Zelda

Drachten en weinig tijd

Dzjez Beppe, Dzjez gedachten, Familie, Siebe, Weekend, Zelda , ,

Druk, druk, druk heb ik het de laatste tijd.

Vandaag gingen we naar Drachten met de kinderen. Dus ik Siebe en Zelda en Papa…. Mama mocht thuis blijven voor een lekker mamadag. Dat kan zij alleen, want zij is mama en met mijn broer in haar buik, moet ze zo nu en dan even rustig aan doen.

Ik was natuurlijk ‘op tijd’ op, want voor dit soort dagen moet je goed voorbereid zijn, plus het is ook wel gezellig met papa. Samen Sesamstraat kijken is niet eng, maar leuk! Zelda heeft me een lekker boterham gegeven en toen het bijna tijd was om te slapen gingen we vertrekken.

De reis ging eerst naar Pake en in de auto heb ik 40 minuutjes geslapen. Wat een groot huis is dat om doorheen te kruipen zeg! Maar omdat het onbekend terrein is, blijf ik toch wat in de buurt. Pake ging sjoelen met Siebe, maar van onderen af gezien is dat eigenlijk maar raar. Van die ingespannen gezichten en rare tok geluiden. Als ik later groot ben, ga ik dat toch eens uitzoeken, maar eerst een mannengroepsfoto!
(Niet dat Zelda er niet op mocht, maar iemand moest de foto nemen!)

Daarna naar Beppe en daar waren Nynthe en Senn ook! Man, man, want een kinderspeelparadijs is dat bij Beppe zeg! Overal speelgoed en overal plekken waar je je aan vast kunt houden! En al die aandacht en gezelligheid… Maar ik was al wel weer een beetje moe, maar omdat we geen bedje mee hadden genomen en Nynthe ook moest slapen, heeft paap eerst een bedje bij Zelda gehaald. Met een flesje maakt het mij niet uit! Ik heb 2 uur geslapen!

Daarna weer spelen geblazen en heb ik lekker gegeten en gepeuzeld. Toen kwam Tessa de kinderen ophalen. Kon ik ook nog even met haar knuffelen. Na het eten en van de groeten gingen we terug naar huis, maar toen was het eigenlijk best wel laat. Maar denk je dat ik in de auto ga slapen? Nee hoor, veel te gezellig! OOK in het donker in de auto en het was al half 8.

Thuis ging ik ook nog even als een stuiterbal, maar dat was dan uiteindelijk wel van de moeheid. Dan spreek ik gewoon al m’n reserves aan en kan ik nog uren doorgaan. Maar met een flesje en mama ben ik snel ontstuiert en ben ik blij dat ik in bed lig….

Lekker slapen, morgen weer een drukke dag.

It wie wer in moaie dei?

Deze slideshow vereist JavaScript.

Veeltebeleven

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, vrolijk, Zelda

Zo is het een leuke dag zeg! Als ik wakker wordt, zie ik Siebe en Zelda en als ik thuiskom. Alhoewel, Siebe kwam even dag zeggen, maar er zat nog te veel slaapzand in z’n ogen en dus moest hij even naar bed, voor een klein extra dutje. Dat heb je soms.

Ik heb wel lekker lang geslapen, want ik was best moe na een dagje met mama. Dat is zo ook zo leuk en doe ik extra m’n best om mee te genieten. Dat kost energie! Toen mama naar haar werk ging moest ik nog naar de crèche. En weet je wat? Zelda heeft me in de pyjama in de auto gedaan! Cool, en dan ineens valt het op hoe roze, roze is! Ze had trouwens ook opvallende nagellak. Zwart! Dat was omdat ze een Haloweenfeestje had gehad.

Ik heb een fijn dagje gehad op de crèche. Dat heb ik gelukkig altijd. Het is wel grappig, als ze op de crèche ’s ochtends aan papa vragen hoe het was zegt hij altijd goed, waardoor ze het soms gewoon vergeten te vragen. Tsja, als het altijd goed gaat, hoef je geen bijzondere vragen te stellen! Zo gaan die dingen.

En hoe je het ook went of keert, na een fijne dag op de crèche, eindigt zo’n dag altijd fijnerder, want mama komt me halen.Nog zo’n hoogtepuntje. En deze keer was er nog een hoger puntje, want toen ik thuiskwam, waren Siebe en Zelda er! Het geheugen van een baby werkt in dat opzicht raar. Ik ken Siebe en Zelda en herken ze ogenblikkelijk, maar ik vergeet dat ik ze deze ochtend nog heb gezien!

Een fijn weerzien en gezellig spelen, dat zijn dan de ingrediënten van een fijne avond. En macaroni, want ik heb gezellig meegegeten aan tafel. Ik vind macaroni lekker. De yoghurt daarna natuurlijk ook! Daar ging ik ook een beetje gek doen met Siebe en Zelda. Dat maakt het extra leuk.

Ik heb ook nog wat muziek gemaakt met Siebe en we hebben gelezen in al die nieuwe Nijntje boekjes! Veel input, dat wel en ik wil natuurlijk zelf, snel de bladzijden omslaan. Ik kan niet wachten wat er nog gaat gebeuren! Logisch, Nijntje, wat een avontuurster… en het wordt extra leuk als Zelda me voorleest. Die is ook minder bedreven in het bij me weghouden van het boekje. Dan kan ik zelf bladzijden omslaan, dat lukt bij papa dan weer minder.

Maar goed, zoals altijd komt aan een fijn dagje een fijn eind. Met mama een heerlijk flesje melk drinken en dan lekker slapen. OK, om 10 uur nog even een extra flesje, want m’n maag was nog niet helemaal tevreden. Plus, ik vind het ook wel gezellig want ik heb zowel papa en mama nog even gezien!

Morgen een hele dag met Siebe en Zelda, Beppe, Pake, Nynthe en Senn. Feessie, zeg ik!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Baby Pangan (style) en Nemo

Dzjez Dzjez gedachten, Familie, Feest, Olpa en Olma, Siebe, Weekend, Zelda

We zijn vandaag naar Nemo geweest en wat ik me daar het meest van herinner zijn benen.

Ik heb namelijk verscheidene kruiprecords verbroken. Het afstandsrecord, het snelheidsrecord en het duurrecord. Kortom: Ik heb veel gekropen en als je mijn lengte hebt, zie vooral heel veel benen. De aanleiding was de verjaardag van Olma. Volgens Zelda werd die alweer 36 jaar oud en volgend jaar weer.

Daarom moesten we deze ochtend vroeg op. Ik ben daar natuurlijk wat in doorgeschoten, want ik was al wakker op kwart voor 6 en daarna om kwart over 7. Ja wat wil je, Nemo in Amsterdam, dat zijn 2 dingen die je niet dagelijks meemaakt of in mijn geval eigenlijk nooit. Maar goed, ik was zo vroeg wakker, dat ik er om 9 uur weer in ging en mama me uiteindelijk om kwart over 10 moest wakker maken. Ik bedoel maar, slapen als het niet hoeft! Ik heb dat uitgevonden.

Maar goed, de trein was grappig. Een hele grote gele slang, die door het landschap kruipt en ik zit er in. Chill, je kunt fijn door de ramen kijken.Iedereen is bij elkaar als we uitstappen op Amsterdam Centraal. Olpa is de trein nog niet uit of hij verteld Siebe en Zelda al verhalen over Noord-Zuid-lijn (en niet andersom), de marine, het scheepsvaartmusem en ga zo maar door!

Uiteindelijk komen we bij Nemo, wat ook een groot schip lijkt. Ik vermoedt dat ze de naam afgeleid hebben van Kapitein Nemo van de Nautilus uit 20.000 mijlen onder zee van Jules Verne. Olpa en Papa hebben dat beide gelezen, want dat boek is al uit 1870!

Nemo is supergaaf, want je hebt er meeeeters vloer waar je kunt kruipen. Ik werd het in de kinderwagen zitten namelijk na een paar uur helemaal zat en vastgehouden worden was ik ook klaar mee (hoe heerlijk en gezellig dat ook is hè! Want dat vind ik echt, maar een baby moet de ruimte hebben hè!). Mama liet me lekker gaan, dus had ik vrij baan. Om snel, langzaal, met draai etceteras te oefenen!

Ik was daar erg druk mee en heb dan ook maar een half uur geslapen op de hele dag! De rest was ik ongelooflijke wakkere en vrolijke Dzjez.

Papa en Siebe en Zelda zijn vanallus gaan bekijken en er was ook er veel te zien en te doen. Uiteindelijk zijn Olpa en Zelda de echt serieuze dingen gaan doen, terwijl Siebe en Papa gingen testen hoe slim ze waren. Ik heb ze daar niet meer over gehoord…

Oh ja, serieuze dingen, Olpa en Zelda zijn namelijk het laboratorium ingedoken om lijm te maken. Het is gelukt! Ze staan daar nog vastgelijmd aan de vloer en aan elkaar…. Geintje!
Maar de lijm is echt gelukt en is blauw. Bijzonder experiment!

Daarna zijn we naar de Chinees gegaan om te eten en het restaurant dreef op het water! Tsja, wat moet je daarover zeggen, behalve dat je er niet zeeziek werd binnen. Het lag behoorlijk stil en was heel groot! Ik heb nog nooit zo’n groot Chinees restaurant gezien! Ech nie!

‘Men’ vond mij daar wel leuk, want er kwamen allemaal mensen naar me toe en aaiden me over m’n bol en zeiden lieve dingen. Er was er zelfs één die ging helemaal naar China om kroepoek en een Chinees koekje te halen. En dat was een snelle! Binnen 2 minuten terug. Niet te doen!

Mama had nog een kadootje voor Olma gekocht ook, want ja als je jarig bent… een mooi boek en een nog veel mooiere kaart. Voor de koude winteravonden. Het boek dan hè!

Siebe en Zelda hadden kindermenu Chinese stijl en de rest had een Menu Canton. Dat zag er heel goed uit! Ik heb van alles wat meegegeten en heb niet gehuild, maar wel 2 keer 120 ml melk gedronken. Beregezellig! Mag best nog eens. Toen we om 20:36 nipt de trein haalden, was er niks meer door de ramen te zien. Het was donker. Gelukkig zaten Olpa en Papa tegenover me en konden we lekker grappen!

Toen we in Weesp afscheid genomen hadden en ik eindelijk in m’n stoel zat ben ik als een baksteen in slaap gevallen. Ik denk dat als Olpa en Olma goed geluisterd hadden, dan hadden ze dat gehoord tot in Nederhorst Den Berg! en gek hè, zodra de auto stil staat wordt ik wakker. Gelukkig heeft mama me snel, met een flesje, in bed gebezjoerd! Daar was ik aan toe!

It wie wer in huuuule moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

A day with José

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Zelda , , , ,

Vandaag gingen we naar Olpa en Olma en José was er ook.
We gingen in twee auto’s want papa moest daarna door naar Siebe en Zelda, zodat ik met mama mee terug naar huis kon. Handig zeg ik. Goed zeg ik ook, want we hebben nu twee stoeltjes die vandaag dan weer niet nodig waren. Maar toch, de stoel stond achterin, dus kon al vast wat wennen aan al dat rijden.

Ik was lekker vroeg op en dat kwam papa wel goed uit want die moest nog wat werken. Ik wilde hem helpen door op die knopjes te slaan, maar daar was hij dan weer niet blij mee. Gek, hij doet het toch zelf ook!

Maar goed, op tijd vertrekken, want hoe eerder we er zijn hoe beter. En toen was daar ineens José en dat voelde direct goed. Ik had minder dan een seconde nodig om te lachen naar haar. Daarna zijn we gezellig gaan spelen. Wat is dat toch leuk zeg.

En de appeltaart dan weer lekker! Ik heb er kleine stukjes van gegeten en dan heb ik het nog niet gehad over alle spulletjes en dingetjes waar je aan kunt zitten en op de grond kunt gooien. Of laden in de keuken die je open kunt trekken en dicht kunt doen zodat je vingers er bijna tussen komen. Gelukkig was mama er om me 13 keer uit de keuken te halen. Handug, mama’s.

We waren wel de kinderwagen vergeten, maar gelukkig had Sitty een kinderwagen en geen kind en konden we die lenen! Pfff wat een opluchting, want de hele dag binnen is ook niks. Toen papa weg was, zijn we gaan winkelen en wie denk je dat de kinderwagen duwde? Precies: José. En die kan er wat van hoor! M’n haar stond strak naar achteren door de snelheid! Geintjuh…

Toen we terug kwamen begon ik al aardig aan m’n oren te trekken en kreeg ik het flesje van José. Als je goed kijkt zie je dat ik aan haar haar pulk en dat is een goed teken, want dan voel ik me op m’n gemak. En dat deed ik. Dus.

Ik heb wel 2 uur geslapen en daar was mama heel blij mee… en ook een beetje niet, want dat doe ik thuis niet. Ik weet zelf eigenlijk ook niet waarom, maar ja, de dingen zijn nu eenmaal zoals ze zijn. Ik ga het nog wel eens proberen. Zondag bijvoorbeeld. Want dan gaat papa met Siebe en Zelda naar een hardloopwedstrijd van Siebe kijken. Dan hebben wij het rijk voor ons alleen.

We hebben rollade, gebakken aardappeltjes, sla en haricoverts gegeten. Nou ja, Olpa, Olma, mama en José en ik heb er hapjes van meegegeten. Best lekker! En geintjes maken met Olpa natuurlijk! Toen was het al weer bijna tijd om te gaan! Het was al laat en we moeten natuurlijk nog een uurtje rijden. En José moet nog naar huis, want die gaat morgen naar Disney on Ice! Wij gaan naar Nemo. Hebben we allemaal wat te doen.

Toen ik thuiskwam heb ik nog even dag tegen Siebe en Zelda gezegd en daarna moest ik huilen van moeheid. Dat doe je als nog niet goed kunt praten. Maar niets is zo erg of het kan gesust worden met een lekker flesje melk!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Op visite en een poes zo groot als een tijger…

Dzjez Beppe, Dzjez gedachten, Siebe, Weekend, Zelda , , , ,

We hebben vandaag een visitedag gehad en dat betekent op reis.
‘Tuurlijk moesten we eerst opstaan en dat deed ik pas in tweed instantie. eerst om 7 uur en na een flesje melk terug om 9 uur. Toen heb ik eerst gegeten en daarna in bad. Al met was ik gepiekt en gestevend en klaar voor vertrek.

Siebe en Zelda en papa waren ook klaar en mama had een lekker dagje thuis zonder de kinderen. Kan ze een keer lekker rustig aan doen! Bij beppe was het direct gezellig want die had allemaal speelgoed klaarstaan. En dat is echt een speelgoedluilekkerland. Wat dan weer grappig is, is dat ondanks de hoeveelheid speelgoed ik met name aan die dingen wil zitten die geen speelgoed zijn. Ik kan daar niets aan doen, het zijn m’n handjes.

Ik heb ook lekker ronde Nib-It chipjes gehad. Mmmm, daar ben ik ook echt niet vies van. Echt gezellig was het dus. Ik heb lekker met Beppe geknuffeld. Die had me ook al weer lang niet gezien en dat moet gecompenseerd worden. Ik heb ook lekker geslapen in het reisbedje op de kamer waar al jaren kleinkinderen van Beppe slapen. Beppe is een echte expert!

Beppe moest naar een feestje, dus na Skip-Bo met Siebe en Zelda en papa gespeeld te hebben moesten wij weg! Zij moest zich nog klaarmaken en daar had ze ons niet bij nodig, dus zijn we naar Tessa gegaan. Daar lag ook al zo veel speelgoed! En Senn en Nynthe die gezellig met mij willen spelen. Alweer een speelgoedluilekkerland, totdat…..!

Ineens daar een grote tijger om de hoek stond. Beestachtig was het met verschrikkelijke grote tanden en bloeddoorlopen ogen die mij indringend aankeken. Ik zag de vlijmscherpe nagels krassen in het parket en ik hoorde een diep grommen. Ik hoorde het niet alleen, ik voelde het ook! Mijn laatste uur was geslagen een een baby doet dan wat een baby moet doen: HUILEN!

Achteraf gezien was de poes misschien niet zo supereng, maar toch…

Daarna was het weer goed en ik niet meer bang voor de poes. Echt gezellig was het weer! Leuk hoor, nu ik wat groterder wordt en beter kan interacteren met de omgeving. Ook goed dat ik de crèche gewend ben, dan zijn veel kindjes normaal. Ik heb ook nog even met Tessa geknuffeld. Is een beetje een klassiekertje. Doen we altijd.

Uiteindelijk zijn we naar huis gereden en heb ik een klein beetje geslapen, want ik moest klaar zijn voor mama! Want die had ik de hele dag niet gezien en zij mij niet en dan is een dag lang. Uiteindelijk was ik best wel moe naar zo’n dag, maar dat is niet erg. Daar zijn dan weer bedjes voor, om lekker in te slapen!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Dag een wat!

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Zelda

Het was een vrije dag en ook nog vrijdag en dan kan er vanallus gebeuren.

Eén ding wat er gebeurde was dat ik lekker lang geslapen heb en daar worden papa’s en mama’s dan weer heel blij van. Ik ook hoor, want ik denk dat ik het wel nodig had. Een beetje uitslapen is nooit slecht.

Wat er ook gebeurde was dat ik in eens in de wasbak zat en dat is dan weer heel grappig. Dat was om met mama te gaan douchen. Dat vind ik minder leuk dan in bad gaan. Daar heb ik wat meer overzicht en kan ik lekker spatten. Onder de douche lukt dat niet. Wat wel lukt is lekker schoon worden.

En dat brengt me dan weer op een andere gebeurtenis die te maken heeft met stroop en haar. Het resultaat is een coupe ravage. Zeer modern, heb je geen gel voor nodig alleen maar een Dzjez met haar. En dan kan ik echt op z’n allerbeteuterst kijken, maar die dingen gebeuren.

Wat dan weer naadloos over in het muziekgebeuren met papa. Thunderstruck, luchtgitaren en een betrokken papagezicht. lekker chillen op de muziek, high five en haartrekken (wat er op zich  niets mee te maken heeft, maar wel goed uitkwam).

Voor het gemak sla ik het stofzuigergebeuren en het slaapgebeuren even over, maar het rare-man-in-de-kamer-gebeuren dan weer niet. Dat was schrikken zeg! Ik dacht dat papa binnen zou komen, maar het was iemand anders! Een timmerman. Daar was ik wel 10 minuten van van slag.

En papa was weg, die was naar België om Siebe en Zelda op te halen. Wat er dan weer niet gebeurde was het verlossende telefoontje voor mama met de uitslag van het onderzoek in het ziekenhuis…. Dat is nooit grappig, dus belde mama zelf. En nog eens, en nog eens en uiteindelijk kreeg ze de mevrouw aan de lijn die het ging vertellen. Een onvriendelijke dame met een geweldige boodschap: Ik krijg een broertje en alles is GOED! Dat is pas een gebeurtenis.

De laatste opbeurende gebeurtenis is de aankomst van Siebe en Zelda. Daar waren ze! Eerst moest ik er even aan wennen, maar daarna was het weer ouwe-jongens-krentenbrood. Heerlijk om ze weer te zien! Nu zijn we straks met z’n vieren.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Kiekeboe

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Zelda

Vandaag weten we of het een broertje wordt of een zusje en of het gezond is. Want daar moeten we realistisch in zijn. Ook dat weten we dan. Mijn broertje of zusje is vandaag 16 weken en 5 dagen.

Morgen komen Siebe en Zelda ook en ik dacht het is wel leuk om eens te struinen in de oude foto’s en ik heb een hele mooie gevonden. Zo lief waren ze al als kleine kindjes en grappig om te zien hoe ze veranderd zijn en hoe ook weer niet. Ik vind dat Zelda meer veranderd is dan Siebe, maar als ik goed kijk zie ik ook wel weer duidelijk Zelda.

En dan mijn hoofd er bij. Dan zie je wel heel veel kleine kinderen! Ik ga later ook zo zitten met m’n broer of zus en ga dit weekend vast even oefenen. We gaan naar Beppe en ook naar Tessa en dat betekent Senn en Nynthe! Ook al zo gezellig.

Vandaag wel weer een goeie dag gehad. Niet zo veel geslapen op de crèche, maar dat haal ik dan ’s nachts in 😉 en dat vinden papa en mama niet erg! Ik heb wel een reuzentrek, ik heb wel een heel potje voor 12 maanden plus opgegeten! En daarna yoghurt en toen nog even in de box om alles te laten zakken en dan nog 210 ml melk. Dan weet ik zeker dat m’n buik in ieder geval genoeg te doen heeft deze nacht!

It wie wer in moaie dei!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Hoofdenbloem

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Weekend, Zelda , , ,

Na een dag zoals gisteren is een dag van ontspanning en vermaak hoogst noodzakelijk.
En dat hebben we dan ook gedaan. Ondanks het feit dat ik niet helemaal ‘mee’ was op deze foto, neemt dat niet weg dat ik het leuk vond. Ik was alleen druk op zoek naar het vogeltje. En klaarblijkelijk heb ik het niet gevonden.

Wat ik wel gevonden heb is een nieuw lievelingsgerecht, maar dat was aan het eind van de dag. Nasi.

De laatste dagen was ik niet meer heel erg gek op eten uit potjes. Ik vind dat daar niet echt smaak aan zit en dan eet ik het liever niet. Ik denk dat ik in dat opzicht op mama lijk, die eet ook alleen maar de dingen die ze lekker vindt. Er moet SMAAK aan zitten. En laten we eerlijk zijn, ze hebben me binnenbuiks ook wel verpest. Toen aten ze ook gewoon pittig, pikant en smaakvol en wat verwacht je dan!

Maar goed, Papa had nasi gemaakt en dat hebben ze om 3 uur gegeten en dat is niet mijn tijd.

En daarvoor ook niet. Dan eet ik fruit/mango, een koekje en een flesje, deze keer gegeven door Zelda. Die overigens ook goed in de gaten had wanneer ik moe was, want op een gegeven moment zei ze dat tegen papa en inderdaad. Goed gezien! Zelda heeft me naar boven gebracht en m’n luier verschoond en toen in bed. Lekker in slaap gevallen, maar…

….niet leuk wakker worden. Ik was naar boven gegaan in een gezellige drukte en toen ik terug beneden kwam was iedereen weg? Nou ja, papa, Siebe, en Zelda. Gelukkig had ik mama. En nasi…

Trouwens, ik zag dat papa ook een website voor Zelda gemaakt heeft. Daar gaat ze nu gedichtjes en verhaaltjes op zetten. Er staan al een paar op, lees maar. Ben benieuwd wanneer ze een nieuwe schrijft…

Oh ja, Nasi.

Mama had al in de gaten dat ik graag wat echter eten eet en dus ging ze dat proberen. En wat denk je? Lekker! De rijst, de kip, de groenten, de kruiden,… maar het ei niet. Is een beetje raar in de mond. Ik heb het ook lekker op z’n Indonesisch gegeten. Met de handen en zo nu en dan een lepeltje. Dan proef je het beterder. OK, later wel met een lepel, maar eerst even wennen aan de nieuwe smaken. Op naar de volgende.

Maar goed, Siebe en Zelda zijn goed en wel weer thuis en papa ook! Gelukkig maar.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Dag in 2 delen

Dzjez Dzjez gedachten, Familie, Siebe, Weekend, Zelda , , , , , , ,

Deel 1: Hoffjes Thuis
Deel 2: Hoffjes in Bloemendaal

Deel 1: Hoffjes Thuis

De deur gaat open, ik hoor geluiden, wat is er aan de hand! En wat schetst mijn verbazing? Siebe en Zelda. Pontificaal op de bank en 4 blije ogen die naar mij kijken. Helaas heb ik er maar 2 om mee terug te kijken, maar dat neemt niet weg dat ze stralen.

Dat is een mooie verrassing. Na een nacht goed slapen is het altijd goed wakker worden, maar dit is goeder en beter bovendien. Lekker knuffelen en spelen, dat zijn mooie verrassingen. En m’n brood is gegeven door Zelda. Ja, ik hou van gezelligheid, dat staat als een paal boven water.

Ik ben ook eindelijk vastgelegd met m’n boos/blij impressie gezicht. Dat is een grapje wat papa en mama ook altijd doen en ik heb dat feilloos gekopieerd. En ik mag dat, want ik ben Dzjez.

Iets in me zei trouwens dat er nog een lange dag voor boeg is en dan geeft m’n hoofd een signaal aan m’n ogen en wordt ik moe. IK heb van 11 tot half 1 geslapen en toen moesten we weg….

Deel 2: Hoffjes in Bloemendaal.

Daar gingen we naar toe, maar niet voordat ik eerst nog even het interieur van de auto met m’n persoonlijke luchtverfrisser had bewerkt.

Tijd om even te stoppen dus en m’n luier te verschonen. Ja, ik sta altijd open voor nieuwe ervaringen, en dit is er weer één.

Toen we aankwamen had ik het vrij snel in de gaten. Hier was een baby om mee te spelen en niet zomaar een baby, De Baby Camden. Die is bija tegelijk met mij geboren, alleen aan de andere kant aan de wereld. Dus als het daar donker is, is het hier licht. Hij is de zoon van Jalda en Bertrand en Jalda is de nicht van Papa en dat maakt mij de achterneef van Camden en aangezien dat een raar woord is noem ik hem vanaf nu Vriend. Vriend Camden.

We hebben fijn gespeeld want Gaby had een hele tas met babyspeelgoed meegenomen. Grappige is dan weer het spreekwoord wat hierop van toepassing is: Hoe groter de kamer, hoe kleiner de berg speelgoed lijkt” waardoor ik weer m’n Columbusbloed voel stromen en op ontdekkingstocht ga.

En als je denk dat het met Camden voorbij was, vergeet het maar. Valentijn en Alissa waren er en dat zijn weer de kinderen van de neef van papa en wie er ook nog kwamen waren Philine en Lauren. En daarnaast nog een allemaal kinderen die ‘even’ langskwamen en zelfs een circus voorstelling hebben gegeven.

Siebe en Zelda hebben zich enorm vermaakt. In het bos, in de tuin, met alle kinderen. Die hadden moeite om uiteindelijk weg te gaan. Zo leuk was het! Siebe heeft zelfs nog gebiljart met Oom Siebe. Dat is een grappige combinatie van 2 Siebes. Oom Siebe zegt dat Siebe talent heeft! Cool.

Ze hebben trouwens nog een passie gemeen. Sport. En Valentijn ook. Samen hebben ze gezien dat Marianne Timmer wereldkampioen racefietsen werd!

De vriendin van Siebe heet Jaqueline en die staat heel mooi met mama op de foto. Hij heeft er trouwens zelf ook één gemaakt met Jacqueline.

Mama heeft zich ook vermaakt met al die nieuwe mensen die ze ontmoet heeft (niet dat ze nieuw waren hoor, ze waren allemaal oud genoeg om te kunnen lopen en praten, dus geen baby’s zoals ik en Camden. Straks kunnen wij dat ook en zijn wij ook mensen) en dat was maar goed ook, want papa was weer van hot naar her aan het lopen of aan het praten of aan het BBQ-en. Logisch, want hij had veel mensen al lang of zelfs nog nooit gezien. Camden dan met name. En er moest ook gegeten worden. Dus.

Trouwens wat lopen betreft, dat gaat telkens beterder. Camden kan dat trouwens ook al goed. Die staat soms zelfs al een seconde los! Ik kan dan weer handkusjes geven. Dat is ook best knap.

Zelda heeft nog een heel mooi glazen ei van Oom Siebe gekregen. Een waar en magisch kunstwerk is het glas van buiten en keihard en een prachtig kunstwerk van binnen. Hoe ze dat voor elkaar gekregen hebben…. Het is een wonder.

Eigenlijk zijn dit van die dagen waar eigenlijk te veel gebeurt om op te noemen. Zoals ik, die knuffelt met Bertrand (ik heb en klik met hem), ik die knuffelt met Jalda (ook al zo leuk), lachen naar Oom Siebe en Tante Jaqueline, Siebe en Zelda, Philine en Lauren, Valentijn en Alissa, BBQ-en en nog veel meer…..
Ik heb dan ook een wijs besluit genomen. 2 eigenlijk:

1. Veel foto’s, die zeggen meer dan woorden.
2. Terugkomen dan kunnen we het stap-voor-stap nog eens over doen.

It wie wer in moaie dei

Deze slideshow vereist JavaScript.

Serendipiteit

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, vrolijk, Weekend, Zelda , ,

Ik kan een lang verhaal over de dag vertellen, maar dat valt in het niet bij wat ik nu weet.

Het heeft wat tijd gekost. Ook omdat ik niet echt wist waarnaar ik op zoek was. En dan is het moeilijk vinden hè! Alhoewel, daar wel weer een heel mooi woord voor is: Serendipiteit.

En de oorsprong van dat woord is dan weer een soort sprookje, want het gaat over 3 prinsen en een kameel dat er eigenlijk niet is, maar omdat die prinsen zo slim zijn, weten ze wel dat het gaat over deze kameel. En zo zijn er meer dingen ontdekt, zoals penicilline, Amerika, theezakje, post-it’s en zo heb ik ontdekt dat ik een broertje of zusje krijg.

ZO!

Het is er uit! Dat was dus waar ik de hele tijd mee bezig was en vandaag is een mooie dag om het te vertellen, want Siebe en Zelda zijn er ook. Ik heb ze niet gezien nog, want papa was ze aan het halen, maar morgen ga ik ze zeker zien.

Geweldig idee, want vanaf volgend jaar zijn we met z’n vieren!
Wie had dat ooit gedacht, nou ikke niet. 2 jaar geleden was ik er nog niet eens. Er was nog niet eens een aanleiding, een vonkje, een stofje, niets en nu ineens zijn we met z’n vieren. Zo zie je maar weer, alles verandert altijd en dat is goed. Het leven zou saai worden en dat past niet bij ons.

Serendipiteit, vinden wat je niet zoekt, Happy Accident, Pleasant Surprise, allemaal betekenissen voor het woord Serendipiteit. Dan heb ik het nog niet eens over het ritme en de klank van het woord. Ik hou van dat woord en zo zie je maar weer:

Als je ogen goed open houdt, zie je veel meer.

Heel veel meer!

En meer schijven ook!

It wie wer in moaie dei.
In hele moaie dei!

Deze slideshow vereist JavaScript.