Meneertje Heertje en de Jay-parade

P1100106

Ik ben GOED opgestaan!

Vrolijk en uitgeslapen, en dat na een druk weekend. Ik had al gebabbeld en dan is het goed; Dan wordt ik goed wakker en is het de start van een goede dag. Nou ja, eigenlijk heb ik altijd een goeie dag.

Vandaag zeker, want voordat ik naar beneden ging met papa heb ik eerst met mijn kleine hadjis mama geknuffeld. Mijn kroelende handjes, vind ik fijn, vindt zij lekker. Daarna is kleren aantrekken prima en lachen. Lachen met papa.

Beneden heb wat gegeten, melk gedronken en hebben we tanden gepoetst en daarna naar de crèche. Ik hou het kort, want Jay wil wat zeggen:

Och, eigenlijk valt het wel mee, hoor! Zoveel heb ik niet te melden, er zijn vooral veel foto’s gemaakt om te laten zien dat ik al behoorlijk ‘inter-acteer’, oftewel reageer op m’n omgeving.

Gisteren bijvoorbeeld, deed Siebe me op en neer en dan schud ik heen en weer en dan lach ik.

Als mama over m’n hoofd aait, dan schud ik heen en weer en zeh ik iets in de geest van ‘ieaauw’ en lach ik.

Of als ze tegen me praat, kijk ik haar met grote ogen aan. Dat kan ik goed. Met grote ogen aankijken en dan smelt ik mensen van binnen uit…

Grappig hè, wat ogen kunnen doen? Dat is meer dan kijken alleen. Als er naar gekeken word doet het ook iets met de kijker. Hoe kan dat toch hè? Ik denk dat je een beetje in de ziel kunt kijken. En die is van wat ik was en wat ik ga worden.

P1100105

In ieder gevat dachten ze vroeger dat als je een foto nam van iemand een stukje van z’n ziel mee nam. Nou, er zijn een miljoen foto’s van Dzjez gemaakt en z’n ziel zit er nog stevig in. Met andere woorden: Het is niet zo. Als je een goede ziel hebt, blijft’ie stevig zitten.

Zo ook bij mij.

En er zijn veel foto’s gemaakt.

Van mij minder, maar er is er één die ik je niet wil onthouden. Een grap van pap, maar ik doe gewoon mee!

P1100107

Oh ja, ik was nog vergeten een filmpje er op te zetten. Van eer-eer-eergisteren.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Erwin en Desiré en a good day

P1090819

Het centrale thema van de dag was het bezoek van de buren van nummer 8.
Uit Dronten wel te verstaan. Die kwamen op bezoek om Jay en mij te zien.

Ook voor papa en mama natuurlijk, maar toch en laat ik maar direct met de deur in huis vallen: Ze hadden cadeaus bij zich. Nadat ik het zelf had open gemaakt, zag ik dat het een super cool boek was. Over eerste woordjes en beren. Wat kan een dreumes nu nog meer wensen. Niets!

P1090835

Voor mama was er een prachtig bos bloemen en Jay had als cadeau: LEGO.

Ik heb al geprobeerd om er mee te spelen, maar ik kan nog niet zitten. Dzjez kan het dus mooi voor me ‘inspelen’. Dan is het later, als ik groterder ben, klaar voor mij.

Ik heb trouwens al weer lang geslapen, want ze hebben gezegd dat je groeit van slapen en ik heb een missie. Snel groot worden. Niet dat mama dat wil hoor! Die heeft me liever nog lang klein. Dan kan ze lang met me knuffelen en hoef ik nog geen brommer.

P1090834

Ik was blij dat ik Erwin en Desiré ook eens zag. Ik bedoel, ik was daar alleen maar binnenbuiks. En dan zie je niet veel, dan hoor je alleen. Ik ben blij met de LEGO en ook met het boek, want hoe je het ook bekijkt, ik heb er meer aan dan kleine baby speelgoed. Daar heb ik genoeg van en ik speel er nu toch nog niet mee.

Slim cadeau. Goed gezien van ze!

Hey, dat vind ik ook. Die buren van 8 zijn slimme cadeauënkopers. Dikke duim!

P1090840

Ik heb een nieuw iets. Ik ga dan door m’n hurken (waar zitten die eigenlijk, en waar komt dat woord nou weer vandaan!) en zeg ik POAP en wijs naar mijn kruis. Papa of mama zet me dan op de wc, maar ik heb totnutoe niet gepoept, noch geplast. Maar het begin is er. En zonder begin…. precies!

Ik heb nog wel een bijzonder verhaal te vertellen. Ik heb namelijk mijn eerste zuigplek…. Op m’n wang…. van papa!

P1090853

Die gaf me een hele dikke kus op mijn wang! Eerst blies hij, kriebelde me in mijn nek, zei kiekeboe in mijn oor en dan moet ik zo HARD lachen, dat hij me een hele dikke klapzoen op m’n wang gaf. Dat dus. Hij lijkt een blosje, waarbij de blos van het andere wang even een blokje om is 😉

P1090870

Verder hebben we een gezellige zondag gehad. Ik kan niet anders zeggen.

P1090859

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Tsja

P1090761

Ik word een BABY.

Niet meer zo’n kleintje, maar een grote. Als ik naar m’n tenen kijk, krijg ik bijna dieptevrees, zo lang begin ik te worden. Ik zag papa verbaasd kijken toen hij naar m’n benen keek. Ja benen, het zijn lange latten als ’n broek strak zit en opgetrokken is.

Lachen doe ik ook en als ik honger heb, maak ik niesachtige geluiden. En zo ben ik een heel andere BABY dan Dzjez.

P1090750

De jonge heren Hoff hebben trouwens allebei een kaart uit een ver buitenland in het oosten gekregen. Oostenrijk, om precies te zijn en om nog preciezer te zijn, de kaart was van Olpa en Olma. Kunstachtige kaarten een lieve tekst en wij missen hen ook!

P1090758

Ik heb ook zin ze weer eens te zien en zij ook om mij te zien.

Ach ja, aan de andere kant maakt het ook niet uit hoe lang je elkaar niet ziet, zolang je mekaar maar weer eens ziet. Misschien is het zelfs wel eens fijn om elkaar een tijd niet te zien. Dan is het des te leuker!

Het was een vrije vrijdag, waarin ik weer een dag ouder en zelfstandiger ben geworden. Ik kan al een kwartier zelfstandig spelen, maar dan heb ik weer aandacht nodig.

Aandacht bij één boekje houden wordt moeilijker en moeilijker. Ik ben meer geïnteresseerd in het volgende boekje en het boekje daarna en zo lees ik er geen één uit.

P1090744

Na m’n namiddagslaapje werd ik behoorlijk boos wakker. Op niets in het bijzonder hoor, gewoon huilen tot ik er bij omval. Maar wel in het zicht, zodat papa en mama kunnen zien hoe hard ik huil! Zielug ben ik.

Uiteindelijk hebben Bumba en de Teletubbies me stil gekregen. Toen was ik ook pas klaar om te eten. Een Mamaise Curry. Lekker gekruid met kokosmelk. Lekkerrr!

Verder heb ik besloten dat ik vandaag een korte blog schrijf.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

De anticipatie en realisatie van een geweldig weerzien

P1090576

’t Is wat, dreumes zijn.
Een te grote geest in een te klein lichaam.

Ik snap al zo veel, maar mag dan weer zo weinig omdat ik net goed genoeg weet hoe het moet.

OK, ik mag niet klagen want ik mag ook best wel veel dingen doen hoor, maar bijvoorbeeld de wasdroger. Ik weet hoe het aan moet en hoe je er leuke geluidjes mee kunt maken. Maar dat mag niet.

Niet doen, hoor ik dan en een serieuze blik en een vinger. Gelukkig kan ik dat ook. Ik kijk dan heel serieus terug en ga weer met m’n vinger naar de wasdroger. Voor dat ik het dan weet zit ik op m’n kont in de keuken.
Dat
vind
ik
niet
leuk!

OK, we hebben ook heel erg veel plezier gehad en ook hard gelachen. Zo wisselen we die dingen af. In bad bijvoorbeeld, is ook lachen. Ik heb allemaal routines en weet nu dat het vriendinnetje van het badboekje van Nijntje, Lara heet. Dat zeg ik dan ook.

Voordeel van bad is dat je daarna lekker schoon bent. Vooral m’n billen die er uit zagen als een krentenbrood met de geur van een heeeeeeel oud krentenbrood. Badderen helpt.

Ik heb nog een tic, als papa m’n haar nat maakt terwijl ik vlak in bad lig, begin ik ‘HieHieHie, HaHaHa’ te zingen. Weet niet goed waarom, maar ik doe het niet bij het uitspoelen. Dan roep ik KgraH, KgraH.

Daarna zijn we gewoon wat gaan spelen en boekjes lezen en hebben gewoon gezellig gedaan, en gewoon gegeten. Zo van die dingen.

Nadat papa me in bed had gelegd en hij weg was toen ik opstond ben ik gezellig bij mama in de keuken gaan puzzelen, terwijl zijn uitgebreid aan het koken is. Heerlijke geuren en kletsen.

Ik was aan het spelen. Ik had al heerlijk gegeten en yoghurt gehad, toen mama om een uur of half 7 zei: “Siebe en Zelda komen” en alles stopte even. M’n denken, m’n spelen en ik keek mama met grote ogen aan. SIEBE EN ZELDA, yiehaaaa! Ik sprong op en begon te dansen

P1090585 P1090586 P1090583 P1090581 P1090577

Ik heb ze al 3 weken niet gezien en 3 weken op een dreumes-leven is een hele tijd. Vanaf dan kan ik niet meer stil zitten. Ik spring en loop heen en weer en kan niet wachten.

En dan zijn ze daar ineens.

Ik ontplof bijna van blijheid en geluk, ECHT! Ik kan het niet beschrijven maar het voelt goed om ze te zien. BieBie en Tsjieka/Daka of zo (daar moet ik nog wat op oefenen).

Voor mij was het veel langer geleden dat ik ze had gezien. M’n halve leven. En in dat halve leven ben ik ongeveer 5,3 centimeter gegroeid….

Ik herkende ze dan ook niet direct, maar heb wel gelachen toen ik bij Siebe op schoot zat en ik voel m’n andere broer.

M’n ENIGE zus voel ik helemaal. Ik kan zo lekker bij haar op schoot zitten. OK, als ik last van m’n buik heb, huil ik. Dat is nou eenmaal zo.

Het is een lekker lang weekend. Lekker lang wennen!

Fijn! Ik was helemaal hieperdepieper, barst van de energie en dat omdat Siebe en Zelda er zijn. We hebben samen gegeten en ik heb voor het eerst in m’n leven appelmoes gehad. Lekkerr.

Daarna ging ik naar bed. Ik lag op het aankleedkussen met m’n ogen open, maar zag niks. Te moe.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Moai en Moai

P1090484

Het zijn 2 dagen in één vandaag.
Gister is het niet gelukt wegens een te druk programma.

Dag 1: Klompendans, picknick en de drie-meter-hoge-glijbaan

Misschien weet je het nog, en anders niet, maar toen ik nog een baby was, heb ik klompen op de groei gekregen. Maat 22/23 en laat dat nou precies de maat zijn die ik nu heb. Plus een moeder die zich de klompen herinnerde.

Nou, ik kan zeggen dat klompen op parket niet de beste combinatie is. Dan zit je al gauw in een spagaat en dan kom je niet snel voorruit! Nee, dan naar buiten. Daar sta je stevig en het lijkt er op dat ik van nature op klompen kan lopen. Dat en de butt crack van papa.

P1090469

’s Middags was er de protest-picknick en we hadden geluk. Het was mooi weer en veel mensen en veel politici die onder de indruk waren van alles wat ze zagen. Dat is goed!

Ik heb Wiebe gezien, dat is de overbuurjongen, maar we hebben nog een paar ontmoetingen nodig om echte vrienden te worden. Nu staan we nog behoorlijk onwennig bij elkaar. Komt wel goed.

Wat ik ook terug ontdekte is de glijbaan. Dat was een open uitnodiging voor mij om de trap op te klimmen. En verder naar boven, tree voor tree en echt, hij is echt bijna 3 meter hoog. Bovenaan gekomen, kruip ik over de rand en ga bovenaan zitten. Mama staat beneden te kijken met grote ogen en voordat ze er erg in heeft! ROOOOETSJ! Ik ging naar beneden, alsof ik nooit iets anders gedaan heb.

En daarna nog eens, maar mama steekt daar een stokje voor. Ik ben een echte avonturier en als ik niet oppas, ga ik aan de lijn….

Mijn geluk was dat Dzjez daarna in de buggy ging en ik even bij hem op schoot kon. Op die manier zag ik ook nog wat extra’s van de picknick.

P1090532

Het enige wat ik tot dan toe gezien had waren lachende gezichten boven de kinderwagen en de wolken er achter. Nu kon ik de wijde wereld zien. Best leuk!

Ze hadden oude foto’s opgehangen en spandoeken en er waren tafels en kleden. En ik heb in mijn leven nog nooit zo veel mensen bij elkaar gezien!

Ik ben daar nu ook actiever mee bezig. Dingen zien en reageren en lachen. Lachen kan ik goed en kirren.

Aan het eind van de dag heb ik ook nog even met Dzjez geknuffeld, hij is de allerbeste jongste broer die een mens zich kan wensen.

Het leven is mooi!

Dag 2: Fotomoment

Vandaag heb ik de foto’s gekregen die genomen zijn op de crèche! Ik ben de enige die lacht. Dat komt omdat ik natuurlijk één van de meest gefotografeerde kinderen ter wereld ben 🙂

P1090567

Mama was helemaal blij en kreeg op hetzelfde moment een vuiltje in haar oog. Dat gebeurt soms.

Het was een lekker en gezellig dagje.

Voor mij ook!

Ik was op de foto met de foto van Dzjez. Ik moest keihard lachen! Dat is zo grappig, een papieren Dzjez naast je hoofd hebben! En nu is mijn hoofd ineens groter dan dat van Dzjez!

It wie wer een moaie dei. Twa.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Zit!

P1090461

Vingers zijn krachtig.

Je kunt er veel mee, zonder veel krachtsinspanning. Dat heb ik geleerd. Papa en mama doen het ook. Als we een boekje gaan lezen en ze willen dat ik op de bank ga zitten dan slaan ze op het kussen en wijzen met de vinger naar de plek waar ik moet gaan zitten. En ik doe dat ook. Dat is de kracht van de vinger.

Mijn kracht is dan weer dat ik de kracht van de vinger door heb. Als ik bijna naar bed ga, dan wijs ik met de vinger op de bank. Daar wil ik dan zitten en dan moet Jay eigenlijk op mijn schoot. Mama helpt mee met wijzen, ik klim er op, maar papa heeft het flesje klaar en op de vraag “Ga je er mee flesje drinken?” en ik ben vergeten waarom ik op de bank zit en ga naar boven.

Ik zwaai nog even naar Jay en naar mama en ik ben weg.

Overigens was er een grote verrassing vandaag!

Papa had me gebracht op de fiets, met regendruppels en een liedje, maar het was mama die me op kwam halen. Ineens was ze daar en ik driftig wijs naar haar en vertel iedereen MaMa, MaMa (dan kan ik ineens wel MaMa zeggen). Wat een blijheid in mij! Dat was lang geleden, ze gaat dan op de grond zitten (wat ze vroeger ook altijd deed)  en ik loop naar haar toe om hard te knuffelen.

En ik?

ik zat boven op zolder bij papa op schoot terwijl hij wel een heel rare taal aan het praten was en het was niet Fries. Het was zo ingewikkeld dat ik er van in slaap gevallen ben. Ik lag er ook wel goed bij.

P1090456

Ik hoor Dzjez thuis komen en voel z’n blijheid en energie. Het is een fijne druktemaker en dat is leuk om te zien. Hij wil me graag aaien, maar kan niet echt bij de wipper en dus bij mij. Daarom wijst hij met z’n vinger. Hij begrijpt goed hoe het zit. Morgen zijn we samen thuis en weet ik zeker dat ik nog bij hem op schoot mag.

P1090456-2

Ik heb een best goeie nacht gehad, maar tegen de ochtend werd ik wat onrustig. Hongerig. Gelukkig was het alleen tegen de ochtend, maar mama wordt daar wel moe van. Het goeie is dat ik er van groei, want de broekjes worden korter en korter.

Misschien moet ik morgen even vragen of ze me op willen meten. Gewoon uit nieuwsgierigheid.

It we wer in moeie dei

Nee!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Kapstokje

P1090393

Ik had een op en af dagje.

Waarschijnlijk omdat ik geestelijk groei en eigenlijk te veel denk voor de leeftijd en grootte van m’n lichaam. Dan loopt het ergens spaak. Ik denk dat ik alles kan, mag en moet, maar de realiteit is anders. Niet alleen hoor ik vaak het woordje ‘nee’ ik reproduceer het ook. ‘Nee’, zeg ik dan en ‘Ja’ doe ik. Ben ik goed in.

En we kunnen er niet onderuit vandaag was het….:

P1090407

Inderdaad en wij hadden gebak gekocht. 2 eigenlijk, maar ze waren zo groot dat we er eerst gisteren ook al één gedeeld hebben. Calorie-management en smaakverdeling noemen ze dat, maar LEKKER. Slagroom: lekker; Aardbei: lekker; Cake: lekker, alles lekker dus.

We hebben niet alleen gebak gegeten, we zijn ook naar de Vesting geweest en hebben daar een Serendipiteitsmomentje meegemaakt en gevonden wat we niet zochten, maar wat we wel errug mooi vinden.

foto 1

Een antieke kapstok met echte authentieke haakjes. 6, voor ieder één.

Mama heeft hem schoongemaakt, gepoetst en ingesmeerd en hij ziet er uit als oud. Nieuw oud wel te verstaan en past als een strakke handschoen om een hand bij ons huis! Het huis, blij, wij blij, de jassen blij en de jassen van de visite blij. We hebben niet alleen een kapstok, maar ook veel blijheid gevonden.

Over blijheid gesproken, Zelda heeft me deze morgen voor gelezen uit Nijntje.
??? zullen jullie nu denken ???
iPad!

Daar staat Nijntje op en Zelda heeft dat heel mooi ingesproken en toen Facetimede ze ook nog. Kort om even dag te zeggen. Ze heeft zelf ook een verhaal geschreven. Klik HIER om het te kunnen lezen. Het heet “De leukste verjaardag ooit“.

Ik heb dan weer met mama Joetjoep filmpjes van mezelf bekeken. Niet dat ik megalomaan maar het is wel leuk om mezelf te zien als baby!

Dat ben ik nu niet meer! Jay wel.

P1090412En daarom ben jij de grote broer, de pad-effener, de ontdekker, de beschermer, de weter, de alles wat ik nog moet worden en daarom zijn we samen de broertjes HOFF. Super TOFF daar kun je niet omheen.

Ik ben ook mee naar de Vesting geweest en heb me weer voorbeeldig gedragen. Ik wilde m’n ogen wel open houden, maar dat fijne gehobbel van de kinderwagen is hypnotiserend. Dan val ik in slaap.

P1090409

Thuis was ik weer wakker en kijk naar alles wat beweegt en luister ik naar de mooie geluiden van de muziek en zie Dzjez dansen. In m’n hoofd dans ik mee.

Nee ik kan al veel, te veel vinden sommigen van onze woongemeenschap, zoals op de tafel klimmen en de zakdoekjes uit de doos op de leuning van de bank trekken en op een grote hoop doen. Maar ook helpen met de was. Dat is goed!

Ik lees ook al veel en lees mezelf dan voor.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Opgeruimd type

P1080348

Ik ben een beetje met het verkeerde been uit bed gestapt en dat is gek.

Eigenlijk heeft papa me er uit getild, dus kan het niet aan het been liggen. Het was gewoon ik denk ik. Ach ja, zo gaan die dingen. Maar dan eet ik niet veel en ben ik niet gezellig. Boekjes lezen, het is altijd de andere die ik wil. Spelen in m’n eentje, ‘no way’, als papa aanstaltes maakt ergens naar toe te gaan (WC, berging, keuken) ben ik het er niet mee eens.

Ineens zei papa, kom we doen ZE in bad. ZE? dacht ik? Wie nog meer dan? Dat was Jay!

P1080317

Jawel, Jay gaat voor de allereerste keer in bad! Dat moet raar zijn? Nog nooit in bad en dan ineens er in… Dat wordt brullen denk je dan, maar nee. Hij blijft heel rustig liggen.

P1080321WOW, dat is vet, bad! Dat voelt een beetje zoals de binnenbuikse wereld en als ik m’n oortjes onder water doe helemaal! Lekker warm zeg!

Wel een raar idee, want door in bad te gaan worden de laatste restjes binnenbuikse wereld weggespoeld en ben ik helemaal een buitenbuikse baby.

Ik vind het fijn! Het was trouwens ook een relaxte dag. Je kunt nog een klein verhaaltje lezen op mijn blog. Dan moet je hier klikken. Of hier, of hier, maar het maakt niet uit, want alle wegen leiden naar Rome. In dit geval mijn website.

Jaja, Jay heeft het flink gedaan! Ik was ook weer helemaal schoon en nadat ik de spullen opgeruimd heb, begon ik al wat te piepen. Uiteindelijk brengt papa me naar bed met een extra flesje en zo zie je maar weer dat ook zonder been uit bed stappen ook z’n voordelen heeft.

Ik heb een kwartiertje gelegen en toen was ik al weer klaar!

Ach ja, beneden is het ook veel gezelliger en Jay en mama zijn daar ook! Daar wil ik dan ook wel weer graag bij zijn!

P1080345

Uiteindelijk heb ik nog lekker wat gespeeld en gedanst, maar het uiteinde van die uiteindelijkheid was dan dat ik alsnog in bed ging en deze keer heb ik 2 uur geslapen! En weet je wie me uit bed kwam halen? Olma!

Ja, die was er en Olpa ook. Dat is een super verrassing. Even een gezellig onderonsje met Olma. En ze hebben me beneden aangekleed en ik weet niet of mijn kop 2 maten gegroeid is in die 2 uur of dat ze gewoon het knoopje niet los hadden gedaan, de trui ging er in ieder geval moeizaam overheen…. Uiteindelijk gelukkig wel!

P1080337

Maar wat een verrassing! Olpa, daar kan ik lekker op schoot zitten en boekjes lezen en kletsen met elkaar en samen naar Jay kijken. Ja Olpa is OK.

Nadat zij gegeten hebben ben ik met ze mee gegaan naar de IKEA en daar heb ik weer gezellig gezwaaid naar iedereen. Ik ben ook ontmaagd. Ik heb m’n eerste vanille milkshake gehad en wat denk je? Ik vind het HEERLIJK!

Uitjes met Olpa en Olma zijn altijd leuk!

Thuis was ook leuk, want ik was in een goed humeur! Papa kwam thuis van hardlopen op z’n nieuwe stuiterende schoenen en hij keek blij en ik keek blij terug met m’n neus en mond tegen het raam geplakt! Hooooi-ooi zei mijn stem op een gedempte manier!

Ik heb weer heerlijk gegeten en gedanst op ‘oud-Hollandse’ muziek, maar toen meost er gewerkt worden. Ik heb de droger leeggehaald en alles in de wasmand gedaan….
Echt waar.
Kijk maar:

Zo ben ik.

Toen vond ik het kleine Nivea blikje van papa en als beloning kreeg ik stipjes op m’n gezicht. Als een indiaan. Nou ja, toen was het ook ongeveer het einde van mijn Latijn. Met een lekker flesje ga ik naar bed!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Blijheid adelt

P1070604

Vandaag was een dag vol blijheid.

Ik ben blij opgestaan en bijna blij naar bed. Bijna blij, want het scheelde weinig of het was me gelukt. Maar vlak voor het einde kreeg ik een kantelmomentje en moest brullen. Zo ben ik ook naar boven gegaan. Zo ben ik ook uitgekleed, is m’n luier verwisseld en is m’n pyjama aangedaan. Brullend ben ik ook in m’n slaapzak gegaan, maar zodra de speen van de melk in m’n mond komt ben ik stil.

Dan lig ik te genieten en overpeins de dag nog even.

Die was goed. Een goede dag op de crèche. Fijn gespeeld en goed gegeten. Ze vinden dat ik een mooie boevenkop heb. Dat komt omdat papa gel in m’n haar gesmeerd heeft en gemodelleerd terwijl m’n haar nog nat van het bad was.

Thuis was alles opgeruimd. M’n kartonnen verhuisdoos met speelgoed was weg en vervangen door een mooi, blauwe, doorzichtige plastic krat. M’n LEGO zat in een ander plastic bakje en het was net of ik het voor de eerste keer zag. Zo mooi en blij was ik. Als je goed luistert zeg ik “Wat is dat?” en nog veel meer dingen. Het klinkt al heel wat!

Je ziet ook mama haar overbolle buik, vol met broer! Als je goed kijkt, zie je z’n gezicht bijna door de buik heen. Bijna, en we zijn heel benieuwd hoe ‘het mannetje’ er uit gaat zien…. in ieder geval staat alles kant en klaar.

P1070610

Ik had toen trouwens al gegeten en Teletubbies gegeten. De Lego-oh-oh beelden zijn de vrijwel laatste beelden van blijheid, daarna stort ik in. Dat doe en kan ik alleen maar als het een enorm mooie dag is geweest. En dat was het!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Woordenschat

P1070603

Ik heb eerst even gehuild en en toen was ik weer even stil en toen was papa er en dus had het geen zin om te huilen. Wel toen ik beneden kwam, want toen moest ik drinken en als ik dat niet snel genoeg krijg dan kan ik net even langer dan het flesje er is boos zijn. Papa kan dan daarbovenop net weer iets langer stoïcijns zijn, waardoor hij uiteindelijk wint. Grr.

Maar hij maakt daarna brood en dat is dan weer goed, want ik prik dat zelf met m’n vorkje op. Dan smaakt het brood lekkerderder dan wanneer papa het in m’n mond stopt. Mooi hè!

Ik heb deze ochtend ook een nieuw woord geleerd. BUIK. Ik spreek dat uit als ‘uioek’ of zo, maar kan er goed naar wijzen. Een ander woord is ‘BAL’ en dat spreek ik uit als BA, net als BAD en BORD. In m’n hoofd klinkt het anders, maar het komt zo m’n mond uitgevallen.

Ik zing ook de hele dag! Lala, Poeoe. De hele dag, het raakt niet uit m’n hoofd en papa hoort dat dan en die begint dan vanaf het begin! Ja, dan schiet het niet op! Dan blijft het in m’n hoofd!

Hoofd?!
Ja, hoofd naar beneden en klemvast. Geen beweging meer in te krijgen zonder dat dat buitenbuiks te zien is. Pff, ik ben blij dat het buiten fris is, want anders zou ik hier binnen wel heel erg warm hebben. Ik ben er helemaal klaar voor. Ik weet alleen niet of Papa en Mama dat zijn. Moeilijk in te schatten. Want wanneer moet je er hoe klaar voor zijn? Ik zeg laat maar komen dat is de beste remedie.

Hoe dan ook, het is steeds niet ‘de datum’. Dat is vandaag over een week. Ik zal er nog eens een nachtje over slapen. Morgen kom ik er op terug.

Goed gezien broer!

OK, dus daar was papa dan nadat ik een dag in de crèche ben geweest. Oefenen voor ridder. Ik heb eerst even een paar riddertranen gelaten. Voor het oefenen hè, want 3,1 seconden nadat papa weg was, was ik stil. Zo ben ik dan ook weer. Ik heb lekker veel gespeeld, goed gegeten en weinig geslapen. Niet nodig, dat doe ik thuis wel!

Thuis aangekomen was daar mama en dat is fijn! Toen was er macaroni met tonijn, daar had ik in het begin wat moeite mee, maar Teletubbies en mama zorgen er voor dat ik bijna alles op eet. Als ik klaar ben wil ik graag nog wat rondlopen. En als de deur dan maar eeeeeeeven op een kier staat ben ik er door!

Ik race er door. Laat mij een 100 meter lopen met aan het eind een deur die op een kier staat, dan win ik het van Usain Bolt. Sneller dan het licht! En dan door naar de trap en naar boven willen. Het was goed getimed, want ik moest toch naar bed.

It wie wer in moaie dei.

P1070601