Dzjez

Dag in 2 delen

Dzjez Dzjez gedachten, Familie, Siebe, Weekend, Zelda , , , , , , ,

Deel 1: Hoffjes Thuis
Deel 2: Hoffjes in Bloemendaal

Deel 1: Hoffjes Thuis

De deur gaat open, ik hoor geluiden, wat is er aan de hand! En wat schetst mijn verbazing? Siebe en Zelda. Pontificaal op de bank en 4 blije ogen die naar mij kijken. Helaas heb ik er maar 2 om mee terug te kijken, maar dat neemt niet weg dat ze stralen.

Dat is een mooie verrassing. Na een nacht goed slapen is het altijd goed wakker worden, maar dit is goeder en beter bovendien. Lekker knuffelen en spelen, dat zijn mooie verrassingen. En m’n brood is gegeven door Zelda. Ja, ik hou van gezelligheid, dat staat als een paal boven water.

Ik ben ook eindelijk vastgelegd met m’n boos/blij impressie gezicht. Dat is een grapje wat papa en mama ook altijd doen en ik heb dat feilloos gekopieerd. En ik mag dat, want ik ben Dzjez.

Iets in me zei trouwens dat er nog een lange dag voor boeg is en dan geeft m’n hoofd een signaal aan m’n ogen en wordt ik moe. IK heb van 11 tot half 1 geslapen en toen moesten we weg….

Deel 2: Hoffjes in Bloemendaal.

Daar gingen we naar toe, maar niet voordat ik eerst nog even het interieur van de auto met m’n persoonlijke luchtverfrisser had bewerkt.

Tijd om even te stoppen dus en m’n luier te verschonen. Ja, ik sta altijd open voor nieuwe ervaringen, en dit is er weer één.

Toen we aankwamen had ik het vrij snel in de gaten. Hier was een baby om mee te spelen en niet zomaar een baby, De Baby Camden. Die is bija tegelijk met mij geboren, alleen aan de andere kant aan de wereld. Dus als het daar donker is, is het hier licht. Hij is de zoon van Jalda en Bertrand en Jalda is de nicht van Papa en dat maakt mij de achterneef van Camden en aangezien dat een raar woord is noem ik hem vanaf nu Vriend. Vriend Camden.

We hebben fijn gespeeld want Gaby had een hele tas met babyspeelgoed meegenomen. Grappige is dan weer het spreekwoord wat hierop van toepassing is: Hoe groter de kamer, hoe kleiner de berg speelgoed lijkt” waardoor ik weer m’n Columbusbloed voel stromen en op ontdekkingstocht ga.

En als je denk dat het met Camden voorbij was, vergeet het maar. Valentijn en Alissa waren er en dat zijn weer de kinderen van de neef van papa en wie er ook nog kwamen waren Philine en Lauren. En daarnaast nog een allemaal kinderen die ‘even’ langskwamen en zelfs een circus voorstelling hebben gegeven.

Siebe en Zelda hebben zich enorm vermaakt. In het bos, in de tuin, met alle kinderen. Die hadden moeite om uiteindelijk weg te gaan. Zo leuk was het! Siebe heeft zelfs nog gebiljart met Oom Siebe. Dat is een grappige combinatie van 2 Siebes. Oom Siebe zegt dat Siebe talent heeft! Cool.

Ze hebben trouwens nog een passie gemeen. Sport. En Valentijn ook. Samen hebben ze gezien dat Marianne Timmer wereldkampioen racefietsen werd!

De vriendin van Siebe heet Jaqueline en die staat heel mooi met mama op de foto. Hij heeft er trouwens zelf ook één gemaakt met Jacqueline.

Mama heeft zich ook vermaakt met al die nieuwe mensen die ze ontmoet heeft (niet dat ze nieuw waren hoor, ze waren allemaal oud genoeg om te kunnen lopen en praten, dus geen baby’s zoals ik en Camden. Straks kunnen wij dat ook en zijn wij ook mensen) en dat was maar goed ook, want papa was weer van hot naar her aan het lopen of aan het praten of aan het BBQ-en. Logisch, want hij had veel mensen al lang of zelfs nog nooit gezien. Camden dan met name. En er moest ook gegeten worden. Dus.

Trouwens wat lopen betreft, dat gaat telkens beterder. Camden kan dat trouwens ook al goed. Die staat soms zelfs al een seconde los! Ik kan dan weer handkusjes geven. Dat is ook best knap.

Zelda heeft nog een heel mooi glazen ei van Oom Siebe gekregen. Een waar en magisch kunstwerk is het glas van buiten en keihard en een prachtig kunstwerk van binnen. Hoe ze dat voor elkaar gekregen hebben…. Het is een wonder.

Eigenlijk zijn dit van die dagen waar eigenlijk te veel gebeurt om op te noemen. Zoals ik, die knuffelt met Bertrand (ik heb en klik met hem), ik die knuffelt met Jalda (ook al zo leuk), lachen naar Oom Siebe en Tante Jaqueline, Siebe en Zelda, Philine en Lauren, Valentijn en Alissa, BBQ-en en nog veel meer…..
Ik heb dan ook een wijs besluit genomen. 2 eigenlijk:

1. Veel foto’s, die zeggen meer dan woorden.
2. Terugkomen dan kunnen we het stap-voor-stap nog eens over doen.

It wie wer in moaie dei

Deze slideshow vereist JavaScript.

Serendipiteit

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, vrolijk, Weekend, Zelda , ,

Ik kan een lang verhaal over de dag vertellen, maar dat valt in het niet bij wat ik nu weet.

Het heeft wat tijd gekost. Ook omdat ik niet echt wist waarnaar ik op zoek was. En dan is het moeilijk vinden hè! Alhoewel, daar wel weer een heel mooi woord voor is: Serendipiteit.

En de oorsprong van dat woord is dan weer een soort sprookje, want het gaat over 3 prinsen en een kameel dat er eigenlijk niet is, maar omdat die prinsen zo slim zijn, weten ze wel dat het gaat over deze kameel. En zo zijn er meer dingen ontdekt, zoals penicilline, Amerika, theezakje, post-it’s en zo heb ik ontdekt dat ik een broertje of zusje krijg.

ZO!

Het is er uit! Dat was dus waar ik de hele tijd mee bezig was en vandaag is een mooie dag om het te vertellen, want Siebe en Zelda zijn er ook. Ik heb ze niet gezien nog, want papa was ze aan het halen, maar morgen ga ik ze zeker zien.

Geweldig idee, want vanaf volgend jaar zijn we met z’n vieren!
Wie had dat ooit gedacht, nou ikke niet. 2 jaar geleden was ik er nog niet eens. Er was nog niet eens een aanleiding, een vonkje, een stofje, niets en nu ineens zijn we met z’n vieren. Zo zie je maar weer, alles verandert altijd en dat is goed. Het leven zou saai worden en dat past niet bij ons.

Serendipiteit, vinden wat je niet zoekt, Happy Accident, Pleasant Surprise, allemaal betekenissen voor het woord Serendipiteit. Dan heb ik het nog niet eens over het ritme en de klank van het woord. Ik hou van dat woord en zo zie je maar weer:

Als je ogen goed open houdt, zie je veel meer.

Heel veel meer!

En meer schijven ook!

It wie wer in moaie dei.
In hele moaie dei!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Aanhouder?

Dzjez Dzjez gedachten , , ,

Ik werd zo vrolijk wakker vanochtend!
Toen papa om kwart voor 8 om de hoek keek, was ik fijn aan het spelen met blije ogen en een glimlach keek ik hem aan. Samen waren we vrolijk en ik ging gedwee zonder piepen op m’n aankleedkussen (wat nu als uitkleedkussen wordt gebruikt), waar papa me tot m’n naakte zelf uitkleedde.

Samen liepen we dansend naar de badkamer, waar ik naakt bij de verwarming mocht staan en papa een foto maakt van m’n poezelige billen, die ik voor de gelegenheid aanspan. Vrolijk duik ik in m’n badje, waar ik speel met m’n eendje. Wat overigens grappig is, is dat ik in bad al een reflex heb.

Als papa me bij m’n rug pakt en m’n benen, dan ga ik zelf naar achteren. Dat is namelijk het moment waarop papa m’n haar nat maakt om te wassen of uit te spoelen.

Met stralende ogen, gewikkeld in een handdoek, lopen we samen naar m’n kamer. Daar droogt papa me af en kleed hij me aan. Vandaag is het wederom m’n gele broek in de veronderstelling dat dit waarschijnlijk de laatste keer zal zijn dat ik hem aantrek. Misschien komt er na mij wel een ander. Na m’n sokken en witte polo sta ik op het kussen blij naar papa te kijken.

Maar dat was vannacht wel anders….

Of beter gezegd deze ochtend, want ik werd opnieuw wakker om 20 voor 5 en dan huil ik. Gelukkig was mama daar snel maar wat schetst mijn verbazing. Ze pakt me op, knuffelt me en legt me terug in bed! Wow, die zag ik niet aankomen, dus ga ik harder huilen. En harder. Soms ben ik dan even stil en dan begin ik opnieuw, maar… geen resultaat.

Nog maar eens huilen. Toen kwam papa. Zelfde resultaat. Hij pakt me op, knuffelt en legt me terug neer. Nou ja! Dus ga ik weer huilen en weer, maar al iets minder, en dan even stil en dan weer huilen… Ik hou het vol tot 5 uur, maar dan val ik in slaap. Tsja, wat zal ik zeggen.

In ieder geval heb ik daarna heeeeeeerlijk geslapen.

Ik ben er nog over aan het nadenken, maar ik weet zeker dat dit misschien wel een keerpunt is, denk ik. In ieder geval heb ik een fijne dag gehad. Toen ik op de crèche kwam heb ik even m’n arsenaal gezichten laten zien. Verbaasd/verliefd, boos, heel blij, verleidelijk. Achter elkaar. OK? dan nemen ze me niet serieus, maar toch!

Ik heb Benthe ook geaaid doen ik binnen kwam. Ze zat in een soort stoel en had haar slaapzak aan. Weet niet goed of ze net wakker werd of net ging slapen. Ja, het was een fijne dag, ik heb van 12 tot 2 geslapen en dat had ik nodig.

Toen ik thuis kwam was ik al weer moe. Gelukkig heb ik wel eerst heerlijk met mama geknuffeld en met papa. Maar daarna was ik klaar en ben lekker naar bed gegaan. In warm eten had ik niet echt zin en zelfs niet in yoghurt, melk, dat is de periode waar ik nu in zit. 150ml en om 9 uur nog eens 90. Zin om te slapen.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Hondersteboven

Dzjez Dzjez gedachten , , ,

OK, het was een ruige nacht en om eerlijk te zijn weet ik niet goed hoe het komt. Als ik slaap is er niks aan de hand, maar als ik wakker word, is het mis. Dan voel ik me niet goed, heb ik nergens zin in, ben ik overstuur en kost het echt een tijd om weer mezelf te worden. Misschien komt het door een tandje wat graag eens een blik in de wereld wil werpen, of een groeistuip (want ik heb ook veel honger), of iets anders.

Het is een beetje Dokter Dzjez en Baby Hyde syndroom, oftewel: ’s nachts ben ik iemand anders dan overdag. Zoals vandaag. Dan ben ik de hele dag vrolijk en blij. Dan speel ik een hond met de honden en ze hebben amper in de gaten dat ik het ben. Dan ben ik een Dzjezzerman Pinscher. Woaff, zeg ik! (met dubbel ‘f’).

Nog vrolijker word ik als Olpa en Olma komen! En dat was vandaag. Dat is gezellig en zij zijn blij mij te zien, dus is het een hele kleine moeite blij terug te zijn. Ik doe zelfs m’n best om ze mee te krijgen in m’n vrolijkheid en ook dat kost geen enkele moeite.

We zijn gaan wandelen in het grote bos met Iara en Farouche en die waren BLIJ! Het was zeer heerlijk weer en het bos rook zo lekker. Gezellig wandelen met Olpa en Olma. Echt genieten en voor Farouche betekent dat rollen in de modder. Gelukkig is er later op het parcours de vijver en wast ze zichzelf schoon. Handig!

Mama liep verder met Farouche en het grappige was dat toen ze uit zicht waren, Farouche ineens kwam aangerend! Wat was er aan de hand? Mama en zij waren de bocht omgegaan en toen ze omkeek zag ze ons niet meer. Grote paniek en ontroerd en roerloos. Ze bleef staan waar ze stond. Wachten op ons, totdat mama haar los liet en ze ons dus tegemoet kwam rennen. Zo zie je maar…

Toen nog naar het tuincentrum en toen we thuis kwamen was het echt tijd om te slapen! En voor mama ook. Samen, maar in aparte kamers hebben we 5 kwartier geslapen. Nou ja ik, en toen werd mama ook wakker.

Olpa en Olma waren nog boodshcappen doen, dus zaten we al kant-en-klaar beneden toen zij thuis kwamen. Olpa dook in de keuken en wij doken niet. Want dat is nooit grappig op een houten vloer. Wij zijn gewoon gaan zitten en ik ben gaan spelen.

Toen kwam papa ook thuis en ik stond voor het  raam hem te verwelkomen. Hardzwaaien en hardlachen, dat kan ik goed. Uiteindelijk was ik moe en ben niet te lang meer opgebleven. Baby Hyde…. liever niet eten, yoghurt, ok, maar veel melk en naar bed is de beste remedie. Eens kijken wat de nacht in petto heeft….

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Goemiddei

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Weekend, Zelda , , , , , ,

Dat woord spreek je trouwens uit als goeijumidzju, waarbij de ‘g’ uitgesproken wordt als de ‘g’ van Goelash. En dat was een logisch gevolg op de goeiemoarn. Dit beeld symboliseert de dag in de meteorologische omgevingszin van het woord:
Strak blauwe lucht, blote voeten, met net geknipte teennagels in een pasgemaaid weiland.

Ineens kwam daar Pake binnendruppelen, zijn haar witgrijzer dan ooit, sterk contrasterend tegen z’n bruine kop. Papa was aan het lopen met de fietsende Zelda in het bos. Daar hebben ze mooie heuvels ontdekt en konden ze lekker sjezen. Nou ja, Zelda fietste, papa hobbelde er lopend achteraan. Siebe is er later ook nog wel 100 keer over heen gegaan. GAAF vindt hij dat.

Maar goed, Pake kwam binnendruppelen en hij had het vlees bij zich voor de BBQ. Dat is een belangrijk onderdeel, want anders wordt de BBQ een kachel in de zomer en daar heb je dan echt niks aan. En het was veel vlees, een hele plank vol.

Ondertussen waren Zelda en Siebe naar de Fryske Hynders aan het kijken en daar stond ook Willem de buurman. Dat vond papa natuurlijk interessant en voordat wij het wisten was Willem er ook aan de thee en oranjekoek, een echte Fryske lekkernij. Leuk voor Pake want die kon mooi sterke verhalen ophangen in het Frysk. Want Willem is een geboren en getogen Fries. Zo zie je maar.

Wat grappig is, is dat Olpa en Olma, Pake voor het eerst zagen, dus ook daar was heel veel te bespreken en niet in de laatste plaats over vroeger en sterke verhalen. Ik heb het gevoel dat ze wel blij waren elkaar te ontmoeten en dat zijn mooie dingen.

Veel blije mensen voel je namelijk op grote afstand. Dat geeft energie en werkt als een magneet, want ineens waren daar Tessa en Johann met Senn, Nynthe, Robyn en Kevin. Zo zie je maar. Maar daar stopte het nog steeds niet, want Evelyn kwam er ook nog. Samen met Philine en Lauren.

Wat hebben die toch gespeeld met elkaar. Het stro vloog in het rond, want het gras was gemaaid! Ze hebben grote bulten gemaakt en daar gingen ze dan op springen of in te kruipen en dat allemaal in de stralende zon.

En mooiere dag kun je haast niet bij elkaar bedenken en toch is die dag er dan ineens. Als ik dan naar mezelf kijk op zo’n dag dan wordt ik blij.

Ik weet dat het niet allemaal om mij draait, maar de realiteit is dat ik niet om hen heen draai. Daarvoor kan ik nog niet genoeg lopen en kruipen is best vermoeiend. Nee, zo’n dag draait om elkaar en bij elkaar zijn. Dat klinkt misschien wat sentimenteel …… en dat is het ook.
Heerlijk!

Wie had anderhalf jaar geacht dat dit vandaag ging gebeuren?
Niemand en toch gebeurt het en dan zie je dat de meest onwaarschijnlijke dingen kunnen. Tussendoor slaap ik ook nog en drink melk, krijg stukjes brood, ga van arm tot arm, lach van gezicht tot gezicht en ben blij en gelukkig.

Dat wreekt zich ’s avonds wel, dan ben ik de dag aan het verwerken en wordt ik een paar keer wakker. Maar dat is logisch. Ik ben al 9,
9 maanden.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Bijbelse taferelen

Dzjez Dzjez gedachten, Weekend , , , ,

Ik ben vanochtend met papa opgestaan en mama mocht blijven liggen. Zo verdelen we die dingen. Dan hebben we quality time, die begint met een boterham en wordt gevolgd door een gezellige 120 milliliter melk. Dat is een goed begin van de dag.

Daarna werd de dag nog beterder, want toen hebben we gespeeld en daarna hebben we Nijntje gekeken. Dat is leuk. Dan hebben we nog wat rondgelopen en voordat je het weet is het alweer 10 uur en was ik al weer klaar voor een tochtje naar m’n bed. En dat gaat niet zonder melk. Dus weer 90 ml en dan ga ik lekker slapen.

Toen ik weer wakker werd was mama daar. Die heeft me opgehaald. Grappig, want ik had haar sinds 3 uur vanochtend niet meer gezien. Een mooi weerzien dus.

Papa ging uiteindelijk om een uur of 3 mountainbiken en toen lag ik al weer in m’n bedje. Ik ben een baby hè en ik bereid me voor op de rest van de dag en de komende week. Moet ik weer fris zijn. Zo gaan die dingen. Kort slaapje dat wel en toen gezellig in de box. Lekker spelen en babbelen met mama en dan sta ik natuurlijk rechtop en ineens:

PRWRWRRRRWRRWWRRWR!

Broek vol en als ik zeg vol dan bedoel ik vol, als in een echte Strontvloed!
Die luier was echt alleen maar accessoire, want die had niet de macht of de kunde iets te doen tegen deze overdaad. Het liep langs m’n benen naar beneden en dat is goed. Beter dan langs m’n rug omhoog, want dan heb je te maken met rare poep die tegen de zwaartekracht in gaat! En dat is nooit grappig.

Toen papa weer terug kwam, was ik natuurlijk weer helemaal schoon. Papa ook, maar wat raar was, hij proefde helemaal zout! Dat heb ik per ongeluk geproefd. Grappig, een zoute papa!

Ik was niet echt in de eetstemming. Soms heb je dat en dan drink ik gewoon wat extra melk. Maar als ik dan een perzikje krijg, hap ik toe! Die vind ik echt lekker.

En dan naar bed met een…. flesje melk. 120 milliliter. Goed slapen, zeg ik!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Daggiedag

Dzjez Dzjez gedachten, Weekend , , , ,

Dat woord viel me te binnen toen ik aan het denken was over vandaag. Een Daggiedag.

Dat is weer zo’n woord dat je voelt. Een Daggiedag is een gezellige, rustige, leuke, vrolijke dag, waarop je fijn samen bent. En dat waren we.

Papa heeft iets nieuws geïnstalleerd waardoor je gemakkelijk muziek en filmpjes van alle computers op de televisie of boxen kunt laten horen en zien. En ook Joetjoep! Dus voor elk wat wils. Dan kan ik Nijntje of Hopla kijken of filmpjes van mezelf. Dat is gek, want dan ben ik er 2 keer op hetzelfde moment. DzjezzieDzjez.

En op de muziekjes dans ik dan, behalve wanneer papa filmt. Eén keer heeft hij me betrapt, maar dat is gelukkig een klein stukje. De andere keer was ik net een tikkie te übercool en eh, viel ik om.

Nu maar hopen dat hij het niet naar Funniejest Hoom Viediejoos stuurt!

Ik heb trouwens lekker lang geslapen. Ik werd om 7 uur wakker en dan staat papa eerst met me op, en komt mama vlak er na. Ik drink dan een flesje, eet een hele boterham. De helft met smeerkaas en de andere helft met appelstroop. En soms een slokje water om het weg te spoelen.

Om 10 uur ging ik er weer in. Dan trek ik aan m’n oor om aan te geven dat het tijd is. Ik kan nog niet echt praten, maar dat gebaar wordt direct herkent. Handig dus, oren.

Volgens mij werd ik pas om 12 uur wakker en de combinatie goed eten en goed slapen zorgt er voor dat ik GROEI en een reuzenDzjez ga worden. Groter dan papa. Dan kan ik hem ook eens tillen in plaats van andersom. Zo gaan die dingen.

Het was trouwens best mooi weer weer. Ik moest zelfs met m’n ogen knipperen tegen de zon toen we gingen winkelen. Lekkere dingetjes kopen voor papa en mama. Ik weet niet wat ze gebrouwen hebben, maar het rook lekker gekruid en Indonesisch. Ik eet dan wel eens een hapje rijst en krijg een stukje perzik of kroepoek als ze dat eten. Prima zeg ik.

Ik ben al wat gewend aan pikant en pittig. Eerst toen ik in de buik zat en later ook buitenbuiks door de melk van mama. Ik denk dat ik daarom sommige dingetjes ook wat te flauw vind.

Ik mocht trouwens laat naar bed! Half 9. Toen ben ik ook lekker in slaap gekukeld.

Grappig eigenlijk, je kunt in slaap kukelen en wakker gekukeld worden door een haan. Klein, maar seignant intermezzo.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Zelfstandig

Dzjez Dzjez gedachten , , , ,

Deze ochtend heb ik mama laten schrikken.
Met behulp van papa, of eigenlijk was het idee van papa. Mama lag nog lekker in bed en ik was al wakker. Dat zijn die momenten in de ochtend waarop mama me iets minder super leuk vindt dan anders. Raar hè!?

In ieder geval is het dan papa die opstaat. Die was toch al wakker en had zin in koffie. Dus hij heeft me aangekleed en een flesje gegeven en toen vonden we het tijd om mama te verrassen. De foto hierboven was de eerste stap in ons kwajongensachtige plan….

Langzaam sloop ik behoedzaam rond de obstakels in de vorm van dekbedovertrek en benen van mama. Als een behendige gymnast, bekruip ik haar van de linkerkant en dan stort ik me met m’n volledige gewicht op haar om dikke zoenen te geven. En dan kan ze niet lang meer slapen en krijgt een grote glimlach op haar gezicht. Missie geslaagd!

Er zijn 4 nieuwe dingen die ik kan. Ik kan nee schudden en ja schudden, dat zijn één en twee. Dat heeft papa dan weer ontdekt. Hij deed het voor en ik deed het na! Leuk is dat, nadoenertje. Ik ga kijken of er nog meer dingen zijn die ik na kan doen.

Het derde ding wat ik kan is heel hard Jah! Jah! zeggen (wat niemand weet is dat dit voor mij oefenen is om papah of mamah te zeggen, alleen ben ik er nog niet uit wat ik het eerst ga doen. Ik wil ze niet bevoordelen of benadelen. Eens diep over nadenken).

Het vierde ding is dat ik me zelfstandig kan optrekken tot staan. Wat ik gisteren nog niet kon, gaat vandaag wel! OK, soms kuukel ik om en knal ik met m’n hoofd op de grond en dan huil ik even maar dat doet vooral pijn van binnen…. Voor de rest niets. Duurt daarom ook maar kort.

Er is ook nog een vier-en-een-half ding wat ik kan en dat is heel eefjes zelf staan. Dat is het begin, want stappen, dat kan ik al natuurlijk. Ik denk dat ze het woord parmantig daar voor uitgevonden hebben, want dat is wat ik doe. Ik ben benieuwd wanneer ik zelf kan staan. Niet dat het een wedstrijd is of zo, hoor, maar ik wil graag zelfstandig worden.

“Zelf kunnen staan” betekent dat, dan kan ik zelfstandig knuffelen met papa en mama.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

A lot of L.O.V.E.

Dzjez Dzjez gedachten , , , ,

Ik zal maar met de deur in huis vallen: Ik ben 9,790 kilo of 20 pond, zoals de Beppe van pappa zou zeggen. Een hele baas, zoals Olpa waarschijnlijk zou zeggen, maar op het consultatiebureau zeggen ze dat ik een hele gezonde, vrolijke, bijdehante, goed ontwikkelde baby ben en dat was een hele opluchting!
Grapjuh!

We hadden het min of meer wel verwacht. Maar toch, het is fijn om te horen. En ik heb me er er goed vermaakt hoor! Al die aandacht is op m’n lijf geschreven en ik geef er veel liefde voor terug in de vorm van glimlachen, klappen en zwaaien. Grappig om mama te zien, die straalt helemaal. Dat doet ze ook zonder mij, maar zo in het consultatiebureau, kun je de lichten haast uit doen en je blijft alles zien. En dat is zonder mijn trotse straling!

De crèche was leuk. Benthe was er en die mocht in het bedje toen ik kwam. Konden we samen spelen. Dat is gezellig en dan kan ik goed van haar leren. Goed kijken is goed volgen, alhoewel ik dat nog wel wat moet oefenen. Dat is één van die verbanden die ik naar eigen inzicht invul.

Bijvoorbeeld: Als ik ontdekt heb dat brood lekker is, stop ik het in m’n mond en kauw het op. Als ik niet op de natte vloer mag, dan doe ik dat wel. Als papa zegt: Ssssssst, dan doe ik dat niet. Niet altijd tenminste, want dat verband kan ik dan niet leggen! 😉 Ik weet ook wel dat vanaf het moment ik papa of mama kan zeggen, ik de klos ben. Want vanaf dat moment weten zij dat ik woorden begin te begrijpen. Voorlopig wacht ik dus nog even…

Ik leid ze gewoon af met al die andere kunstjes, zoals kruipen, draaien, staan, zwaaien, zelf drinken… want dat heb ik gedaan. Water, dat is m’n tweenalekkerste drinken. Ik ben er echt aan gewend nu. Lekker fris en het vult op een niet-vullende manier. Het heeft me geholpen om dat kleine laatste duwtje te krijgen, dat me net over het randje van vrede- en liefdevol in slaap te vallen.

Dat was wel een beetje een strijd. Ik had 180 ml melk gedronken, beetje rijst gegeten, yoghurt, maar ik was wat dwarsig. Moe, denk ik, warm vermoed ik, baby in ontwikkeling leid ik af.

Al met al, liet ik papa gaan met een glimlach, zo ben ik dan ook weer. En vergeet niet, ik ben borstvoeding gewend hè! Beetje afkikken, maar extra rust voor mama. Dat gun ik haar met 9,790 kilo L.O.V.E..

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Heen en weer

Dzjez Dzjez gedachten, Weekend , , ,

Het was een heen en weer dagje in meerdere opzichten.

Het was een heen en weer naar m’n bedje, waarbij de tijd tussen heen en weer kort was, want ik had geen zin om te slapen. Dat komt waarschijnlijk door de warmte en omdat ik gisteren geleerd heb dat ik met weinig slaap toe kan, zolang het maar gezellig is. Dus die gezelligheid zoek in dan op. Zo ben ik.

We zijn heen er weer geweest naar Evelyn, Philine en Lauren en dat was supergezellig. Er stond een zwembad en ik had een klein zwembadje voor me zelf. We hebben allemaal spelletjes gedaan, waaronder een liedje dat, jawel “Heen en weer” heet en ik was het die heen en weer ging! Lachen.

Ik heb ook geschommeld, dat was voor het eerst in m’n leven en natuurlijk ook heen en weer alweer. Spannend hoor, zo’n babyschommel, ik zit daar volledig angstloos in, maar ik ben ook nog maar 8. 8 maanden en een half en dan heb je nog niet zoveel angst.

Het was lekker relaxed vond ik toen ik in de auto terug zat en ben pardoes in slaap gevallen en op het moment dat de auto uitgaat, ben ik dan weer wakker. Dan heb ik net genoeg geslapen.

Thuis was ik er een beetje door. Ik denk dat ik toch een beetje last van alles had. Laat, druk en warm, dat zijn de ingrediënten voor een onrustige baby, m’n haar was nat van het zweet (wat m’n krulletjes ten goede komt).

Alhoewel, eigenlijk viel het wel mee. Ik werd alleen zeer onrustig wanneer ik in bed lag. Uiteindelijk ben ik er 4 heen en weer geweest, waarvan 2 keer naar beneden. Daar heb ik zeer gulzig, zeer veel water gedronken en papa heeft me toen naar bed gebracht. Dat was de truc. Ik heb nog een keer gelachen en ben hard in slaap gevallen. Het was half 9, dus.

it wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.