Siebe

Hoofdenbloem

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Weekend, Zelda , , ,

Na een dag zoals gisteren is een dag van ontspanning en vermaak hoogst noodzakelijk.
En dat hebben we dan ook gedaan. Ondanks het feit dat ik niet helemaal ‘mee’ was op deze foto, neemt dat niet weg dat ik het leuk vond. Ik was alleen druk op zoek naar het vogeltje. En klaarblijkelijk heb ik het niet gevonden.

Wat ik wel gevonden heb is een nieuw lievelingsgerecht, maar dat was aan het eind van de dag. Nasi.

De laatste dagen was ik niet meer heel erg gek op eten uit potjes. Ik vind dat daar niet echt smaak aan zit en dan eet ik het liever niet. Ik denk dat ik in dat opzicht op mama lijk, die eet ook alleen maar de dingen die ze lekker vindt. Er moet SMAAK aan zitten. En laten we eerlijk zijn, ze hebben me binnenbuiks ook wel verpest. Toen aten ze ook gewoon pittig, pikant en smaakvol en wat verwacht je dan!

Maar goed, Papa had nasi gemaakt en dat hebben ze om 3 uur gegeten en dat is niet mijn tijd.

En daarvoor ook niet. Dan eet ik fruit/mango, een koekje en een flesje, deze keer gegeven door Zelda. Die overigens ook goed in de gaten had wanneer ik moe was, want op een gegeven moment zei ze dat tegen papa en inderdaad. Goed gezien! Zelda heeft me naar boven gebracht en m’n luier verschoond en toen in bed. Lekker in slaap gevallen, maar…

….niet leuk wakker worden. Ik was naar boven gegaan in een gezellige drukte en toen ik terug beneden kwam was iedereen weg? Nou ja, papa, Siebe, en Zelda. Gelukkig had ik mama. En nasi…

Trouwens, ik zag dat papa ook een website voor Zelda gemaakt heeft. Daar gaat ze nu gedichtjes en verhaaltjes op zetten. Er staan al een paar op, lees maar. Ben benieuwd wanneer ze een nieuwe schrijft…

Oh ja, Nasi.

Mama had al in de gaten dat ik graag wat echter eten eet en dus ging ze dat proberen. En wat denk je? Lekker! De rijst, de kip, de groenten, de kruiden,… maar het ei niet. Is een beetje raar in de mond. Ik heb het ook lekker op z’n Indonesisch gegeten. Met de handen en zo nu en dan een lepeltje. Dan proef je het beterder. OK, later wel met een lepel, maar eerst even wennen aan de nieuwe smaken. Op naar de volgende.

Maar goed, Siebe en Zelda zijn goed en wel weer thuis en papa ook! Gelukkig maar.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Dag in 2 delen

Dzjez Dzjez gedachten, Familie, Siebe, Weekend, Zelda , , , , , , ,

Deel 1: Hoffjes Thuis
Deel 2: Hoffjes in Bloemendaal

Deel 1: Hoffjes Thuis

De deur gaat open, ik hoor geluiden, wat is er aan de hand! En wat schetst mijn verbazing? Siebe en Zelda. Pontificaal op de bank en 4 blije ogen die naar mij kijken. Helaas heb ik er maar 2 om mee terug te kijken, maar dat neemt niet weg dat ze stralen.

Dat is een mooie verrassing. Na een nacht goed slapen is het altijd goed wakker worden, maar dit is goeder en beter bovendien. Lekker knuffelen en spelen, dat zijn mooie verrassingen. En m’n brood is gegeven door Zelda. Ja, ik hou van gezelligheid, dat staat als een paal boven water.

Ik ben ook eindelijk vastgelegd met m’n boos/blij impressie gezicht. Dat is een grapje wat papa en mama ook altijd doen en ik heb dat feilloos gekopieerd. En ik mag dat, want ik ben Dzjez.

Iets in me zei trouwens dat er nog een lange dag voor boeg is en dan geeft m’n hoofd een signaal aan m’n ogen en wordt ik moe. IK heb van 11 tot half 1 geslapen en toen moesten we weg….

Deel 2: Hoffjes in Bloemendaal.

Daar gingen we naar toe, maar niet voordat ik eerst nog even het interieur van de auto met m’n persoonlijke luchtverfrisser had bewerkt.

Tijd om even te stoppen dus en m’n luier te verschonen. Ja, ik sta altijd open voor nieuwe ervaringen, en dit is er weer één.

Toen we aankwamen had ik het vrij snel in de gaten. Hier was een baby om mee te spelen en niet zomaar een baby, De Baby Camden. Die is bija tegelijk met mij geboren, alleen aan de andere kant aan de wereld. Dus als het daar donker is, is het hier licht. Hij is de zoon van Jalda en Bertrand en Jalda is de nicht van Papa en dat maakt mij de achterneef van Camden en aangezien dat een raar woord is noem ik hem vanaf nu Vriend. Vriend Camden.

We hebben fijn gespeeld want Gaby had een hele tas met babyspeelgoed meegenomen. Grappige is dan weer het spreekwoord wat hierop van toepassing is: Hoe groter de kamer, hoe kleiner de berg speelgoed lijkt” waardoor ik weer m’n Columbusbloed voel stromen en op ontdekkingstocht ga.

En als je denk dat het met Camden voorbij was, vergeet het maar. Valentijn en Alissa waren er en dat zijn weer de kinderen van de neef van papa en wie er ook nog kwamen waren Philine en Lauren. En daarnaast nog een allemaal kinderen die ‘even’ langskwamen en zelfs een circus voorstelling hebben gegeven.

Siebe en Zelda hebben zich enorm vermaakt. In het bos, in de tuin, met alle kinderen. Die hadden moeite om uiteindelijk weg te gaan. Zo leuk was het! Siebe heeft zelfs nog gebiljart met Oom Siebe. Dat is een grappige combinatie van 2 Siebes. Oom Siebe zegt dat Siebe talent heeft! Cool.

Ze hebben trouwens nog een passie gemeen. Sport. En Valentijn ook. Samen hebben ze gezien dat Marianne Timmer wereldkampioen racefietsen werd!

De vriendin van Siebe heet Jaqueline en die staat heel mooi met mama op de foto. Hij heeft er trouwens zelf ook één gemaakt met Jacqueline.

Mama heeft zich ook vermaakt met al die nieuwe mensen die ze ontmoet heeft (niet dat ze nieuw waren hoor, ze waren allemaal oud genoeg om te kunnen lopen en praten, dus geen baby’s zoals ik en Camden. Straks kunnen wij dat ook en zijn wij ook mensen) en dat was maar goed ook, want papa was weer van hot naar her aan het lopen of aan het praten of aan het BBQ-en. Logisch, want hij had veel mensen al lang of zelfs nog nooit gezien. Camden dan met name. En er moest ook gegeten worden. Dus.

Trouwens wat lopen betreft, dat gaat telkens beterder. Camden kan dat trouwens ook al goed. Die staat soms zelfs al een seconde los! Ik kan dan weer handkusjes geven. Dat is ook best knap.

Zelda heeft nog een heel mooi glazen ei van Oom Siebe gekregen. Een waar en magisch kunstwerk is het glas van buiten en keihard en een prachtig kunstwerk van binnen. Hoe ze dat voor elkaar gekregen hebben…. Het is een wonder.

Eigenlijk zijn dit van die dagen waar eigenlijk te veel gebeurt om op te noemen. Zoals ik, die knuffelt met Bertrand (ik heb en klik met hem), ik die knuffelt met Jalda (ook al zo leuk), lachen naar Oom Siebe en Tante Jaqueline, Siebe en Zelda, Philine en Lauren, Valentijn en Alissa, BBQ-en en nog veel meer…..
Ik heb dan ook een wijs besluit genomen. 2 eigenlijk:

1. Veel foto’s, die zeggen meer dan woorden.
2. Terugkomen dan kunnen we het stap-voor-stap nog eens over doen.

It wie wer in moaie dei

Deze slideshow vereist JavaScript.

Goemiddei

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Weekend, Zelda , , , , , ,

Dat woord spreek je trouwens uit als goeijumidzju, waarbij de ‘g’ uitgesproken wordt als de ‘g’ van Goelash. En dat was een logisch gevolg op de goeiemoarn. Dit beeld symboliseert de dag in de meteorologische omgevingszin van het woord:
Strak blauwe lucht, blote voeten, met net geknipte teennagels in een pasgemaaid weiland.

Ineens kwam daar Pake binnendruppelen, zijn haar witgrijzer dan ooit, sterk contrasterend tegen z’n bruine kop. Papa was aan het lopen met de fietsende Zelda in het bos. Daar hebben ze mooie heuvels ontdekt en konden ze lekker sjezen. Nou ja, Zelda fietste, papa hobbelde er lopend achteraan. Siebe is er later ook nog wel 100 keer over heen gegaan. GAAF vindt hij dat.

Maar goed, Pake kwam binnendruppelen en hij had het vlees bij zich voor de BBQ. Dat is een belangrijk onderdeel, want anders wordt de BBQ een kachel in de zomer en daar heb je dan echt niks aan. En het was veel vlees, een hele plank vol.

Ondertussen waren Zelda en Siebe naar de Fryske Hynders aan het kijken en daar stond ook Willem de buurman. Dat vond papa natuurlijk interessant en voordat wij het wisten was Willem er ook aan de thee en oranjekoek, een echte Fryske lekkernij. Leuk voor Pake want die kon mooi sterke verhalen ophangen in het Frysk. Want Willem is een geboren en getogen Fries. Zo zie je maar.

Wat grappig is, is dat Olpa en Olma, Pake voor het eerst zagen, dus ook daar was heel veel te bespreken en niet in de laatste plaats over vroeger en sterke verhalen. Ik heb het gevoel dat ze wel blij waren elkaar te ontmoeten en dat zijn mooie dingen.

Veel blije mensen voel je namelijk op grote afstand. Dat geeft energie en werkt als een magneet, want ineens waren daar Tessa en Johann met Senn, Nynthe, Robyn en Kevin. Zo zie je maar. Maar daar stopte het nog steeds niet, want Evelyn kwam er ook nog. Samen met Philine en Lauren.

Wat hebben die toch gespeeld met elkaar. Het stro vloog in het rond, want het gras was gemaaid! Ze hebben grote bulten gemaakt en daar gingen ze dan op springen of in te kruipen en dat allemaal in de stralende zon.

En mooiere dag kun je haast niet bij elkaar bedenken en toch is die dag er dan ineens. Als ik dan naar mezelf kijk op zo’n dag dan wordt ik blij.

Ik weet dat het niet allemaal om mij draait, maar de realiteit is dat ik niet om hen heen draai. Daarvoor kan ik nog niet genoeg lopen en kruipen is best vermoeiend. Nee, zo’n dag draait om elkaar en bij elkaar zijn. Dat klinkt misschien wat sentimenteel …… en dat is het ook.
Heerlijk!

Wie had anderhalf jaar geacht dat dit vandaag ging gebeuren?
Niemand en toch gebeurt het en dan zie je dat de meest onwaarschijnlijke dingen kunnen. Tussendoor slaap ik ook nog en drink melk, krijg stukjes brood, ga van arm tot arm, lach van gezicht tot gezicht en ben blij en gelukkig.

Dat wreekt zich ’s avonds wel, dan ben ik de dag aan het verwerken en wordt ik een paar keer wakker. Maar dat is logisch. Ik ben al 9,
9 maanden.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Uit m’n hum, in m’n hum, hummel

Dzjez Dzjez gedachten, Weekend , ,

Ik was uit m’n hum vanochtend toen ik wakker werd. Ik geef het toe en het werd bevestigd door de verontruste ogen van m’n ouders. Ik heb niet gelachen en dat is raar. Zelfs m’n gezicht was er een beetje van in de war en de rest ook, want ik had een lichte verhoging. Misschien krijg ik nu wel tandjes? Er wordt al lang over gesproken, maar de realiteit is dat ik nog steeds met een tandeloze mond zit. Ach, het zal wel komen. Ik hoorde dat Ellen tegen mama had gezegd dat er kinderen zijn die heel veel tanden tegelijk krijgen. Da’s goed, dan ben ik er in één keer vanaf!

Nadat ik in bad geweest was, voelde ik me al wat beter. Bad is leuk, dan kun je zo lekker spetteren. Heb wel iets minder gespat als anders. M’n hum was halverwege…. maar nog niet helemaal.

Vandaag was schoonmaak en lag ik in het bed van Siebe en Zelda. Dan vermaak ik me goed! Ik heb dan speelgoedjes bij me en ruik een heel klein beetje m’n broer en zus en dat is leuk. Alles is opgeruimd en schoongemaakt. Lekker fris en lekker ruim! Daarna heb ik banaan en brood gegeten. Lekker. Daarna was ik eigenlijk al redelijk terug in m’n hum.

Leuk iets, die hum. Als je het goed doet wordt je een hummel of hummeltje, denk ik.

Toen zijn we nog even de stad in gegaan en heb ik mama geholpen bij het kiezen van nieuwe schoenen. Daar heb ik verschillende gezichtsuitdrukkingen voor, zie mama haarfijn begrijpt. Uiteindelijk zijn het mooie rode geworden en mama is er heel blij mee, dus ik ook.

Ik kan al goed zitten. Als ik op de benen van papa zit, blijf ik supergoed rechtop zitten. Ik ben dan aan het eten, pizza (alleen het broodstuk hoor!) en dan maak ik grapjes met papa. Als ik niet op let, kieper ik achterover, maar dan vangt papa me op en moet ik hard lachen, of niet, als ik iets te hard naar voren schiet en met m’n hoofd tegen zijn hoofd kom. dan huil ik heel even en dan lach ik weer. Nee ik voel me al een hele vent en ik heb geen angst. Staan, zitten, het maakt me niet uit en als ik val laat ik me gewoon gaan, papa vangt me op en dat weet ik. Gaat’ie altijd doen en dat is een mooie gedachte.

Mama ook, dat weet ik, maar moeders doen dat anders en dat is goed. Als ze alletwee hetzelfde doen is het saai en voorspelbaar. Nu is dat niet zo en is het leuk en verrassend! 1+1 = 3. Word ik blij van!

Zo, bijna tijd om naar bed te gaan. Ik hoop dat ik vannacht goed slaap. Weet niet precies wat ik gisteren had. Buikpijn, tandjes, droom… Vannacht ga ik ook dromen maar leuk! Over grote stappen in de wijde wereld maken, helemaal in m’n hum!

Oant moarn.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Ik sta er op!

Dzjez Dzjez gedachten, Weekend , , ,

Lekker zo’n zaterdag. Buiten is het onstuimig weer, met wind en regen en binnen is het gezellig. Het lijkt er soms op dat die onstuimigheid buiten het binnen nog gezelliger maakt. Een gezelligheidsbooster dus. Ik heb dan ook heerlijk geslapen en ben maar één keer echt wakker geworden om een uur of half zes. Daarna had ik wel regelmatig honger hoor! Poeh, dat is lang zonder eten en dat moet ingehaald worden.

Vandaag is het dan eindelijk gelukt!
De vorige keer dat papa het geprobeerd heeft, ben ik op m’n kop gevallen en had ik er een hele dikke bult op en was iedereen ongerust. Vandaag bleef ik staan (en als ik gevallen was, was ik zacht geland op de kussens, no worries dus) en keek ik in de spiegel naar mezelf.

Fascinerend iets. Spiegel, ik zie iemand en waarschijnlijk ben ik dat of iemand die me heel goed kent, want hij doet precies hetzelfde als ik. Als ik lach, lacht hij, als ik frons, fronst hij, als ik naar papa kijk, kijkt hij naar papa! Die is er wel dubbel. Die zie ik aan de ene kant van me én in de spiegel. Niet erg, dubbelleuk.

Vandaag gaan we naar Senn want die is jarig en zie ik er uit als een echt Meneertje Mannetje en dat vind ik heel mooi. Ik zie ook dat ik dan cool kan kijken. Eerst gaan we naar de kringloopwinkel, alwaar we in kringetjes rond gaan lopen en leuke dingen gaan kopen die we niet gaan gebruiken. Of wel, maar dat maakt niet uit!

Oh ja, papa had een mooie foto gemaakt bij de bakker. Van gekke Nederlanders. Haha, dat gaat wat worden vanavond! M’n eerste EK. Heeft’ie ook aan Siebe gestuurd die vandaag een wedstrijd heeft in hard lopen. SUCCESS! Mijn wedstrijden gaan vooral nog over langzaamachteruitkruipen… Komt nog!

Later!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Meneertje Mannetje loopt met molentjes

Dzjez Beppe, Dzjez gedachten, Siebe, Weekend, Zelda ,

We zijn vandaag naar Sneeuwwitje geweest, dat is een ‘familiehuisje’ in Oudemirdum en vlak bij het IJsselmeer. En wie waren daar? Beppe, Bob, En Tante Anneke! Die laatste twee had ik nog nooit gezien, maar ze kenden mij gek genoeg wel… ongelooflijk hè!? En we hebben vanallus meegemaakt.

Anneke is het kleine zusje van Beppe en dat klinkt raar maar is echt waar. Toen ze klein waren klonk dat veel normaler dan nu maar nu ze wat groter zijn, zou je dat niet meer zo zeggen. En het leuke is dat Bob vroeger de volleybaltrainer was in Leeuwarden van zowel Beppe als Tante Anneke. Nu, heel veel jaren later, volleyballen ze niet meer, maar hebben Anneke en Bob elkaar terug ontmoet en nu zijn ze bij elkaar. Ik vind dat heel mooi.

Tante Anneke is een Oud Tante van mij, maar dat vind ik zo’n raar woord! Ik denk dat ik haar gewoon Tante.

;

Op de weg er naar toe vond ik dat we even moesten stoppen en dan ga ik gewoon huilen, alsof er iets aan de hand is. Ik weet niet precies waarom, maar we stopten precies bij deze mooie molen. En op deze foto lijkt het alsof die uit m’n hoofd groeit, maar dat is niet zo hoor! Die molen heet trouwens een Paaltsjasker en werd gebruikt om water op te pompen, wel 25.000 liter per uur. Ik wilde hem gewoon even aan mama, papa, Siebe en Zelda laten zien. Toen zijn we verder gereden en als ik zo uit het raampje kijk, kan ik niet anders zeggen dan dat Fryslân moai is!

Siebe en Zelda vonden het prachtig. Er was een weiland zo groot als een voetbalveld, paarden en vliegers en een groot bos. Die konden naar hartelust spelen en dat hebben ze ook gedaan. Siebe zat echt in de hoogste top van de hoogste boom, bijna met z’n hoofd in de wolken. Je kon hem bijna niet meer zien, zo hoog zat hij. hij leek zelfs kleiner dan ik!

Zelda is direct naar de paarden gegaan, om ze te tekenen en te aaien. Zulke grote paarden als je haar er naast ziet staan. Het lijken wel Friese Paarden. Heel mooi in ieder geval en Zelda is er dus helemaal niet bang voor! Stoer.

Toen kwamen Tante Gerda en Frans op hun elektrische fietsen en dat was leuk, want van tante Gerda heb ik hele mooie kleertjes gekregen toen ik net geboren was. Op de groei hoor! En mooi, want ze heeft in een beebieklerenwinkul gewerkt en heeft er veel verstand van! Nu heb ik haar dus ook eens in het echt gezien. Ho-hoi! Tot de volgende keer!

Siebe, Zelda, Papa en Bob zijn ook nog naar een strand geweest, maar ik was niet mee. Ik kon het IJselmeer wel zien van afstand en er waren kite surfers. Cool! Surfen met een vlieger. Je snapt het al, dat wil ik later ook doen! En ik wil ook een keer naar dat strand, lekker in de zon en in het zand.

Ik heb nog een pop gekregen en iets voor in de box en een bal, maar die pop was echt heel bijzonder. Een groene jongenskop. Ik heb er heel lang naar gekeken. Mooi vind ik dat. En oh ja! Beppe en Tante Anneke hebben nog tweestemmig gezongen. Dat klonk heel mooi bijzonder. We hebben een filmpje en dat ga ik nog eens beluisteren!

Nee, ik heb me goed vermaakt! Het is een simpele formule. M x B = VA

Oftewel: Aantal Mensen x 1 Baby = Veel Aandacht

Nadat we gegeten hebben zijn we na de koffie naar huis gegaan en toen moest ik naar bed, maar ik was nog lang niet klaar dus ben ik nog een tijdje gezellig in mezelf aan het kletsen geweest en heb gelachen om m’n eigen grapjes en toen ben ik in slaap gevallen.

Oant moarn!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Bananeman en meer

Dzjez Dzjez gedachten, Olpa en Olma, Siebe , , , ,

Ik besef me dat ik met het mooie weer, minder schrijf. Maar ik denk dat er met het mooie weer dan ook weer minder gelezen wordt, dus geen probleem. Stock building voor de donkere dagen. We kregen gisteren een berichtje van Olpa en Olma. De auto was gemaakt en ze waren aangekomen in Pisa en dat klinkt als pizza! En dat klinkt dan weer goed voor later. Ik weet dat Siebe en Zelda dat ook lekker vinden. Siebe heeft zelfs een eigen recept bedacht… Pizza à la Siebiata.

Het was weer een hele mooie dag gisteren. En papa en mama waren beide thuis, dus dat is genieten. Er kan op zo’n dag heel wat gebeuren, of helemaal niets of de combinatie van beide en dat maakt zo’n dag altijd mooi. Ik heb vandaag appel gegeten en ik heb er een soort haat-liefde verhouding mee. Ik vind het lekker, want die smaak ken ik niet maar prikkelt m’n smaakpapillen en aan de andere kant zegt m’n keel: Nee, niet slikken!! Die prikkelende smaakpapillen zijn prima, dat kokhalzen niet, maar ik moet er doorheen!

We zijn even boodschappen gaan doen. Nou ja, even, duurde best lang, maar dat was noodzakelijk, want nu heb ik mooie korte broekjes en T-shirtjes, zodat ik er deze zomer mooi op sta. En alleen deze zomer, want ik groei als kool! Maatje 74 al weer. OK, daar red ik het dan ook mee deze zomer. Oh ja, en papa heeft me even gewogen op de fruitweegschaal in de Jumbo en ik weeg 8,5 kilo om en nabij. Hij kon alleen niet de Dzjezprijs vinden, waarop mama zei: Hij is onbetaalbaar! Vind ik ook.

Papa zag ook nog een mooie broek voor mama en daarmee sta ik op de foto. Kijk maar goed. Het is niet helemaal duidelijk, maar wel een mooie, vrolijke en gezellige bloemetjesbroek. En papa ook nog korte broeken en T-shirts gekocht. Voor een snel-even-boodschappen-tochtje hebben ze veel afleiding gehad! Uiteindelijk wel gewoon boodschappen gedaan, gelukkig maar! Wat wel grappig was, is een mevrouw die naar mij bleef kijken omdat ik naar haar bleef kijken. Dat vond ze heel bijzonder, want dan doen kinderen normaal niet zei ze. Maar toen vond ik het wel een beetje eng en ging ik huilen. Eefjes maar.

En ’s avonds roken er lekkere geuren in het huis, maar ik moest naar bed. Ik was ook best moe, want ik heb de hele dag niet veel geslapen. Te veel leuke dingen om te zien.

Vandaag heb ik banaan gegeten en dat is, eehh, anders. Zacht van textuur, zoet en lekker. Dus heb ik even lekker gekokhalsd, alle melk er uit maar daarna weer verder. Zo ben ik, met een lach! En ondertussen heb ik de vogels ontdekt. Die vliegen in de lucht en zitten in de bomen en dat is een bijzonder fenomeen. Zij kunnen al vliegen en ik kan nog niet eens lopen! Oefenen dus.

Ik heb ook m’n eerste officiële grasfoto en gras is niet superlekker om op te eten.
Is wel een hele mooie frisse kleur en dat staat dan weer mooi bij m’n shirt. Dat heb ik van Paula Citroen gekregen en dat is dan weer een vriendin van Olpa uit Parijs van toen hij klein was, want zijn moeder en haar moeder waren vriendinnen. Mooi hè! En Iara en Fraouche waren er ook, die rolden in het gras en ik ook. Het is al weer een mooie dag.

Deze slideshow vereist JavaScript.

The Gang III en een halve….

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Weekend, Zelda , , , ,

Om maar even met de deur in huis te vallen: Zelda heeft met turnen een ongeluk gehad en ze heeft haar pink gebroken, haar ringvinger gebroken en een barst in de zijkant van haar hand. BARST zeg ik dan! Dat is heel onhandig, want dan kan ze minder goed knuffelen. Gelukkig is ze er vrolijk onder en redt ze zich heel goed. Alleen soms een beetje niet.

Ik vond het in ieder geval fijn ze weer te zien en ik herkende ze ook echt. Leuk is dat. Als je ouder wordt gebeuren er rare dingen in je hoofd en dit is er dus één van. Ik herken mensen én ik herken zelfs al een beetje m’n naam, want daar reageer ik op. Was leuk te zien hoe Siebe en mama even als experts gaan praten over het spel dat ze spelen. Tsja, als je elkaar een tijdje niet ziet moet je bijpraten. Siebe heeft ook nog met het knisperende knuffelbeest gespeeld. Leuk!

Ik heb goed geslapen, dus was er ook helemaal klaar voor. Ik heb weer eens goed m’n best gedaan niet te slapen en dat is goed gelukt. De truc is wat gaan huilen en daar op concentreren en dan ineens weer helemaal lachen. Zelda en mama hebben me in bad gedaan, gewiegd, neerleggen, drinken, weer neerleggen en uiteindelijk ben ik in slaap gedonderd. Plat op m’n buik, als een zeester op het bed van papa en mama. Licht uit. Zomaar POEFF. En toen ik wakker werd lag ik lekker in een plasje kwijl. Dat betekent dat je GOED geslapen hebt zegt mama en zo voelde het ook.

Siebe, Zelda, Papa en Mama hebben inmiddels de frituurpan ingewijd en hij werkt. Rook lekker, maar ik heb liever melk.

Later!

Deze slideshow vereist JavaScript.

The gamers

Dzjez Dzjez gedachten , ,

Het is niet te doen die twee! Allebei bezig met Pet Hotel of zo op iPhone, iPad en iPod. Grappig hoor, hoe ze dan ‘informatie’ uitwisselen en klagen over de ontwikkelaars van het spel, die op gewiekste manieren geld uit hun zak proberen te kloppen. Wel 79 cent, maar dat is hun eer te na.

Voor Siebe is het soms een beetje te veel…. Al die games en dan speelt’ie ook nog Weirdfeud!

Deze slideshow vereist JavaScript.