Ster

Dzjez Broer, Dzjez gedachten

vesting_roze_ronduit

We vergeten het wel eens, maar we hebben het best voor elkaar. Als ik zo om me heen kijk hebben we een heel groot speelterrein en kunnen ons zelfs cultureel enghazjeeren als het moet. Door bijvoorbeeld naar het Vesting museum te gaan. Dan leren we nog meer bij over ridders. Belangrijke informatie om straks zelf een goede ridder te worden.

Ik en m’n broer.
Ik mag bijna z’n naam zeggen.
Oh jee, bijna….

Nou, broer! Ik heb er ook wel in in. Om er uit te komen. OK, dan moeten ik nog even leren zitten, kruipen, lopen, beetje praten, maar dan… Dan is het eindelijk zo ver, dan kunnen we er op uit. Tot die tijd moet jij me maar vertellen wat je geleerd hebt, de trips en de tricks, dat gaat sneller.

Trouwens, ik ben benieuwd hoe ik er vandaag bij lig. Ze gaan weer kijken met de echo. Voor mij is het allemaal hetzelfde, boven onder, maar voor mama maakt dat een groot verschil. Ik hoop dan ook dat m’n hoofd naar beneden is. Vanavond weten we het.

Ja, vanavond weten we het. En we weten dan nog meer, want ik ga naar het consultatiebureau. Gaan ze kijken of ik op de curve zit. Nou ja, ik weet niet eens waar die is! Ik zit gewoon op m’n bips!

En dan gaan ze kijken of ik doe wat kindjes op mijn leeftijd doen. Nou, ik denk dat het geen probleem is!.

Wat we ook gaan doen is de nieuwe huurder van ons oude huis verwelkomen. Die was gisteren al bij papa en hel blij met het huis. En dat is een goed teken. Ze heeft 2 kindjes en vind gezelligheid belangrijk. Dat is een goed uitgangspunt. Voor alles. Ongezelligheid niet.

Al met al wordt het een hele drukke dag voor mama. Ik ga lief zijn end na zitten we vanavond gezellig weer allemaal op de bank. Want Siebe en Zelda komen ook. Druk, druk, maar gezellig!

Groetjes aan het hele hofje aan de Ankerstraat!

It wie wer in moaie dei.

Holy Draaimoly

Dzjez Broer, Dzjez gedachten , ,

foto 1-3

Vandaag begin ik, de broer van Dzjez. Holy Draaimoly zeg! Gisteren was misschien een zeer korte actie van de gynaecoloog, maar ik heb de hele nacht en de hele ochtend nagetold. Natollen is een nieuw woord, speciaal uitgevonden voor baby’s zoals ik.

Ik ben blij hoor, dat ik gedraaid ben, geeft een nieuw perspectief op de binnenbuikse wereld, maar het was tegelijkertijd de meest ingrijpende gebeurtenis in mijn leven. En dan moet ik nog geboren worden, waarvan mensen zeggen dat het de allertraumaischte ervaring in een mensenleven is. Zo zie je maar weer, nog niet geboren en al vol avonturen.

Gek genoeg betekent het voor mama dat ze niet meer kan liggen zoals ze altijd lag, half op haar buik. Er is dus meer veranderd dan we dachten. Ik kan er niks over zeggen, want had nog niet veel besef van boven of onder. Ik was vooral ondersteboven, maar blij en zin in.

foto 2-3Jaja broer! Zo is het. Ik had er ook zin in vandaag! Een echte Duracel Dzjez was ik. Onstopbaar! Een bijzonder dag ook. We hebben papa afgezet op z’n werk, want zijn batterijtje was leeg. Van de auto dan… en daarna door naar Dronten. Naar m’n geboortestreek. Om afscheid te nemen van ons oude huis.

Voor mij was het een grenzeloze speelzaal en mocht dan ook voor de verandering eens o v e r a l  aanzitten en naartoe! Er was ook een mevrouw die zei dat we gaten in de muren moeten stoppen. Daar kon geen lachje van af en als je niet lacht tegen en met mij is er iets fundamenteel mis met je. Simpel. Kijk wat vaker in de spiegel en vraag jezelf af waarom. Komt vanzelf goed.

foto 4-2

Terug naar huis hebben we samen een broodje gegeten en gingen we naar bed, ik 10 minuten en … mama dus ook. Boordevol energie en aandachtbehoeftig. Dat is een enge afwijking en kan hooguit gesust worden met veel knuffels en aandacht. Hooguit….

Ik heb gedanst met K3, gedrumd op de vuilnisbak en geklommen op de troon. En we hebben papa weer op gehaald. Dat was grappig! We stonden te wachten op een onbekende plek en ineens was daar een bekend gezicht. Mooi contrast.

Thuis heb ik gegeten en gedronken en gelopen en gelachen, maar eerst ben ik met papa naar de kledingbak gegaan. Lopend… en het is zo, als je me de ruimte geeft, ben ik weg. Gewoon weglopen en kijken. En als ik iemand tegenkom zeg ik: Hai!

Morgen ga ik verder met m’n ridderopleiding in de Vesting!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Onalledaags

Dzjez Broer, Dzjez gedachten , ,

foto 4-1

Vandaag was een onalledaagse dag.
Niet eens zo zeer voor mij, maar voor m’n broer en mama. M’n broer is een dwarsligger en dat is goed buitenhuis, maar binnenbuiks is dat niet zo. Binnenbuiks kan dat tot problemen leiden. Niet vaak hoor, maar toch. Als je kunt kiezen is het beter je hoofd naar beneden en niet eerst je billen.

Nee, dat heb ik ook begrepen inmiddels. Om eerlijk te zijn was het nog erger dan dat. Ik lag in een volledige stuit. Ik bedoel, als je het doet, doe het dan goed. Met beide benen naar beneden. Ik sta als het ware recht op!

Gelukkig bedacht papa op het laatste moment dat het een goed idee was om met mama mee te gaan. Niet alleen achteraf, ook vooraf en tussenin was dat een goed idee. Dit zijn dingen waar je iemand nodig hebt om op de knopjes van de lift te drukken. En dat kan papa goed!

Dzjez was al naar de crèche voor ridders en papa kwam terug uit z’n werk om kwart over 11. Op tijd om op tijd te vertrekken.

Eerst naar -1 om een ponskaartje maken voor mama, dan naar de tweede, naar de afdeling gynaecologie, daarna naar de eerste om een echo te doen en te kijken hoe ondersteboven ik lag (behoorlijk ondersteboven, we waren er ondersteboven van), terug naar de tweede (en papa maar op de knopjes drukken) en dan in bed. Mama dan, papa bleef zitten op een stoel.

foto 3-2

Lang verhaal kort, eerst werd er een hartfilmpje van mij gemaakt en dan krijgt mama een baarmoederontspanner en dan komt er een team van 4 mensen binnen. De aardige man pakt mij bij kop en kont vast en draait me HUP om!

….

….

Hoofd naar beneden. Had amper de tijd te beseffen wat er gebeurde en mama ook niet en papa stond er met vochtige ogen (van de arco) te kijken…. Klaar, zei de man en dat was dat.

Ik sta weer in de startblokken voor een ‘normale’ geboorte.

De opluchting was bijzonder groot! Dat voelde ik niet alleen in mijn binnenbuikse wereld, ook het Gooi moet hetgevoeld hebben en de dag was een beetje mooier dan toen hij begon. in een soort waas ging hij voorbij en zaten wij in de auto terug naar huis.

Wow broer, wat een avontuur! Ik heb ook avonturen beleeft, maar dit is VET. Mijn dag was op de crèche voor ridders en met mijn nieuwe vriend Jorrijn. Eerst liepen we stoer langs elkaar, maar ineens was er de klik en nu zijn we vrienden. Ik heb er anderhalf uur geslapen en voel me er helemaal thuis.

Ik loop door de crèche alsof ik er al jaren kom! Dat voelt goed. Eén van de leidsters zij dat elke keer als ze me zag, ik een grote lach op m’n gezicht had. Logisch, want het is goed.

P1070321Thuis was ik echt wel moe, maar moest nog even boodschappen doen met papa. Kon mama even liggen. Dat is goed, na zo’n dag! Ik had ook honger, want ik heb wel een heel potje opgegeten, op een paar happen na. Zo veel dat ik amper yoghurt heb gegeten. Ik mocht ook nog even in bad, maar daarna was ik helemaal klaar voor bed. Mama ook. Die ging samen met mij.

It wie wer in moaie en besondere dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Dwarsligger & Gangmaker

Dzjez Dzjez gedachten , , ,

P1070302

Vandaag was het zo ver dus. Naar de crèche voor Ridders in Naarden Vesting.

Ik bedoel maar, alleen die zin al is spectaculair en mama was er best zenuwachtig voor. Ik ben zelfs in bad geweest voordat ik vertrok met papa en hij had een beetje gel in m’n haar gedaan. De krullen sprongen uit m’n kop als het ware.

Ik had de hele nacht geslapen en was goed uitgerust voor deze grote uitdaging. Jaja, dan ben je veertieneneenhalve maand en dan moet je al naar de ridderschool. Geen page, maar een echte ridder. Ik heb er van schrik al m’n brood voor opgegeten.

En er werd nog roet in het eten gegooid ook. Door de KPN, want die kwam internet en televisie aansluiten! Tussen 8 en 1 en wij moesten om 10 uur in de crèche zijn. Maar daarover later meer.

Papa ging weg en nam afscheid van me. Afscheid van de Dzjez zoals hij nu is, want de Dzjez in het weerzien zal Ridder Dzjez zijn. Na vandaag is alles anders, en dat is maar goed ook! Ik hou niet van hetzelfde. Dat is saai en stilstaand water…

Het was een innig afscheid en we hebben naar elkaars knopen en neuzen gewezen en uitbundig dagdag gezegd. En weg was hij, stoïcijns liep hij voor het raam, terwijl wij compleet klaar stonden om te zwaaien… Gelukkig kwam hij terug, want hij was z’n koffie vergeten. De waarheid of een slimme smoes…. We zullen het nooit weten.

Enfin wij waren bijna op de crèche of daar ging de telefoon. 3 minuten voor 10. Het was papa om te zeggen dat de KPN er was. Kan Precies Niet, dacht mama en papa voelde dat goed aan en zei: Ik ga wel.

Uiteindelijk kwamen papa en mama elkaar tegen in de Vesting. Papa op weg naar z’n werk en mama op weg naar huis.

Wat was er gebeurt?

Ik kwam de crèche binnen. Zag Duplo en was weg. Mama stond moederziel alleen (ja, daar komt die uitdrukking vandaan!) naar le te kijken. Toen deed de leidster de deur open. Open deuren hebben een magische aantrekkingskracht op me, dus ik ging er door. Kindjes!

P1070311

De conclusie was snel getrokken. Ik was gewend in 0,76591 seconden en klaar voor de ridderopleiding. Mama dacht, ik ga deze tijd voor mezelf gebruiken en ging naar huis en op de hoek van de markt in in de Vesting, al bellend met papa kwamen ze elkaar tegen. De plek waar ze hun auto hadden geparkeerd om in te schrijven bij het gemeentehuis. Ik bedoel maar.

Voor mij was het ook een belangrijke dag. Ik de broer van Dzjez. Vandaag gaan ze kijken hoe ik er bij lig.

Wat ik de laatste tijd goed verborgen heb weten te houden kwam vandaag aan het licht. Pas in tweede instantie, want ik had de nieuwe verloskundige ook om de tuin geleid. Ze had gevoeld en een dacht dat ze m’n billen stevig vast had…

De echo bracht de waarheid aan het licht, ik ben een dwarsligger. Een contrair, een tegenvoeter, een recalcitrant, een draaikonter. Ik lig in een stuitligging. D’r is niks aan de hand, alleen moeten we een beetje opletten als ik geboren wordt, maar de basis is gelegd voor m’n karakter.

Tsja, ik heb natuurlijk een mooi voorbeeld aan Dzjez en moet ergens een statement maken. Een binnenbuiks statement. Sorry mam, maar maak je geen zorgen. Ik zit goed in je gezonde buik vol met vruchtwater. Deze week gaan we naar de gynaecoloog en die gaat helpen. Alles kan, wie weet draai ik nog. We zien wel.

Hey broer! Ik was er bij. Ik denk dat de verloskundige een beetje schrok, want ze dacht dat je hoofd je kont was, en dan is het schrikken wanneer het andersom is. Hoe dan ook, ik heb er wel plezier gehad. Dat is ook belangrijk, want je weet het, je wordt vrolijk omdat je lacht, niet omgekeerd….

Thuisgekomen heb ik heeel veeel gegeten. Een half potje, anderhalf yoghurt en een flesje. Daarna nog wat gezellig gespeeld en al lachend en grappen makend met papa naar bed. Ja, het bed is dan een prachtige plek na een mooie dag op de crèche.

P1070319

Ik voel me er goed, heb al een vriend gemaakt en ga morgen terug? Deze keer tot 3 uur en dan mag ik blijven slapen. Goed beezug!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Meneertje Mannetje en de Zonnigedag

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Weekend, Zelda , ,

P1070268

Het is zondag en de nichtjes uit Naarden komen en Siebe en Zelda zijn er ook. Een echte familiereünie. Ik had wel een hick-up vanacht. Al die drukke dagen gaan je niet in de koude kleren zitten. Het moet allemaal verwerkt worden door m’n kleine processortje in m’n bovenkamer.

Maw: Ik werd vanochtend weer wakker. Gelukkig dacht papa pro-actief en haalde direct een flesje en daarna sliep ik tot 8 uur en dat is goed. Voor ons allemaal.

P1070296Siebe en Zelda zijn ook vroeg opgestaan en we hebben met z’n allen ontbeten en op de tafel straalde een heel mooi boeketje…. Van Zelda, die had ze gisteren als een kadootje voor mama gekocht. Dat zijn dingen waar je bijna een traantje van weg moet pinken. Zo mooi! En Lief!

Het ontbijt smaakt er nog beterder door. Daarna gingen de kinderen Monopoly spelen. Echt tussen de bedrijven door, maar wat moet dat moet. Want ze willen allemaal winnen!

Om 11 uur zijn Philine en Lauren en Tante Evelyn er. De zoete en gezellige inval. Dat kan nu want ze wonen vlak bij en er is een soort automatische klik. Gezellig spelen.

P1070276

P1070274Ik sta er bij alsof ik al 15 maanden ben, maar dat ben ik niet. Pas 13eneenhalf. Jaja, ik ben groot voor m’n leeftijd. En sterk…. En ondernemend.

P1070287

Toen Evelyn wegging, maakten papa en Siebe en Zelda zich ook klaar. En ik ook. Ik ging naar bed. Zij gingen weg en ik stond al weer bijna op… OK, ik heb 5 kwartier geslapen, maar werd wakker op het moment dat mama net op de bank ligt.

Ik heb daar een soort radar voor en onbewust heb ik het haar vandaag wel moeilijk gemaakt. Ik heb werkelijk OVERAL aangezeten en soms 2 dingen tegelijk, zoals de kastdeurtjes en vuilnisbak. En mama maar heen en weer lopen. Sorry.

Ik ben ook nog even in bed geweest, maar dat was ook maar voor 15 minuten. Ook daarvoor m’n verontschuldigingen. Ik denk dat mama zelden zo blij was dat papa thuis kwam. Sneller dan anders, want Naarden-Gent is korterder en dat is goed!

P1070291

We hebben heel gezellig gedaan en hart gelachen en mama had een hartje in haar haar. Dat was er zomaar, waarschijnlijk om ons iets duidelijk te maken.

Ik hou ook van haar!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Brood en Gezelligheid

Dzjez Dzjez gedachten

P1070263

Wat is lekkerder dan 1 boterham?
En heel brood! Dat is Walhalla, want dan kun je eten totdat je niet meer kunt en dat was gisteren.

P1070264Ik zat in m’n gezellige-dreumes-modus op de arm bij Sabine en toen die even niet keek sloeg ik m’n slag. Ze had namelijk een enorm brood in de hand van de andere arm. Helaas was de brood niet alleen groter dan m’n maag, ook te groot en te hard voor m’n mond en tanden. Gelukkig kreeg ik later een los stukje.

Voor de duidelijkheid, gistermiddag hadden we een feestje bij Temme en z’n ouders, Niels en Sabine en zus Jenda waren er ook! En nog veel meer mensen. Maar de dag begon al vroeg in de ochtend…

Ik werd wakker om een uur of drie met een gat in m’n maag. Dat hadden papa en mama eerst niet door, dus al met al duurde het even voordat ik gedronken had en terug in bed. Gelukkig gebeurt dat niet te vaak, maar groestuipen zijn onvoorspelbaar…

Ik heb daarom overdag ook al veel brood gegeten. Dat gaat er in alsof mijn mond een stofzuiger is! Woeshh! En weg en niet één, maar twee. En melk.

Daarna zijn de batterijtjes weer opgeladen voor veel plezier en gezelligheid en daar hoort slapen niet bij. Dat heb ik dan ook niet veel gedaan. Gewoon omdat dat kan.

P1070220

Met Siebe en Zelda is er ook te veel gezelligheid te beleven. Zoals dansen. Papa had z’n T-shirt-met-het-mannetje aan en kondigde deze aan als mijn nieuwe twee-na-grootste held en om daad bij woord te voegen zette hij dzjeelhousrok aan en Bloesoe-eet-sjoes en wij dansen. Ik wiebel dan met m’n kont en draai in het rond en steek m’n armpjes in de lucht. Elvis is cool (of ik het wil of niet).

Daarna hebben ze Monopoly gespeeld en ik niet. Ik loop dan rond en babbel me suf. Knoop, neus, dat zijn m’n nieuwe woorden. Soms heb ik wel het gevoel dat ik gebrainwashed word….

P1070219

Ik mocht ook in bed, maar daar ben ik een minuut of 10 gebleven. Toen was het genoeg. Siebe en Papa waren aan het hardlopen over het Ridderpad (daar liepen vroeger echte ridders op loeigrote paarden met lansen en zwaarden en spren en mooie jonkvrouwen. Ja, voldoende inspiratie voor m’n binnenhoofdse fantasie wereld! Ik ben bang dat ik daar later nog wel eens het een en ander over vertel).

Maar goed, daarna werd gedouched en klaargemaakt terwijl Sven Kramer z’n best deed om hard te schaatsen. Wij gingen namelijk naar Temme dus. En ik had niet geslapen, dus volgens mama zou het een kort feestje worden. Nou…

Ik met Mama en Papa met Siebe en Zelda. In kolonne en het is vlakbij. Zo vlak bij dat de GPS de laatste 800 meter afraffelt van 2, naar 1, naar oh we zijn er al! Hij hield ons voor de gek.

Daar waren heel veel mensen, met veel lekkere dingetjes op tafel en deuren waar ik niet door mag. Dat zijn mijn lievelingsdeuren. Dat zijn echte Dzjezmagneten. Totdat ze gebarricadeerd worden door dweilstokken….

Siebe en Zelda gingen lekker spelen met de vriendjes en vriendinnetjes van Temme en Jenda. Tsja die nemen het er van. En achteraf wilden ze zelfs bij elkaar logeren! Nou, dat is een goed idee, maar voor een andere keer.

Verder loop ik gezellig rond en kijk mensen indringend aan. Van beneden naar boven. Ondertussen eet ik links en rechts wat. Ik heb ook tomatensoep met slierten gehad. Helemaal op!

En moe was ik dus niet hè! Als er gezelligheid is, ben ik er bij. Weg moeheid, welkom aandacht! Totdat ik met mama wegging en ik achterin m’n stoeltje zat. BOEFF, in slaap, klaar, over en uit. Zo ben ik.

Mama heeft me als slapend naar binnen gebracht, uitgekleed (maar m’n overhemdje nog aan, want de pyjama lag beneden), flesje d’rin, bed in, slapen….

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

 

Que Pasa?

Dzjez Dzjez gedachten, Naarden, Siebe, Zelda

P1070211

Grappig,
(dat is een woord wat we te pas en te onpas gebruiken en daardoor een brede waaier aan interpretaties heeft, maar vooral gezien moet worden als opening van een belangwekkende of ondefinieerbare situatie of gebeurtenis)
maar als je er bij stil staat zou heb zo kunnen zijn, dat wanneer je te lang met je ogen knippert, een groot deel van wat we de afgelopen tijd hebben meegemaakt, hebt gemist.

Met andere woorden: Er gebeurt veel.

P1070165

fotoBijvoorbeeld de boom. Eerst stond’ie er en dan is er de Siebe-move en dan is’ie weg! Wat een ruimte.

Of Zelda, eerst is er een wit blad, dan is er ineens een kunstwerk, Weg wit, welkom kleur.

Maar ook Mama, die eerst dun is en nu heel dik, vanwege mijn broer. En straks is ze ineens weer dun! Ook vanwege m’n broer. Ik ben benieuwd of hij ook een blog gaat hebben.

Daar over gesproken, hier is de broer, dat valt nog te bezien, Dzjez. Misschien moeten we samen een blog schrijven, want we zulle samen veel mee maken.

Niet alleen nu, maar ook en vooral later. The Hoffstuff. Misschien kunnen we er een boek over schrijven.

In ieder geval nog een paar weekjes wachten. Ik ga al vast wat oefeningen doen, zodat ik goed getraind de buitenbuikse wereld in ka stappen. Ik ben er al helemaal klaar voor hoor! Alleen m’n longen moeten nog wat oefenen.

Oan’t sjen!

Van Dronten naar Naarden. Ineens zijn we er. OK, nog de laatste restjes uit het huis, maar straks is het een herinnering. Gek idee, eigenlijk.

Vandaag was een fijn dagje. Veel gelachen en veel gespeeld. Siebe en Papa gingen naar Dronten en Mama, Zelda en ik bleven in Naarden. ZO gezellig!

P1070204

Mama had een krant gekocht en kon lekker aan de grote tafel zitten. Ik kom dan zo nu en dan even dag zeggen en ga dan weer weg en ga Zelda dag zeggen. Super. Of ik lees zelf mee, want dat kan ik ook. In mijn Nijntje-boekje. Totdat ik er geen zin meer in heb. Dan gooi ik het weg.

’s Avonds heb ik na het eten nog wat gegeten. Gebakken aardappeltjes en gehaktbal. Waarom niet, zeg ik. Ik zat toch aan tafel en dan kun je net zo goed wat meeëten. Ik denk dat ik, en veel energie verband en veel groei. Ik wordt een grote jongen.

Ben benieuwd wat er morgen weer gebeurt.

It wie wer in moae dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

T=0

Dzjez Dzjez gedachten, Feest

P1070186

Vandaag was het zo ver. De laatste dag van mij en van mama.

Ik op de crèche en mama op haar werk. Mama komt natuurlijk wel weer terug, maar ik niet. Ik ga niet meer naar Ieniemienie en dat is wel raar. Je zou kunnen zeggen dat het een heugelijke dag is. Een dag die in je geheugen blijft dus.

Het was ook een bijzondere dag. Ze hadden een papieren hoed voor me gemaakt en Zlata wilde die opzetten. Maar als ik ergens niet vrolijk van wordt dan zijn dat papieren hoedjes op mijn hoofd. Alle inspanningen ten spijt hoor! Ik ben niet zo’n hoedenman. Ook geen petten of mutsen of capuchons. Gewoon lekker bloot dat hoofd, zeg ik.

P1070193

We hebben wel fijn feest gevierd met z’n allen en ik heb een Valentijnskaart gemaakt voor mama en papa en…. ik heb een kadootje gekregen omdat ik wegga. Een boekje over honden en ook een kaart met een lieve tekst! Dat is superfijn.

Toen mama me kwam halen was het veel vroeger dan normaal! Ze hadden haar weggestuurd! Echt waar.

P1070200

Dat kwam omdat het sneeuwde en code oranje was. Dat betekent heel glad op de weg en dat is heel gevaarlijk! We hebben zelfs geslipt. Mama had ook een heel mooi verpakt kado met kadootjes bij zich van Gaus. Allemaal voor m’n broer! Leuk hè!

Toen we thuiskwamen was het landschap helemaal wit en niemand thuis! Siebe en Zelda waren naar Pake en Beppe vandaag. Beppe is terug uit het ziekenhuis en weer helemaal gezond. Wel nog een beetje moe, maar dat slaap je uiteindelijk weer bij! Ik ben blij dat ze weer beterder is!

Wel gek dat het ineens zo stil is, maar ook wel rielekst. Dan ben ik gezellig met mama. Ook fijn!

Trouwnens, maandag ga ik naar de nieuwe crèche. Ben benieuwd. Mama gaat gelukkig mee voor m’n wendagje. Weet niet hoe dat gaat, wennen of hoe de kindertjes zijn. Al met al kijk ik er naar uit! ‘Wok on de waaild saait’, zeg ik.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Holy Monopoly

Dzjez Dzjez gedachten, Naarden, Siebe, Zelda

foto 3

Vandaag was een bijzondere dag in Naarden. Alle kinderen een hele dag bij elkaar met mama. En papa was aan het werk. Van spring-in-het-veld naar moeder van drieëneenhalf! Ik ben trots op haar.

foto 3-1

En het was een mooie dag! Siebe heeft de halve boom in de tuin omgezaagd en daar wordt iedereen blij van. Siebe omdat hij zagen leuk vindt en wij omdat we straks meer zon en licht in de tuin hebben. Zo zie je maar, win-win.

Hij schrok zich wel een hoedje. Eerst toen z’n handschoen scheurde en daarna toe de zaag kapot ging. Niet erg! Waar gehakt wordt, vallen spaanders en waar gezaagd wordt, zaagsel. Gelukkig was er nog een zaag en kon hij verder zagen.

Zelda is dan weer het ideale speelkameraadje. Gezellig spelen en gek doen. Die kan trouwens super mooi tekenen! Dat wil ik later ook, als mijn oog-hand-coördinatie wat beter wordt.

Als ze me optilt roep ik dag-dag en zwaai ik met m’n handje. Ik moet ook altijd hard lachen als zij lacht of een grapje maakt. Yep, het voelt goed bij elkaar te zijn!

Ik heb niet veel tijd of rust om te slapen dus. Dat heb je als er zo veel gezelligheid is. Logisch toch!

Mama is naar het gemeentehuis in Naarden geweest, want die moet ons nog inschrijven. Dan worden we echte Naardenezen. Nog een paar formulieren, scans en handtekeningen en het is klaar. Ook goed voor Jay. In de Vesting heeft ze ook donkerbruin brood gekocht en IK heb dat met veel smaak en korsten gegeten met leverpastei. Lekkerrr…

foto 1

’s Middags gingen mama, Siebe en Zelda Monopoly spelen. Drie uur lang! Of zo en uiteindelijk na een heroïsch slagveld heeft mama gewonnen. Puur geluk, zeiden Siebe en Zelda, pure tactiek zei mama. Tsja, de waarheid zal in het midden liggen….

Ik heb ook gescoord in de PLUS. Als ik met mama ergens naar toe ga zwaai en groet ik de mensen vriendelijk. Hai-Hai zeg ik dan en zwaai als de koningin (trouwens, dat ga ik wel missen straks als Bea er mee stopt! Ik hoop dat Maxima het ook kan, anders moet ik zwaaien als een koning. Wat moet dat moet).

Daarmee zijn de mensen dan heel blij, gek genoeg, dus zwaai ik wat verder. Is overigens ook een leuke manier om de mensen te leren kennen en ze zwaaien ook terug.

Als ik later groter ben blijf ik dat doen. Zwaaien en praten met mensen. Daar maak je kennissen mee en dat is leuk. Ik vraag me af of ik nog meer mens ken die met iedereen, altijd staat te kletsen…

Toen papa thuis kwam maakte ik ook een sprongetje in de lucht en moest hard lachen. Eerst een stevige knuffel en dan de verhalen, kort, want daarna ging hij hardlopen met Siebe.

Toen ze thuiskwamen was ik bijna in bad, maar werd op het laatste nippertje in bad gesmeten! Heerlijk! Lekker warm en schoon in bed.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

T-1

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Zelda ,

P1070160

Dat staat voor T minus One oftewel de eennalaatste dag.
Een dubbelzinnige uitdrukking want het is iets wat je op verschillende manier kunt bekijken.

T mines One is voor de lancering van een raket het moment waarop de motoren aangezet worden en op T is Zero gaat’ie de lucht in naar de sterren.

Een andere manier van kijken naar T minus One is die van een explosie. Als ze een gebouw opblazen omdat het oud is tellen ze ook af. Ook daarvoor geldt dat T is Zero een grote knal gaat geven.

In mijn geval is dat niet zo. Het zal geen knal zijn, wel een zacht afscheid met misschien wat zachte zakdoekjes links en rechts. Hoe je het ook went of keert, ik heb er een MOOIE tijd gehad vanaf een paar weken na m’n geboorte. Dat vergeet je nooit!

Ik salueer mijn vrienden en vriendinnen bij Ieniemienie. Benthe, Liam, de rest en de begeleiders en bedank ze voor al die mooie dagen.

Maar er komt ook een T plus One. Dat is volgende week maandag al, want dan ga ik een proef-half-dagje doen bij de crèche in de Vesting. De stoerste crèche van Nederland, want daar hebben ook baby-ridders in spé op gezeten! En nu ik.

En straks ik ook! De broer. Ik ben ook aan het aftellen hoor! En mama ook. Ze hebben het wel eens over de laatste loodjes, nou die ben ik. Die loodjes. Nog een week of 5. Gelukkig kan mama de komende weken rustiger aan doen.

Op die manier zak ik langzaam af naar de poort naar de buitenbuikse wereld. Ben benieuwd hoe die er uit ziet. Die wereld. Veel over gehoord, maar geen spat gezien!

Voorlopig ben ik nog wel even bezig in mijn binnenbuikse wereld. Op m’n gemak. Mijn tijd komt vanzelf.

Toen mama me kwam halen zaten Iara en Farouche in de auto! Die gingen mee naar Naarden. En toen we daar aankwamen brandde er een buitenlamp! Die had papa geïnstalleerd als welkom!

P1070160

En binnen waren Siebe en Zelda er om ons te verwelkomen. Gezellig! Lekker heen en weer lopen en kletsen over knopen en Hai Hai roepen in de telefoon en gek doen en donderjagen. Dan ben ik ineens minder moe.

P1070143

Siebe is samen met Mama macaroni aan het koken en ik lanterfanter er dan tussendoor. Zo nu en dan kijk ik door het raam van het schuurtje.

OK uiteindelijk krak ik en wil ik naar bed. Met papa. Ik zwaai dan al Dag Dag roepend en doe zelf bijna de deur open. Ja, het is tijd.

Morgen een dagje thuis met Mama, Siebe en Zelda. Gezellig!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.