Knuffelaar

Dzjez Dzjez gedachten

Volgens mij heb ik het al eens gezegd, maar knuffelen is heel belangrijk. Dat energie en voelt goed. Dan voel je elkaar heel goed en dat is fijn. Ik ben dus ene knuffelaar! Zo het is er uit. Dus toen ik thuis kwam vandaag, was ik eigenlijk best wel moe en het was papa die me ophaalde. Dat is leuk, maar anders….

Met mama knuffel ik eerst altijd zeker 3 minuten en dan kussen we elkaar en zijn we samen alleen op de wereld. En daarna gaan we pas weg, naar huis. Nu was ik a een beetje in de war, want Ellen was al weg en dat vond ik vandaag ook niet leuk. Kweeniegoewaaarom, maar het was zo.

Thuis was ik moeërder, maar daar was mama ook. Dat geeft dan weer even extra energie. Een kleine boost, die net genoeg is om te eten, te spelen en dan naar boven te gaan. En dan is het al bijna te laat, want dan vind ik het al niet meer leuk om uitgekleed te worden en dan de pyjama weer aan…. toch onhandig, morgen moet ik m’n kleren toch weer aan, dus waarom zou ik ze uit doen!

Maar goed, dingen gaan zo als ze gaan en dan is mijn verlossende en heerlijk fles met mel. Mijn baken voor de nacht. Daan voel ik me echt moe worden en krijg zin in bed. Maar op één voorwaarde: Genoeg moet het zijn. Anders blijf ik aandringen.

Ik heb trouwens vannacht een wat onrustige nacht gehad. Waarschijnlijk gedroomd, want als mama me even vastpakt en knuffelt is het weergoed. En dan legt ze me neer en dan herinner ik me hoe fijn het is dat ze me vastpakt, dus is het verleidelijk het nog eens te doen…. OK, 3 keer maar en dan ben ik moe en uitgeknuffeld en heb ik de rest van de nacht geslapen.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Samenraapsel

Dzjez Dzjez gedachten , ,

Zo voelt het een beetje na zo’n indrukwekkend weekend.

Dan is het ineens wel heel erg stil als iedereen weg is. Het ene moment zijn ze er allemaal en het volgende moment ben ik alleen met mama…. En dat komt goed uit, want die had ik de hele dag bijna niet gezien. Ze moest namelijk werken bij Gaus, een of andere belangrijke bijeenkomst en alles is goed gegaan. Wel fijn dus, even quality time.

Alhoewel, met z’n tweeën, niet dus hè, want dat kleine broertje van me begint al te bewegen. Op die manier laat hij weten dat’ie er is en hij is al aan het oefen voor straks een buitenbuikse baby te zijn. Net als ik! Ik weet er alles van.

Leuk om te bedenken dat nu hij in de buik zit alles zo enorm anders is als toen ik in de de buik zat. Niet alleen is het nu ruimer, want ik heb het voor hem opgerekt, ook hoeven we minder op en neer te rijden naar België, is papa er niet alleen per WhatsApp en Viber en Skype en slaapt mama wat meer… Ik ben benieuwd wat voor invloed dat heeft op m’n broer en hoe hij is. Hoe dan ook, ik ben nu al gek op hem!

Om van de hak op de tak te springen, gisteren zat ik op de schouders van Siebe, heeft Zelda me in bad gedaan en 2 keer een flesje gegeven en me ook nog 2 keer in bed gestopt. Dat is raar, dan val ik niet normaal in slaap…. maar uiteindelijk wel. Papa en Siebe zijn nog gaan hardlopen tijdens mijn slapen. Gelukkig was ik op tijd weer wakker!

Vanochtend moest mama me wakker maken, om maar even van de tak op de hak te springen en dan ben ik even niet blij. Ik was echt een beetje chagrijnig, gelukkig duurde dat niet lang, maar de conclusie is simpel: Ik hou er niet van om wakker gemaakt te worden, wel om wakker te maken.

Gelukkig had papa een flesje, maar wat schetst m’n verbazing? Het smaakt niet zoals normaal! Pap er in…. daar kan ik vandaag even niet aan wennen! Gelukkig kwam mama er snel aan met een nieuwe ‘gewone’ fles. Die heb ik lekker opgedronken en dan ben ik direct beterder gehumeurd.

Toen ik terug kwam van de crèche was papa er niet. En ik ben nu bijna 10.
10 maanden wel te verstaan en dan ben ik me daar wel van bewust, maar weet nog niet goed hoe ik dat moet uiten…. ik hoop wel dat hij er morgen weer is. Tot die tijd ga ik rustig slapen.

Oh, wacht! Ik heb hem gehoord, nu is het helemaal goed.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Op visite en een poes zo groot als een tijger…

Dzjez Beppe, Dzjez gedachten, Siebe, Weekend, Zelda , , , ,

We hebben vandaag een visitedag gehad en dat betekent op reis.
‘Tuurlijk moesten we eerst opstaan en dat deed ik pas in tweed instantie. eerst om 7 uur en na een flesje melk terug om 9 uur. Toen heb ik eerst gegeten en daarna in bad. Al met was ik gepiekt en gestevend en klaar voor vertrek.

Siebe en Zelda en papa waren ook klaar en mama had een lekker dagje thuis zonder de kinderen. Kan ze een keer lekker rustig aan doen! Bij beppe was het direct gezellig want die had allemaal speelgoed klaarstaan. En dat is echt een speelgoedluilekkerland. Wat dan weer grappig is, is dat ondanks de hoeveelheid speelgoed ik met name aan die dingen wil zitten die geen speelgoed zijn. Ik kan daar niets aan doen, het zijn m’n handjes.

Ik heb ook lekker ronde Nib-It chipjes gehad. Mmmm, daar ben ik ook echt niet vies van. Echt gezellig was het dus. Ik heb lekker met Beppe geknuffeld. Die had me ook al weer lang niet gezien en dat moet gecompenseerd worden. Ik heb ook lekker geslapen in het reisbedje op de kamer waar al jaren kleinkinderen van Beppe slapen. Beppe is een echte expert!

Beppe moest naar een feestje, dus na Skip-Bo met Siebe en Zelda en papa gespeeld te hebben moesten wij weg! Zij moest zich nog klaarmaken en daar had ze ons niet bij nodig, dus zijn we naar Tessa gegaan. Daar lag ook al zo veel speelgoed! En Senn en Nynthe die gezellig met mij willen spelen. Alweer een speelgoedluilekkerland, totdat…..!

Ineens daar een grote tijger om de hoek stond. Beestachtig was het met verschrikkelijke grote tanden en bloeddoorlopen ogen die mij indringend aankeken. Ik zag de vlijmscherpe nagels krassen in het parket en ik hoorde een diep grommen. Ik hoorde het niet alleen, ik voelde het ook! Mijn laatste uur was geslagen een een baby doet dan wat een baby moet doen: HUILEN!

Achteraf gezien was de poes misschien niet zo supereng, maar toch…

Daarna was het weer goed en ik niet meer bang voor de poes. Echt gezellig was het weer! Leuk hoor, nu ik wat groterder wordt en beter kan interacteren met de omgeving. Ook goed dat ik de crèche gewend ben, dan zijn veel kindjes normaal. Ik heb ook nog even met Tessa geknuffeld. Is een beetje een klassiekertje. Doen we altijd.

Uiteindelijk zijn we naar huis gereden en heb ik een klein beetje geslapen, want ik moest klaar zijn voor mama! Want die had ik de hele dag niet gezien en zij mij niet en dan is een dag lang. Uiteindelijk was ik best wel moe naar zo’n dag, maar dat is niet erg. Daar zijn dan weer bedjes voor, om lekker in te slapen!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Dag een wat!

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Zelda

Het was een vrije dag en ook nog vrijdag en dan kan er vanallus gebeuren.

Eén ding wat er gebeurde was dat ik lekker lang geslapen heb en daar worden papa’s en mama’s dan weer heel blij van. Ik ook hoor, want ik denk dat ik het wel nodig had. Een beetje uitslapen is nooit slecht.

Wat er ook gebeurde was dat ik in eens in de wasbak zat en dat is dan weer heel grappig. Dat was om met mama te gaan douchen. Dat vind ik minder leuk dan in bad gaan. Daar heb ik wat meer overzicht en kan ik lekker spatten. Onder de douche lukt dat niet. Wat wel lukt is lekker schoon worden.

En dat brengt me dan weer op een andere gebeurtenis die te maken heeft met stroop en haar. Het resultaat is een coupe ravage. Zeer modern, heb je geen gel voor nodig alleen maar een Dzjez met haar. En dan kan ik echt op z’n allerbeteuterst kijken, maar die dingen gebeuren.

Wat dan weer naadloos over in het muziekgebeuren met papa. Thunderstruck, luchtgitaren en een betrokken papagezicht. lekker chillen op de muziek, high five en haartrekken (wat er op zich  niets mee te maken heeft, maar wel goed uitkwam).

Voor het gemak sla ik het stofzuigergebeuren en het slaapgebeuren even over, maar het rare-man-in-de-kamer-gebeuren dan weer niet. Dat was schrikken zeg! Ik dacht dat papa binnen zou komen, maar het was iemand anders! Een timmerman. Daar was ik wel 10 minuten van van slag.

En papa was weg, die was naar België om Siebe en Zelda op te halen. Wat er dan weer niet gebeurde was het verlossende telefoontje voor mama met de uitslag van het onderzoek in het ziekenhuis…. Dat is nooit grappig, dus belde mama zelf. En nog eens, en nog eens en uiteindelijk kreeg ze de mevrouw aan de lijn die het ging vertellen. Een onvriendelijke dame met een geweldige boodschap: Ik krijg een broertje en alles is GOED! Dat is pas een gebeurtenis.

De laatste opbeurende gebeurtenis is de aankomst van Siebe en Zelda. Daar waren ze! Eerst moest ik er even aan wennen, maar daarna was het weer ouwe-jongens-krentenbrood. Heerlijk om ze weer te zien! Nu zijn we straks met z’n vieren.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Kiekeboe

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Zelda

Vandaag weten we of het een broertje wordt of een zusje en of het gezond is. Want daar moeten we realistisch in zijn. Ook dat weten we dan. Mijn broertje of zusje is vandaag 16 weken en 5 dagen.

Morgen komen Siebe en Zelda ook en ik dacht het is wel leuk om eens te struinen in de oude foto’s en ik heb een hele mooie gevonden. Zo lief waren ze al als kleine kindjes en grappig om te zien hoe ze veranderd zijn en hoe ook weer niet. Ik vind dat Zelda meer veranderd is dan Siebe, maar als ik goed kijk zie ik ook wel weer duidelijk Zelda.

En dan mijn hoofd er bij. Dan zie je wel heel veel kleine kinderen! Ik ga later ook zo zitten met m’n broer of zus en ga dit weekend vast even oefenen. We gaan naar Beppe en ook naar Tessa en dat betekent Senn en Nynthe! Ook al zo gezellig.

Vandaag wel weer een goeie dag gehad. Niet zo veel geslapen op de crèche, maar dat haal ik dan ’s nachts in 😉 en dat vinden papa en mama niet erg! Ik heb wel een reuzentrek, ik heb wel een heel potje voor 12 maanden plus opgegeten! En daarna yoghurt en toen nog even in de box om alles te laten zakken en dan nog 210 ml melk. Dan weet ik zeker dat m’n buik in ieder geval genoeg te doen heeft deze nacht!

It wie wer in moaie dei!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Dommeldag

Dzjez Dzjez gedachten

Vandaag was een dommeldag. Voor mij en voor mama.

Ik werd om kwart voor zeven wakker en apap moest op, maar mama mocht blijven liggen, want die werkt niet op woensdag. Dus die had liever niet dat ik wakker werd. Maar goed, dingen gaan zo als ze gaan hè, en na 180 ML had ik nog steeds dorst, dus heeft mama nog een flesje gemaakt van 120 ML en toen was ik pas voldaan.

Heerlijk zo. En toen bracht papa me terug naar bed en ik weet niet of ik in de war was of het gewoon niet in de gaten had, maar voordat ik het wist, lag ik er in en viel terug in slaap! Nou ja! Tot 10 uur, dus toen ik wakker werd was papa al lang weg en mama lag er nog lekker in. Die was blij. Een goed begin van een goeie dag dus!

We hebben het rustig aan gedaan, want mama was nog moe van gisteren. Logisch. Niet mis, ik moet er niet aan denken, maar allemaal voor een goed doel. Mijn broertje of zusje. Onder dit soort omstandigheden is het jammer dat ik nog maar een baby ben en vooral heel erg bezig ben met mezelf en nog niet echt kan lopen, anders had ik zeker een theetje gemaakt of een koekje gehaald. Echt, als ik wist hoe dat moet.

’s Middags hebben we weer lekker geslapen. En voordat papa thuiskwam had ik m een HEEL potje macaroni op! Ik groei en m’n honger groeit. Jaja, ik ga heel groot worden ben ik bang….

Ik was dus helemaal klaar toen papa kwam en we hebben lekker gespeeld. Gelopen, gelachen en piano gespeeld. Ik begin het door te krijgen denk ik. Nog een paar dagen en het wordt oorverdovend, mijn kamerconcerten. Dus, omdat m’n haar weer de menukaart van de dag vertegenwoordigde, vond papa het een goed idee om me nog even in bad te stoppen. Ik eigenlijk ook wel, maar meer om te kunnen spatten op het water. Dat zijn zachte klapjes op het water, zodanig dat het schuim opzij gaat. Heel fascinerend.

Om uiteindelijk in slaap te vallen heb ik 250 ML melk gedronken. In 2 keer, ik zeg het, ik ga GROOT worden.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

I am Dzjez

Dzjez Dzjez gedachten , ,

Ik merk dat ik elke dag ietsje meer Dzjez ben dan de dag er voor. Niet dat ik iemand anders wordt hoor, maar dat wat ik ben word ik telkens meer. Ik leer mezelf kennen en hoe de omgeving op me reageert. Ik begrijp m’n omgeving en reageer daar dan weer op. Ik heb ook verwachtingen en patronen. En dan ook natuurlijk wanneer ze niet gebeuren.

Zoals vandaag. Papa kwam me ophalen van de crèche en niet mama. Dan kijk ik even scheef. Dat duurt niet lang hoor, maar toch, ik merk het. Als ik dan na het boodschappen met papa thuis kom dan is het eerst wat ik doe mama heel hard knuffelen en die knuffelt dan heel hard terug.

Mama was trouwens naar het ziekenhuis met papa om te kijken naar m’n broertje of zusje en of het gezond is. Totnutoe is alles goed. Vrijdag weten we alles. Of het helemaal gezond is en ook of het een meisje of een jongen is! Spannend.

En om de dag nog even door elkaar te gooien. Vanochtend, nadat ik al om 6 uur op was gestaan, zat ik lekker in de box heel geconcentreerd Nijntje te lezen. En ik kan al op z’n kop lezen en dat maakt niets uit. De kleuren zijn prachtig en ik zie ze en bekijk dat beter en beter. Het leven is mooi!

Iets anders was de ‘truc’ die papa vanavond uit ging halen. Eten in de stoel. De eerste hapjes had ik niet in de gaten, maar daarna bedacht ik ineens dat een walking dinner beter is. Ok, ok, uiteindelijk leer ik het wel af, maar nu nog even lekker op z’n Dzjez’. Was wel lekker en smakelijk.

Na de yoghurt was ik wel klaar, maar dan heb ik nog even een Duracel-konijn-momentje! Lekker druk doen en verschrikkelijk lachen met papa. Ik vind dat een goed avondritueel, wat afgesloten wordt door een lekker flesje met mama (of papa, maar nu was het mama). Lekker relaxen en langzaam al een beetje wegdromen.

Vannacht ga ik alle indrukken van de dag verwerken, zodat ik morgen weer een beetje meer Dzjez ben.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Goed gevoed

Dzjez Dzjez gedachten, Thuisverhalen, vrolijk , , , ,

Ik heb een dag van vrolijkheid achter de rug. Dat is zoiets als het gevoel van diep ademhalen, zodat je borst opzwelt en je een beetje groter wordt, blij kijkt en denkt: Ik heb er zin in vandaag!

En aan het eind van de dag, adem je dan weer uit en zeg je: Hè, hè!
Maar dat doe je pas zo laat mogelijk. Want dat gevoel wil je zo lang mogelijk vast houden. Want dat is leuk. Zo’n dag was het dus. En ik denk dat het een beetje de spin-off van het weekend was. Ook zo veel gelachen en dus vrolijkheid.

Ik was al vroeg wakker, om 6 uur en heb een lekker flesje opgedronken in bed! Mama was al aan het douchen en ik denk dat papa nog geen zin had om op te staan… Daarna wel hoor. Eerst heeft hij me aangekleed en naar beneden gebracht. Ik heb iets nieuws. Ik drink het flesje nu weer snel leeg en vandaag heb ik dan weer geen zin in brood. Dat kan hè! Ik kan het hebben.

Trouwens we hebben een heel mooi kaartje gekregen van Erwin en Desiré, onze buren. Dat heeft Desiré zelf gemaakt en dat vind ik zo knap! Niet alleen is het knap, dat is een kaart die met liefde is gemaakt, want dat koop je niet in de winkel. En dat maakt hem echterder. Hij is voor m’n nieuwe broertje/zusje. Ik ga hem goed bewaren!

Op de crèche heb ik weer m’n gezichten getrokken en veel gelachen. Het was een fijne en gezellige dag en ik heb 2 boterhammen achter elkaar gegeten en een Nijntjekoekje in m’n haar gesmeerd. Dat staat me goed vind ik! Hahaha!

Papa vind dat ook en daarom stopt hij me in bad denk ik. Maar dat was nadat ik gegeten had. Weer een walking dinner. Rundvlees met sperziebonen en aardappeltjes. Lekker! Meer dan een half potje! Beter en beter, meer en meer!

Uiteindelijk, nadat ik in bad ben geweest, aangekleed was en helemaal klaar voor bed, zei ik pffffff en was de dag voorbij. Heerlijk bij mama op schoot m’n laatste flesje van de dag drinken. Daar doe ik het voor en de warmte van mama…

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Lachdag

Dzjez Dzjez gedachten, Weekend

Ik heb veel gelachen vandaag en papa en mama lachten mee. En dan is het goed. Dat is de theorie immers: Van lachen wordt je vrolijk. Ik had het dus ook een ‘Vrolijke dag’ kunnen noemen, maar dan was ik op het gevolg in gegaan en niet op de oorzaak. Dat is is altijd beter.

Deze ochtend zijn we groen gestart. Lekker wandelen in het bos, ‘piggyback riding’ met papa. Dat is fijn alleen zit z’n hoofd in de weg als ik iets wil zien. Niet mis mee hoor, die krullen rond de slaapkruin, die heb ik ook, alleen heb ik meer haar! Haha!
Maar, dus moet ik altijd een beetje opzij hangen om het te kunnen zien. Vandaar. Farouche en Iara hebben zich dan weer helemaal suf vermaakt. Lekker rennen in de frisse dauwnatte lucht!

We hebben ook de paddestoel van Kabouter Plop gezien, maar hij was niet thuis. Die zit al in z’n paddestoel op Mallorca, die is al helemaal binnen natuurlijk en ontvlucht de winter. Natuurlijk heb je als een kabouter ook niet veel nodig, een luciferdoosje als bed, en paar dotten wol, 2 korrels maïs, een paar druppels melk, … Tsja klein zijn heeft soms z’n voordelen!

Thuis heb ik een lekker flesje gehad en ben gaan slapen. Uurtje, maar dat is genoeg. Toen ik wakker werd heeft papa me gehaald en heb ik eerst druiven gegeten en toen een Ligakoek. Dat laatste wist mama niet, dus toen papa ging skaten heb ik er nog 2 (!) opgegeten. En dat heb ik met bijzonder veel smaak gaan! Dat vonden m’n wangen en m’n haar en m’n oren ook. Ik kwam de kruimels aan het eind van de dag nog steeds tegen…

Eigenlijk ben ik daarna vrij snel weer gaan slapen. Buitenlucht maakt slaperig.

Toen ik wakker werd was papa weer thuis en mocht ik lekker op de grond spelen en staan en kruipen. Ik heb met de bal gespeeld met mama en ik heb nu ook een piano! Cool, beide, maar met de bal met mama is zo grappig! Ik weet zelf niet waarom, maar het IS zo!

Ik heb trouwens het truitje aan van m’n nieuwe broer of zusje dat hij of zijn van Olpa en Olma heeft gekregen. Ik draag het in voor hem/haar, zodat het later beter zit. Zo ben ik, een echte indrager en ik moet zeggen, ik vind dat het me goed staat. Alhoewel, kraagjes staan beter. Ik heb een kraaghoofd…

En ik ben er door, ik eet lekker! Ik heb weer Kip op z’n Surinaams gehad en gerookte makreel van mama. Heerlijk vind ik dat! En zo liep ik van mama naar papa. Een echte Walking Dinner weer dus. En voldoende gegeten voor een goeie nacht. Zeker na die 210 ml!

Ja, it wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Walking Dinner

Dzjez Dzjez gedachten, Heineman, Weekend

We hebben vandaag een rondreis gemaakt. We zijn naar Harderwijk geweest en hebben naar hele mooi tafels en kasten gekeken. En het rook daar lekker! Naar echt hout! Dat ruikt echt. Moeilijk te omschrijven, maar je voelt het. In ieder geval zagen ze er stoer en mooi uit. Ik ben benieuwd wat dat gaat worden…

Daarna hebben we vis gegeten tegenover een molen. Een joekel en die heet Molen De Hoop, je zou haast zeggen een Molshoop, maar dat is niet zo natuurlijk. En omdat het lekker weer was zaten we buiten en kon je de wieken van de molen horen ‘woohsjen’. Mooi geluid. De vis was ook best lekker!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We hebben daar lekker zitten smullen. Papa en mama zijn gek op vis (en gek op elkaar!) en dan is in de zon er bij zitten heerlijk! Trouwens vis is gezond voor m’n broertje of zusje, daar groeit hij/zij van! Zeker nu, want ze zwemt in vruchtwater heb ik gehoord en dan is het handig een beetje vis te zijn….

Daarna zijn we naar een babywinkel geweest die zo groot was dat je als baby bijna aan GPS mee moet nemen! Tussen al die spulletjes hebben we een nieuwe drinkbeker en 2 spenen nummer 4 gekocht voor mijn grote dorst. Uit die drinkbeker kan ik zelf dringen. Thee bijvoorbeeld. Moet het dan goed vasthouden en met m’n bovenlip het klepje indrukken.

Pure magie, maar dan komt er drinken uit!

En toen zijn we naar huis gegaan. Daar zijn mama en papa gaan koken met hele lekker geuren terwijl ik niet in bed lag. Want ik was in de auto in slaap gevallen, maar als ik dan eenmaal wakker ben wil ik niet meer slapen. Zo gaan die dingen!

Toen hebben we boodschappen gedaan en moest ik ongelooflijk lachen, want papa deed weer eens gek! Hij duwde me in de kar weg en dan ging hij heel hard zwaaien en vervolgens kwam hij dan naar me toeterend! Lachuh!

Thuis hebben we gespeeld en dan draait papa me telkens om en gooit’ie me door de lucht en dat vind ik zo grappig! Daar word ik helemaal vrolijk van en ook een beetje moe. Maar dat heb ik er graag voor over!

Toen was het etenstijd en het oude liedje: Ik brul, strek me hard uit en heb geen zin om te eten. En dan krijg ik een fles, want ik moet wel eten natuurlijk! Maar dan gebeurt het…

Ik ben klaar met de melk en loop wat rond en papa probeurt me nog een hapje Kip-op-Surinaamse-wijze te geven en dat gaat er in als zoete koek. Heerlijk. Ik eet het hele bakje leeg en daarna nog een halve. We hebben het gevonden! Ik ben meer het walking-dinner-type! Dat klinkt misschien niet helemaal verantwoord, maar volgens Heinemann, maakt dit niet uit. Uiteindelijk, als ik 18 ben, heb ik het wel afgeleerd. Trouwens het was een 12 maanden + maaltijd. Dat scheelt ook.

Oh ja, ik heb ook nog mais gegeten. Zo van de kolf. Als een volleerde maiseter! Ook al zo lekker.

Toen hebben we nog verder gespeeld, want ik was nog lang niet moe en had hele verhalen te vertellen. En in de box ontdek ik dat ik het speelbord interessanter en interessanter begin te vinden. En daar moet over gepraat worden natuurlijk!

Uiteindelijk brengt mama me naar bed en pas als ik 210 milliliter melk op heb is het klaar. Dan val ik heerlijk in slaap en slaap de hele nacht door.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.