Maand: november 2012

Koerenbool en het Raceautoboekje

Dzjez Dzjez gedachten

Ik had gisteren ineens een verrassing in de box!
Mama kwam thuis met een boekje van dik karton over een raceauto en ik was behoorlijk in de war. Dat kwam omdat ik een klein jongetje zag rijden in een raceauto en zelfs bijna een hondje overreed! Ik bedoel maar, dat kan toch niet, dat is pedagogisch onverantwoord, niet van deze wereld!

Toen kwam ik er op de allerlaatste pagina achter dat het ging om een hobbelracewagen, oftewel, gooi er en muntje in het het gaat hobbelen. Mama had het van Truus gekregen, een hele leuke collega van mama dus. Ik was zo aangenaam verrast, dat ik er bijna van omviel. Bedankt dus!

Verder een rustig dagje achter de rug hoor. Gewoon lekker Dzjez geweest en daar ben ik goed in. Gezellig op de crèche, weer een hele dag om te oefenen en te leren lopen. Wat een leven heb ik! Elke dag is nieuw en er gaat geen dag voorbij of ik leer iets of meer nieuws. En wat ik ook doe is interacteren en dat is een moeilijk woord voor terug praten. Het woordje ‘ja’ en ‘Gaga’. Gaga is een multiwoord en kan gebruikt worden voor papa, mama of iets anders. Een beetje als het woord ‘Smurf’; maar dan anders.

Toen ik thuis kwam heb ik snel wat gelezen in m’n Raceautoboekje, maar deze keer ben ik achteraan begonnen. Dan schrik ik niet zo…. Toen papa kwam heb ik wat gelopen en zijn we samen in de keuken gegaan en hebben gekookt. IK HEB BOERENKOOL GEGETEN en dat is LEKKER! Ik had het zo op! Ik ben er klaar voor, ik eet met de pot mee (wat dat ook betekenen mag, want ik heb nog nooit een pot zien eten!).

En gek hè! Zodra ik het eten op heb, ben ik ineens moe-oe-oe. Da moet ik naar bed, maar niet voordat ik eerst nog even heel hard gelachen heb met papa. Een mooi ritueel is dan dat mam me een laatste flesje geeft. En dan… lig ik nog even lekker hardop te praten in bed. Ik was nog even klaarwakker, maar uiteindelijk wond de zwaartekracht het van de opgaande kracht van m’n oogleden…

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Een dag met een staartje

Dzjez Dzjez gedachten , ,

Hé, hé, wat een heerlijke nacht heb ik gehad.
Volgens mama heb ik wel een keer gehuild, maar dan slaap ik gewoon weer door. Net als mama vroeger, zegt de mama van mama dan weer. Ik lijk dus op haar. Qua dat dan hè! Het was gezellig wakker worden. Eerst een beetje melk, daarna geen boterham. Mama had het wel klaar gemaakt, maar ik had er gewoon nog geen zin in. Kan hè!

Daarna naar de crèche en dat is altijd fijn. Dan lach ik met een grote grijns. Alhoewel, deze keer was het een beetje anders, want er was een mevrouw die ik wel kende, maar niet zo goed. Dan ben ik een heel klein beetje in de war. Dat duurt maar even hoor. Daarna ben ik weer helemaal in de weer, met heen en weer gaan door te kruipen en te lopen. Ik had amper in de gaten dat papa vertrok.

Gelukkig, ik heb een mooie dag gehad. Lekker buiten geslapen en goed gegeten. Wel 2 boterhammen! Zo’n dag vliegt voorbij en dan is mama daar ineens. Dat is dan ook weer mooi. En ze keek blij naar me, want ik zag er goed uit. M’n haar zat als een fotomodel, die net bij de ‘coiffeur’ vandaan kwam. Mooierder kan haast niet!

Thuis heb ik boerenkool gegeten en rozijnen, en yoghurt en melk in ik was errug moe. Ik denk dat ik daarom een beetje misselijk werd.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Achter de feiten

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Zelda , ,

Ik ben een beetje laat, ik weet het.
Ik ben ook een baby en heb de tijd nodig om op te groeien.
Daarnaast ben ik een springlevende geest die veel gedachtes heeft en een missie.
Eén van die missies is plezier maken, veel leren en een mooi leven.
Dat zijn er eigenlijk 3, maar als je het snel zegt niet en dan nog, ik bepaal dat, want het is mijn blog.
En nu is hij er.

Vandaag stond ik op met Siebe, Zelda en Papa en werd wakker zonder ze. Ondanks het feit dat ik nog een baby ben, viel me dat wel op. Ik merkte dat er een verschil was in de energie en de atmosfeer. Het was erg gezellig met ze en ik voel me op een natuurlijke manier verbonden met ze. Mooi is dat. Familiebanden. Bij deze.

;

Opstaan was met papa, dat is de befaamde kwolitietaaim, daar zijn we goed in. Flesje melk, wat brood en in m’n broek poepen. Deze keer was dat wederom voldoende aanleiding om in bad te gaan! En wie kwamen we op de gang tegen? Zelda, dus die ging het doen. Dan word ik goed schoon!

Daarna ontbijten, ik heb brood gegeten, maar had niet veel zin. Soms heb je dat. Wel beregezellig zo met z’n allen aan de tafels…. Ik kan niet wachten tot het nieuwe huis! Daar hebben we veel meer ruimte en kunnen we elkaar zien vanuit de keuken. Dan heb je altijd contact. Ik denk dat we dat in het nieuwe huis gewoon altijd gezellig samen moeten ontbijten. Wat mij betreft kan het niet snel genoeg.

Toen we klaar waren, gingen Siebe en Zelda weg. Ik merkte het aan papa, die wordt dan een beetje onrustig. Die gaat dan dingen zeggen, zoals: Hebben jullie je schoenen? Vergeten jullie niets? Kom op! dooreten! Nou ja, dat soort dingen, en ineens zijn ze dan weg.

Veel knuffels en kussen en doegs en dags, en toen waren ze dus weg. Siebe moest naar een atletiekwedstrijd in Deinze. En ik was al best moe, dus ging naar bed. En toen ik opstond waren ze weg. Daarvan moest ik 3 keer met m’n ogen knipperen, maar daarna was ik alweer helemaal Dzjez.

Het was heel gezellig met mama. Ik word al groot, kan al (bijna) lopen en dan vermaak ik me goed. Ik had 2 ringen. Een Gele en een Rode en beide beheersten ze m’n leven op zondagmiddag 18 november. Dat en eten en slapen. Maar vooral de ringen. Ik neem ze mee van de ene kant naar de kamer naar de andere. Van de vensterbank tot de stoel en dan loop ik zonder handen! Tussendoor knuffel ik met mama. Daarna ga ik weer verder en knuffel ik met mama. Mama knuffelen is fijn! Dat geeft stabiliteit en gewoonweg een fijn gevoel!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Gezeldag

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Weekend, Zelda

Wat een verrassing was dat! Er zat niet iets in m’n schoen hoor, want Sinterklaas begrijp ik nog niet, maar ik was wel ‘op tijd’ opgestaan met papa. Dan zitten we gezellig beneden en hebben naar Maja de Bij gekeken en ik heb in de box gespeeld en ineens was daar Zelda! Dat was de verrassing! Die was blij me te zien en ik om haar te zien en ik had een verrassing voor haar in petto en dat wilde ze ook graag zien!

Staan. Ze had er wel over gelezen natuurlijk en foto’s gezien, maar nog niet in het echt. Speciaal voor haar heb ik een paar stapjes gezet. Ik heb veel ooooh’s! van haar gehoord. Daarna kwam Siebe ook nog, dus heb ik het nog een par keer over gedaan. Ook van hem kreeg ik oooh’s.

Het is leuk als m’n broer en zus er zijn. Dan krijg ik extra aandacht, maar het voelt ook anders. Zo gezellig dus. Siebe en Zelda gingen voetballen en Zelda heeft me toen boterhammetjes gegeven. Soms vergeet ik dan van verbazing of verwondering om te eten. Dan kijk ik haar gewoon glazig aan. En daarna hebben we weer wat gelopen.

Ik heb met papa boodschappen gedaan want niemand wilde mee! Dat vinden papa en ik niet erg, want dan hebben we even kwolletie-taaim.Dat is ook belangrijk, zeker als we dan ook nog boodschappen kunnen doen. Toen we terug kwamen heeft hij fruitpap gemaakt! Lekker, daar heb ik heel veel van gegeten. Heerlijk en daarna wat geslapen.

Toen ik weer wakker werd heeft Zelda me gehaald en hebben we gezellig in het bed gespeeld. Uiteindelijk wilde ik wel wat anders en heeft papa me meegenomen, naar beneden en bleven mama en Zelda gezellig boven. Gezellig doen en kletsen. GeZELDAg dus.

Ik ben beneden gaan spelen en ik heb iets nieuws gedaan (ook een beetje om stoer te doen voor Siebe hoor!) Ik ben eigenhandig en -benig in de la gekropen. Ik dacht: Als het speelgoed niet naar mij komt dan ga ik wel naar het speelgoed. In de la is het een echt Speelgoed WalhaLA dus. En Siebe moest hard lachen.

Papa en Siebe moesten ook heel hard lachen toen ze naar ridiculousness aan het kijken waren. Schateren deden ze van het lachen! Daar moest ik ook een beetje om meelachen! Zo gaan die dingen.

We hebben nasi gegeten, maar daar ben ik nu nog niet zo’n fan van. Te veel kleine losse korreltjes. Kroepoek en sinaasappel vind ik dan wel weer lekkerrrr. Na het eten hebben we wat gespeeld, gelopen en geknuffeld en om kwart over 6 gingen papa, Siebe en Zelda naar de film in de bioscoop en had ik nog even een gezellig momentje met mama.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Consultatiebureau

Dzjez Dzjez gedachten

Ik wist het nog niet toen ik wakker werd, maar uiteindelijk kwam ik er achter. Ik ging naar het consultatiebureau!
En eigenlijk weet ik niet precies wat dat is. Ik ben er al eerder geweest, maar toen was ik nog klein. Nu dus niet meer. Ik kan al lopen en dan ben je per definitie niet meer klein. Sowieso geeft dat een ander perspectief op de wereld.

Maar eerst zijn we naar de bakker geweest. Papa en ik. Samen naar de bakker, want papa moest een oude belofte inlossen: Mij laten zien. Tsja, dan moet je dat doen hè! Het was leuk en allemaal aardige mevrouwen en ik kreeg een stukje brood. We hebben ook bloemen gekocht. Voor de mooiigheid en gezelligheid. Mooie oranje rozen.

We werden thuis begroet door mama en de honden. Dat is nog eens een warm welkom, terwijl het buiten behoorlijk fris was. Gezond fris. Daarna hebben we snel NIET ontbeten, want we moesten alweer bijba door. Naar het consultatiebureau dus!

Leuk is het daar. Er was leuke speelgoed en ik heb daarmee goed gespeeld! Een mevrouw heeft me gemeten en gewogen. 77 cm en 11,10 kilo! Goed bezig dus. Ietsje de boven het gemiddelde. De dokter was tevreden. Ik doe het goed en kon ook kleine propjes pakken. En toen was ze leuk bezig met potjes en van die kleine dingetjes en ineens stopte zo’n klein dingetje in m’n bovenbeen. AU!

Waarom doe je dat, dacht ik nog en hup, NOG EEN, in m’n andere bil AAAAAAUWW die deed nog pijnerder! Nou ja zeg! Daar was ik echt 10 seconden van overstuur, maar daarna ging het eigenlijk best goed. De rest van de dag ook. Ik heb gewoon best veel geslapen, maar niet echt pijn, of koorts of wat dan ook. Stevige billen. Die kunnen dat hebben. Eens kijken hoe ik me morgen voel!

Papa was weg, want die ging Siebe en Zelda halen. Ik heb dus een gezellige dag gehad met mama. En eigenlijk heb ik haar niet superveel gezien. Want ik sliep. Slapen is goed, zeggen ze. Daar knap je altijd van op!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Hart geklopt en ogenkleur

Dzjez Dzjez gedachten , ,

 

Pfff, wat was ik toe aan slapen zeg! Na zo’n gezellige dag met mama bij Olpa en Olma en dan nog een paap op de koop toe is vermoeiend. En dan is een nacht een welkome vriend, die als een warme deken om je heen vouwt en zachtjes in je oor fluistert: Slaap maar lekker.

Dat heb ik dus ook gedaan. Ik werd pas kwart over zeven wakker en at is goed. Na opgestaan te zijn en gezellig te hebben ontbeten ging ik naar de crèche met papa. Een lichte paniek maakte zich van me meester toen ik Daphne niet zag, maar gelukkig! Het was maar schijn, ze was even om het hoekje. Het is toch mooi om te zien dat ik toch een echte band heb opgebouwd met haar en de crèche. En zij ook met mij…. Oh wacht, ik zou niet mijmeren!

Het was fijn om iedereen te zien. Er waren veel kinderen van 1 plus en 2 min, dus veel gewandel en gebabbel. Daar voel ik me tegenwoordig goed tussen thuis. Lekker dagje was het. We zijn ook nog lekker buiten geweest, lekker frisse lucht inademen. Daar wordt je op een gezonde manier moe van. Ik lag dan ook lekker te slapen aan het eind van de dag, toen ik ineens m’n naam hoorde door een niet-crèche-gerelateerde-stem-maar-wel-bekend. hè! Dat is raar, dat is papa. Die kwam me halen.

In de auto reden we lekker naar huis. Maar nee, we gaan niet linksaf, maar rechtsaf. Alweer raar. We parkeren op een plek die ik niet bewust ken, maar daar zie ik ook ineens mama haar auto. Uiteindelijk om ik er achter dat we bij de verloskundige kliniek zijn, waar ik vroeger ook kwam! We gaan naar Broertje X luisteren (ik weet de naam al en moet goed opletten dat ik het niet per ongeluk opschrijf!) en naar mama haar buik kijken. Alles is goed!

Grappig hoor, zo naar het hartje luistern van iets wat je niet kunt zien. Het klonk een beetje als een galopperend paard, kadoefkadoefkadoefkadoefkadoefkadoefkadoef… Niks mis mee!

Toen we thuis kwamen was ik moe en het duurde niet lang voordat ik naar bed ga, maar voor die tijd heeft papa nog een paar herinneringsfoto’s gemaakt en je kunt goed de kleur van m’n ogen zien. Het lijkt er op dat er kleine bruine vlekjes in komen… Ben benieuwd waar dat eindigt.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

10 Dzjezziemeters

Dzjez Dzjez gedachten , ,

;

Ik heb er heel wat kilometers op zitten vandaag. Eerst opstaan natuurlijk en best laat. Half 8 en dat kwam goed uit, want mama hoefde niet te werken en dan vindt ze het helemaal niet erg om lang in bed te liggen. Papa moest wel werken, dus die heeft me opgehaald. We hebben gezellig geknuffeld en melk gedronken. Daarna heb ik gespeeld in de box en heb ik m’n broek VOL gepoept en dat was mooi op tijd. Het was 8 uur en dus moest papa bijna weg en nu had hij een excuus naar boven te gaan, m’n luier te verschonen en me te dumpen bij mama. Zo is hij 😉

Toen papa weg was hebben mama en ik gewoon rustig aangedaan. Na m’n fruithapje ben ik om half 10 naar bed gegaan en om 11 uur weer op en toen ineens gingen we WEG! Onderweg in de auto en op zich was ik het daar niet mee eens. Ik was het ook niet eens met de zon, die scheen namelijk in m’n gezicht. Dat is niet grappig. Uiteindelijk zag ik waar we uitkwamen; in Nederhorst Den Berg.

Olma dus, Olpa was de hort op met z’n vrienden naar het Louwman Museum en daar wil ik zeker nog een keer naar toe. Met Olpa en Papa en als mama en Olma meewillen, mag dat ook. In ieder geval, ik heb eerst anderhalve boterham gegeten en daarna was ik OK. OK, voor grote zaken, zoals Mama en Olma in één klap samen aan het huilen te krijgen. Hoe doe je dat? Gewoon m’n Dzjez gezicht opzetten en 10 Dzjezziemeters lopen van de glazen tafel naar mama aan de andere kant van de tafel.

Zo simpel is dat dus. Daarna viel ik zelf ook om van verbazing hoor, maar toch. Papa had het voorspeld; voor het einde van de week loopt’ie. Ik heb nog 2 dagen.

Daarna zijn we naar Naarden gereden, naar ons nieuwe huis. We zijn zo vaak rondjes gereden dat de nieuwe buurvrouw bijna de politie heeft gebeld. Maar dat was pas na de tiende keer dat we er voorlangs reden. Gelukkig hebben Olma en Mama vriendelijk gelachen en heeft ze het toch niet gedaan. En ik, ik lag de hele tijd te slapen. We hebben ook nog even in Naarden Vesting rondgereden en hebben even boodschappen gedaan. Nee, de conclusie is duidelijk en eensluidend: Prima, Prima Plek. Een PPP-tje dus. Ik kan niet wachten te verhuizen.

En m’n broer ook. Die begint zich al goed te manifesteren, kijk maar eens naar de buik van mama. Iets anders kun je haast niet doen! Zo groot is’ie al. Nog 20 weken of zo en dan komt’ie er uit. Er zijn een aantal dingen die ik nu al weet, die ik dan kan: 1. Lopen: 2. Beetje praten; 3. Heel verbaasd kijken. Ik ben er klaar voor!

Toen we terug thuis bij Olma kwamen, was Olpa er ook snel. We hebben samen met ons hoofd op de grond gelegen. ‘Bonding’ heet dat, fijn om hem weer te zien. Ik heb ook nog even laten zien dat ik kan lopen en dat vind hij zo stoer en dan krijgt hij zomaar een vuiltje in z’n oog. Zo lijkt het.

Daarna was er ook nog een verrassing, want papa stond daar ineens. Nou ja! Wat een gezelligheid. Ik ben nog een minuut of 10 gezellig geweest, maar daarna was ik klaar. Klaar omdat ik echt honger had en klaar omdat ik moe werd. Was een lange dag en ik heb niet veel geslapen.

Maar goed, om een lang verhaal kort te maken, ik heb aardappelpuree gegeten, wat melk gedronken en toen naar huis. Met papa. Die kneep op het ritme van de muziek in m’n vinger en dan val ik dus in slaap. Thuis nog snel een fles met mama en dan BOEM hard in slaap!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Gewoon Dzjez is gek genoeg

Dzjez Dzjez gedachten

Het was eigenlijk een doordeweekse dag waar ik vooral heel erg Dzjez ben geweest. Daar ben ik goed in, dus doe ik dat dan ook maar. Dat wil niet zeggen dat de dag van vandaag leek op die van gisteren, maar de manier waarop ik me voel is wel hetzelfde.

Ik heb lekker lang geslapen en werd rustig wakker om vervolgens even hard en onbedaarlijk te brullen. Lekker is dat, gewoon er even uit laten. Daarna ben ik ook weer helemaal in m’n element. Ik heb lekker m’n melk gedronken en gespeeld en gelezen in de box.

Toen ik ging vertrekken met papa heb ik even laten merken dat ik een eigen wil heb en liet niet gemakkelijk m’n sok en jas aantrekken (ja één sok, want die andere had ik nog aan). Lekker omdraaien en keren, zodat papa m’n jas/sok niet aan kon doen. Lachuh!

Op de crèche werd ik warm onthaald door Ellen en de andere kinderen. Om te laten zien dat ik er was, ging ik even laten zien dat ik kan staan. En bijna lopen en dan kijkt Benthe met een bewonderende blik naar me. Zij kan nog niet lopen, maar dat hoeft ook nog niet. Uiteindelijk kan zij het ook en lopen we zij aan zij. Als ik dan al niet weg ben, oh nee! Daar zou ik niet aan denken.

Ellen was ook blij dat ik al gel in m’n haar had, dan hoeft zij dat niet meer te doen, zegt ze! Dat doet ze om met me te pronken op straat! Want we zijn buiten geweest en ik heb 2 keer buiten geslapen. Lekker fris en lekker gezond! Ik heb ook anderhalve boterham gehad. Ik denk dat ik honger had!

Toen mama kwam was ik ook al weer blij! Zo fijn om haar te zien! In dat opzicht lijk ik dan weer sprekend op papa. Die vindt het ook altijd zo fijn om mama te zien! En ik vind het dan ook weer fijn om papa te zien.

Mama was aan het voorlezen uit Bumba en daarna heeft papa ook nog voorgelezen. Dat is fijn en van die kartonnen boekjes kan ik lekker zelf de bladzijden omslaan. Verder hebben we gewoon onze avondroutine gedaan. Ik heb gegeten en mocht Teletubbies kijken. Dat doe ik heel intens! En dan begrijp ik nog niet eens wat er gezegd wordt. Zo zie je maar, soms heb je gewoon geen woorden nodig.

Uiteindelijk lekker naar bed. Eerst een flesje met mama, maar niet helemaal opdrinken, wachten tot ze weg is en dan even huilen voor papa. Die geeft me dan het laatste restje en kan ik lekker, rustig slapen gaan.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Eindspurtje

Dzjez Dzjez gedachten , ,

Soms heb je van die dagen die met een oplopende gezelligheid.
Vandaag was zo’n dag. Ik was al blij dat mama kwam. Het was druk met papa’s en mama’s die kindjes halen en daar was mama. Dan zijn we snel weg. En dat is goed. Thuis heeft mama de boekjes tevoorschijn gehaald en zijn we gaan lezen. Toen papa kwam moest ik eerst heel hard naar hem lachen en knuffelen en daarna ging papa voorlezen. Uiteindelijk had ik daar niet echtveel geduld voor.

Trouwens ik heb lekker de show bink uitgehangen op de crèche, want ik kan lopen. Dat moet iedereen zien natuurlijk. Nu is het nog bijzonder. Straks als ik 16 ben niet meer. Grappig is dat toch, hè! Maar dat terzijde.

Ik ga trouwens extra genieten op de crèche, want binnenkort ga ik daar weg! Ik weet nog niet precies wanneer en dat wil ik ook nog niet weten. Dan hoef ik me er ook niet druk om te maken. Want echt leuk vind ik dat dan weer niet. Maar ja, zo gaan die dingen.

Dus terug thuis, na het eten, wat ik in grote happen heb opgegeten, mocht ik nog een beetje opblijven in de box. Daar hebben we dus die gekke foto’s gemaakt. Die hebben niet veel toelichting nodig. Het is een wonder dat ik er zo goed vanaf gekomen ben. Met twee zulke ouders 😉

Liever een beetje gek dan doodnormaal zeg ik. Daar heb je er genoeg van en dat past niet bij mij. Terwijl papa en mama zeer pikante Thaise Curry van 2 dagen eten (die is lekkerderder dan die van 1 dag of die van de dag waarop’ie gemaakt is zeggen ze), zit ik lekker de dag te bezinnen in m’n kinderstoel.

M’n broertje heeft een pakje gekregen van Sylvia, een collega van mama. Zooo lief! Niet om uit te pakken, maar om aan te trekken. En als je er heel dicht bij staat is het een gezichtje. Kijk maar… Mooi hoor, ben benieuwd het het hem staat. Mij pastei ech nie meer!

Ja, leuk zo’n dagje. En dan naar bed, gezellig uitkleden met papa en het kriebelen op m’n buik en onder m’n voeten en een flesje van mama. Fles op, ik er in en dan bedoel ik ook er in hè!. Dan knuffel ik nog even om vervolgens te besluiten in bed te duiken. Slaap lek…..

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

 

Kort, bad, nat, schoon

Dzjez Dzjez gedachten, Weekend

Vandaag was een onderdagje. Gewoon na een leuke dag relaxed niet al te veel doen. Wel even in bad geweest, want ik eh, stonk een beetje. Ik was er zelf ook al een tijdje mee bezig, met die rare geur. Ik was gezellig aan het spelen met papa en ineens zei hij: Hey, dat is poep! Nou ja, dan weet je het wel.

Daarna ben ik eigenlijk niet meer beneden geweest. Het was ook al 7 uur, dus…
Maar dit verhaal had nog een staartje, want nadat ik m’n melk had opgegeten, denk ik dat het allemaal te snel en te veel was, want ineens moest ik overgegeven. Alles er uit! En alles er onder. Het vers opgemaakte bedje, de vloer, de kast, de schone slaapzak. Alles dus. Nadat ze het allemaal opgeruimd hadden, heb ik nog een paar slokjes gedronken en toen…. lekker slapen!