Ik ben niet bang!

Ik heb met papa geoefend, door naar Sesamstraat te kijken.

Daar heb je ook allemaal beesten in heel veel kleuren en maten en geuren en geluiden en dan ben ik niet bang (papa wel een beetje denk ik). Dus, ik ben klaar voor een volgend bezoek en blijkbaar ga ik dat morgen (vrijdag) doen. Ik ga m’n schoenveters extra stevig aantrekken en m’n stoerste blik opzetten. Geen probleem dus.

Verder heb ik een mooie dag gehad, die goed in balans was. Letterlijk hè, want ik probeer telkens meer zelf te staan en het is me vandaag zeker een keer 1,5 seconden gelukt. Kwestie van tijd, zeg ik.

Het was een mooie dag op de crèche. Ik vind het daar erg gezellig en dat komt vooral omdat ik de wereld heb om in te kruipen. Dat is wat ik dan ook de hele tijd doe. En naar kinderen gaan en met ze spelen en dus gaan staan en overal aanzitten, want dat is gaaf! Geeft een gevoel van macht. Dingen omgooien vooral. In elkaar of op elkaar nog niet, maar ik ben er over aan het denken.

Toen mama kwam was ik wel weer blij! Lekker lang knuffelen en dan naar huis. Daar heb ik dan aan het eind van de dag wel zin in. Al met al ben ik dan ook wel moe. Het liefst ga ik dan naar bed, maar ik wil papa ook wel even zien natuurlijk.

Altijd lachen met die man, hahaha! En ik noem hem papa (nou ja, in gedachten want echt uitspreken doe ik het nog niet). Lachen met pap en knuffelen met mama, dat doe ik graag. En als ik geen zin meer heb in yoghurt doe ik PFFRRTTT! En als de lepel dan in de weg zit, zit de yoghurt overal. Tot op de wimper van m’n oog! En dat heeft dan ook weer z’n charme. Zo gaan die dingen.

Maar dan is het echt tijd om naar bed te gaan hoor! Dan voel ik de slaapzandkorrels van Klaas Vaak al in m’n ogen. Klaas Vaak, wie verzint er nou zo’n naam. Vaak. Vaak wat?! Oorspronkelijk heette hij Ole Lukøje (“Eule Lukeuje”, klinkt toch super?) en is gebaseerd op een sprookje van Hans Christian Andersen. Spannend hoor!

In ieder geval, ik ga slapen!

It we wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Het bange vogeltje en de grote lach

Vanochtend kon mama uitslapen, dus was ik vroeg wakker. Ze hebben het nog even geprobeerd, maar uiteindelijk ben ik opgestaan. Eerste keer was ik er bijna ingetrapt met een flesje melk. En ook het tweede flesje was bijna gelukt, maar uiteindelijk om 10 over 7 zijn we opgestaan. Papa moest toch opstaan, dus dat was geen probleem.

Olpa en Olma kwamen vandaag en die waren vroeger dan gepland. Om 11 uur en dat was een eh, fijn weerzien. Eerst keek ik ze een beetje raar aan, maar toen Olma begon te praten, herkende ik haar stem en brak mijn lach door. Zo ben ik.

Het was direct heel gezellig, want ik liet zien en horen wat ik allemaal al kon en zij zeiden oh en ah en dat vind ik fijn en zij ook en zo is het cirkeltje dan weer rond. Dat is ook één van de redenen van bestaan voor grootouders en kleinkinderen, denk ik.

We zijn trouwens vandaag naar de ‘kinderboerderij’ geweest. Dat is een hele speciale en vooral heel bijzonder, want die is maar één uur per dag open. Eén uur, zo belangrijk! En ik was er helemaal klaar voor en had er echt zin in, totdat ik ontdekte dat er dieren op een kinderboerderij rondlopen en geen kinderen!

Schrikken met een hele grote ‘S’ was dat, tsja en wat doe je dan als gezonde baby?
HUILEN tot het brullen er op volgt, gepaard met grote snottebellen (waar Olma niet goed tegen kan en dus met zakdoeken in de weer weghaalt).

Nee, dat waren echt een serie schrikmomentjes. Bij de pauw en andersoortige gevleugelde vrienden, de paarden en de hele beestenboel. Logisch, want als je iets nog nooit gezien hebt en het beweegt ook nog, dan is dat best eng. Volgende keer gaat het vast al beter.

Op de terugweg heb ik even een powernap gedaan in de kinderwagen en haring gegeten, of omgekeerd, dat weet ik niet meer. Wat ik wel weet is dat we een heel eind gelopen hebben. Zelfs ik was er moe van en ik zat in de kinderwagen!

Toen we thuis waren, kwam papa ook snel en Olpa was aan het kokkerellen in de keuken. Met papa heb ik toen nog even gespeeld, want ik had hem vreselijk gemist! Hij laat me altijd schateren van het lachen en dat is de beste remedie tegen grote tranen. Van hardlachen ga ik me altijd goed voelen.

Maar goed, na zo’n dag komt er ook een nacht en daar had ik voor de gelegenheid wel zin in. Best moe hoor, na al die avonturen. Dan is het automatisch tijd voor avonduren. Met de oogjes dicht en met een mooie gedachte in slaap vallen….

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Knuffelaar

Volgens mij heb ik het al eens gezegd, maar knuffelen is heel belangrijk. Dat energie en voelt goed. Dan voel je elkaar heel goed en dat is fijn. Ik ben dus ene knuffelaar! Zo het is er uit. Dus toen ik thuis kwam vandaag, was ik eigenlijk best wel moe en het was papa die me ophaalde. Dat is leuk, maar anders….

Met mama knuffel ik eerst altijd zeker 3 minuten en dan kussen we elkaar en zijn we samen alleen op de wereld. En daarna gaan we pas weg, naar huis. Nu was ik a een beetje in de war, want Ellen was al weg en dat vond ik vandaag ook niet leuk. Kweeniegoewaaarom, maar het was zo.

Thuis was ik moeërder, maar daar was mama ook. Dat geeft dan weer even extra energie. Een kleine boost, die net genoeg is om te eten, te spelen en dan naar boven te gaan. En dan is het al bijna te laat, want dan vind ik het al niet meer leuk om uitgekleed te worden en dan de pyjama weer aan…. toch onhandig, morgen moet ik m’n kleren toch weer aan, dus waarom zou ik ze uit doen!

Maar goed, dingen gaan zo als ze gaan en dan is mijn verlossende en heerlijk fles met mel. Mijn baken voor de nacht. Daan voel ik me echt moe worden en krijg zin in bed. Maar op één voorwaarde: Genoeg moet het zijn. Anders blijf ik aandringen.

Ik heb trouwens vannacht een wat onrustige nacht gehad. Waarschijnlijk gedroomd, want als mama me even vastpakt en knuffelt is het weergoed. En dan legt ze me neer en dan herinner ik me hoe fijn het is dat ze me vastpakt, dus is het verleidelijk het nog eens te doen…. OK, 3 keer maar en dan ben ik moe en uitgeknuffeld en heb ik de rest van de nacht geslapen.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Samenraapsel

Zo voelt het een beetje na zo’n indrukwekkend weekend.

Dan is het ineens wel heel erg stil als iedereen weg is. Het ene moment zijn ze er allemaal en het volgende moment ben ik alleen met mama…. En dat komt goed uit, want die had ik de hele dag bijna niet gezien. Ze moest namelijk werken bij Gaus, een of andere belangrijke bijeenkomst en alles is goed gegaan. Wel fijn dus, even quality time.

Alhoewel, met z’n tweeën, niet dus hè, want dat kleine broertje van me begint al te bewegen. Op die manier laat hij weten dat’ie er is en hij is al aan het oefen voor straks een buitenbuikse baby te zijn. Net als ik! Ik weet er alles van.

Leuk om te bedenken dat nu hij in de buik zit alles zo enorm anders is als toen ik in de de buik zat. Niet alleen is het nu ruimer, want ik heb het voor hem opgerekt, ook hoeven we minder op en neer te rijden naar België, is papa er niet alleen per WhatsApp en Viber en Skype en slaapt mama wat meer… Ik ben benieuwd wat voor invloed dat heeft op m’n broer en hoe hij is. Hoe dan ook, ik ben nu al gek op hem!

Om van de hak op de tak te springen, gisteren zat ik op de schouders van Siebe, heeft Zelda me in bad gedaan en 2 keer een flesje gegeven en me ook nog 2 keer in bed gestopt. Dat is raar, dan val ik niet normaal in slaap…. maar uiteindelijk wel. Papa en Siebe zijn nog gaan hardlopen tijdens mijn slapen. Gelukkig was ik op tijd weer wakker!

Vanochtend moest mama me wakker maken, om maar even van de tak op de hak te springen en dan ben ik even niet blij. Ik was echt een beetje chagrijnig, gelukkig duurde dat niet lang, maar de conclusie is simpel: Ik hou er niet van om wakker gemaakt te worden, wel om wakker te maken.

Gelukkig had papa een flesje, maar wat schetst m’n verbazing? Het smaakt niet zoals normaal! Pap er in…. daar kan ik vandaag even niet aan wennen! Gelukkig kwam mama er snel aan met een nieuwe ‘gewone’ fles. Die heb ik lekker opgedronken en dan ben ik direct beterder gehumeurd.

Toen ik terug kwam van de crèche was papa er niet. En ik ben nu bijna 10.
10 maanden wel te verstaan en dan ben ik me daar wel van bewust, maar weet nog niet goed hoe ik dat moet uiten…. ik hoop wel dat hij er morgen weer is. Tot die tijd ga ik rustig slapen.

Oh, wacht! Ik heb hem gehoord, nu is het helemaal goed.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Op visite en een poes zo groot als een tijger…

We hebben vandaag een visitedag gehad en dat betekent op reis.
‘Tuurlijk moesten we eerst opstaan en dat deed ik pas in tweed instantie. eerst om 7 uur en na een flesje melk terug om 9 uur. Toen heb ik eerst gegeten en daarna in bad. Al met was ik gepiekt en gestevend en klaar voor vertrek.

Siebe en Zelda en papa waren ook klaar en mama had een lekker dagje thuis zonder de kinderen. Kan ze een keer lekker rustig aan doen! Bij beppe was het direct gezellig want die had allemaal speelgoed klaarstaan. En dat is echt een speelgoedluilekkerland. Wat dan weer grappig is, is dat ondanks de hoeveelheid speelgoed ik met name aan die dingen wil zitten die geen speelgoed zijn. Ik kan daar niets aan doen, het zijn m’n handjes.

Ik heb ook lekker ronde Nib-It chipjes gehad. Mmmm, daar ben ik ook echt niet vies van. Echt gezellig was het dus. Ik heb lekker met Beppe geknuffeld. Die had me ook al weer lang niet gezien en dat moet gecompenseerd worden. Ik heb ook lekker geslapen in het reisbedje op de kamer waar al jaren kleinkinderen van Beppe slapen. Beppe is een echte expert!

Beppe moest naar een feestje, dus na Skip-Bo met Siebe en Zelda en papa gespeeld te hebben moesten wij weg! Zij moest zich nog klaarmaken en daar had ze ons niet bij nodig, dus zijn we naar Tessa gegaan. Daar lag ook al zo veel speelgoed! En Senn en Nynthe die gezellig met mij willen spelen. Alweer een speelgoedluilekkerland, totdat…..!

Ineens daar een grote tijger om de hoek stond. Beestachtig was het met verschrikkelijke grote tanden en bloeddoorlopen ogen die mij indringend aankeken. Ik zag de vlijmscherpe nagels krassen in het parket en ik hoorde een diep grommen. Ik hoorde het niet alleen, ik voelde het ook! Mijn laatste uur was geslagen een een baby doet dan wat een baby moet doen: HUILEN!

Achteraf gezien was de poes misschien niet zo supereng, maar toch…

Daarna was het weer goed en ik niet meer bang voor de poes. Echt gezellig was het weer! Leuk hoor, nu ik wat groterder wordt en beter kan interacteren met de omgeving. Ook goed dat ik de crèche gewend ben, dan zijn veel kindjes normaal. Ik heb ook nog even met Tessa geknuffeld. Is een beetje een klassiekertje. Doen we altijd.

Uiteindelijk zijn we naar huis gereden en heb ik een klein beetje geslapen, want ik moest klaar zijn voor mama! Want die had ik de hele dag niet gezien en zij mij niet en dan is een dag lang. Uiteindelijk was ik best wel moe naar zo’n dag, maar dat is niet erg. Daar zijn dan weer bedjes voor, om lekker in te slapen!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Dag een wat!

Het was een vrije dag en ook nog vrijdag en dan kan er vanallus gebeuren.

Eén ding wat er gebeurde was dat ik lekker lang geslapen heb en daar worden papa’s en mama’s dan weer heel blij van. Ik ook hoor, want ik denk dat ik het wel nodig had. Een beetje uitslapen is nooit slecht.

Wat er ook gebeurde was dat ik in eens in de wasbak zat en dat is dan weer heel grappig. Dat was om met mama te gaan douchen. Dat vind ik minder leuk dan in bad gaan. Daar heb ik wat meer overzicht en kan ik lekker spatten. Onder de douche lukt dat niet. Wat wel lukt is lekker schoon worden.

En dat brengt me dan weer op een andere gebeurtenis die te maken heeft met stroop en haar. Het resultaat is een coupe ravage. Zeer modern, heb je geen gel voor nodig alleen maar een Dzjez met haar. En dan kan ik echt op z’n allerbeteuterst kijken, maar die dingen gebeuren.

Wat dan weer naadloos over in het muziekgebeuren met papa. Thunderstruck, luchtgitaren en een betrokken papagezicht. lekker chillen op de muziek, high five en haartrekken (wat er op zich  niets mee te maken heeft, maar wel goed uitkwam).

Voor het gemak sla ik het stofzuigergebeuren en het slaapgebeuren even over, maar het rare-man-in-de-kamer-gebeuren dan weer niet. Dat was schrikken zeg! Ik dacht dat papa binnen zou komen, maar het was iemand anders! Een timmerman. Daar was ik wel 10 minuten van van slag.

En papa was weg, die was naar België om Siebe en Zelda op te halen. Wat er dan weer niet gebeurde was het verlossende telefoontje voor mama met de uitslag van het onderzoek in het ziekenhuis…. Dat is nooit grappig, dus belde mama zelf. En nog eens, en nog eens en uiteindelijk kreeg ze de mevrouw aan de lijn die het ging vertellen. Een onvriendelijke dame met een geweldige boodschap: Ik krijg een broertje en alles is GOED! Dat is pas een gebeurtenis.

De laatste opbeurende gebeurtenis is de aankomst van Siebe en Zelda. Daar waren ze! Eerst moest ik er even aan wennen, maar daarna was het weer ouwe-jongens-krentenbrood. Heerlijk om ze weer te zien! Nu zijn we straks met z’n vieren.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Kiekeboe

Vandaag weten we of het een broertje wordt of een zusje en of het gezond is. Want daar moeten we realistisch in zijn. Ook dat weten we dan. Mijn broertje of zusje is vandaag 16 weken en 5 dagen.

Morgen komen Siebe en Zelda ook en ik dacht het is wel leuk om eens te struinen in de oude foto’s en ik heb een hele mooie gevonden. Zo lief waren ze al als kleine kindjes en grappig om te zien hoe ze veranderd zijn en hoe ook weer niet. Ik vind dat Zelda meer veranderd is dan Siebe, maar als ik goed kijk zie ik ook wel weer duidelijk Zelda.

En dan mijn hoofd er bij. Dan zie je wel heel veel kleine kinderen! Ik ga later ook zo zitten met m’n broer of zus en ga dit weekend vast even oefenen. We gaan naar Beppe en ook naar Tessa en dat betekent Senn en Nynthe! Ook al zo gezellig.

Vandaag wel weer een goeie dag gehad. Niet zo veel geslapen op de crèche, maar dat haal ik dan ’s nachts in 😉 en dat vinden papa en mama niet erg! Ik heb wel een reuzentrek, ik heb wel een heel potje voor 12 maanden plus opgegeten! En daarna yoghurt en toen nog even in de box om alles te laten zakken en dan nog 210 ml melk. Dan weet ik zeker dat m’n buik in ieder geval genoeg te doen heeft deze nacht!

It wie wer in moaie dei!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Dommeldag

Vandaag was een dommeldag. Voor mij en voor mama.

Ik werd om kwart voor zeven wakker en apap moest op, maar mama mocht blijven liggen, want die werkt niet op woensdag. Dus die had liever niet dat ik wakker werd. Maar goed, dingen gaan zo als ze gaan hè, en na 180 ML had ik nog steeds dorst, dus heeft mama nog een flesje gemaakt van 120 ML en toen was ik pas voldaan.

Heerlijk zo. En toen bracht papa me terug naar bed en ik weet niet of ik in de war was of het gewoon niet in de gaten had, maar voordat ik het wist, lag ik er in en viel terug in slaap! Nou ja! Tot 10 uur, dus toen ik wakker werd was papa al lang weg en mama lag er nog lekker in. Die was blij. Een goed begin van een goeie dag dus!

We hebben het rustig aan gedaan, want mama was nog moe van gisteren. Logisch. Niet mis, ik moet er niet aan denken, maar allemaal voor een goed doel. Mijn broertje of zusje. Onder dit soort omstandigheden is het jammer dat ik nog maar een baby ben en vooral heel erg bezig ben met mezelf en nog niet echt kan lopen, anders had ik zeker een theetje gemaakt of een koekje gehaald. Echt, als ik wist hoe dat moet.

’s Middags hebben we weer lekker geslapen. En voordat papa thuiskwam had ik m een HEEL potje macaroni op! Ik groei en m’n honger groeit. Jaja, ik ga heel groot worden ben ik bang….

Ik was dus helemaal klaar toen papa kwam en we hebben lekker gespeeld. Gelopen, gelachen en piano gespeeld. Ik begin het door te krijgen denk ik. Nog een paar dagen en het wordt oorverdovend, mijn kamerconcerten. Dus, omdat m’n haar weer de menukaart van de dag vertegenwoordigde, vond papa het een goed idee om me nog even in bad te stoppen. Ik eigenlijk ook wel, maar meer om te kunnen spatten op het water. Dat zijn zachte klapjes op het water, zodanig dat het schuim opzij gaat. Heel fascinerend.

Om uiteindelijk in slaap te vallen heb ik 250 ML melk gedronken. In 2 keer, ik zeg het, ik ga GROOT worden.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

I am Dzjez

Ik merk dat ik elke dag ietsje meer Dzjez ben dan de dag er voor. Niet dat ik iemand anders wordt hoor, maar dat wat ik ben word ik telkens meer. Ik leer mezelf kennen en hoe de omgeving op me reageert. Ik begrijp m’n omgeving en reageer daar dan weer op. Ik heb ook verwachtingen en patronen. En dan ook natuurlijk wanneer ze niet gebeuren.

Zoals vandaag. Papa kwam me ophalen van de crèche en niet mama. Dan kijk ik even scheef. Dat duurt niet lang hoor, maar toch, ik merk het. Als ik dan na het boodschappen met papa thuis kom dan is het eerst wat ik doe mama heel hard knuffelen en die knuffelt dan heel hard terug.

Mama was trouwens naar het ziekenhuis met papa om te kijken naar m’n broertje of zusje en of het gezond is. Totnutoe is alles goed. Vrijdag weten we alles. Of het helemaal gezond is en ook of het een meisje of een jongen is! Spannend.

En om de dag nog even door elkaar te gooien. Vanochtend, nadat ik al om 6 uur op was gestaan, zat ik lekker in de box heel geconcentreerd Nijntje te lezen. En ik kan al op z’n kop lezen en dat maakt niets uit. De kleuren zijn prachtig en ik zie ze en bekijk dat beter en beter. Het leven is mooi!

Iets anders was de ‘truc’ die papa vanavond uit ging halen. Eten in de stoel. De eerste hapjes had ik niet in de gaten, maar daarna bedacht ik ineens dat een walking dinner beter is. Ok, ok, uiteindelijk leer ik het wel af, maar nu nog even lekker op z’n Dzjez’. Was wel lekker en smakelijk.

Na de yoghurt was ik wel klaar, maar dan heb ik nog even een Duracel-konijn-momentje! Lekker druk doen en verschrikkelijk lachen met papa. Ik vind dat een goed avondritueel, wat afgesloten wordt door een lekker flesje met mama (of papa, maar nu was het mama). Lekker relaxen en langzaam al een beetje wegdromen.

Vannacht ga ik alle indrukken van de dag verwerken, zodat ik morgen weer een beetje meer Dzjez ben.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Goed gevoed

Ik heb een dag van vrolijkheid achter de rug. Dat is zoiets als het gevoel van diep ademhalen, zodat je borst opzwelt en je een beetje groter wordt, blij kijkt en denkt: Ik heb er zin in vandaag!

En aan het eind van de dag, adem je dan weer uit en zeg je: Hè, hè!
Maar dat doe je pas zo laat mogelijk. Want dat gevoel wil je zo lang mogelijk vast houden. Want dat is leuk. Zo’n dag was het dus. En ik denk dat het een beetje de spin-off van het weekend was. Ook zo veel gelachen en dus vrolijkheid.

Ik was al vroeg wakker, om 6 uur en heb een lekker flesje opgedronken in bed! Mama was al aan het douchen en ik denk dat papa nog geen zin had om op te staan… Daarna wel hoor. Eerst heeft hij me aangekleed en naar beneden gebracht. Ik heb iets nieuws. Ik drink het flesje nu weer snel leeg en vandaag heb ik dan weer geen zin in brood. Dat kan hè! Ik kan het hebben.

Trouwens we hebben een heel mooi kaartje gekregen van Erwin en Desiré, onze buren. Dat heeft Desiré zelf gemaakt en dat vind ik zo knap! Niet alleen is het knap, dat is een kaart die met liefde is gemaakt, want dat koop je niet in de winkel. En dat maakt hem echterder. Hij is voor m’n nieuwe broertje/zusje. Ik ga hem goed bewaren!

Op de crèche heb ik weer m’n gezichten getrokken en veel gelachen. Het was een fijne en gezellige dag en ik heb 2 boterhammen achter elkaar gegeten en een Nijntjekoekje in m’n haar gesmeerd. Dat staat me goed vind ik! Hahaha!

Papa vind dat ook en daarom stopt hij me in bad denk ik. Maar dat was nadat ik gegeten had. Weer een walking dinner. Rundvlees met sperziebonen en aardappeltjes. Lekker! Meer dan een half potje! Beter en beter, meer en meer!

Uiteindelijk, nadat ik in bad ben geweest, aangekleed was en helemaal klaar voor bed, zei ik pffffff en was de dag voorbij. Heerlijk bij mama op schoot m’n laatste flesje van de dag drinken. Daar doe ik het voor en de warmte van mama…

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.