel aflikken. En ze heeft ook nog tomatensoep gemaakt. Het rook dus als een waar kookparadijs in ons huis. Dat zijn goede dagen.

P1100757

Ons feessie was om een uur of  6 afgelopen, maar papa en mama hadden daarna nog een feessie of zo, want Olpa en Olma gingen oppassen. Dat slaapt fijn, het idee dat zij beneden zitten te wachten tot ik een geluid maak!

P1100768

Maar ik was te moe om dat te doen…. Ik ben als een blok in slaap gevallen.

Ikke niet, ik heb gezellig bij ze beneden gezeten. Was wel een beetje in de war van het flesje en 2 superlieve, maar normaal-niet-flesje-gevende-mensen. Dat was dus even wennen.

P1100770

Gelukkig kwamen papa en mama, drijfnat door de regen (want ze waren op de fiets), en behoorlijk laat, maar met een superblije lach op hun hoofd thuis.

Ach ja, dan is alles weer goed hè!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Blij als een aardbei

Dzjez Dzjez gedachten, Jay , , , , ,

P1100726

Soms heb je van die dagen waarop er te veel gebeurt om menselijkerwijs met 4 vingers te typen.

Vandaag is zo’n dag, dus hou ik het kort, grafisch en filmisch.

Er is iets met het integreren van de video’s, dus tot die tijd kun je ze hier bekijken.

_1020834

Deze ochtend begon met een partijtje zwemmen en nadat we in de bakfiets waren aangekomen en hartelijk hadden geknuffeld, gingen we het water in. Na 15 minuten vond ik het saai worden, maar toen kwam de revelatie…. ZWEMBANDJES.

Met zwembandjes om blijf je drijven en ben je ineens 2 jaar stoerder. Wat een plezier en wat een vrijheid en wat een ‘geen angst’. Op m’n buik, op m’n rug, ik werd zelfs in het water gegooid door de begeleidster als proefkonijn, of beter gezegd: proefzeehond! Kopje onder en proestend weer boven om vervolgens in lachen uit te barsten.

Nee het is duidelijk. Er moeten snel zwembandjes gekocht worden.

Ik heb me ook heerlijk vermaakt. Lekker zwemmen met een ander kindje. M’n hoofd schudt nog wel een beetje, maar dat komt omdat ik een lange nek heb. Daar kan ik dan ook weer ver mee kijken.

En op de terugweg in de bakfiets lekker in slaap vallen. Wat een begin van de dag!

Thuis kregen we aardbei met slagroom…. Dat zat uiteindelijk op m’n neus. Ik ben ook gek op aardbeien, maar daarover later meer (en oh ja, als je je afvraagt waarom m’n haar zo raar zit? Dat komt omdat papa dat leuk vond en extra z’n best gedaan heeft het plat te maken…. Zo is hij dan weer.)

P1100724

Het was gezellig met Olpa en Olma en ik zat echt VOL energie. Dat zou je niet zeggen na zo’n groot zwemavontuur, maar het is echt zo. Uiteindelijk neemt papa me mee naar boven en slaap ik lekker!

Uit bed krijg ik de nieuwe rooie trui aan met capuchon en zie ik er uit als een … aardbei. Teken aan de wand?

Ik ga met mama naar ‘een supermarkt’ en zij weet niet wat ik weet en altijd doe met papa. Mijn eigen winkelwagen! Mama toch. Ik weet waar die staat dus haal hem op en loop voor mama uit door de winkel.

Mama gooit de boodschappen in de kar en ik loop door, aangemoedigd door de andere winkelgangers, totdat mama een bakje aardbeien in mijn wagen gooit. Aardbei! roep ik en mama geeft me er één of twee of drie? en we gaan weer verder.

Mama is op een gegeven moment wat afgeleid (dat hebben moeders soms), dus besluit ik maar even terug te gaan naar de aardbeien om te inspecteren of ze er wel goed bij staan… en ze nog maar een keer te proberen. Je kunt niet kritisch genoeg als klant, ook niet als je een heel klein winkelwagentje hebt.

Voordat mama in de gaten heeft wat er precies aan de hand is en me heeft teruggevonden, heb ik al een stuk of wat doosjes gecheckt en een behoorlijke hoeveelheid aardbeien, inclusief groene blaadjes opgegeten. Ze zijn goed. Daarna zijn we vrij snel de winkel verlaten…

Thuis heb ik de aardbeidans gedaan. Dat komt er in het kort gezegd op neer dat je net zo lang draait totdat je valt. Dat ziet er ongeveer zo uit:

Verder heb ik heerlijk gespeeld, veeeeeeel gepraat en papa geholpen de zolder op te ruimen. Ik heb goed gegeten, fijn TV gekeken, yoghurt gegeten, veel gelachen, lief gedaan en oh ja,…. deze middag heb ik één van de grote vazen van mam per ongeluk omgegooid en er een mozaïek van gemaakt, jeej…

Mama riep zo hard dat ik er een halve meter van in de lucht sprong en direct doorhad dat ze verschrikkelijk onblij was. ik denk dat ik haar nog nooit zo onblij heb gezien. Sorry.
Ik probeerde hem nog tegen te houden.
En ik vind wat je nu gemaakt hebt ook heel mooi!

Ik was ook geschrokkenen heb Dzjez dan ook nog goed geknuffeld.

Dat heeft hem duidelijk goed gedaan, want het was net alsof hij een liter Cola had opgedronken, zo veel energie had hij. Hij leek wel een Duracelkonijn. Maar om half 8 ging zijn licht uit en was het mijne nog even aan.

Ik heb bij papa op schoot gezeten en moest verschrikkelijk lachen. Aai papa, vraag me niet waarom maar ik vind het superleuk.

Mama heeft nog een paar mooie foto’s gemaakt ook.

P1100744 P1100735

Nou, ik hoop dat ik net als vannacht, maar één keer wakker ga worden. Die nachten bevallen me goed!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Tsja

Dzjez Dzjez gedachten, Jay , , ,

P1090761

Ik word een BABY.

Niet meer zo’n kleintje, maar een grote. Als ik naar m’n tenen kijk, krijg ik bijna dieptevrees, zo lang begin ik te worden. Ik zag papa verbaasd kijken toen hij naar m’n benen keek. Ja benen, het zijn lange latten als ’n broek strak zit en opgetrokken is.

Lachen doe ik ook en als ik honger heb, maak ik niesachtige geluiden. En zo ben ik een heel andere BABY dan Dzjez.

P1090750

De jonge heren Hoff hebben trouwens allebei een kaart uit een ver buitenland in het oosten gekregen. Oostenrijk, om precies te zijn en om nog preciezer te zijn, de kaart was van Olpa en Olma. Kunstachtige kaarten een lieve tekst en wij missen hen ook!

P1090758

Ik heb ook zin ze weer eens te zien en zij ook om mij te zien.

Ach ja, aan de andere kant maakt het ook niet uit hoe lang je elkaar niet ziet, zolang je mekaar maar weer eens ziet. Misschien is het zelfs wel eens fijn om elkaar een tijd niet te zien. Dan is het des te leuker!

Het was een vrije vrijdag, waarin ik weer een dag ouder en zelfstandiger ben geworden. Ik kan al een kwartier zelfstandig spelen, maar dan heb ik weer aandacht nodig.

Aandacht bij één boekje houden wordt moeilijker en moeilijker. Ik ben meer geïnteresseerd in het volgende boekje en het boekje daarna en zo lees ik er geen één uit.

P1090744

Na m’n namiddagslaapje werd ik behoorlijk boos wakker. Op niets in het bijzonder hoor, gewoon huilen tot ik er bij omval. Maar wel in het zicht, zodat papa en mama kunnen zien hoe hard ik huil! Zielug ben ik.

Uiteindelijk hebben Bumba en de Teletubbies me stil gekregen. Toen was ik ook pas klaar om te eten. Een Mamaise Curry. Lekker gekruid met kokosmelk. Lekkerrr!

Verder heb ik besloten dat ik vandaag een korte blog schrijf.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

De anticipatie en realisatie van een geweldig weerzien

Dzjez Dzjez gedachten, Jay , , , , ,

P1090576

’t Is wat, dreumes zijn.
Een te grote geest in een te klein lichaam.

Ik snap al zo veel, maar mag dan weer zo weinig omdat ik net goed genoeg weet hoe het moet.

OK, ik mag niet klagen want ik mag ook best wel veel dingen doen hoor, maar bijvoorbeeld de wasdroger. Ik weet hoe het aan moet en hoe je er leuke geluidjes mee kunt maken. Maar dat mag niet.

Niet doen, hoor ik dan en een serieuze blik en een vinger. Gelukkig kan ik dat ook. Ik kijk dan heel serieus terug en ga weer met m’n vinger naar de wasdroger. Voor dat ik het dan weet zit ik op m’n kont in de keuken.
Dat
vind
ik
niet
leuk!

OK, we hebben ook heel erg veel plezier gehad en ook hard gelachen. Zo wisselen we die dingen af. In bad bijvoorbeeld, is ook lachen. Ik heb allemaal routines en weet nu dat het vriendinnetje van het badboekje van Nijntje, Lara heet. Dat zeg ik dan ook.

Voordeel van bad is dat je daarna lekker schoon bent. Vooral m’n billen die er uit zagen als een krentenbrood met de geur van een heeeeeeel oud krentenbrood. Badderen helpt.

Ik heb nog een tic, als papa m’n haar nat maakt terwijl ik vlak in bad lig, begin ik ‘HieHieHie, HaHaHa’ te zingen. Weet niet goed waarom, maar ik doe het niet bij het uitspoelen. Dan roep ik KgraH, KgraH.

Daarna zijn we gewoon wat gaan spelen en boekjes lezen en hebben gewoon gezellig gedaan, en gewoon gegeten. Zo van die dingen.

Nadat papa me in bed had gelegd en hij weg was toen ik opstond ben ik gezellig bij mama in de keuken gaan puzzelen, terwijl zijn uitgebreid aan het koken is. Heerlijke geuren en kletsen.

Ik was aan het spelen. Ik had al heerlijk gegeten en yoghurt gehad, toen mama om een uur of half 7 zei: “Siebe en Zelda komen” en alles stopte even. M’n denken, m’n spelen en ik keek mama met grote ogen aan. SIEBE EN ZELDA, yiehaaaa! Ik sprong op en begon te dansen

P1090585 P1090586 P1090583 P1090581 P1090577

Ik heb ze al 3 weken niet gezien en 3 weken op een dreumes-leven is een hele tijd. Vanaf dan kan ik niet meer stil zitten. Ik spring en loop heen en weer en kan niet wachten.

En dan zijn ze daar ineens.

Ik ontplof bijna van blijheid en geluk, ECHT! Ik kan het niet beschrijven maar het voelt goed om ze te zien. BieBie en Tsjieka/Daka of zo (daar moet ik nog wat op oefenen).

Voor mij was het veel langer geleden dat ik ze had gezien. M’n halve leven. En in dat halve leven ben ik ongeveer 5,3 centimeter gegroeid….

Ik herkende ze dan ook niet direct, maar heb wel gelachen toen ik bij Siebe op schoot zat en ik voel m’n andere broer.

M’n ENIGE zus voel ik helemaal. Ik kan zo lekker bij haar op schoot zitten. OK, als ik last van m’n buik heb, huil ik. Dat is nou eenmaal zo.

Het is een lekker lang weekend. Lekker lang wennen!

Fijn! Ik was helemaal hieperdepieper, barst van de energie en dat omdat Siebe en Zelda er zijn. We hebben samen gegeten en ik heb voor het eerst in m’n leven appelmoes gehad. Lekkerr.

Daarna ging ik naar bed. Ik lag op het aankleedkussen met m’n ogen open, maar zag niks. Te moe.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Moai en Moai

Dzjez Dzjez gedachten, Jay , , ,

P1090484

Het zijn 2 dagen in één vandaag.
Gister is het niet gelukt wegens een te druk programma.

Dag 1: Klompendans, picknick en de drie-meter-hoge-glijbaan

Misschien weet je het nog, en anders niet, maar toen ik nog een baby was, heb ik klompen op de groei gekregen. Maat 22/23 en laat dat nou precies de maat zijn die ik nu heb. Plus een moeder die zich de klompen herinnerde.

Nou, ik kan zeggen dat klompen op parket niet de beste combinatie is. Dan zit je al gauw in een spagaat en dan kom je niet snel voorruit! Nee, dan naar buiten. Daar sta je stevig en het lijkt er op dat ik van nature op klompen kan lopen. Dat en de butt crack van papa.

P1090469

’s Middags was er de protest-picknick en we hadden geluk. Het was mooi weer en veel mensen en veel politici die onder de indruk waren van alles wat ze zagen. Dat is goed!

Ik heb Wiebe gezien, dat is de overbuurjongen, maar we hebben nog een paar ontmoetingen nodig om echte vrienden te worden. Nu staan we nog behoorlijk onwennig bij elkaar. Komt wel goed.

Wat ik ook terug ontdekte is de glijbaan. Dat was een open uitnodiging voor mij om de trap op te klimmen. En verder naar boven, tree voor tree en echt, hij is echt bijna 3 meter hoog. Bovenaan gekomen, kruip ik over de rand en ga bovenaan zitten. Mama staat beneden te kijken met grote ogen en voordat ze er erg in heeft! ROOOOETSJ! Ik ging naar beneden, alsof ik nooit iets anders gedaan heb.

En daarna nog eens, maar mama steekt daar een stokje voor. Ik ben een echte avonturier en als ik niet oppas, ga ik aan de lijn….

Mijn geluk was dat Dzjez daarna in de buggy ging en ik even bij hem op schoot kon. Op die manier zag ik ook nog wat extra’s van de picknick.

P1090532

Het enige wat ik tot dan toe gezien had waren lachende gezichten boven de kinderwagen en de wolken er achter. Nu kon ik de wijde wereld zien. Best leuk!

Ze hadden oude foto’s opgehangen en spandoeken en er waren tafels en kleden. En ik heb in mijn leven nog nooit zo veel mensen bij elkaar gezien!

Ik ben daar nu ook actiever mee bezig. Dingen zien en reageren en lachen. Lachen kan ik goed en kirren.

Aan het eind van de dag heb ik ook nog even met Dzjez geknuffeld, hij is de allerbeste jongste broer die een mens zich kan wensen.

Het leven is mooi!

Dag 2: Fotomoment

Vandaag heb ik de foto’s gekregen die genomen zijn op de crèche! Ik ben de enige die lacht. Dat komt omdat ik natuurlijk één van de meest gefotografeerde kinderen ter wereld ben 🙂

P1090567

Mama was helemaal blij en kreeg op hetzelfde moment een vuiltje in haar oog. Dat gebeurt soms.

Het was een lekker en gezellig dagje.

Voor mij ook!

Ik was op de foto met de foto van Dzjez. Ik moest keihard lachen! Dat is zo grappig, een papieren Dzjez naast je hoofd hebben! En nu is mijn hoofd ineens groter dan dat van Dzjez!

It wie wer een moaie dei. Twa.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Zit!

Dzjez Dzjez gedachten, Jay , , , ,

P1090461

Vingers zijn krachtig.

Je kunt er veel mee, zonder veel krachtsinspanning. Dat heb ik geleerd. Papa en mama doen het ook. Als we een boekje gaan lezen en ze willen dat ik op de bank ga zitten dan slaan ze op het kussen en wijzen met de vinger naar de plek waar ik moet gaan zitten. En ik doe dat ook. Dat is de kracht van de vinger.

Mijn kracht is dan weer dat ik de kracht van de vinger door heb. Als ik bijna naar bed ga, dan wijs ik met de vinger op de bank. Daar wil ik dan zitten en dan moet Jay eigenlijk op mijn schoot. Mama helpt mee met wijzen, ik klim er op, maar papa heeft het flesje klaar en op de vraag “Ga je er mee flesje drinken?” en ik ben vergeten waarom ik op de bank zit en ga naar boven.

Ik zwaai nog even naar Jay en naar mama en ik ben weg.

Overigens was er een grote verrassing vandaag!

Papa had me gebracht op de fiets, met regendruppels en een liedje, maar het was mama die me op kwam halen. Ineens was ze daar en ik driftig wijs naar haar en vertel iedereen MaMa, MaMa (dan kan ik ineens wel MaMa zeggen). Wat een blijheid in mij! Dat was lang geleden, ze gaat dan op de grond zitten (wat ze vroeger ook altijd deed)  en ik loop naar haar toe om hard te knuffelen.

En ik?

ik zat boven op zolder bij papa op schoot terwijl hij wel een heel rare taal aan het praten was en het was niet Fries. Het was zo ingewikkeld dat ik er van in slaap gevallen ben. Ik lag er ook wel goed bij.

P1090456

Ik hoor Dzjez thuis komen en voel z’n blijheid en energie. Het is een fijne druktemaker en dat is leuk om te zien. Hij wil me graag aaien, maar kan niet echt bij de wipper en dus bij mij. Daarom wijst hij met z’n vinger. Hij begrijpt goed hoe het zit. Morgen zijn we samen thuis en weet ik zeker dat ik nog bij hem op schoot mag.

P1090456-2

Ik heb een best goeie nacht gehad, maar tegen de ochtend werd ik wat onrustig. Hongerig. Gelukkig was het alleen tegen de ochtend, maar mama wordt daar wel moe van. Het goeie is dat ik er van groei, want de broekjes worden korter en korter.

Misschien moet ik morgen even vragen of ze me op willen meten. Gewoon uit nieuwsgierigheid.

It we wer in moeie dei

Nee!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Kapstokje

Dzjez Dzjez gedachten, Jay , , ,

P1090393

Ik had een op en af dagje.

Waarschijnlijk omdat ik geestelijk groei en eigenlijk te veel denk voor de leeftijd en grootte van m’n lichaam. Dan loopt het ergens spaak. Ik denk dat ik alles kan, mag en moet, maar de realiteit is anders. Niet alleen hoor ik vaak het woordje ‘nee’ ik reproduceer het ook. ‘Nee’, zeg ik dan en ‘Ja’ doe ik. Ben ik goed in.

En we kunnen er niet onderuit vandaag was het….:

P1090407

Inderdaad en wij hadden gebak gekocht. 2 eigenlijk, maar ze waren zo groot dat we er eerst gisteren ook al één gedeeld hebben. Calorie-management en smaakverdeling noemen ze dat, maar LEKKER. Slagroom: lekker; Aardbei: lekker; Cake: lekker, alles lekker dus.

We hebben niet alleen gebak gegeten, we zijn ook naar de Vesting geweest en hebben daar een Serendipiteitsmomentje meegemaakt en gevonden wat we niet zochten, maar wat we wel errug mooi vinden.

foto 1

Een antieke kapstok met echte authentieke haakjes. 6, voor ieder één.

Mama heeft hem schoongemaakt, gepoetst en ingesmeerd en hij ziet er uit als oud. Nieuw oud wel te verstaan en past als een strakke handschoen om een hand bij ons huis! Het huis, blij, wij blij, de jassen blij en de jassen van de visite blij. We hebben niet alleen een kapstok, maar ook veel blijheid gevonden.

Over blijheid gesproken, Zelda heeft me deze morgen voor gelezen uit Nijntje.
??? zullen jullie nu denken ???
iPad!

Daar staat Nijntje op en Zelda heeft dat heel mooi ingesproken en toen Facetimede ze ook nog. Kort om even dag te zeggen. Ze heeft zelf ook een verhaal geschreven. Klik HIER om het te kunnen lezen. Het heet “De leukste verjaardag ooit“.

Ik heb dan weer met mama Joetjoep filmpjes van mezelf bekeken. Niet dat ik megalomaan maar het is wel leuk om mezelf te zien als baby!

Dat ben ik nu niet meer! Jay wel.

P1090412En daarom ben jij de grote broer, de pad-effener, de ontdekker, de beschermer, de weter, de alles wat ik nog moet worden en daarom zijn we samen de broertjes HOFF. Super TOFF daar kun je niet omheen.

Ik ben ook mee naar de Vesting geweest en heb me weer voorbeeldig gedragen. Ik wilde m’n ogen wel open houden, maar dat fijne gehobbel van de kinderwagen is hypnotiserend. Dan val ik in slaap.

P1090409

Thuis was ik weer wakker en kijk naar alles wat beweegt en luister ik naar de mooie geluiden van de muziek en zie Dzjez dansen. In m’n hoofd dans ik mee.

Nee ik kan al veel, te veel vinden sommigen van onze woongemeenschap, zoals op de tafel klimmen en de zakdoekjes uit de doos op de leuning van de bank trekken en op een grote hoop doen. Maar ook helpen met de was. Dat is goed!

Ik lees ook al veel en lees mezelf dan voor.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Moaie dei

Dzjez Dzjez gedachten , , , , ,

P1050863

Het was een echte zondag.
En een echte zondag begint met…. uitslapen!

Jaja, ik heb uitgeslapen vandaag. Melkloos tot 8 uur geslapen. Ik had het nodig blijkbaar. En van de slaapkamer naast me hoor ik geen klachten! Die vinden het prima.

Toen ik uiteindelijk wakker werd, mocht ik eerst nog even in het grote bed. Lekker stil liggen en knuffelen. Daar hou ik van, voor een bepaalde tijd dan hè, want daar wil ik er uit. Ik denk dat ik honger heb!

Gelukkig is papa al in de keuken, terwijl ik geduldig afwacht in de box. Uiteindelijk heb ik een dikke boterham gegeten en een flesje echte melk gedronken. Dat vind ik ook lekker, zeker ’s ochtends. Daarna heb ik lekker gespeeld in de box. Ik praat dan tegen de diertjes die ik van Beppe gekregen heb. En die diertjes praten terug! Die vertellen hele verhalen. Ik ben wel voorstander van mooie verhalen.

Papa en mama hebben de administraatsie gedaan en allemaal spullen opgeruimd en ik, ik speel gezellig verder en wandel door de kamer. Ik heb de laatste tijd wel het gevoel dat ik een nieuwe naam heb. NEE noemen ze me (dat lijkt een beetje op de naam van m’n broer ;-), Tsja wat moet je daar nu weer mee, hè! Nog even wachten), want bij heel veel dingen die ik doe roept papa of mama NEE. Het is ook een leuk spel, want dan trekken ze me weg en dan zorg ik er voor dat ik er snel weer ben!Ik ben razendsnel en razend nieuwsgierig naar de binnenkant van kastjes en laatjes en stekkertjes.

Als baby moet je toch ontdekken?

Ik mocht ook nog even in bed, maar daar heb ik voor bedankt! Ik was liever bij papa en mama. Uiteindelijk om half 1 toch nog even gaan slapen. Tot 2 uur. Dat was lekker. Papa ging fietsen en mama rieleksen op de bank. Goed plan.

Wat ik trouwens altijd doe op m’n avonturentochten is mama knuffelen. Even naar haar toe en de armen om haar heen! Beetje energie halen en een beetje energie geven. Ook aan m’n broer.

Ik heb ook nog even een power-napje gedaan. Ee half uurtje. Toen ik beneden kwam rook het errug lekker. Indonesisch. Babi Ketjap die uren moet sudderen pas de volgende dag gegeten wordt…. Dat deed me denken aan de speculaaskoek die ik opgeknabbeld heb met m’n 4 voortandjes. Lekkuh!

Ik heb Andijvie gegeten en yoghurt. Uiteindelijk lag ik om een uur of half 7 in bed en als je het mij vraagt?

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.